شکستن پایان احساسی چهار دست، دو سونات

لی جون یونگ و سونگ کانگ در چهار دست، دو سونات - با اجازه tvN

هنگامی که در اواخر اوت فیلم Four Hands, Two Sonatas اکران شد، این درام کره ای به عنوان یک ملودرام سنتی دوران بلوغ درباره دو نوجوان وسواس پیانو در یک دبیرستان هنرهای فوق رقابتی ارائه شد. در اولین نقش خود پس از خدمت سربازی، سونگ کانگ (خانه شیرین) در نقش کانگ پیئو، نوه کمال طلب یک استاد مشهور که مادرش او را تشویق می کند تا بهترین باشد، بازی می کند.

و در آخرین نقشی که قبل از استخدامش فیلمبرداری شد، لی جون یونگ (وقتی زندگی به شما نارنگی می دهد) نقش چوی جونگ یو، دانشجوی بورسیه و اعجوبه موسیقی را بازی می کند که بیشتر از اینکه در مسابقات معتبر اول شود، نگران حفظ پدر ناتنی الکلی اش از شر کوسه های قرضی است. وقتی این دو با هم جفت می‌شوند تا «چهار دست» یا یک دونوازی پیانو را روی یک ساز بنوازند، پیش‌زمینه‌ها و اولویت‌های متفاوتشان آنها را در تضاد قرار می‌دهد. با این حال، عشق آنها به موسیقی برنده می شود و این دو دوستی زندگی خود را تغییر می دهند.

با پیشروی مجموعه 12 قسمتی، و جهش داستان به 9 سال از بزرگسالی پی-و و جونگ یو، چهار دست، دو سونات از یک داستان در حال بلوغ به یک تریلر روانی تبدیل می شود که در آن تروما، سوء تفاهم و وسواس با یکدیگر ترکیب می شوند و آینده این نوازندگان با استعداد را زیر سوال می برند. با تمام این اوصاف، رابطه شدید و اغلب لطیف پی-ئو و جونگ یو به عنوان یک خط اصلی عمل می کند، و بسیاری از بینندگان را به این سوال می کشاند که آیا سریال نتفلیکس واجد شرایط درام عشقی پسرانه (معروف به BL) است یا خیر. بیایید بحث کنیم که چگونه پایان چهار دست، دو سونات به برخی از این سؤالات پاسخ می دهد.

چه کسی دستور ربودن جونگ یو را صادر کرد؟

فصل اول داستان چهار دست، دو سونات در جمهوری چک مطرح می‌شود، جایی که پی‌و و جونگ‌یو نوجوان از جمله تعداد انگشت شماری از نوازندگان نوجوان از سراسر جهان هستند که در مسابقه بین‌المللی هارمونی پراگ شرکت می‌کنند. پس از سالها اخراج بی رحمانه از پدربزرگش، کانگ سونگ وون (جونگ جین یونگ)، و فشار بی امان از جانب مادرش، کانگ جی هی (یون سه آه)، پیئو به استعداد او شک می کند. او تصمیم گرفته است که اگر در این مسابقه برنده نشود، پیانو را برای همیشه کنار بگذارد.

او به جونگ یو التماس می کند که در مسابقه شرکت کند زیرا می خواهد یک بار برای همیشه ثابت کند که می تواند بهترین دوستش را شکست دهد. جئونگ یو که می خواهد پی-ئو خوشحال باشد، قبول می کند که وارد رقابت شود.

در همین حال، جی هی فکر نمی کند که پسرش بتواند جونگ یو را شکست دهد. جونگ یو نه تنها با اجرای موسیقی خود پیوندی عاطفی دارد که پی او تلاش می کند تا خود را پیدا کند، بلکه پیئو به لطف تمرین وسواس گونه اش، در پیشبرد اجرای نهایی، رنگ صورتی خود را زخمی کرده است. جی هی در مواجهه با احتمال اینکه پسرش پیانو را برای همیشه کنار بگذارد، تصمیم می گیرد دو مرد را برای ربودن جئونگ یو استخدام کند و مطمئن شود که او نمی تواند در اجرای نهایی رقابت کند. با این حال، آدم ربایی به اشتباه پیش می رود و جونگ یو در تلاش برای فرار هدف گلوله قرار می گیرد.

