شهری به نام شنگن: پس از دهه‌ها سفر بی‌وقفه، بازرسی‌های مرزهای اروپا بازگشته است

نیکلاس روپرت، یک شراب‌ساز نسل دهم، در تاکستان عمویش در بالای تپه‌ای کوچک در شهر شنگن در لوکزامبورگ با من گپ می‌زند.

پلی بر روی رودخانه زیر شما را به نقطه ای می رساند که مرز آلمان و فرانسه در کنار هم قرار می گیرند. دو دقیقه طول می کشد تا با ماشین بین سه کشور اروپایی بچرخید. «سه‌نقطه» دقیقی که لوکزامبورگ، آلمان و فرانسه به هم می‌رسند، در وسط رودخانه موزل است.

نزدیک به همین نقطه بود که در کشتی MS Princesse Marie-Astrid بود که فرانسه، آلمان، لوکزامبورگ، بلژیک و هلند در سال 1985 توافقنامه شینگن را امضا کردند و متعهد شدند هنگام عبور از مرزهای پنج کشور، چک ها را حذف کنند.

این پیمان یک منطقه سفر مشترک اروپایی یا همان طور که معمولا به آن منطقه شینگن می‌گویند ایجاد کرد. تاکستان خانواده روپرت در 24 هکتار زمین گسترده شده است که بین لوکزامبورگ و فرانسه همسایه دو به یک تقسیم شده است. نیکلاس می‌گوید، قبل از توافق، کارگرانی که انگور یا شراب را حمل می‌کنند می‌توانند در صف‌های مرزی «ساعت‌ها» منتظر بمانند.

منطقه شینگن، که نیاز به فلش کردن گذرنامه را از بین می برد، در طول سال ها گسترش یافت.

امروز شامل 29 کشور می شود. همه اعضای اتحادیه اروپا (بار ایرلند و قبرس)، به علاوه نروژ، ایسلند، سوئیس و لیختن اشتاین. کنترل های مرزی هنوز برای افرادی که از کشورهای خارج از آن وارد منطقه شینگن می شوند اعمال می شود.

این توافق برای مدت طولانی به عنوان یک نمونه عینی از مزایای عملی عملی بود که یکپارچگی نزدیک‌تر اروپا می‌توانست برای زندگی مردم عادی به همراه داشته باشد، زمانی که نزاع‌های سیاسی کنار گذاشته شد.

منطقه شینگن یک پست در Datawrapper ارائه شده توسط: https://datawrapper.de

نیکلاس که 28 سال دارد و به عمویش هنری کمک می‌کند تاکستان را مدیریت کند، در اروپایی بزرگ شد که تا همین اواخر رانندگی یا پرواز بین اکثر کشورها عادی بود.

آلمان در سپتامبر 2024 بازرسی های پلیس را در تمام مرزهای زمینی برقرار کرد تا نشان دهد که مهاجرت غیرقانونی را سرکوب می کند.

این محدودیت‌ها پس از حملات تروریستی سولینگن، که در آن یک شهروند سوری که از پناهندگی رد شد، سه نفر را در جشنواره خیابانی آلمان با چاقو کشت. این مرد که با گروه دولت اسلامی ارتباط داشت، مجرم شناخته شد و در حال گذراندن حبس ابد است.

از سال 2023 بازرسی های نقطه ای در امتداد مرزهای شرقی آلمان برقرار بود، اقدامی که لهستان را واداشت تا شروع به بررسی آلمانی هایی کند که در جهت دیگر حرکت می کردند.

محدودیت های "موقت" هر شش ماه یکبار لغو می شود. آلمان این کنترل ها را با ادعای اینکه سطوح بالای مهاجرت غیرقانونی تهدیدی برای امنیت و نظم عمومی است توجیه کرده است.

فرانسه نیز از دو سال پیش پیروی کرد و پست های بازرسی نقطه ای را در گذرگاه های مرزی زمینی خود ایجاد کرد.

