شهروند ایالات متحده ادعای فدرال مبنی بر اینکه ماموران گشت مرزی به او حمله کرده اند، تشکیل می دهد

یک دستیار آموزش ویژه در مینیاپولیس یک ادعای فدرال علیه دولت ایالات متحده ارائه کرده است و مدعی است که ماموران گشت مرزی قبل از اینکه دولت ترامپ علنا او را متهم به حمله به افسران فدرال در یک پرونده جنایی شود که بعدا رد شد، او را در خارج از مدرسه اش مورد تعرض قرار داده و به اشتباه او را بازداشت کردند.

کوئنتین ویلیامز، که در دبیرستان روزولت کار می‌کند، ادعا می‌کند که ماموران فدرال طی یک عملیات اجرایی مهاجرت در خارج از مدرسه مینیاپولیس در 7 ژانویه 2026، مأموران فدرال او را هل دادند، موهایش را کشیدند، او را به زمین زدند و گردن و پشتش را فشار دادند.

این اتهامات در یک ادعای قانون فدرال ترت شکایت به تفصیل آمده است، پرونده ای که برای درخواست غرامت از دولت فدرال استفاده می شود. این سند بیانگر گزارش ویلیامز از آنچه اتفاق افتاده است، به منزله تشخیص دادگاه مبنی بر صحت ادعاهای وی نیست.

ویلیامز به نیوزویک گفت: «زندگی من به طور کامل تغییر کرد وقتی مأموران فدرال به جامعه مدرسه ام حمله کردند، به من حمله کردند و به دروغ دستگیرم کردند. "هر روز، مشتاقانه منتظرم که به مدرسه بروم تا با بچه هایم در روزولت باشم. بعضی روزها سخت تر از روزهای دیگر هستند، اما من تمام تلاشم را برای بهبودی می کنم."

این حادثه در جریان عملیات مترو Surge، یک کمپین اجرایی مهاجرت که هزاران مامور مهاجرت فدرال را در دسامبر 2025 به منطقه مینیاپولیس آورد، رخ داد. این عملیات که شامل بیش از 3000 افسر اداره مهاجرت و گمرک (ICE) و ماموران تحقیقات امنیت داخلی در داخل جامعه مهاجران بود، تا حدی برای هدف گذاری انجام شد. اما به سرعت تحت الشعاع تیراندازی های مرگبار ایالات متحده قرار گرفت.

شهروندان رنه نیکول گود توسط یک مامور ICE و الکس پرتی توسط دو مامور گشت مرزی در ژانویه 2026، و همچنین اتهامات سوء رفتار، مشخصات نژادی و نقض روند دادرسی.

چند ساعت پس از تیراندازی ماموران فدرال به گود و کشتن گود در 7 ژانویه، کاروانی از افسران فدرال به فرماندهی گرگ بووینو در حال انجام عملیات اجرایی در جنوب مینیاپولیس بودند که ماموران یک راننده را در محله اطراف دبیرستان روزولت تعقیب کردند.

نیوزویک روز سه شنبه برای اظهار نظر با وزارت امنیت داخلی (DHS) تماس گرفت.

یک سخنگوی DHS قبلا به نیوزویک گفته بود که ماموران گشت مرزی در 7 ژانویه در حال اجرای عملیات اجرایی مهاجرت در مینیاپولیس بودند که ظاهرا یک شهروند آمریکایی مانع افسران شد، به یک خودروی دولتی برخورد کرد و ماموران را به تعقیب پنج مایلی هدایت کرد که در نزدیکی دبیرستان روزولت به پایان رسید. DHS گفت که "در هیچ نقطه ای مدرسه، دانش آموزان یا کارکنان هدف قرار نگرفتند" و اگر به خاطر اقدامات خطرناک این فرد نبود، ماموران در مدرسه نبودند.

این اداره گفت که در حالی که ماموران در حال بیرون آوردن راننده بودند، "فردی که خود را معلم معرفی کرد، اقدام به حمله به مامور گشت مرزی کرد." جمعیتی تشکیل شد و اشیا و رنگ به سمت ماموران و خودروهای آنها پرتاب کردند. DHS گفت افسران پس از هشدارهای مکرر از "کنترل هدفمند جمعیت" استفاده کردند و افزود: "هیچ گاز اشک آور مستقر نشده است."

بر اساس این ادعا، ماموران اندکی بعد از ساعت 15:30 بعد از ظهر در خودروی راننده در خارج از مدرسه جعبه گرفتند، شیشه های آن را شکستند، راننده را بیرون کشیدند و دستگیر کردند. پرونده حاکی از آن است که راننده حدود ساعت 15:33 با دستبند و دستبند در یک وسیله نقلیه دولتی قرار گرفته بود. و اینکه افراد حاضر در دستگیری دخالتی نداشته اند.