او نه تنها برای اجرای نهایی حاضر نمی شود، بلکه به طور کامل ناپدید می شود و مرده فرض می شود. پی-ئو در رقابت برنده می شود، اما از ناپدید شدن دوستش ویران می شود.

پرش زمانی نه ساله

- با اجازه tvN

نه سال بعد، پی او یک پیانیست انفرادی مشهور بین المللی است که از پیروزی خود در مسابقه بین المللی هارمونی پراگ برای راه اندازی حرفه ای استفاده کرد. اما او هرگز نتوانست از ناپدید شدن دوستش عبور کند. او یک محقق خصوصی را برای ادامه جستجوی جئونگ یو استخدام کرده است و اوقات فراغت خود را به دنبال سرنخ ها می گذراند. در نهایت، او با یکی از مردانی که جئونگ یو را ربوده بود ملاقات می کند. این مرد ادعا می کند که جونگ یو مرده است، اما اطلاعات بیشتری به پیئو نمی دهد مگر اینکه 1.3 میلیون دلار به او بپردازد.

پی‌و می‌رود تا پول را بگیرد، اما مرد قبل از اینکه بتواند کل ماجرا را برای پی‌و تعریف کند، توسط یکی از اعضای باند کشته می‌شود.

پی-ئو از مرگ دوستش غمگین است و روزها قادر به بلند شدن از رختخواب نیست. او از ساخت موسیقی دست می کشد و تصمیم می گیرد زمانی را در اروپا بگذراند. در حالی که از روی هوس در یک مسابقه رهبری در برنو شرکت می کند، جونگ یو را روی صحنه می بیند. او زنده است، لوکا دومنیکو نام دارد. با این حال، وقتی پی-ئو به جئونگ یو نزدیک می شود، مرد ادعا می کند که او را نمی شناسد و نشان می دهد که فراموشی دارد و نمی تواند چیزی را قبل از تصادف 9 سال قبل به خاطر بیاورد.

مهارت های جونگ یو به عنوان یک نوازنده موج های بین المللی ایجاد می کند. او به عنوان اعجوبه نوجوانی شناخته می شود که یک دهه قبل ناپدید شد، و بازگشت او به عنوان یک رهبر ارکستر نوظهور خبر داده می شود. ارکستر سمفونیک هانکوک، که توسط پدربزرگ پیئو اداره می شود، از جونگ یو دعوت می کند تا به عنوان رهبر میهمان حضور داشته باشد.

تلاش جونگ یو برای انتقام

در ابتدا، بازگشت جونگ یو به سئول و زندگی پیئو نسبتا خوب پیش می رود. جئونگ یو که به دلیل آسیب عصبی از زمان تیراندازی به او دیگر نمی تواند پیانو بنوازد، می خواهد با پی او کار کند. او دوستش را به عنوان سولیست برای اولین حضورش با ارکستر می آورد و اجرا موفقیت آمیز است. سپس از پی-ئو می‌خواهد که سولیست اولین اثر اصلی‌اش، کنسرتویی با عنوان «نمسیس» باشد. پی-ئو آن را به عنوان یک قطعه موسیقی با نام اصلی «شب‌گردی» می‌شناسد، جونگ یو ابتدا در نوجوانی شروع به کار روی آن کرد. این ادعای جئونگ یو مبنی بر فراموشی او را زیر سوال می برد.

