شکست بزرگ برای جنبش جدایی طلب آلبرتا پس از شکست قاطع

این یک نتیجه قاطع در یک همه پرسی بود که می توانست پیوندهای وحدت ملی را تنگ کند.

اما نتایج اولیه نشان می‌دهد که بیش از دو سوم رأی‌دهندگان آلبرتا پیام واضحی ارسال کردند که می‌خواهند در کانادا بمانند.

این امکان وجود دارد که پس از شمارش آرای نهایی، رد اکثریت راحت رای دهندگان برای پیگیری جدایی از طریق یک همه پرسی الزام آور می تواند احساسات جدایی طلبی آلبرتا را در مسیر خود متوقف کند.

این ایده ای را که برای دهه ها بی سر و صدا مورد بحث قرار گرفته بود، به حاشیه های سیاسی بازگرداند.

برای رهبران جنبش جدایی‌طلب آلبرتا، در حالی که با توجه به نظرسنجی‌ها، نتیجه انتظار می‌رفت، پس از بیش از یک سال مبارزات انتخاباتی و فشار برای رأی‌گیری درباره جدایی، همچنان ناامیدکننده بود.

میچ سیلوستر، رهبر جدایی‌طلب در یک جمله پس از نتایج در پاسخ به سوال بی‌بی‌سی، به سادگی گفت: «خوشحال نیستم».

بی بی سی از حزب دیده بان حامی جدایی طلب گزارش می دهد: «مکالمه به پایان نرسیده است».

نتیجه تقریبا بلافاصله توسط نخست وزیر مارک کارنی تجلیل شد که در بیانیه ای گفت که "آلبرتان انتخاب روشنی داشت".

اما رهبران جنبش می گویند که نبرد آنها مدت هاست به پایان رسیده است و این موضوع می تواند برای سال های آینده بر سیاست آلبرتا مسلط شود.

جفری راث، وکیل کلگری و یکی از سخنگویان اصلی جدایی آلبرتا، گفت که او و دیگران "برنامه دارند آستین ها را بالا بزنند و سخت تر کار کنند".

کیت ویلسون، یکی دیگر از جدایی‌طلبان، به حامیان خود در کلگری گفت که در حالی که رای‌گیری به پایان می‌رسد، "مکالمه درباره آینده آلبرتا در کانادا و جایگاه ما در کانادا و نقش ما در کانادا ادامه خواهد داشت".

اسمیت که آشکارا از رای وحدت حمایت کرد و برای آن مبارزه کرد، از رای دهندگان به خاطر نتیجه تشکر کرد.

نخست‌وزیر آلبرتا به دلیل انجام یک قمار "خطرناک" مورد انتقاد قرار گرفته است که استقلال احتمالا با شکست مواجه خواهد شد و در عین حال به پایگاه ناآرام او آنچه می‌خواست می‌دهد.

او آستانه طومار مورد نیاز برای به دست آوردن رای گیری کمپین تحت رهبری شهروندان را در وهله اول کاهش داد.

اقتصاد نفت‌خیز آلبرتا در صورت جدا شدن از کانادا چه وضعیتی خواهد داشت

کارنی خط لوله نفتی را به عنوان پاسخی به جنگ تجاری آمریکا و کانادا راه اندازی می کند

در بزرگترین رودئوی کانادا، تفنگ شروع در دعوا بر سر جدایی آلبرتا شلیک می شود.

با غیر الزام آور کردن نتیجه روز دوشنبه، او تصمیم دادگاه را گرفت که دادخواست حامی جدایی را مسدود می کرد، زیرا در مشورت با ملل اولیه بومی که در صورت جدا شدن استان، سرزمین آنها تحت تأثیر قرار می گرفت، مشورت نکرد.

این قمار می تواند رهبری او در حزب محافظه کار متحد را که از سال 2022 رهبری می کند، آزمایش کند.

راث گفت: «او اعتماد به پایگاه (حزب) را از دست داده است.

آلبرتایی‌هایی که به همه‌پرسی استقلال رای منفی دادند در طول مبارزات انتخاباتی به بی‌بی‌سی گفتند که انگیزه آنها برای متحد نگه داشتن کشور است، به‌ویژه زمانی که کانادا با تهدیدات تعرفه‌ای از سوی ایالات متحده، متحد دیرینه‌اش دست و پنجه نرم می‌کند.

آنها همچنین می ترسیدند که آلبرتای مستقل در برابر نفوذ خارجی - یا حتی الحاق آن آسیب پذیر باشد.

توماس لوکاسزوک، یک مبارز برجسته طرفدار اتحاد، دوشنبه شب به جمعی از هواداران گفت که نتایج اولیه باعث شد که او به آلبرتا بودنش افتخار کند.

