شیوه گزارش رسانه‌ها از خودکشی می‌تواند به نجات جان انسان‌ها کمک کند
نحوه گزارش رسانه ها از خودکشی می تواند مهم باشد. می تواند موضوعی را که اغلب مسکوت می ماند در معرض دید عموم قرار دهد و توجه را به شرایط اجتماعی که ممکن است منجر به مرگ شده باشد جلب کند.
ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین
این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:
نحوه گزارش رسانه ها از خودکشی می تواند مهم باشد. می تواند موضوعی را که اغلب مسکوت می ماند در معرض دید عموم قرار دهد و توجه را به شرایط اجتماعی که ممکن است منجر به مرگ شده باشد جلب کند.
در سراسر آسیای جنوبی، رسانه های خبری اغلب جریانی روزانه از گزارش های خودکشی اخیر را منتشر می کنند.
این داستان‌ها معمولا توسط خبرنگاران جنایی تهیه می‌شوند و از اطلاعات پلیس استفاده می‌کنند. آنها ممکن است بر جزئیات یک مرگ تمرکز کنند، در مورد علت وقوع آن و گاهی اوقات، چه کسی را باید مقصر دانست.
یکی از شرکت کنندگان در پژوهش بزرگسالان جوان در چنای هند گفت: "آنها تماشای آن را وحشتناک می کنند. حتی نمی توانم بخوابم. باید از آن اجتناب کنم. من خودم مشکلات روانی دارم و نمی خواهم تحت تاثیر آن قرار بگیرم."
گزارش‌هایی مانند این می‌توانند شامل توصیف‌های گرافیکی از یک روش باشند و یک رویداد واحد را به‌عنوان دلیل مرگ یک فرد ارائه دهند. این ممکن است برای خوانندگان این تصور نادرست ایجاد کند که خودکشی پاسخی اجتناب ناپذیر به یک رویداد دشوار زندگی است.
چند سال پیش، تحقیقات ما منتشر شده در World Psychiatry نشان داد که پوشش گسترده رسانه‌ای از خودکشی یک سلبریتی برجسته در هند با افزایش ده برابری جستجوهای Google مرتبط با روش مرگ همراه شد.
این موضوع صرفا مربوط به انتخاب های ضعیف روزنامه نگاران نیست. اتاق های خبر برای گزارش سریع، جذب مخاطب و رقابت در یک محیط دیجیتال شلوغ تحت فشار عمل می کنند.
در مصاحبه با روزنامه نگاران آسیای جنوبی، متوجه شدیم که داستان های مربوط به خودکشی اغلب بسیار ارزشمند تلقی می شوند زیرا توجه عمومی را به خود جلب می کنند.
یک کارشناس ارشد رسانه، محیط رسانه را «نبردی برای چشم» توصیف کرد که در آن «خودکشی طعمه کلیک است».
خبرنگاران همچنین ضرب الاجل های فشرده، فضای محدود و اتکا به پلیس را منبع اصلی اطلاعات توصیف کردند. نتیجه اغلب گزارشی کوتاه در مورد یک مرگ مجرد است نه داستانی که خودکشی را به عنوان یک مشکل بهداشت عمومی با دلایل متعدد در نظر می گیرد.
سازمان بهداشت جهانی به خبرنگاران توصیه می‌کند از پوشش‌های هیجان‌انگیز، جزئیات غیرضروری درباره روش‌ها و توضیحات ساده‌سازی شده برای خودکشی خودداری کنند.
اما دستورالعمل‌های آن همچنین به فرصتی اشاره می‌کند که کمتر مورد بحث قرار گرفته است: گزارشی که کمک می‌کند.
پوشش مفید توضیح می‌دهد که خودکشی پیچیده و قابل پیشگیری است، افسانه‌های رایج را تصحیح می‌کند و از نظرات متخصصان استفاده می‌کند. گزارش خوب همچنین خوانندگان را به حمایت راهنمایی می کند و نشان می دهد که مردم می توانند از بحران خودکشی جان سالم به در ببرند و راهی برای پیشرفت پیدا کنند.
در استرالیا، این اصول راهنمایی های رسانه ای را که از طریق ابتکاراتی مانند برنامه Everymind's Mindframe توسعه یافته است، نشان می دهد.
هدف متوقف کردن گزارش‌های خودکشی توسط خبرنگاران یا به حداقل رساندن اهمیت اجتماعی آن نیست، بلکه اطمینان از اینکه پوشش دقیق، محترمانه و کمتر آسیب‌رسان است.
در هند، خودکشی از لحاظ تاریخی به شدت مورد انگ بوده است و اقدام به خودکشی تا سال 2017 طبق قانون مجازات هند جرم محسوب می شد.
اگرچه از آن زمان دستورالعمل ملی در مورد گزارش‌دهی ارائه شده است، پوشش امیدوارکننده و عملی برای پیشگیری از خودکشی نادر است.