در همین حال، پی او از طریق بازپرس خصوصی خود متوجه می‌شود که مادرش عامل ربوده شدن جونگ یو بوده است. او به شدت می خواهد به دوستش اعتراف کند. با این حال، جی هی می‌گوید که ترجیح می‌دهد بمیرد تا اعتراف کند، و تهدید می‌کند که اگر پی‌و به کسی بگوید، خود را خواهد کشت. پی‌و مجبور می‌شود راز مادرش را حفظ کند و قبول می‌کند که در اولین فیلم «نمسیس» جونگ یو، تک‌نواز باشد. در طول فرآیند آماده سازی، جونگ یو به طور فزاینده ای نسبت به پیئو ظالمانه و از نظر عاطفی توهین می کند.

وقتی پیو با جئونگ یو در مورد دروغ گفتن در مورد فراموشی اش روبرو می شود، جونگ یو پاک می شود. او به پیو می گوید که برای انتقام برگشته است. او معتقد است که پی‌و کسی بود که ربودن او را ترتیب داد و او را به خاطر ناتوانی‌اش در نواختن پیانو سرزنش می‌کند. پی-ئو که در مورد اتفاقی که برای جونگ یو رخ داده احساس گناه می کند و می خواهد از مادرش محافظت کند، با این دروغ همراه می شود که او مسئول جراحات زندگی جونگ یو بوده است.

در هفته‌های بعد، پی‌و به سختی با او مقابله می‌کند، زیرا جئونگ یو او را مجبور می‌کند تا «نمسیس» را از نقطه‌ی خستگی ذهنی و فیزیکی تمرین کند. در طول ضبط قبل از اجرای قطعه، جونگ یو ده ها برداشت را مجبور می کند و در نهایت ضبط را لغو می کند و ادعا می کند که محدودیت های پی-ئو به عنوان یک پیانیست باعث تاخیر شده است. پی-ئو که به اصرار جونگ یو قراردادی وحشتناک امضا کرد، مجبور می شود جریمه های تاخیر در ضبط را بپردازد. جونگ یو او را از اجرای "نمسیس" کنار گذاشت و آژانس پیئو قصد دارد قرارداد او را فسخ کند.

اجرای "نمسیس".

دو مجری، سابقه طولانی — با اجازه tvN

جونگ یو آسیب دیده نه آرامش می یابد و نه پیروزی در انتقام. او هنوز به Pi-o اهمیت می دهد و به "Nemesis" اهمیت می دهد. این کنسرتو، از آغازش به عنوان «شب‌بازی» تا تجسم کنونی‌اش، از رابطه او با پی-ئو الهام گرفته شده است و هیچ کس دیگری نمی‌تواند آن را به درستی انجام دهد. پی-ئو که هنوز در قبال رنج های جونگ یو احساس مسئولیت می کند، می خواهد تک نفره را انجام دهد. موسیقی، و احساسات او نسبت به جونگ یو، به او اجازه داده است تا سطح جدیدی از اجرای خود را که از نظر احساسی مرتبط تر است، باز کند. او جئونگ یو را متقاعد می کند که با نواختن یک بار دیگر برای دوستش که تبدیل به دشمن شده است، به او اجازه دهد این قطعه را انجام دهد.

اجرا یک موفقیت چشمگیر است و جئونگ یو به پیئو می گوید: "این قطعه کاملا برای شما ساخته شده بود."

پی-ئو به جای لذت بردن از موفقیت، لحظه را برای اعتراف عمومی انتخاب می کند. او برای حضار جمع آوری شده ادعا می کند که او مسئول ربوده شدن جونگ یو بوده است. پلیس او را به جرم این جنایت دستگیر می کند. جئونگ یو که از احساسات زیادی که نسبت به پیئو دارد گیج شده است، از اینکه قضاوت و مجازات مرد از کنترل او خارج شده است عصبانی است. برای پیئو، این تنها راهی است که می تواند از مادرش و جونگ یو محافظت کند.

