شیروزه اکرم: برنده تمام ایرلندی متولد پاکستان، کستلکناک را در دوبلین به اوج خود رساند.

عقب. مکث کنید. در سال 2016، زمانی که مایو قهرمانی زیر 21 سال را به دست آورد، شیروزه اکرم اولین بازیکن متولد پاکستان بود که مدال تمام ایرلند را به دست آورد. در دهکده جهانی، جایی که همه کار همه را می دانند، خبر پیروزی او در تلویزیون پاکستان خبرساز شد. ممکن است به عنوان دسر در محل "و سرانجام" سرو شود، اما کسی توجه کرده بود.

یک تامین کننده پوشاک ورزشی در پاکستان اکرم را در فیس بوک ردیابی کرد و برای او یک پیشنهاد تجاری فرستاد. او به دنبال راهی برای ورود به بازار ایرلند بود و دستکش های فوتبال گالیک را به عنوان پا در درب پیشنهاد کرد.

اکرم تنها 19 سال داشت، دوران فوتبالش پرواز کرده بود و در آستانه شروع بورسیه ورزشی در DCU بود. او هیچ احساسی از خود به عنوان یک کارآفرین نداشت. او مشغول چیزهای دیگر بود.

او اکنون می گوید: «من زیاد به آن توجه نکردم. "من فکر می کردم، "مردان پاکستانی در مورد دستکش های گیلیک چه می دانند؟" اما بعد بیشتر به آن نگاه کردم و متوجه شدم که آدیداس در پاکستان پایگاه دارد. نایک در آنجا چیزهایی می آورد."

تماس تا زمانی که بذر جوانه زد ادامه یافت. سیان هانلی، دوست دوران کودکی اکرم، از دوره ای در قوانین استرالیا بازگشت و علاقه او برانگیخته شد. زمانی که آنها تصمیم گرفتند یک کسب و کار را راه اندازی کنند، اکرم سال سوم خود را در DCU می گذراند، هانلی و اکرم هر دو در هیئت ارشد مایو بودند و تام پارسونز هم تیمی آنها در Mayo در این شرکت نوپا به آنها ملحق شده بود. در سال 2018، Game Ready Gear متولد شد.

اکرم می‌گوید: «اتاق نشیمن من [در Ballaghaderreen] در همان ابتدا پایگاه بود و از آنجا به گاراژ Cian نقل مکان کردیم. و سپس، در طول کووید، زمانی که کسب‌وکارها تعطیل می‌شدند و کارکنان خود را کاهش می‌دادند، ما دو نفر را استخدام کردیم: برادرم و خواهر سیان. سپس به یک مرکز در خیابان اصلی بالاغدرین نقل مکان کردیم، که قبلا یک فروشگاه ورزشی بود اما سال‌ها بسته بود. ما دو یا سه سال را صرف فروش اجناس از آن کردیم.

ما فقط با دستکش شروع کردیم، اما به جوراب و شورت رسیدیم و اکنون همه کارها را انجام می‌دهیم. ما در حال انجام لباس‌های PE، لباس‌های کاری سفارشی هستیم و در حال حاضر منتظر یک مجوز GAA هستیم. اگر آن را دریافت کنیم، این امکان را به ما می‌دهد تا بتوانیم طیف وسیعی از وسایل، از جمله پیراهن‌های روز مسابقه را انجام دهیم. ما اکنون هفت کارمند به‌نظیر GAA داریم. ما به دوخت های بیشتری برای تولید در ایرلند نیاز داریم. عقب. مکث کنید. اکرم چهار ساله بود که 25 سال پیش به بلاغادرین رسید.

یک سال قبل از آن، پدرش شغلی در کارخانه گوشت های سحر در شهر پیدا کرده بود و زمانی که همه چیز برای زندگی خانوادگی آماده شد، بقیه آنها دنبال کردند.

او مدرسه را بدون یک کلمه انگلیسی شروع کرد. زبان‌هایی که در خانه صحبت می‌کردند، زبان‌های مادری‌شان اردو و پنجابی بود و در طول سال‌ها هرگز تغییر نکرده بود. در مدرسه در ابتدا با حرکات دست یا تکان دادن سر ارتباط برقرار می کرد.