ویلیامز ادعا می کند که ماموران سپس در حالی که اخراج پایان یافته بود و دانش آموزان هنوز حضور داشتند، به ملک مدرسه نقل مکان کردند. بر اساس این پرونده، مدیران مدرسه خودشان را شناسایی کردند و به ماموران دستور دادند که آنجا را ترک کنند، اما مأموران در عوض شروع به هل دادن و فریاد زدن بر سر کارکنان کردند.

ویلیامز زمانی که به جبهه آمد تا ببیند آیا همکارانش به کمک نیاز دارند یا خیر، پشت مدرسه بود و در حمل و نقل دانش آموزان آموزش ویژه کمک می کرد. این ادعا می گوید که او در کنار سایر کارکنان مدرسه و اعضای جامعه ایستاده و بر سر ماموران فریاد نمی زند یا با آنها درگیر می شود.

همانطور که افسران شروع به ترک کردند، مأمور گشت مرزی جاشوا مک‌بی ظاهرا به عقب برگشت و به زور شروع به هل دادن ویلیامز و دو کارمند دیگر مدرسه کرد در حالی که به آنها دستور داد به عقب برگردند. ویلیامز دستانش را بالا برد تا نشان دهد که افسران را تهدید نمی کند یا مقاومتی نمی کند.

یکی دیگر از ماموران مرزبانی، کریستوفر ولز، سپس به چمن دوید و یکی از همکاران ویلیامز را قبل از لیز خوردن روی برف هل داد. ظاهرا ولز از روی زمین یقه کارمند را گرفته و کارمند را پایین کشیده است.

ویلیامز ادعا می کند که بووینو سپس به سمت او دوید و در حالی که ویلیامز به سمت همکارش روی زمین نگاه می کرد، او را هل داد. بر اساس پرونده، چندین مامور متعاقبا ویلیامز را در حالی که تلاش می کرد به کارمند کمک کند بلند شود، گرفتند و هل دادند.

ظاهرا مک‌بی ویلیامز را از مو و یقه‌اش به عقب کشید. بر اساس پرونده، ولز سپس با ویلیامز تکل کرد و باعث شد سرش به زمین بخورد، قبل از اینکه روی او قرار بگیرد و روی گردنش فشار بیاورد.

ویلیامز ادعا می کند که چندین افسر او را مهار کردند زیرا او گفت که نمی تواند نفس بکشد. در این پرونده آمده است که بووینو به چند سانتی متر از صورت ویلیامز اسپری فلفل زد و او را تهدید کرد که قبل از اینکه ماموران ویلیامز را به زور روی شکمش بگذارند، سر و فک او را به زمین فشار دهند و او را دستبند بزنند. ویلیامز معتقد است که مقاومت نکرده است.

پس از کشتارهای پشت سر هم در مینیاپولیس، بووینو از مسئولیت فرماندهی کل خود در نظارت بر عملیات مینه سوتا خلاص شد و بعدا از گشت مرزی بازنشسته شد. او از آن زمان به عنوان منتقد دولت ترامپ از جناح راست ظاهر شد و استدلال کرد که دولت ترامپ در اجرای برنامه اخراج دسته جمعی خود به اندازه کافی پیش نرفته است.

ماموران ویلیامز را به ساختمان فدرال هنری بیشاپ ویپل بردند، جایی که او ادعا کرد که او را با دستبند محکم نگه داشته و مجبور کردند بیش از یک ساعت در سرمای شدید بدون کت بیرون بایستد. او می گوید که با وجود شکایت او از درد، مأموران از باز کردن دستبندها خودداری کردند.

ویلیامز همچنین مدعی است که ماموران به او طعنه زده اند، موهایش را کشیده اند و در مورد احتمال قتل او اظهار نظر کرده اند. او می گوید که از غذا، آب و مراقبت های پزشکی محروم بوده و اجازه تماس با خانواده یا وکیلش را نداشته است. ویلیامز، شهروند ایالات متحده، همچنین ادعا می کند که یک افسر از او در مورد تابعیتش و اینکه آیا به یک باند تعلق دارد، بازجویی کرده است.

او پس از حدود سه ساعت آزاد شد. ویلیامز ادعا می کند که هیچ یک از ماموران نمی توانند دلیل دستگیری او را توضیح دهند.

