شی جین پینگ به آمریکا می آید چرا او از UNGA می گذرد؟

اگر «دیپلمات» را بخوانید، احتمالا مسائل آسیا و اقیانوسیه را دنبال می‌کنید – و بنابراین احتمالا از قبل می‌دانید که شی جین پینگ، رئیس‌جمهور چین قرار است امروز برای نشست موردانتظار با رئیس‌جمهور آمریکا، دونالد ترامپ، وارد واشنگتن دی سی شود. طبق برنامه سفر کاخ سفید، شی در 23 سپتامبر در پایگاه نیروی هوایی اندروز فرود می‌آید و در آنجا شخصا توسط شخص ترامپ پذیرفته می‌شود. روز بعد، مراسم استقبال رسمی از او در کاخ سفید و به دنبال آن اجلاس واقعی و یک شام دولتی برگزار خواهد شد.

در 25 سپتامبر، ترامپ و بانوی اول ملانیا ترامپ میزبان شی و همسرش برای صرف چای خواهند بود. سپس هر دو زوج از آرشیو ملی دیدن خواهند کرد، "جایی که انواع سوابق و اسناد مهمی را که در رابطه آمریکا و چین در طول تاریخ مهم هستند، مشاهده خواهند کرد." سپس شی و هیئتش به خانه پرواز خواهند کرد. نکته قابل توجه در مورد این سفر این است که شامل مواردی نمی شود: توقف در نیویورک، جایی که مجمع عمومی سازمان ملل در حال حاضر هشتاد و یکمین جلسه خود را برگزار می کند.

سران کشورها و دولت‌ها از سرتاسر جهان فقط برای UNGA به نیویورک سفر می‌کنند، از جمله رهبران ارشد بنگلادش، ژاپن، اندونزی، قرقیزستان، نپال، مغولستان، کره جنوبی و ویتنام، فقط به نام چند مورد از منطقه تحت پوشش The Diplomat. در همین حال، شی در حال سفر به سراسر اقیانوس آرام و کل قاره ایالات متحده است و برای شرکت در مهمترین رویداد سالانه سازمان ملل، زحمت سفر اضافی در ساحل را ندارد. در عوض، معاون رئیس جمهور هان ژنگ از 24 تا 26 سپتامبر در نیویورک خواهد بود تا به نمایندگی از چین در UNGA حضور داشته باشد.

به گفته گو جیاکون، سخنگوی وزارت امور خارجه چین، «در حاشیه مناظره عمومی، معاون رئیس جمهور هان در گفتگوی سطح بالا در پنجمین سالگرد ابتکار توسعه جهانی به میزبانی چین شرکت خواهد کرد و با دبیر کل سازمان ملل، رئیس هشتاد و یکمین نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد و رهبران کشورهای مربوطه دیدار خواهد کرد.» ظاهرا، اینها جلساتی هستند که شی با وجود اینکه فقط یک ساعت با هواپیما فاصله داشت، حوصله حضورش را نداشت. به نظر می رسد غیبت شی در مجمع عمومی سازمان ملل تاکید لفاظی مداوم چین بر اهمیت سازمان ملل را تضعیف می کند.

کاغذ سفید چین در مورد حکمرانی جهانی که در ژوئن 2026 منتشر شد، بارها بر سازمان ملل به عنوان «هسته» نظم بین‌المللی تأکید کرد. کاغذ سفید اعلام کرد: «سازمان ملل بستر اصلی برای تمرین چندجانبه‌گرایی و پیشبرد حکمرانی جهانی است. "موقعیت رهبری آن باید حفظ شود و ثابت بماند؛ نقش آن تنها می تواند تقویت شود، نه تضعیف." در همان کنفرانس مطبوعاتی که گوئو سفر هان را اعلام کرد، سخنگوی این سخنان را تکرار کرد: «سازمان ملل بستر اصلی برای حکومت جهانی است و بحث عمومی UNGA یک فرصت حیاتی است.

برای کشورها برای ایجاد اجماع سیاسی و هماهنگی اقدامات چندجانبه. اما اگر سازمان ملل و مجمع عمومی سازمان ملل بسیار مهم هستند، چرا شی نمی تواند برای شرکت در آن زحمت بکشد؟ شی از زمانی که در اواخر سال 2012 به عنوان رهبر ارشد چین انتخاب شد، تنها یک بار به مجمع عمومی سازمان ملل رفته است. او در سال 2015 برای بزرگداشت هفتادمین سالگرد تاسیس سازمان ملل رفت و برای اولین و تنها بار شخصا در مجمع عمومی سازمان ملل سخنرانی کرد. شایان ذکر است، این مصادف بود با آخرین سفر دولتی شی به ایالات متحده، زمانی که وی شرکت در مجمع عمومی سازمان ملل در یک برنامه سفر گسترده تر را شامل شد که در آن نشستی نیز با ایالات متحده در آن زمان برگزار شد.

