شکلات لهستانی در کلر: "یک چیز بسیار ویژه در مورد مردم ایرلندی وجود دارد"

هنگامی که کاشا کانولی، که اکنون 44 ساله است، در سال 2007 از لهستان به ایرلند نقل مکان کرد، هیچ ایده ای نداشت که چگونه حرف های کوچک بزند.

او می‌گوید: «مردم لهستانی واقعا حرف‌های کوچک نمی‌زنند. شاید آن‌قدرها هم باز نباشند».

به گفته کانولی، او باید یاد می گرفت که بگوید "چطوری؟" و در مورد آب و هوا وقتی وارد مغازه شد صحبت کنید.

"در لهستان همه چیز بسیار تراکنشی است. ممکن است بگویید سلام، چیزهای خود را دریافت می کنید، خداحافظی کنید. قطعا بخشی از وجود من را باز کرد که آماده باز شدن بود."

کانولی با گفتن این جمله می خندد، اما دلیل مهاجرت او به ایرلند این بود که خواهرش به بریتانیا نقل مکان کرده بود. آنها هم یادگیری زبان انگلیسی در لهستان را در اولویت قرار داده بودند و هم قبل از مهاجرت به عنوان معلم انگلیسی آموزش دیده بودند.

من فکر می کنم یک عنصر وجود داشت: من با رفتن به ایرلند او را به طور کامل کپی نمی کنم. من کار مستقل خودم را انجام می دهم.

در ابتدا برنامه او این بود که برای چند ماه به ایرلند نقل مکان کند و سپس به خواهرش در لندن بپیوندد. من همیشه احساس می کردم که ایرلند کشور بسیار زیبایی است و عمق زیادی در آن وجود دارد. این فقط یک نوع بزرگ از کشور صنعتی نبود.

لهستان و ایتالیا فوق العاده هستند، اما زندگی ما اکنون در کورک است.

او به دوبلین نقل مکان کرد و شغلی در مرکز تماس Vodafone پیدا کرد. "آنچه من کشف کردم این بود که مردم ایرلند چقدر گرم و باز بودند."

بسیاری از افرادی که او با آنها کار می کرد نیز به ایرلند نقل مکان کرده بودند و مشتاق دیدن این کشور بودند. او اینگونه با شوهر سابقش آشنا شد.

گروه تصمیم گرفته بودند برای شب سال نو به گالوی بروند و در حالی که در منطقه بودند، پیاده روی در بورن انجام دادند.

چگونه یک کافه محلی ایرلندی می تواند روزانه 200 فنجان شکلات داغ بفروشد

او کار کوچکی داشت که مردم را از کوه بالا بیاورد، که در کلبه پدربزرگ و مادربزرگش کار می کرد.» این جفت به سرعت به این نتیجه رسیدند و مدتی قبل از اینکه او تصمیم گرفت برای همراهی با او به بورن نقل مکان کند، رابطه ای از راه دور داشتند.

او کار خود را ترک کرد تا به کو کلر نقل مکان کند و هنگامی که در برن مستقر شد، کافه دوست پسرش را تصاحب کرد. او می گوید: «پدربزرگ من نانوا بود و مادرم نانوا.

این حرکت برای او کاملا یک تعدیل بود، و او در ابتدا احساس تنهایی می کرد.

او در نهایت با اداره کافه جامعه را پیدا کرد، زیرا جریان مداومی از مشتریان از سراسر جهان وجود داشت. من متوجه شدم که به همه این افراد باورنکردنی از سرتاسر جهان دسترسی دارم که اگر هنوز در دوبلین زندگی می‌کردم احتمالا به آنها دسترسی نداشتم.»

در طول چند سال بعد، او شروع به انتشار کتاب‌های آشپزی خود از شیرینی‌هایی کرد که در کافه درست می‌کرد. او تصمیم گرفت طرز تهیه شکلات را یاد بگیرد تا چیز دیگری برای فروش به گردشگران داشته باشد. خیلی زود شکلات او بسیار محبوب شد. «این یک ایده بدعت آمیز بود که یک کافه کوچک در میانه ناکجاآباد داشته باشیم و سپس یک کارخانه شکلات سازی به آن اضافه کنیم.» در همین زمان بود که او تصمیم گرفت برای همیشه در ایرلند بماند. "بعد از انتشار اولین کتاب آشپزی ام، انرژی خلاقانه من واقعا به حرکت درآمد و احساس می کردم بسیار زنده هستم. احساس کردم: همین است."

از آن زمان، شکلات کوهی هیزل پس از برنده شدن در یک رقابت، در اطراف استادیوم آویوا قرار گرفته است.

ما بعد از هفت روز با هم نقل مکان کردیم. بعد از هشت ماه نامزد کردیم

در طول همه گیری، کانولی از دخترش استقبال کرد. "نداشتن خانواده در اطراف بسیار بسیار دشوار بود. نه فقط کمک کردن، بلکه سهیم شدن در شادی بچه دار شدن."

مادرش به طور ناگهانی و غیرمنتظره درست زمانی که کارخانه شکلات سازی را افتتاح می کرد فوت کرد. او می‌گوید این حس از دست دادن پدر و مادرش بود، زیرا مادرش کانولی و خواهرش را به تنهایی بزرگ کرده بود.

بعد از اینکه خودش مادر شد، به این فکر کرد که آیا بزرگ کردن دخترش در ایرلند کار درستی است؟ اما او جامعه را از طریق گروه های مختلف بازی و با ملاقات با مادرانی که فرزندانشان هم سن و سال بودند، پیدا کرد. "من با مادران شگفت انگیز زیادی آشنا شدم."

من در کری احساس امنیت بیشتری نسبت به لهستان دارم.

"من فکر می کنم چیزی بسیار خاص و منحصر به فرد در مورد مردم ایرلندی وجود دارد که می توانید به راحتی با کسی که نمی شناسید پیوند برقرار کنید."

او که به مدت 20 سال در ایرلند زندگی می کند، احساس می کند کشور او را تا حدودی تغییر داده است. او گفت که نگرش "بزرگ خواهد بود و همه چیز درست خواهد شد" را اتخاذ کرده است، که با نحوه رفتار مردم در لهستان بسیار متفاوت است.

"در لهستان شما نگران هستید و سعی می کنید آن را کنترل کنید و احساس می کنید که مسئول همه چیز هستید. چیزی که من از مردم ایرلندی آموخته ام این است که شما نمی توانید همه این کارها را انجام دهید و باید همه چیز را رها کنید تا به نوعی خودشان را مرتب کنند."

در سال گذشته او و شریک زندگی اش از هم جدا شده اند اما آنها همچنان متعهد به بزرگ کردن دخترشان به عنوان پدر و مادر هستند.

او اخیرا یک برنامه در یوتیوب به نام Food for Stories راه اندازی کرده است که در آن با مردم در مورد رابطه آنها با غذا مصاحبه می کند. او با فکر کردن به آینده، می‌گوید که اگر سال گذشته چیزی به او آموخت، این است که تا جایی که ممکن است باز باشد و تا جایی که می‌توانی با جریان پیش برود.

ما می خواهیم از افرادی که در 10 سال گذشته به ایرلند نقل مکان کرده اند بشنویم. برای مشارکت، به newtotheparish@irishtimes.com ایمیل بزنید یا با استفاده از فرم زیر دو خط درباره خودتان برای ما ارسال کنید.