تیم دانشگاه ملبورن ما با همکارانش در چنای برای انجام یک کارآزمایی تصادفی کنترل شده با 375 جوان 18 تا 29 ساله کار کرد.
شرکت کنندگان سه مقاله کوتاه به زبان تامیل را بر روی یک تبلت دیجیتالی خواندند. یک گروه مقالات مملو از اطلاعات پیشگیری از خودکشی را مطالعه کردند. اینها استراتژی پیشگیری ملی هند را پوشش دادند، اسطوره های رایج را از بین بردند و خوانندگان را تشویق کردند که به دنبال کمک باشند.
آنها همچنین پیام امیدواری داشتند: مردم می توانند از بحران خودکشی جان سالم به در ببرند.
یک گروه مقایسه مقالاتی در مورد دیابت خواند.
ما افکار خودکشی (افکار در مورد خودکشی) و همچنین انگ و دانش در مورد پیشگیری از خودکشی را قبل از خواندن مقالات، بلافاصله پس از آن و دو هفته بعد ارزیابی کردیم.
نتایج تحقیقات ما، که توسط مجله بریتانیایی روانپزشکی منتشر شده است، دلگرم کننده است.
بزرگسالان جوانی که مقالات پیشگیری از خودکشی را مطالعه کردند، بلافاصله پس از آن و دوباره در پیگیری دو هفته ای، کاهش اندکی در افکار خودکشی گزارش کردند.
آنها همچنین نگرش‌های تحقیرآمیز کمتری نسبت به افرادی داشتند که در یک بحران خودکشی قرار داشتند و اطلاعات بیشتری در مورد پیشگیری از خودکشی داشتند.
این کاهش در افکار خودکشی در میان شرکت‌کنندگانی بود که مطالعه را با قوی‌ترین افکار خودکشی آغاز کردند.
یکی از شرکت کنندگان جوان بزرگسال در چنای گفت: "مقالات به جای مشکل محور بودن، راه حل محور بودند. بیشتر احساس می شد کمک و امید وجود دارد."
ما انتظار داشتیم کاهش افکار خودکشی کم باشد. سه مقاله کوتاه نمی توانند جایگزین خدمات بهداشت روانی قابل دسترس، خدمات بحران یا حمایت مالی و اجتماعی شوند. آنها همچنین نمی توانند شرایط گسترده تری را که پریشانی ناشی از خودکشی را تغذیه می کند، اصلاح کنند.
اما رسانه ها با اکثر انواع حمایت های پزشکی متفاوت عمل می کنند.
در حالی که یک کلینیک می‌تواند از تعداد نسبتا کمی از افراد حمایت کند، یک خبر پتانسیل رسیدن به میلیون‌ها نفر را دارد.
با این دامنه، حتی یک تغییر کوچک در ناراحتی خودکشی می تواند در کل جمعیت مهم باشد.
این تأثیر زمانی افزایش می‌یابد که پیام‌های مفید در طول زمان تکرار شوند و ممکن است زمانی که افراد قبل از رسیدن به یک بحران خودکشی با آنها روبرو می‌شوند، بیشترین اهمیت را داشته باشد.
این بدان معنا نیست که هر داستان خودکشی باید به یک کمپین آگاهی بخشی تبدیل شود. روزنامه نگاران نیز نباید از بی عدالتی، فقر، محرومیت یا درگیری خانوادگی که می تواند رفتار خودکشی را شکل دهد، نگاه کنند.
گزارش می تواند این واقعیت ها را بدون ارائه خودکشی به عنوان ساده یا اجتناب ناپذیر تصدیق کند. زمینه می تواند جایگزین حدس و گمان و سرزنش شود.
پوشش می‌تواند تضمین کند که خوانندگان یاد می‌گیرند که حمایت وجود دارد و از افرادی که افکار خودکشی را تجربه کرده‌اند و راهی برای آنها پیدا کرده‌اند، می‌شنوند.
پوشش رسانه‌ای می‌تواند بیشتر از مستندسازی فاجعه انجام دهد.
این می تواند به ایجاد یک گفتگوی عمومی کمک کند که در آن افرادی که در پریشانی خودکشی هستند می توانند مسیرهای دیگری را ببینند و به امید خود ادامه دهند.
گرگوری آرمسترانگ و همکاران، کاهش افکار خودکشی از طریق محتوای رسانه ای محافظ در هند: کارآزمایی تصادفی کنترل شده، مجله روانپزشکی بریتانیا (2026). DOI: 10.1192/bjp.2026.10799
اطلاعات مجله: British Journal of Psychiatry , World Psychiatry
سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →
فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →
این مقاله برای اولین بار در Pursuit منتشر شد. اصل مقاله را اینجا بخوانید.
متن اصلی (انگلیسی)
The way media reports suicide can help save lives
The way the media reports suicide can be important. It can bring an often-silenced issue into public view and draw attention to the social conditions that may have contributed to a death.