شواهد ژنتیکی سوالاتی را در مورد روابط مهاجران و بومیان در فرانسه جدید ایجاد می کند

توسط کاترین کوتوریر، دانشگاه مونترال

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط رابرت ایگان

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

یک تیم تحقیقاتی به رهبری دانشگاه مونترال، منشا ژنتیکی بقایای انسان را که در مونترال قدیمی یافت شده است، تجزیه و تحلیل کرده و نتایج غیرمنتظره‌ای را کشف کرده است.

ایزابل ریبات، زیست باستان شناس و پروفسور دپارتمان مردم شناسی UdeM می گوید: «برخی گزارش های تاریخی حاکی از آن است که در طول دوره استعمار، اختلاط قابل توجهی بین مهاجران و مردم بومی وجود داشته است.

ما امیدوار بودیم که این موضوع را با تجزیه و تحلیل گورستان های استعماری نشان دهیم.»

ریبات در کار خود ابتدا تحقیقات خود را بر روی جنوب آفریقا متمرکز کرد، اما برای بیش از 15 سال او بر پروژه های دانشجویی در دره سنت لارنس کبک نظارت می کرد.

دایان مارتین-مویا، دانشجوی سابق دکترای او، که اکنون استاد کمکی در دانشگاه کبک آتروآ-ریویر (UQTR) است، DNA 45 فرد را از گورستان نوتردام مونترال، یک محل دفن که قدمت آن به فرانسه جدید بازمی‌گردد، تجزیه و تحلیل کرد.

مارتین-مویا این تحقیق را در طول دوره فوق دکتری ادامه داد و یافته ها اکنون در مجله Proceedings of the National Academy of Sciences منتشر شده است.

مارتین-مویا گفت: «این اولین بار است که DNA باستانی در کبک توالی یابی می شود. هماهنگی زیادی لازم بود.» این پروژه با همکاری آزمایشگاه TRACES در UQTR، موسسه قلب مونترال و دانشگاه مک گیل انجام شد.

گورستان نوتردام محل دفن کلیسای نوتردام بود که اکنون کلیسای نوتردام در آن قرار دارد. از سال 1683 تا 1796 استفاده می شد. حفاری هایی که از سال های 1990 تا 2013 در حین بازسازی میدان روبروی کلیسای انجام شد، بقایای حدود 200 نفر را کشف کرد که شهر مونترال آنها را به دانشگاه مونترال قرض داد. تجزیه و تحلیل مورفولوژی دندان، ترکیب ایزوتوپی و سایر مشخصات بر روی بقایا انجام شد.

ریبات گفت: «ما فکر می‌کردیم که جالب است بیشتر پیش برویم و از DNA برای ارزیابی تنوع بیولوژیکی افراد استفاده کنیم. این تیم از 60 استخوان جمجمه و 33 دندان مرتبط از مجموع 45 فرد نمونه برداری کردند. مارتین-مویا توضیح داد: «ما از حلزون گوش که از استخوان تمپورال استخراج می‌شود استفاده کردیم، زیرا قسمتی است که کمتر در معرض محیط قرار می‌گیرد و بنابراین کمترین احتمال آلودگی را دارد. ما همچنین از دندان‌ها به دلایل اخلاقی استفاده کردیم، زیرا این کار از ایجاد برش در جمجمه جلوگیری می‌کند.

نمونه ها به پودر تبدیل می شوند و DNA استخراج می شود. سپس توالی‌های DNA با استفاده از بیوانفورماتیک برای پر کردن شکاف‌های بین قطعات جمع‌آوری‌شده بازسازی می‌شوند. در نهایت، داده ها به صورت آماری تجزیه و تحلیل شده و با پایگاه های داده جمعیت جهانی برای شناسایی نشانگرهای مرتبط با مناطق جغرافیایی مقایسه می شوند.

بقایای تجزیه و تحلیل شده با 100٪ اصل و نسب اروپایی، عمدتا فرانسوی سازگار است. مارتین-مویا گفت: «حداقل در سطح نمونه‌برداری فرعی، شواهدی مبنی بر اختلاط ساکنان و بومیان وجود ندارد. تجزیه و تحلیل مورفولوژیکی سه بعدی اولیه او به همین نتیجه اشاره کرده بود.

او خاطرنشان کرد: «این بدان معنا نیست که در سایر گورستان‌ها، مانند قبرستان فقرا، که مربوط به همان دوره است، همین اتفاق می‌افتد، اما در گورستان نوتردام، که در آن زمان گورستان اصلی بود، اینطور نیست.» تیم تحقیقاتی قصد ندارد مطالعه را به گورستان های دیگر گسترش دهد.

داده‌های باستان‌شناسی تأیید می‌کند که در گورستان Pointe-à-Callière، اولین قبرستانی که توسط مهاجران ایجاد شد، مردم بومی دفن شده‌اند. با این حال، این لزوما نشان دهنده هماهنگی بین دو ملت نیست. حتی اگر بقایای افراد بومی را در گورستان ها پیدا کنیم، این سوال باقی می ماند: جایگاه آنها در جامعه چه بود؟ مارتین-مویا گفت. ریبات افزود: «مسیونرها تمایل داشتند مردم بومی را به حاشیه راندند.

این یافته ها شک و تردیدهای ابراز شده توسط محققان بومی و غیربومی در مورد روایت آمیزش و روابط هماهنگ بین ملل فرانسوی و اول را تأیید می کند.

این مطالعه همچنین بر نابرابری در رفتار با ثروتمندان و فقیرها تأکید می کند: بقایای افراد ثروتمند بهتر مراقبت و نگهداری می شد. مارتین-مویا که این موضوع را بازتابی از مبارزه طبقاتی می‌داند، می‌گوید: «خانواده‌های فقیرتر وقتی که گورستان به دلیل شهرنشینی ویران شد، ابزاری برای انتقال مردگان خود نداشتند.

این تحقیق سوالات اخلاقی مهمی را مطرح می کند. محققان بر این باورند که باستان شناسان باید برخی از شیوه های خود را دوباره بررسی کنند. در حال حاضر، بقایای انسان در طول تجزیه و تحلیل نبش قبر شده و تا حدی از بین می رود.

"آیا روش کار ما با انسان ها مناسب است؟" مارتین-مویا پرسید. "به عنوان باستان شناس، آیا می توانیم بهتر عمل کنیم - روش های بهتری را توسعه دهیم که به سنت های بومی احترام می گذارد؟" احتمالات شامل تجزیه و تحلیل جرم دندان و خاک اطراف بقایای آن است.

هویت بومی معاصر بیش از اجداد دور ریشه دارد.

مارتین-مویا مشاهده کرد: «اصول تبارشناسی غربی بر اساس خون است. اما برای جوامع بومی، هویت به سرزمین و رابطه فرد با فرهنگ و اجتماع نیز گره خورده است. این هویت تنها از طریق خون منتقل نمی شود.

در چارچوب مناقشات کنونی در مورد هویت بومی و تصاحب، محققان گاهی اوقات خود را درگیر این بحث می‌بینند، چه بخواهند چه نخواهند.

مارتین-مویا گفت: «هنوز کارهای زیادی برای انجام دادن در زمینه اخلاقی وجود دارد. ما باید به این فکر کنیم که به دنبال چه چیزی هستیم و چگونه می‌توان کارمان را به سلاح تبدیل کرد.»

دایان مارتین-مویا و همکاران، چالش های DNA باستانی برای روایت های ترکیبی: بینش هایی از گورستان نوتردام (1683-1796) در مونترال مستعمره، کانادا، مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم (2026). DOI: 10.1073/pnas.2523026123

اطلاعات مجله: مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →