شهروندان فلسطینی اسرائیل نگران هستند که در صورت پیروزی جناح راست افراطی هدف بعدی آنها باشند

مجد الکروم، اسرائیل - پلیس راه الروس را بست، بنابراین روستاییان راه های دیگری را در آنجا پیدا کردند.

از 13 سپتامبر، شهروندان فلسطینی محلی اسرائیل با استفاده از اسب، وسایل نقلیه آفرود و پیاده به بالای تپه پوشیده از کاج بر فراز مجد الکروم صعود کردند. چند هفته قبل، شهرک نشینان از کرانه باختری اشغالی شروع به ساختن یک پاسگاه در آنجا، در زمین روستایی کرده بودند – یکی از اولین تلاش‌ها در این سمت از خط سبز، نامی که برای مرز بین اسرائیل و کرانه باختری اشغالی استفاده می‌شود.

شهرک نشینان جوان اسرائیلی گفتند که با مجوز صندوق ملی یهودیان (JNF) برای چرای دام در آنجا بودند. حسین منا، 50 ساله، وکیل و عضو کمیته مردمی شهر، خاطرنشان کرد، اما هیچ دامی وجود نداشت. به گفته اهالی روستا، ظرف یک هفته، اردوگاه از تعداد انگشت شماری به 25 تا 30 نفر با آشپزخانه، توالت، خط آب و برق تبدیل شد.

روستاییان به سرعت خود را به محل حادثه رساندند، بنابراین پلیس راه را به محل بست. با این وجود فلسطینیان محلی دسته دسته آمدند.

انس سگایر، دانشجوی حقوق 21 ساله و برگزارکننده جوانان، صعود تقریبا یک ساعتی به کوه را انجام داد. او گفت: «یک لحظه را به یاد می‌آورم: دارم بالا می‌روم و نفس کشیدن برایم سخت است. و در سمت راستم، زنی مسن‌تر را دیدم که حدود 80 سال داشت و شوهرش... 50 دقیقه بالا می‌رفت تا حضورش را نشان دهد.»

پس از تقریبا یک هفته تظاهرات مسالمت آمیز که صدها فلسطینی از مجد الکروم و سراسر منطقه هر روز می آمدند، JNF دستور برداشت چادرهای شهرک نشینان را صادر کرد. در 16 سپتامبر، سایت پاکسازی شد.

اندکی بیش از یک ماه بعد، اسرائیلی‌ها روز سه‌شنبه پای صندوق‌های رای می‌روند و روستاییان فلسطینی نگران هستند که الروس مقدمه‌ای برای آنچه ممکن است در آینده رخ دهد باشد. بزالل اسموتریچ، وزیر دارایی، بر اساس وعده "یهودیت" گالیله، جایی که شهروندان فلسطینی اسرائیل بخش زیادی از جمعیت را تشکیل می دهند، کمپین می کند و می گوید که "انقلابی را که ما در [کرانه باختری اشغالی] انجام دادیم" در آنجا تکرار خواهد کرد.

حسین خلیلی، 50 ساله، مشاور اقتصادی، در حالی که در خانه خود در مجد الکروم نشسته است، گفت: «آزمایش الروس مانند یک آزمایش آزمایشی است... بیا، بیایید واکنش را ببینیم».

واکنش سریع بود: کمیته مردمی روستا به محض تایید شایعات مربوط به پاسگاه شهرک نشینان تشکیل جلسه داد و با شورای محلی، تظاهرات روزانه را فراخواند. ماننا، یکی از اعضای اصلی تظاهرات یک هفته ای در این سایت، گفت: «مبارزه مردمی در کنار مسیر قانونی همان چیزی است که به ثمر نشست.

روستاییان گفتند که این جوانان بودند که تظاهرات را هدایت کردند. اسگایر در پست های اینستاگرامی خود در کنار پسر عمویش با اشاره به این موضوع گفت: "قهوه خود را بیاور و بیا". ما فقط برای نوشیدن قهوه بالا می رویم، زیرا آن سرزمین ماست.»

منا به یاد می آورد: «نه تنها اهل مجد الکروم: دیرالاسد، البینه، سخنین، ارابه... از نقاب آمدند». برخی از ساکنان چپگرای جوامع یهودی مجاور نیز حضور یافتند. خلیلی گفت: «این همبستگی باورنکردنی وجود داشت.

حنان، یک مسیحی فلسطینی اهل یک روستای مجاور، گفت که پاسگاه‌هایی که او در مورد آن در کرانه باختری اشغالی خوانده بود، تا زمان مجد الکروم دور از دسترس بود. او گفت: «من هرگز جامعه عرب را تا این حد متحد و واقعا برای سرزمین های خود ندیده بودم.