مجازات جی هی

جی هی از دستگیری پسرش غمگین می شود و با عصبانیت سعی می کند خودش به جرمش اعتراف کند. در ابتدا، نه پلیس و نه جونگ یو او را باور نمی کنند. اعترافات او بیشتر شبیه ناامیدی مادرانه است تا حقیقت. با این حال، زمانی که بازرس خصوصی پی-ئو ضبط مکالمه آنها با یکی از ربوده کنندگان جونگ-یو را به جئونگ-یو می دهد، حقیقت پیروز می شود. در ضبط صوتی، جونگ یو می شنود که پی-ئو چقدر ناامید شده بود تا او را پیدا کند و چقدر از خبر مرگش ویران شده بود. او متوجه می شود که پی او را به خاطر جرمی که مرتکب نشده مجازات می کند.

جی هی به خاطر جرمش به زندان فرستاده می شود و بنابراین نمی تواند در کنار پدرش باشد که مدت کوتاهی بعد از بیماری قلبی فوت می کند. سئونگ وون از پی و جونگ یو درخواست می کند که بالین بیمارستان او ملاقات کنند. از هر دوی آنها به خاطر دردی که به بار آورده عذرخواهی می کند. این مخالفت سرسختانه او با پی-و بود که جی هی را به انجام چنین اقدامات شدیدی سوق داد. سئونگ وون هرگز جی هی را نبخشید که شانس او ​​را برای تبدیل شدن به یک بالرین حرفه ای با باردار شدن از پی او از بین برد. سئونگ وون، که بیش از هر چیز عاشق موسیقی بود، می‌خواهد هنگام مرگ، به اجرای پی‌و از «سوناتای مهتاب» گوش دهد.

پی-و صدای ضبط شده را برای او پخش می کند و سرانجام تأیید پدربزرگش را جلب می کند.

اجرای نهایی، چهار دست

پی-ئو یک بار به جئونگ یو گفت که فقط زمانی که در حال نواختن موسیقی است خوشحال است، بنابراین وقتی جونگ-یو متوجه می شود که پی-ئو پیانوی خود را فروخته است و قصد دارد دیگر هرگز ننوازد، تصمیم می گیرد که اجازه ندهد. او پیانوی جونگ یو را می خرد و آن را به بازار آلات موسیقی می آورد، جایی که جئونگ یو در کودکی نواختن را آموخت. او به پیئو می گوید که کنترل دستش را دوباره به دست آورده و می تواند دوباره بازی کند. آن دو دوباره با هم چهار دست بازی می کنند و خوشحال هستند. بعدا همان شب، در کنار رودخانه هان، پی-ئو از جونگ یو می خواهد که با او موسیقی بسازد. این تمام چیزی است که او واقعا می خواست انجام دهد. جونگ یو به آرامی رد می کند.

روز بعد، جونگ یو از سئول ناپدید می شود. او از ارکستر سمفونیک هنکوک استعفا داده و نتی برای پی‌و گذاشته است. در آن، او به Pi-o خود می گوید که او "نور و امید او" بوده است، و حتی زمانی که او به دنبال انتقام بود، در خواب آنها را دید که با هم دوئت بازی می کنند. جونگ یو می گوید که ترک کرده است تا از موسیقی خود برای آرامش دیگران استفاده کند.

پیو دوباره از دست دادن دوستش غمگین می شود، اما از ماموریت اعلام شده جونگ یو برای هدایت انتخاب های خود استفاده می کند. او به جای اجرای پیچیده‌ترین آهنگ‌های فنی روی صحنه موسیقی کلاسیک، شروع به اجرای آهنگ‌های ساده‌تر در شهرهای کوچک و روستایی و در بیمارستان‌ها کرد. او امیدوار است که کنسرت های پاپ آپ غافلگیر کننده اش برای کسانی که موسیقی او را می شنوند، آرامش ایجاد کند.