مدتی گذشت تا ورزش موانع را شکست. تعداد بسیار کمی از کودکان پاکستانی در شهر بازی های گیلیک انجام می دادند. اکرم زمانی که برای اولین بار تلاش کرد 11 سال داشت. تقریبا در آن زمان، اندی موران و شریک زندگی‌اش جنی - که اکنون همسرش است - به مدرسه ابتدایی اکرم می‌رفتند تا بچه‌ها را برای کلاس‌های PE ببرند. اولین عشق اکرم فوتبال بود و همه می‌توانستند ببینند که او در آن بازی استعداد داشت. با این حال، استعداد او برای فوتبال گالیک پنهان بود. موران او را تشویق کرد.

اکرم می گوید: «او به من تکان داد و هلم داد. می‌توانید ببینید که او چگونه است، اشتیاق و انرژی‌اش بسیار متقاعدکننده و فوق‌العاده است. او واقعا مرا تشویق کرد که ابتدا در مدرسه و سپس در باشگاه این کار را انجام دهم.»

زمانی که او زیر 12 سال بود، نتوانست جای خود را در تیم باشگاهی باز کند. چهار سال بعد، او نایب کاپیتان تیم مایو زیر 16 سال شد. استعداد همیشه یک خواستگار است و از این نظر اکرم و GAA در آغوش یکدیگر جمع شده اند. اما زمین های GAA در سراسر کشور هنوز بازتابی از یک ایرلند چند فرهنگی نیستند. در آن پس زمینه، اکرم برجسته بود. "جایی که همه ما به آن تعلق داریم" شعار روز آخر GAA است که در آن به کار گرفته می شود. آیا اکرم چنین احساسی داشت؟

"در بیشتر موارد، من می گویم بله. من خوش شانس بودم که می توانستم روی یک دستم حساب کنم که در زمین مسابقه حوادث نژادی داشته ام. من پوست کلفتی دارم. از یک گوش و از گوش دیگر خارج می شود."

اما آیا یک مشت نباید زیاد به نظر برسد؟ او داستان یک مسابقه کوچک باشگاهی را تعریف می کند که بدون اینکه اکرم این حرف را بزند، حتما نمایشنامه را ارباب می کرده است. من در آن زمان 16 ساله بودم و آن شخص فریاد زد: «هرچه هست به آن لگد نزنید». و مثل اینکه، جمعیت آن را شنید، بازیکنان آن را شنیدند، همه آن را شنیدند. داور هم باید آن را می شنید. هم تیمی هایم دور من بودند، مربیانم اطرافم را گرفتند و نگاه من به آن، اگر کسی می خواهد کاری را به طور واضح در آن سطح انجام دهد، من باید در آن سطح خم شوم.

باشگاه من مایل بود آن را به Mayo GAA بیاورد، اما در نهایت به من و خانواده‌ام بازگشت تا این تصمیم را بگیرم. شخص درگیر عذرخواهی کرد و ما نمی‌خواستیم آن را پیش ببریم.

موران به راهنمایی او ادامه داد. وقتی اکرم مایو را خردسال می کرد، موران گاهی او را به مسابقات یا جلسات فیزیوتراپی می برد. زمانی که برای دوره کالج خود نیاز به کار داشت، در ورزشگاه موران فرود آمد و پس از پایان کار، ماه ها بعد در آنجا کار کرد. هنگامی که اکرم و هانلی تجارت لباس ورزشی خود را شروع کردند، برای مشاوره به موران مراجعه کردند و گاهی اوقات توصیه های خوب ناخواسته به دست می آمد.

دوران حرفه ای اکرم با سالمندان مایو هرگز از ارتفاع خاصی بالاتر نرفت. هنگامی که او با تیم مایو زیر 20 سال تمام شد، استفن راچفورد او را به خدمت گرفت و در سال 2018 در چند مسابقه لیگ ملی ظاهر شد. اما جیمز هوران در پایان همان سال جایگزین راچفورد شد و او اکرم را رها کرد.

برای فصل 2025، کوین مک استی او را بازگرداند و در 28 سالگی اولین بازی خود را در مسابقات قهرمانی مقابل لیتریم انجام داد. اما پس از آن دوران مک استی به عنوان سرمربی به پایان بی‌رحمانه‌ای رسید و موران مدیریت را برعهده گرفت. او جایی برای اکرم نداشت.

