شواهد جدید نشان می دهد که شما فقط کمی گرمتر از تی رکس هستید

اگر به موزه تاریخ طبیعی کانتی لس آنجلس رفته باشید، احتمالا با بقایای فسیل شده توماس، تیرانوسوروس رکس مهیب 34 فوتی که بر تالار دایناسورها تسلط دارد، شگفت زده شده اید. بیش از 66 میلیون سال پس از مرگ توماس در حدود 17 سالگی، این حیوان همچنان به کمک به درک علم از گونه معروف خود ادامه می دهد. تجزیه و تحلیل شیمیایی یکی از دندان های فسیل شده توماس، دقیق ترین تخمین را از دمای بدن T. rex ارائه کرده است.

این شکارچی یک موجود خونسرد نبود، بلکه یک موجود خونگرم بود که دمای بدنش احتمالا حدود 97.3 درجه فارنهایت، مثبت یا منفی 4.5 درجه بود. این یافته ها روز چهارشنبه در مجله Science Advances منتشر شد. تکنیک‌های تجزیه و تحلیل جدیدی که در سال‌های اخیر توسعه یافته‌اند، شواهد قوی ارائه کرده‌اند که نشان می‌دهد تروپودهایی مانند تی رکس، ولوسیراپتورها و سایر دایناسورهای دو پا جانورانی گرماگیر مانند پستانداران و پرندگان بودند، نه خونسرد یا گرمازا، مانند خزندگان.

رابرت ایگل، استادیار موسسه محیط زیست و پایداری UCLA، می‌گوید: «اهمیت این مطالعه توانایی اندازه‌گیری بدون ابهام بر دمای بدن است. "این یک نوع راه بسیار مستقیم برای دستیابی به فیزیولوژی آنها است که قبلا ممکن نبود." این مطالعه به پیوند بین ایزوتوپ‌های کربن و اکسیژن در فسیل پرداخت. هرچه پیوندهای کمتری وجود داشته باشد، دمای تشکیل مواد معدنی در دندان بالاتر است.

ایگل گفت: «مقدار این پیوندهای شیمیایی اساسا 70 میلیون سال پیش، زمانی که این دندان برای اولین بار در بدن یک دایناسور شکل گرفت، تعیین شده است. ایگل گفت که با توجه به آب و هوای دوره کرتاسه، دمای احتمالی بدن T. rex برای زندگی در سرتاسر آمریکای شمالی کنونی مناسب بوده است، فرضیه ای که توسط رکوردهای فسیلی به وجود آمده است. تیم ایگل در حال انجام تجزیه و تحلیل بیشتر روی دندان است و پس از آن به مجموعه موزه بازگردانده می شود.

دیرینه شناسان موزه حدود 70 درصد از اسکلت فسیل شده توماس را در اوایل دهه 2000 حفاری کردند و آن را به یکی از کامل ترین نمونه های T. rex تبدیل کردند. لوئیس چیاپه، مدیر مؤسسه دایناسورها در موزه تاریخ طبیعی، می‌گوید: «مجموعه‌های تاریخ طبیعی مخزن‌هایی از شواهد هستند که اغلب به روش‌هایی استفاده می‌شوند که هیچ‌کس نمی‌توانست پیش‌بینی کند که اولین بار ساخته شدند». دندان‌های T. rex که ما مطالعه کردیم، چندین دهه پیش جمع‌آوری شدند، قبل از اینکه تکنیک‌های تحلیلی مورد استفاده ما حتی ممکن شود.