آیا چهار دست، دو سونات پایان خوشی دارند؟

- با اجازه tvN

بله، برخلاف همه شانس‌ها، چهار دست، دو سونات پایان خوشی دارد - اگرچه خالی از پیچیدگی نیست. سه سال می گذرد تا پی-و و جونگ-یو دوباره یکدیگر را ببینند. یک روز، پس از اجرای پی-و در بیمارستان، یک دکتر به او نزدیک می شود تا از وضعیت جونگ یو بپرسد. پزشک به پیئو اطلاع می دهد که سه سال قبل به جونگ یو واکسن زده است که به طور موقت اجازه استفاده از دست آسیب دیده اش را داده است، اما در خطر از دست دادن تمام عملکرد برای همیشه. پی-ئو متوجه می شود که جئونگ یو وقتی به او گفته که می تواند دوباره بازی کند به او دروغ گفته است.

جونگ یو می‌خواست پی‌ئو را از گناه بی‌جاش خلاص کند، بنابراین دوستش را فریب داد تا فکر کند می‌تواند دوباره بازی کند. ناپدید شدن بعدی او این دروغ را حفظ کرد.

برای اولین بار در سه سال گذشته، پی-ئو یک فیلم ضبط شده از عملکرد خود منتشر می کند. اگرچه این ویدئو چهره او را نشان نمی‌دهد، اما می‌داند که جونگ یو تفسیر او از "نمسیس" را تشخیص می‌دهد. چراغ ویروسی کار می کند. پی-ئو کارت پستال بدون امضا از جمهوری چک دریافت می کند که در آن چند انتقاد دوستانه ارائه می کند. پی او بلافاصله چمدان هایش را می بندد و کلیسا را ​​در جلوی کارت پستال می بیند. جونگ یو در داخل کلیسا گروهی از کودکان را رهبری می کند. او لباس مذهبی بر تن دارد و ظاهرا زمان خود را به جای شکوه یا انتقام وقف کفاره کرده است.

وقتی جئونگ یو برمی گردد تا پی-ئو را ببیند، آن دو چشم ها را قفل کرده و به هم لبخند می زنند. چهار دست، دو سونات با جئونگ یو و پی او دوباره با هم به پایان می رسد، ظاهرا فارغ از فشارها و سوء تفاهم هایی که برای مدت طولانی آنها را آزار می داد.

پایان خوش داستان چیزی فراتر از حل و فصل رابطه جونگ یو و پیئو است. درام همچنین در مورد کارکرد هنر در جامعه ما به عنوان چیزی فراتر از فنی تعیین می کند. در عصر هوش مصنوعی، چهار دست، دو سونات استدلال می‌کند که هنر می‌تواند و باید توسط انسان‌های ناقص ساخته شود، و این که معیار اجرای موسیقی با میزان کامل بودن آن از نظر فنی تعیین نمی‌شود، بلکه به حسی که هم در اجراکننده و هم در بینندگان ایجاد می‌کند، تعیین می‌شود.

آیا چهار دست، دو سونات یک درام BL است؟

- با اجازه tvN

به محض اینکه تریلر فیلم Four Hands، Two Sonatas منتشر شد، بینندگان شروع به تعجب کردند که آیا درام K ممکن است یک عاشقانه عجیب و غریب باشد. فرض اولیه این بود که اینطور نیست. اگرچه کره جنوبی شروع به تولید درام های BL کرده است، از جمله سریال های 2020 Where Your Eyes Linger و Semantic Error در سال 2022، این سریال ها جریان اصلی نیستند. Four Hands, Two Sonatas یک درام پربیننده است که از tvN، یکی از شبکه‌های تلویزیونی رایج کره‌ای پخش می‌شود، با برخی از برجسته‌ترین بازیگران تلویزیونی آن.

در کشوری که قانون ازدواج همجنس گرایان را به رسمیت نمی شناسد و از تبعیض بر اساس گرایش جنسی حمایت نمی کند، هنوز یک جریان اصلی عاشقانه دگرباش وجود ندارد. هنگامی که عشق در شهر بزرگ، درام برشی از زندگی با محوریت یک قهرمان همجنس‌گرا در سال ۲۰۲۴ منتشر شد، با اعتراض‌های همجنس‌گرا هراسی از سوی گروه‌های ضد LGBTQ در کره مواجه شد و این درام را به «تجلیل و ترویج همجنس‌گرایی» متهم کردند.