او می‌گوید: «وقتی کارش را پیدا کرد، با من تماس گرفت و گفتگوی بسیار باز داشتیم. ما در مورد مسابقات قهرمانی باشگاهی که در راه است صحبت کردیم و او اشاره کرد که راهی که او پیش می‌رود، جهت تیم بیشتر به سمت جوانان خواهد بود. او به من گفت که اگر در مسابقات قهرمانی باشگاهی عملکرد خوبی داشته باشم، در برنامه شرکت خواهم کرد و اگر [خوب بازی نکنم]، این کار را نمی‌کنم.

"من ناامید شدم از اینکه درگیر نشدم. فکر می‌کنم اندی خیلی سرراست می‌گوید. مثلا او در مورد چیزی دو راه پیش نمی‌برد. اگر راه خاصی را احساس کند به شما می‌گوید، که فکر می‌کنم مهم است."

در آخر هفته، مایو ابرها را سینه کرد و به قله رسید، او در عروسی یکی از دوستانش بود. وقتی دعوت عروسی را پذیرفت، چیز دیگری در دفتر خاطراتش نبود. از هر لحاظ بین او و کروک پارک بیش از آنچه دلش می خواست فاصله بود. "من از طریق ویدیوهای افراد دیگر زندگی می کردم. احساسات متفاوتی وجود داشت به این معنا که بدیهی است که من بسیاری از آن بچه ها را می شناختم. من با آنها بازی می کردم، در مقابل آنها با باشگاه بازی می کردم.

متیو روآن، دیارموید اوکانر، استفن کوئن و کانر لوفتوس همگی در تیمی بازی کردند که قهرمان مسابقات زیر 21 سال ایرلند [با اکرم] شد. اما در پایان روز، من فقط خوشحال شدم."

جدا از تابستان های دانشگاه و مدتی که در یکی از قرنطینه های کووید در خانه گذرانده است، اکرم از زمانی که 10 سال پیش در DCU فرود آمد در دوبلین زندگی کرده است. پس از پایان تحصیلات خود در رشته علوم ورزشی و سلامت، در مقطع کارشناسی ارشد در رشته تجارت و کارآفرینی در دانشگاه فناوری دوبلین مشغول به کار شد. از آنجا، او از طریق یک برنامه تحصیلات تکمیلی وارد خدمات کشوری شد و در پنج سال گذشته که شغل روزانه او بوده است.

در تمام آن مدت، او به بازی برای بالاغدرین ادامه داد، اما در ابتدای امسال می دانست که دیگر قابل دوام نیست. مصدومیت‌ها در طول سال‌ها افزایش یافته بود و رفت‌وآمد عصرگاهی به مایو برای تمرین و مسابقات وضعیت فیزیکی او را بهبود نداده بود. امسال او با نامزدش خانه ای در دوبلین خرید و چیزی باید تغییر می کرد.

او بین اکتبر گذشته تا جولای امسال برای هیچکس فوتبال بازی نکرد. باشگاه فوتبال بلاغادرین در اوایل سال در مرحله پلی آف سقوط بود و آنها به سراغ او رفتند. او به تماس آنها پاسخ داد و در آن بازی هر دو ران خود را پاره کرد.

Castleknock در طول سال‌ها بارها به او مراجعه کرده بود، اما وقتی دوباره در تابستان تلاش کردند، او نظر دیگری داشت. آنها نزدیکترین باشگاه به محل زندگی او بودند. او دیگر شکمی برای جاده نداشت.

هنگامی که فوتبالیست های ارشد بالاغادرین آخر هفته گذشته به مرحله پلی آف سقوط کشانده شدند، او به یک تفسیر در فیس بوک و یک حساب کاربری X چسبیده بود که نمی توانست ادامه دهد. اندی موران 42 ساله در کوارتر آخر از روی نیمکت بیرون آمد تا اوضاع را تغییر دهد. آنها زنده ماندند.

من واقعا قرار نبود امسال بازی کنم. بلاتکلیف بودم. ترک باشگاه شما آسان نیست. این تصمیمی نبود که به راحتی گرفته بودم. جوان نیستم اما سنم هم زیاد نیست. بنابراین، شروع دوباره به تمرین، حرکت دوباره خود، حتی از نظر سلامت روان، خوب بود."

روز شنبه، Castleknock برای دومین بار در تاریخ کوتاه خود در نیمه نهایی دوبلین شرکت خواهد کرد. اکرم در روند طوفانی خود، پل منیون، نایل اسکالی و شان باگلر را علامت زده و همه آنها را از بازی بدون گل نگه داشته است.

پایان مکث.