شیشه بازیافتی یک ابزار جدید بالقوه برای بازیابی خط ساحلی در حال ناپدید شدن ارائه می دهد

هر 100 دقیقه، ایالت لوئیزیانای ایالات متحده، زمینی به ارزش یک زمین فوتبال را به دلیل فرسایش ساحل از دست می دهد. این یک فرآیند طبیعی است که با شتاب افزایش سطح دریا و فعالیت های انسانی مانند استخراج نفت و گاز و تغییر مسیر رودخانه می سی سی پی تشدید می شود. در طول قرن گذشته، ایالت 4662 کیلومتر مربع (1800 مایل مربع) زمین را از دست داد. تالاب های ناپدید شده و مصب های تغییر یافته جوامع ساحلی، اکوسیستم ها و اقتصادها - از جمله صنعت 319 میلیارد دلاری غذاهای دریایی لوئیزیانا - را به طور فزاینده ای در برابر طوفان، طوفان و سیل آسیب پذیر می کند.

این ایالت میلیاردها دلار برای بازسازی هزینه کرده است، از جمله استفاده از شن و ماسه و رسوب رودخانه برای بازسازی جزایر سد و خطوط ساحلی. اما رسوب مناسب برای این پروژه های عظیم با کمبود مواجه است. از سال 2020، یک شرکت مستقر در نیواورلئان به نام Glass Half Full در حال آزمایش یک راه حل بالقوه است: تبدیل بطری های شیشه ای استفاده شده به شن و ماسه برای ساخت جزایر آزمایشی کوچک و برج های کوچک برای پروژه های بازسازی ساحلی. با این حال، قبل از اینکه چنین پروژه‌هایی بزرگ شوند، باید اثرات معرفی این مواد پرکننده در محیط را بهتر درک کرد.

بنابراین Glass Half Full با دانشگاه Tulane در نیواورلئان همکاری کرد تا Project ReCoast را ایجاد کند، یک پروژه تحقیقاتی پنج ساله با بودجه بنیاد ملی علوم ایالات متحده که به بررسی استفاده از شن و ماسه ساخته شده از شیشه بازیافتی در بازسازی ساحل می پردازد. یکی از مطالعات به‌دست‌آمده، که در مجله Restoration Ecology در ماه آوریل منتشر شد، تفاوت قابل‌توجهی در بقای چندین حیوان بومی رودخانه‌ای که در معرض شن و ماسه‌های شیشه‌ای بازیافت‌شده قرار گرفته‌اند در مقایسه با سایرین پیدا نکرد... این مقاله در اصل در Mongabay منتشر شده است.