با این حال، طرفداران BL که احتمال یک داستان عاشقانه عجیب و غریب را رد کردند، ممکن است بخواهند به Four Hands, Two Sonatas فرصت بدهند. اگرچه این درام هرگز صریحا رابطه پی-و و جونگ-یو را عاشقانه نشان نمی دهد، اما هرگز به صراحت این احتمال را تضعیف نمی کند، همانطور که اغلب در درام هایی که دارای یک ارتباط عاطفی شدید بین دو مرد هستند، صدق می کند. پی-و با دوست قدیمی و دوست دختر گاه به گاه جائه این (جانگ گیو ری) به پایان نمی رسد. جائه این در طول سریال درباره احساسات عاشقانه‌اش نسبت به پی‌و صحبت می‌کند، و این دو تنها زمانی شروع به قرار ملاقات می‌کنند که پی‌ئو معتقد است که جونگ یو مرده است.

احساس پی‌و نسبت به جائه‌این واقعی تلقی می‌شود - او وقتی در طول دوره شکنجه‌های عاطفی جونگ یو از او جدا می‌شود، گریه می‌کند - اما او همیشه جونگ یو را به عنوان همراه خود انتخاب می‌کند، از جمله در فینال.

ماهیت دقیق رابطه بین این دو مرد برای تفسیر باز گذاشته شده است و به طور علنی توسط برخی از دست اندرکاران تولید اظهار نظر شده است. وقتی از رسانه کره ای Star News درباره تفسیر BL پرسیده شد، جانگ گفت: "وقتی برای اولین بار فیلمنامه را خواندم، می دانستم که جونگ یو و پیئو عمیقا از طریق موسیقی در هم تنیده شده اند. کار متعلق به بینندگان است، بنابراین من به همه چیز احترام می گذارم." اظهارات کارگردان پارک هیون سوک در مورد این موضوع به همین ترتیب باز بود.

پارک به رسانه‌های کره‌ای گفت: «این یک شادی بی‌اندازه و مایه قدردانی برای کل تیم سازنده است که بینندگان از درام از دیدگاه‌های مختلف خود لذت می‌برند.» من به سادگی از اینکه شکاف های بین متن نویسنده و صحنه های تجسم شده را با تفاسیر غنی پر می کنند سپاسگزارم.»

شین یی وون نویسنده درباره قصد خود برای فیلمنامه گفت که داستان با این سوال آغاز شد که "اگر موتزارت و سالیری بهترین دوستان بودند چه می شد؟" اگرچه او همچنین از عشق سمی بین هیثکلیف و کاترین در ارتفاعات بادگیر برای پی-و و جونگ یو الهام گرفت. آنتونیو سالیری، آهنگساز درباری و ولفگانگ آمادئوس موتزارت، اعجوبه موسیقی، معاصران قرن هجدهم اروپا بودند، و رقابت حرفه‌ای آن‌ها گاهی به عنوان رابطه عشق و نفرت در بازگویی رسانه‌های مدرن زندگی‌شان، از جمله در نمایشنامه آمادئوس در سال 1979 پیتر شفر و فیلم اقتباسی آن در سال 1984 شکل گرفته است.

یون. شین گفت: «من موردی از کسی هستم که در یک دبیرستان هنری که مملو از نابغه‌ها بود درس می‌خواندم، در حالی که خود را سالیری می‌پندارم، دچار عقده حقارت شده‌ام. "با این حال، استادی در کالج به من گفت: "هنر صرفا با استعدادهای کوچک انجام نمی شود. برای اینکه مردم را با هنر واقعی به حرکت درآورید، تمام زندگی خود را در آن بریزید." "چهار دست، دو سونات هر چه که باشد، سریال عمیقا وقف انتقال این پیام هنری است.