شکستن افسانه های حضور نظامی ایالات متحده در هاوایی

در میانه اقیانوس آرام، آینده ارتش ایالات متحده در هاوایی با توجه به انقضای قریب الوقوع اجاره نامه برای حدود 46000 هکتار از زمین های پایگاه نظامی، به موضوع بحث فزاینده ای تبدیل شده است. نیروهای مسلح این زمین ها را از ایالت هاوایی در دهه 1960 به مدت 65 سال با هزینه ای معادل 1 دلار اجاره کردند. قراردادهای اجاره در سال 2028 به پایان می رسد. ارتش ایالات متحده پس از سرنگونی سلطنت هاوایی در قرن نوزدهم، نقش کلیدی در تصرف سرزمین های بومی ایفا کرد.

ارتش هنوز حدود 25 درصد از پرجمعیت ترین جزیره، اوآهو، و نسبت بیشتری از ایالت هاوایی - 5.6 درصد - را در مقایسه با هر ایالت دیگر اشغال می کند. ایالت هاوایی و دولت ترامپ در مورد آینده این سرزمین ها بحث و گفتگو کرده اند. اعضای کنگره هاوایی و آژانس رسمی دولتی تحت رهبری بومیان، دفتر امور هاوایی، در بحث ها شرکت کرده اند. از آنجایی که میزان حضور ارتش در هاوایی در وضعیت معلق مانده است، ما در اوایل سال جاری به نگارش یک گزارش جدید بزرگ با عنوان «هزینه واقعی ایالات متحده» کمک کردیم.

نظامی در هاوایی، برای ارائه ارزیابی روشنی از تأثیرات محلی نیروهای مسلح. برای سال‌ها، بسیاری ادعاهای جسورانه‌ای دارند، به‌ویژه در مورد مزایای اقتصادی که ارتش ایالات متحده برای هاوایی به ارمغان می‌آورد. حقایق نشان می‌دهند که سهم ارتش به‌طور قابل‌توجهی کمتر از آن چیزی است که بیشتر مردم فکر می‌کنند، در حالی که آسیب‌های اقتصادی و سایر آسیب‌های ناشی از حضور بیش از حد ارتش یا بیش از ۴۵ نفر پنهان مانده است. سالها تجربه تحصیل در ایالات متحده

نظامی، محاسبات ما نشان می دهد که پنتاگون و دیگران میلیاردها دلار در مورد تأثیر ارتش اغراق کرده اند. در همین حال، حضور ارتش باعث افزایش اجاره بها و دامن زدن به بحران مسکن، آسیب رساندن به محیط زیست و سلامت عمومی و محدود کردن رشد صنایعی می شود که مشاغل محلی بیشتری نسبت به ارتش ایجاد می کنند. در میان بحث‌ها در مورد قراردادهای اجاره‌ای در حال انقضا، این چیزی است که ما متوجه شدیم تأثیرات واقعی ارتش است.

ادعاهای اغراق‌آمیز پنتاگون، بخش‌هایی از دولت ایالتی، رسانه‌ها و تقویت‌کنندگان اغلب ارتش را به‌عنوان بخشی از یک «چارپایه سه‌پا» – با گردشگری و املاک/ساخت‌وساز – توصیف می‌کنند که به عنوان ستون فقرات اقتصاد ایالت عمل می‌کند. آنها به میلیاردها دلار هزینه نظامی سالانه، از جمله 10 میلیارد دلار برای سال مالی 2023، به عنوان شاهدی بر سهم پنتاگون در رفاه اقتصادی این ایالت اشاره می کنند.

با کمک یک سفر تحقیقاتی در سال 2025 به هاوایی و بررسی داده های مخارج دولت، مشکل اساسی این ادعاها را شناسایی کردیم: این منابع نشان می دهد که تمام هزینه های پنتاگون مربوط به هاوایی مستقیما به نفع اقتصاد محلی است. این نادرست است. بخش‌های قابل توجهی از هزینه‌های پنتاگون هرگز به اقتصاد محلی دست نمی‌زند. در عوض، آن وجوه به افراد و شرکت‌های مستقر در ایالت‌ها و کشورها پرداخت می‌شود. در مجموع، ما دریافتیم که تأثیر اقتصادی واقعی ارتش نزدیک به 7.2 میلیارد دلار در سال است.

این مبلغ 2.8 میلیارد دلار و تقریبا 30 درصد کمتر از 10 میلیارد دلار هزینه شده توسط پنتاگون است. بنابراین ارتش 6.4 درصد از کل تولید ناخالص داخلی (GDP) هاوایی را به جای 9.2 درصدی که اخیرا توسط پنتاگون و منابع دولتی ایالتی ادعا شده است، تشکیل می دهد. قابل ذکر است، محاسبه 6.4 درصدی ما مشابه آخرین برآورد 6.0 درصدی تولید ناخالص داخلی است که توسط دپارتمان تجارت، توسعه اقتصادی و گردشگری هاوایی انجام شده است.