در یک مهمانی حامی وحدت در ادمونتون، لوکازوک مستقیما از جدایی‌طلبان درخواست کرد و گفت که "برخی از مسائلی که آنها مطرح کرده‌اند مشروع است" و این استان باید کار سختی را برای بهبود شکاف‌هایی که در این بحث آشکار شد انجام دهد.

لوکازوک گفت: «نمی‌خواهم دیگر شاهد برگزاری رفراندوم دیگری مانند این باشم.

نخست وزیر اسمیت در اوایل هفته به CBC گفت که اگر آلبرتایی ها تا زمانی که نخست وزیر است، همه پرسی استقلال برگزار نخواهد کرد.

برخی از شکاف ها را نمی توان به راحتی برطرف کرد.

احساسات جدایی طلبانه ریشه در "بیگانگی غربی" دارد که اصطلاحی است که برای چندین دهه توسط برخی در استان های غربی کانادا برای توصیف احساس نادیده گرفته شدن یا نادیده گرفته شدن توسط دولت فدرال در مرکز کانادا استفاده می شود.

تماشا کنید: پدر و پسر در طرف مقابل همه پرسی جدایی آلبرتا

طرفداران استقلال آلبرتا - و بسیاری از طرفداران اتحاد - بر این باورند که اتاوا مدتهاست صنعت نفت و گاز استان را تضعیف کرده است، اخیرا از طریق سیاست های زیست محیطی.

این خشم بعدا عمیق‌تر شد زیرا برخی آلبرتایی‌ها از واکنش جاستین ترودو، نخست‌وزیر سابق به همه‌گیری کووید-19 و دستورات واکسن ناامید شدند و آنها را نمونه دیگری از تسلط دولت می‌دانستند.

کارنی که در آلبرتا بزرگ شده است، با اسمیت برای رسیدگی به برخی از این مسائل همکاری کرده است و توافقنامه ای را امضا کرده است که بر اساس آن خط لوله جدیدی از آلبرتا تا سواحل اقیانوس آرام کانادا ساخته می شود.

او در بیانیه دوشنبه شب خود به این موضوع اشاره کرد و گفت که برنامه او این است که "پتانسیل کامل کانادا را به عنوان یک ابرقدرت انرژی جهانی با آلبرتا در هسته آن باز کند".

اما نشانه هایی وجود دارد که می تواند در آینده بین کارنی و اسمیت، یک سیاستمدار توانا و بازمانده - تا کنون - از سیاست خشن و در حال سقوط آلبرتا تنش ایجاد شود.

او همچنین 9 سوال دیگر را روز دوشنبه از آلبرتایی‌ها مطرح کرد که بیشتر آنها به دنبال ایجاد استقلال بیشتر استان از اتاوا از جمله در مورد مسائلی مانند مهاجرت هستند.

نتایج (بسیار) اولیه حاکی از آن است که بسیاری ممکن است بگذرند.

برخی از کسانی که به دومین همه پرسی جدایی الزام آور رأی دادند، گفته اند که خواهان استقلال کامل نیستند، اما برخی اهرم فشار بر اتاوا هستند. اسمیت گفته است که این 9 سؤال دیگر به او کمک می کند تا دقیقا همین موضوع را به او بدهد.

کبک، استان دیگری با احساسات حاکمیت‌گرایانه مشابه، می‌تواند سرنخ‌هایی در مورد اینکه جنبش جدایی آلبرتا به کجا ختم می‌شود ارائه دهد.

آنها دو رفراندوم جدایی در سال های 1980 و 1995 برگزار کردند که هر دو با اختلافی نزدیک شکست خوردند.

هواداران استقلال آلبرتا این واقعیت را پنهان نمی کنند که از استان اکثریت فرانسوی زبان الهام می گیرند.

به نظر آنها کبک با موفقیت از تهدید جدایی برای به دست آوردن خودمختاری بیشتر در امور استانی استفاده کرده است.

و با وجود اینکه حمایت از حاکمیت کبک در پایین ترین سطح تاریخی خود قرار دارد، یک دولت استانی تازه انتخاب شده متعهد شده است که سومین همه پرسی استقلال را تا سال 2030 برگزار کند.

راث در حالی که در مورد شکست تیمش فکر می کرد، آن را یادداشت کرد.

او گفت که حزب حاکم کبک "به تازگی دولت کبک را با 28 درصد آرا تشکیل داده است."

وی افزود: «این خارج از دایره امکان نیست»، که جدایی طلبان آلبرتا می توانند در آینده نیز همین کار را انجام دهند.