سه روز بعد، DHS عکسی از ویلیامز را در X به عنوان بخشی از پستی منتشر کرد که از دستگیری افرادی متهم به حمله به مجریان قانون خبر داد. ویلیامز ادعا می‌کند که این پست به دروغ نشان می‌دهد که او به افسران فدرال حمله کرده است.

دادستان های فدرال متعاقبا ویلیامز را به جنایت حمله به یک افسر فدرال متهم کردند. بر اساس این ادعا، این پرونده به قولنامه ای از مامور ویژه تحقیقات امنیت داخلی، ریچارد برگر، متکی است.

براساس این پرونده، ویلیامز افسران را هل داد و هل داد و یک مامور مرزبانی را گرفت و تلاش کرد تا او را بگیرد. ویلیامز می گوید که این ادعاها دروغ بوده است.

ادعای او حاکی از آن است که برگر در طول حادثه در دبیرستان روزولت نبوده و ویلیامز هل نداده، هل نداده، چنگ نمی زند یا تلاشی برای گرفتن مامور نداشته است. همچنین ادعا می‌کند که DHS و وزارت دادگستری ویدئو و شواهد دیگری در اختیار داشتند که با سوگندنامه برگر در تناقض بود.

این ادعا به یک پرونده جنایی جداگانه اشاره دارد که ناشی از وقایع همان روز است که در آن یک قاضی فدرال گفت که برگر یک "سوگندنامه دروغ" ارائه کرده است. قاضی همچنین گفت که دادگاه در مورد صحت سوگندنامه هایی که برگر در تعدادی از پرونده های مربوط به حمله به افسران فدرال ارائه کرده است، نگران شده است. این یافته در یک پرونده جداگانه به دست آمد، نه در پیگرد قانونی ویلیامز.

ویلیامز داوطلبانه در 28 ژانویه تسلیم مقامات شد و با دستبند، غل و زنجیر بسته شد و در یک سلول نگهداری قرار گرفت.

بر اساس این ادعا، در حالی که ویلیامز در بازداشت بود، دادستان کل وقت، پم باندی، در X اعلام کرد که ویلیامز و 15 نفر دیگر دستگیر شده اند و آنها را به عنوان "شورشگران" معرفی کرد که در برابر افسران فدرال مقاومت کرده و مانع از آن شدند. این پست شامل عکس های رزرو آنها بود.

ویلیامز مدعی است که پرونده جنایی او زمانی که بوندی این اطلاعات را منتشر کرد هنوز مهر و موم شده بود. یک قاضی در پرونده یکی از متهمان بعدا گفت که پست او مستقیما دستور مهر و موم را در آن پرونده نقض کرده و متهم را در معرض خطر دکس کردن قرار داده است.

DHS بعدا تصاویری از ویلیامز و دیگران را در رسانه های اجتماعی منتشر کرد و آنها را "آنارشیست های خشن ضد ICE" توصیف کرد.

عکس ویلیامز با نام او و عبارت "دستگیر شده: حمله" نوشته شده بود. در این پرونده آمده است که DHS، ICE و کاخ سفید نیز مطالب را از طریق رسانه های اجتماعی توزیع کرده اند.

ویلیامز ادعا می کند که این پست ها به اعتبار او آسیب رسانده و او را در معرض پیام های تهدیدآمیز قرار داده است.

پرونده جنایی علیه او در نهایت به هم خورد. دادستان های فدرال در 4 فوریه اتهام جنایت را به یک جنایت تقلیل دادند. سپس دولت در 20 مارس پرونده را به طور کامل رد کرد و یک قاضی فدرال در 24 مارس آن را رد کرد.

دانیل برکووسکی، وکیل دفتر مرکز دادگستری مک آرتور در ایلینویز، به نیوزویک گفت: «کوئنتین ویلیامز به عنوان معلمی شناخته می‌شود که شدیدا دانش‌آموزان خود را دوست دارد و عمیقا به سلامت آنها اهمیت می‌دهد. "او نماینده بهترین روزولت است. پرونده او نشان دهنده بی توجهی کامل این دولت فدرال به حقوق مدنی و انسانیت اولیه است. در کشوری که اجازه می دهد این اتفاق بیفتد، هیچ کس در امان نیست. ما باید دولت فدرال را پاسخگو بدانیم."

ویلیامز مدعی است که علیرغم برکناری، دولت فدرال اتهامات و تصاویر را از حساب‌های رسانه‌های اجتماعی خود حذف نکرده یا اظهارات خود را درباره او پس نگرفته است.

او گفت: "امیدوارم این گام بعدی در عدالت خواهی، کسی را در قبال آنچه برای من رخ داده است بازخواست کند." "من خیلی خوشحالم که زنده هستم."

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: متیو کانن و دیو سیمینوف.