7.2 میلیارد دلار هنوز پول زیادی است، اما حداقل پنج صنعت دیگر در سراسر ایالت بزرگتر هستند، از جمله املاک، مسکن و خدمات غذایی، دولت ایالتی و محلی، خرده فروشی، و مراقبت های بهداشتی و کمک های اجتماعی. پول به کجا می رود بر خلاف سایر صنایع که اکثریت قریب به اتفاق کارمندان ساکن ایالت هاوایی هستند، برعکس در مورد ارتش صادق است. اکثریت قریب به اتفاق پرسنل نظامی اهل هاوایی نیستند.

در نتیجه، بخش‌های قابل توجهی از هزینه‌های نظامی که به سمت حقوق و مزایا می‌رود، در واقع با خروج پرسنل نظامی فعال خارج از هاوایی، اقتصاد محلی را ترک می‌کند. هزاران نفر از پرسنل نظامی که در هاوایی زندگی می کنند در واقع در بخش های زیادی از سال در کشتی های نیروی دریایی ساکن هستند یا در خارج از کشور مستقر می شوند. در حالی که برخی از حقوق آنها به اقتصاد ایالت ختم می شود، بسیاری از آنها اینطور نیست. در مجموع، محاسبات ما نشان می‌دهد که هاوایی از 3.7 میلیارد دلار هزینه برای پرسنل نظامی سود می‌برد، که حدود دو سوم کمتر از ادعای 6.2 میلیارد دلاری است که تقویت‌کننده‌ها ادعا می‌کنند.

مقادیر زیادی از هزینه های پنتاگون نیز اقتصاد محلی را ترک می کند زیرا بسیاری از قراردادهای نظامی به شرکت هایی می رسد که در هاوایی مستقر نیستند. برای مثال، بزرگترین دریافت کننده قراردادهای پنتاگون که در هاوایی در سال 2023 انجام شد، یک سرمایه گذاری مشترک شامل یک شرکت چندملیتی مستقر در اسپانیا و یک شرکت مستقر در تگزاس بود که با یک شرکت کوچکتر مستقر در هاوایی شریک بود. دو نفر از بقیه پنج دریافت کننده برتر نیز دفتر مرکزی ندارند.

ایالت به طور محافظه کارانه تخمین می زند که 15 درصد از دلارهای قراردادی که به شرکت های غیر محلی اعطا می شود، هاوایی را به صورت سود و پول خرج شده در محل استقرار شرکت ها ترک می کند. این نشان می دهد که حداقل 301.5 میلیون دلار دلار قراردادی که ادعا می شد در سال 2023 به نفع ایالت بود، در واقع هاوایی را ترک کرد. هزینه‌های حضور نظامی نادیده گرفته شده جدای از تخمین‌های متورم از مزایای اقتصادی، حضور ارتش از بسیاری جهات برای هاوایی هزینه دارد که به ندرت به رسمیت شناخته می‌شوند.

از آنجایی که اکثر پرسنل نظامی و اعضای خانواده آنها ساکن قانونی هاوایی نیستند، اکثر آنها مالیات بر درآمد ایالتی نمی پردازند، با این حال هنوز از زیرساخت های عمومی، خدمات عمومی و سایر امکانات این ایالت بهره مند می شوند. حضور ارتش همچنین به تشدید بحران قیمت مسکن کمک می کند. گزارش ما تخمین زد که اعضای خدمات وظیفه‌ای که خارج از پایگاه زندگی می‌کنند و در بازار خصوصی اجاره می‌کنند، تنها در سال 2024، اجاره بها در جزیره اوآهو را 7.1 درصد افزایش داده است. این باعث شد که اجاره‌کنندگان غیرنظامی محلی به‌طور متوسط ​​154 دلار بیشتر در ماه و 1850 دلار بیشتر در سال اجاره بپردازند.

این فشار افزایشی بر قیمت اجاره که توسط ارتش ایجاد می‌شود، به بی‌ثباتی مسکن، بحران بی‌خانمان‌ها و هزاران خانواری که مجبور به ترک دولت شده‌اند، کمک می‌کند. مشکل کمک هزینه مسکن سخاوتمندانه ای است که پنتاگون به پرسنل نظامی خود می دهد: به طور متوسط ​​ماهانه 3679 دلار برای هر سرباز در شهرستان هونولولو. این امر همراه با اشغال زمین توسط ارتش، که قیمت زمین را بالا نگه می دارد و عرضه مسکن را پایین نگه می دارد، مستقیما به ساکنان هاوایی آسیب می زند.