اسموتریچ به مجد الکروم، روستایی که مدت‌ها به خاطر فعالیت‌های سیاسی‌اش معروف بود، آمد تا با نیروی پلیس و یک ماشین آب‌پاش به مبارزات انتخاباتی بپردازد. خلیلی گفت: «جوانان خون گرم بودند و می خواستند بیرون بروند و با او مقابله کنند، اما کمیته های محلی و احزاب سیاسی با آنها مخالفت کردند.

اما هدف گیری ادامه داشت. در 18 سپتامبر، پلیس از دستگیری یک مجد الکروم 32 ساله ساکن این کشور به اتهام تماس با یک مامور لبنانی خبر داد. اسموتریچ آن را تصرف کرد و گفت که ساکنان گالیله "در فضای 6 اکتبر" بودند، اشاره ای به حمله 7 اکتبر 2023 به اسرائیل.

در 27 آگوست، اسموتریچ طرحی را منتشر کرد که در آن وعده یک میلیون یهودی دیگر و 40 جامعه یهودی جدید در جلیل و النقاب، منطقه دیگری از اسرائیل، که بسیاری از ساکنان آن فلسطینی هستند، را می داد. حزب او سپس ویدئویی را منتشر کرد که توسط هوش مصنوعی ساخته شده بود که در آن یک فلسطینی در کرانه باختری با دیوانگی به یکی از بستگانش در جلیل هشدار می‌دهد که «یهودیان می‌آیند» تا «با شما همان کاری را انجام دهند که با ما کردند».

Sgaier گفت که او و دوستانش به پوچ بودن این ویدئو خندیدند. سپس آنها زنده شدن آن را در الروس تماشا کردند.

خلیلی گفت: «او به اینجا آمد و به وضوح گفت: «می‌خواهم جلیل را یهودی کنم». "در آن زمان، آنها می گفتند، "ما می خواهیم گالیله را توسعه دهیم." امروز - زبان واضح است.

روستاییان بر این باورند که هدف از تحریکات اخیر ایجاد بهانه ای برای تحقق آن است، جایی که شهروندان فلسطینی از حقوقی برخوردارند که فلسطینیان تحت اشغال نظامی در کرانه باختری از آن برخوردار نیستند، و خلع ید را به یک پیشنهاد سخت تر تبدیل می کند. منا گفت: «با ساختن پاسگاه‌ها، آنها می‌خواستند مردم را به رویارویی بکشانند. آنها می خواهند وضعیت هرج و مرج را تحمیل کنند زیرا هرج و مرج به نفع آنهاست.»

شهرک نشینان به مجوز چرای دام در زمین الروس از طرف شبه دولتی JNF اشاره کردند. اما به گفته خلیلی، این قطعه، حدود 8.4 دونم (تقریبا دو جریب)، نیمی متعلق به پسر عمویش خصوصی است، و نیمی دیگر توسط اداره زمین اسرائیل اداره می شود، که مدت هاست از تقسیم آن امتناع می ورزد تا مالک بتواند بگوید کدام قسمت متعلق به اوست.

منا، با اشاره به تاریخچه سرپیچی روستا از زمان نکبه در سال 1948، زمانی که بسیاری از روستاییان از خانه های خود رانده شدند، گفت: «آنها مجد الکروم را انتخاب کردند زیرا شکستن آن سخت است. خالد کیوان، 27 ساله، خواننده روستایی، گفت: «اگر مجد الکروم را بشکنند، [این] در سراسر جلیل اتفاق خواهد افتاد».

JNF بعدا گفت که طرح «چریدن» به قطعه دیگری در حدود 500 متر دورتر در زمینی که روستاییان آن را در نظر می گیرند منتقل می شود. ماننا گفت، اما روستا هرگونه جابجایی، "حتی یک چادر" را رد می کند.

الجزیره برای اظهار نظر با JNF، پلیس اسرائیل و وزارت دارایی اسرائیل تماس گرفته است، اما هنوز پاسخی دریافت نکرده است.

اینکه اسموتریچ در قدرت باقی بماند به نتایج انتخابات روز سه‌شنبه بستگی دارد - جایی که رای فلسطینی‌ها احتمالا برجسته خواهد بود. نظرسنجی ها نشان می دهد که هیچ یک از بلوک های اصلی صهیونیستی بدون حمایت احزاب عربی نمی توانند به 61 کرسی دست یابند.