جورجیا ملونی، نخست‌وزیر راست‌گرای تندرو ایتالیا، در واکنش به «بحران» سئوتا در تابستان امسال، گامی فراتر برداشت و بر افرادی که با قایق و هواپیما از اسپانیا به ایتالیا سفر می‌کردند، بازرسی پاسپورت اعمال کرد.

بیش از 70000 مهاجر طی دو روز تابستان امسال از مراکش به سئوتا، منطقه کوچک اسپانیایی در سواحل شمال آفریقا رفتند، اگرچه تقریبا همه بعدا به مراکش بازگشتند. صحنه های پر هرج و مرج باعث وحشت در پایتخت های اروپایی در مورد افزایش ناگهانی ورود پناهجویان شد. رم و دیگران به پدرو سانچز، نخست‌وزیر چپ‌گرای اسپانیا تیراندازی کردند و برخی تا آنجا پیش رفتند که خواستار تعلیق اسپانیا برای مدتی از منطقه سفر شنگن شدند.

روابط بین رم و مادرید از آن زمان متشنج شده است و این امر با این واقعیت تشدید شده است که ملونی و سانچز هر دو به زودی با انتخابات روبرو هستند. با این حال، به نظر می رسد تنش زدایی برای لغو چک های ایتالیایی در راه است.

دولت هلند که به طور سنتی یکی دیگر از تندروها در زمینه مهاجرت است، به طور خصوصی از هماهنگی بیشتر بین کشورهای شنگن در مورد مدیریت مرزها حمایت می کند.

این ایده از قالب یوروگروپ الگوبرداری می شود که وزرای دارایی کشورهای اتحادیه اروپا را که واحد پول یورو را در ماه یک بار به اشتراک می گذارند، گرد هم می آورد تا اسکناس ها را با هم مقایسه کنند.

یکی از دیپلمات‌ها گفت: «ما همیشه با یوروگروپ که پس از بحران مالی ایجاد شد مقایسه می‌کنیم. اگر یکی [عضو] عمل نکند، عواقبی برای بقیه دارد».

این اولین بار نیست که توقفگاه های مرزی به طور یکجانبه بین کشورهای داخل منطقه شینگن بازگردانده می شود.

آلمان، دانمارک و چندین کشور دیگر اتحادیه اروپا در طول موج مهاجرت در سال 2015، زمانی که بیش از یک میلیون پناهجو به اروپا رفتند، شروع به بررسی گذرنامه ها و اوراق در مرزهای داخلی شنگن کردند و فشار خاصی بر کشورهای حاشیه مرز جنوبی اتحادیه اروپا وارد کرد.

سیستم های پذیرش ملی تحت فشار یکسان نیستند. در واقع تعداد افرادی که برای حمایت از پناهندگان در اتحادیه اروپا درخواست می کنند به کمترین حد خود در پنج سال گذشته رسیده است.

اما بسیاری از دولت‌ها تحت فشار انتخاباتی عظیم احزاب راست افراطی و پوپولیست هستند که به پشتوانه وعده‌هایی مبنی بر مبارزه با مهاجرت غیرقانونی و دور نگه داشتن پناهجویان، از حمایت بی‌سابقه‌ای در آلمان، فرانسه و جاهای دیگر برخوردار شده‌اند. در شهر شنگن، پست های بازرسی پلیس در بزرگراه شلوغ بین لوکزامبورگ و آلمان یک ناراحتی واقعی برای عده زیادی است که هر روز به این سو و آن سو سفر می کنند.

نیکلاس، شراب‌ساز جوانی که روزانه این سفر را انجام می‌دهد، می‌گوید: «مردم اینجا عصبانی هستند.

کنایه از بررسی‌های مرزی که در شنگن انجام می‌شود بر سر گروهی از سیاستمداران سوسیال دموکرات لوکزامبورگ که ماه گذشته برای دیدار با حزب خواهر SPD خود در منطقه زارلند آلمان، سوار اتوبوسی بودند که از روی پل می‌رفتند، گم نشد.