در همین حال، 46000 هکتار زمینی که ارتش از اوایل دهه 1960 به ازای هر اجاره به مبلغ 1 دلار اجاره کرده است نشان دهنده میلیاردها دلار درآمد از دست رفته اجاره است. بر اساس ارزش بازار منصفانه این زمین، گزارش ما محاسبه می‌کند که هاوایی می‌تواند تا 134 میلیارد دلار اجاره عقب‌نشینی مطالبه کند. این مبلغ شامل میلیاردها دلار مورد نیاز برای ترمیم آسیب های زیست محیطی و بهداشت عمومی ناشی از آموزش نظامی، آزمایش و سایر فعالیت ها نمی شود.

گزارش سال 2017 توسط ProPublica کل پاکسازی زیست محیطی گذشته و آینده در هاوایی را 2.77 میلیارد دلار تخمین زده است، بدون احتساب 400 میلیون دلاری که از سال 1994 صرف پاکسازی جزئی جزیره Kaho'olawe پس از چندین دهه بمباران نیروی دریایی شده است. برخی خواهند گفت که ارتش مشاغل مورد نیاز در هاوایی را ایجاد می کند. غیرقابل انکار است که هزینه های نظامی باعث ایجاد شغل می شود. با این حال، در مقایسه با سایر صنایع، ایجاد شغل ناکارآمدی است.

گزارش ما سال‌ها تحقیق را دنبال کرد و نشان داد که هزینه‌های نظامی به‌طور متوسط ​​به ازای هر یک میلیون دلار سرمایه‌گذاری شده، 5.3 شغل ایجاد می‌کند، در مقایسه با میانگین 12.3 شغل ایجاد می‌شود که همان پول در مراقبت‌های بهداشتی، آموزش، تولید غذا، مسکن و بهره‌وری انرژی سرمایه‌گذاری شود. به عبارت دیگر، هزینه در صنایع غیرنظامی به طور متوسط ​​134 درصد شغل بیشتری نسبت به هزینه های نظامی ایجاد می کند که اکثریت قریب به اتفاق مشاغل به افراد محلی اختصاص دارد. سرمایه گذاری در سایر بخش های اقتصاد به جای تکیه بر هزینه های نظامی کارآمدتر است.

شروع های جدید؟ آینده زمین های اجاره ای همچنان نامشخص است. بازگرداندن بیشتر یا تمام قلمرو به هاوایی نیازی به تغییر قابل توجهی در حضور کلی ارتش ندارد. اجاره ها کمتر از 20 درصد از حدود 250000 هکتاری ارتش اشغال شده در ایالت را نشان می دهد. به بیان ساده، نیروهای مسلح ایالات متحده فضای کافی برای ادامه عملیات فعلی خود را دارند - اگرچه "هزینه واقعی ایالات متحده.

گزارش «نظامی در هاوایی» همچنین جایگزین‌های امن‌تری را برای استراتژی فعلی ارتش، با محوریت هاوایی، برای مقابله تهاجمی با چین در اقیانوس آرام ارائه می‌کند. ارتش قبلا اعلام کرده است که نزدیک به 800 هکتار از یک زمین آموزشی بحث‌برانگیز را که مسئول آسیب‌های زیست‌محیطی قابل‌توجه است، رها می‌کند. برخی از مردم محلی تصور می‌کنند که یک فضای پیش‌خدمت فرهنگی ما برای آموزش، تعمیر و بازسازی یک دانشگاه فرهنگی اختصاص داده شده است. نشان داد، صدها پایگاه سابق در سراسر ایالات متحده و جهان به فضاهای جدید به نفع جوامع محلی تبدیل شده اند.

در هاوایی، قلعه سابق ارتش به پارک و بنای یادبود ایالتی، کالج محلی، مرکز عملیات اضطراری ایالتی و مدرسه ای برای کودکان با نیازهای ویژه تبدیل شد. در جاهای دیگر، تبدیل پایه هزاران شغل ایجاد کرده و مسکن، بیمارستان ها، انکوباتورهای تجاری، مزارع خورشیدی و بادی، سایت های حفاظت از فرهنگ و بسیاری موارد دیگر ایجاد کرده است. همانطور که مردم هاوایی آینده خود را در نظر می گیرند، آنها سزاوار یک تصویر دقیق از تأثیرات واقعی نیروهای مسلح و گزینه های جایگزین هستند، نه میلیاردها دلار مبالغه. گزارش مشترک "هزینه واقعی ایالات متحده.

نظامی در هاوایی» را می توان در اینجا یافت.