مشارکت شهروندان فلسطینی اسرائیلی در سال های اخیر بین 45 تا 65 درصد در نوسان بوده است. با این حال، برگزارکنندگان بر این باورند که مشارکت جمعیتی ممکن است به 70 تا 75 درصد برسد، سطحی که آخرین بار در سال 1999 مشاهده شد.

پس از تلاش ها و تحریکات شهرک نشینان در مجد الکروم، منا با جسارت پیش بینی کرد که این شهر "از 80 درصد خواهد گذشت".

خلیلی، یک تحریم کننده قدیمی که تنها یک بار رای داده است، اکنون خواستار حضور در هر سخنرانی می شود. او گفت: «این نژادپرستان برجسته که اکنون آنجا هستند، باید حذف شوند، حتی برای یک مرحله. او تفاوت کمی بین دولت نتانیاهو و جایگزین احتمالی آن می بیند، «به جز اینکه اسموتریچ و [وزیر امنیت ملی راست افراطی] ایتامار] بن گویر در آن حضور نخواهند داشت».

پس از 7 اکتبر، ترس شهروندان فلسطینی را از تظاهرات دور نگه داشت. خلیلی گفت: «مردم به چیزهای دیگری مشغول شدند. "مشغول با ترس، با امرار معاش." جنایت در شهر اوضاع را بدتر کرد. خلیلی که فرزندانی دارد که شاهد قتل سه مرد بوده اند، گفت: «شب اینجا می نشینم و صدای تیراندازی را می شنوم. "هیچ چیز حرکت نمی کند. عادی شده است."

شهروندان فلسطینی از حقوق بیشتری نسبت به ساکنان کرانه باختری برخوردارند و آنها را بین سیستمی گرفتار می‌کند که با آن مخالفند اما باید در آن زندگی کنند.

در نتیجه، بسیاری در سال های اخیر ساکت ماندند. سگایر گفت: «غزه را تنها گذاشتیم، کرانه باختری را تنها گذاشتیم، لبنان را تنها گذاشتیم. من گفتم بعد از آن زمان ما فرا می رسد.

"فقط انتظار نداشتم اینقدر زود بیاید."

با این حال، پس از سخنان اسموتریچ و تهاجمات محلی شهرک نشینان، "مردمی که نسبت به انتخابات بی تفاوت بودند، که نمی خواستند شرکت کنند یا رای دهند: این موضوع آنها را تحریک کرد." آنها خوب می دانند که اگر این دولت به قدرت بازگردد چه چیزی در انتظار ما است.

برخی مانند Sgaier همچنان تحریم خواهند کرد. سگایر که تفاوت کمی بین دو بلوک سیاسی صهیونیستی می بیند، گفت: «آنچه در مجد الکروم رخ داد، ما آن را با بیرون رفتن [به] خیابان حل می کنیم – نه از طریق کنست [پارلمان] و قوانین. آنها فلسطینی ها را در اینجا نمی خواهند.

Sgaier معتقد است که یک تغییر واقعی در جایی که مهم است وجود داشته است: در خیابان ها. در جریان اعتراضات در الروس، او افرادی را دید که هرگز انتظارش را نداشت. او گفت: «آنها درگیر سیاسی نیستند، اما آنها هم آمدند».

چادرهای شهرک نشینان ناپدید شده و تنها بقایای کمی باقی مانده و گرافیتی های عبری که اعلام می کنند «ملت اسرائیل زندگی می کنند» باقی مانده است. با این وجود، روستاییان هر روز به کوه پیمایی ادامه می دهند. خانواده ها در آنجا کباب می کنند و دانش آموزان مدرسه نقاشی می کشند و موسیقی می نوازند.

در طول اعتراضات یک هفته ای، خالد کیوان عصرها الروس را ترک می کرد تا به یک استودیوی ضبط برود. او و دیگر نوازندگان شهر آهنگ «ابن بلادی» را ساختند:

«آه، سرزمین من، سرزمین اجداد من!» او آواز می خواند مهم نیست که چقدر دیوار در سرتاسر کشور من می‌سازند... من فرزند این سرزمین، فرزند کشور خودم هستم.»

این الهام واضح بود، اما کیوان عمدا ترجیح داد نام مجد الکروم را به صراحت ذکر نکند. او گفت: «حیفا شهر من است، آکا نیز شهر من است، سخنین شهر من است، آرابا نیز شهر من است ... من کل وطن را دوست دارم.

او گفت که تلاش‌های «یهودی‌سازی» شهرک‌نشینان «نه فقط برای مجد الکروم، بلکه برای کل جلیل انجام می‌شود».