به گفته نمایندگان پارلمان که در اتوبوس بودند، اتوبوس توسط پلیس آلمان کشیده شد و مورد بازرسی قرار گرفت.

دو حزب سیاسی پس از آن در بیانیه‌ای مشترک گفتند: «به سختی می‌توان نمادین‌تر از این باشد: سوسیال دموکرات‌های لوکزامبورگ و زارلند برای بحث در مورد همکاری فرامرزی و یک اروپای قوی گرد هم می‌آیند و در همان جایی که بیش از ۴۰ سال پیش، پایه‌های اروپایی بدون مرزهای داخلی گذاشته شد، بررسی می‌شوند.»

اولریش کامرسون، که رهبری حزب سوسیال دموکرات در پارلمان ایالت زارلند را برعهده دارد، گفت که توقفی که همکارانش از لوکزامبورگ با آن مواجه شدند «فقط نمادین نبود»، بلکه چیزی بود که روح همکاری فرامرزی را تضعیف کرد. او گفت: «آرمان اروپا به طور فزاینده ای در حال سقوط است. لوکزامبورگ یکی از کوچکترین کشورهای اروپاست و تقریبا نیمی از نیروی کار آن از کشورهای همسایه بلژیک، فرانسه و آلمان به آنجا رفت و آمد می کنند.

از 20 کارمند شاغل در تاکستان خانواده روپرت، فقط نیکلاس و عمویش اصالتا اهل لوکزامبورگ هستند.

فرانسوی جلوی خانه صحبت می شود، آلمانی در زیرزمین ها صحبت می شود، و انگلیسی اغلب می تواند وجه مشترک بین کارگرانی باشد که هر دو را ندارند.

نیکلاس می‌گوید: «من فکر می‌کنم [این] ویژگی لوکزامبورگ و همچنین شینگن است که شما کارگران خارجی زیادی دارید.

منطقه شراب لوکزامبورگ، موزل، بیشتر به دلیل تولید رنگ سفید شناخته شده است.

غیرمعمول است زیرا به عنوان یک منطقه شراب "فراملی" شناخته می شود که از لوکزامبورگ تا قلمرو فرانسه و آلمان نیز امتداد دارد. نیکلاس می گوید: «رومی ها 2000 سال پیش شراب را به لوکزامبورگ آوردند.

او می گوید که این منطقه برای کشت انگور خوب است زیرا رودخانه در گرمای آفتاب تابستان قفل می شود و باعث می شود دمای کناره های آن گرمتر از سایر نقاط کشور باشد.

شیب های تند به طور سنتی زاویه مناسبی را برای ردیف های انگور فراهم می کرد تا در طول روز برای مدت طولانی تری در معرض نور خورشید باشند. او می‌گوید: «امروز به‌دلیل تغییرات آب و هوایی، ما به دنبال کاشت مناطقی با نور خورشید کمتر هستیم.

فراتر از درست کردن یا چشیدن شراب، کار زیادی برای انجام دادن در شینگن وجود ندارد.

با قدم زدن در خیابان اصلی شهر کوچک، از کنار یک رستوران چینی شکست خورده، یک پمپ بنزین، یک میخانه و نه چیزهای دیگر عبور خواهید کرد. یک قلعه کوچک وجود دارد.

و موزه ای که به تاریخ منطقه سفر شینگن اختصاص دارد. کشتی ای که در آن توافقنامه امضا شد، ماری آسترید، در بیرون لنگر انداخته است تا بازدیدکنندگان به اطراف نگاهی بیندازند. این کشتی در اوایل دهه 1990 به آلمان فروخته شده بود، اما چندی پیش شورای محلی آن را با کمک مالی دولت پس گرفت.

این بنا به عنوان نوعی یادبود شناور در شنگن، جایی که سال گذشته بوده، بازسازی شد.

در چهار دهه ای که از میزبانی مراسم امضای این قایق می گذرد، قایق به خوبی دوام آورده است. در مورد خود منطقه سفر شنگن و مفهوم لغو کنترل مرزی بین کشورهای اروپایی نمی توان همین را گفت.