رئیس جمهور باراک اوباما. این باعث می‌شود که تصمیم برای انجام ندادن کار مشابه در سال 2026 بیش از پیش قابل توجه باشد. در سال 2021، شی یک آدرس ویدئویی به UNGA داد و در آن ابتکار توسعه جهانی چین را اعلام کرد. او از آن زمان تاکنون در مجمع عمومی سازمان ملل سخنرانی نکرده است. شاید مهم‌تر از همه، شی انتخاب کرد که از نشست سال گذشته مجمع عمومی سازمان ملل – هشتادمین جلسه، صرفنظر کند. چین سرمایه زیادی در این سالگردهای دورگرد، تعیین سفرهای خارج از کشور و ارتقای عمده در روابط دوجانبه به تاریخ های ویژه می گذارد. به یاد داشته باشید که شی وقت گذاشت تا شخصا در هفتادمین سالگرد تاسیس سازمان ملل شرکت کند.

این یک انحراف نبود - رهبر ارشد چین از زمان جیانگ زمین در سال 1995 در هر دهه سالگرد سازمان ملل شرکت کرده بود. این امر غیبت شی در هشتادمین سالگرد در سال 2025 را بیش از پیش آشکار کرد. همانطور که در آن زمان نوشتم: شی به جای [حضور در مجمع عمومی سازمان ملل متحد]، در چین ماند و در آنجا «تبریک جشن» را برای جشن برداشت کشاورزان بیان کرد و از ارومچی به مناسبت هفتادمین سالگرد تأسیس منطقه خودمختار اویغور سین کیانگ بازدید کرد.

این رویدادها به درستی در سرفصل های صفحه اول پیپلز دیلی، روزنامه رسمی حزب کمونیست چین پخش شد. حضور نخست وزیر لی کیانگ در UNGA فقط یک خط در صفحه اول 24 سپتامبر ذکر شد. شی همچنین اعلام ابتکارات بزرگ جهانی چین در سازمان ملل را متوقف کرده است. او در سال 2021 از ابتکار توسعه جهانی در UNGA پرده برداری کرد، البته در یک سخنرانی مجازی.

اما در سال 2025، شی تصمیم گرفت ابتکار جدید حکومت‌داری جهانی - حتی مستقیم‌تر مرتبط با مأموریت سازمان ملل متحد - را در اجلاس سران سازمان همکاری شانگهای (SCO) که یک ماه قبل از UNGA در چین برگزار شد، اعلام کند. به طور مشابه، چین سازمان جهانی همکاری هوش مصنوعی خود (WAICO) را تأسیس کرد - "یک سازمان بین‌المللی مستقل بین‌دولتی که… هدف آن ارتقای همکاری‌های بین‌المللی و حکمرانی جهانی در زمینه هوش مصنوعی است" - به جای کار در سازمان ملل برای مشروعیت بخشیدن به تلاش‌های خود در راستای اهداف مشابه.

چین WAICO را در کنفرانس هوش مصنوعی خود معرفی کرد، نه در گفتگوی جهانی سازمان ملل در مورد حاکمیت هوش مصنوعی که یک ماه قبل برگزار شد. در همین حال، از آنجایی که ترامپ بودجه ایالات متحده برای سازمان ملل را کاهش می دهد، چین برای پر کردن این شکاف اقدامی نکرده است. کمک های ارزیابی شده توسط سازمان ملل متحد به طور مزمن دیر انجام شده است و تنها کسری از آنچه که ایالات متحده قبل از روی کار آمدن ترامپ انجام می داد، باقی مانده است. مهم نیست چین به «نقش اصلی» سازمان ملل در حکومت جهانی می‌پردازد، پکن به وضوح ترجیح می‌دهد توجه، پول و اعتبار را به مکان‌هایی که کنترل بیشتری در آن اعمال می‌کند، بدهد.

این شامل گروه های تحت رهبری چین مانند سازمان همکاری شانگهای، اما همچنین دیدارهای صرفا دوجانبه مانند نشست با ترامپ است. نیکی آسیا این نظریه را مطرح کرد که تصمیم شی برای کنار گذاشتن مجمع عمومی سازمان ملل، تلاشی برای قرار دادن چین به عنوان یک برابر واقعی با ایالات متحده است - پیامی که ظاهرا با دست زدن شی به رهبران ایالت های کوچکتر در نیویورک کمرنگ می شد. این خودش گویاست. با وجود تمام لفاظی‌های چین در مورد جهانی چندقطبی که در آن همه دولت‌ها در حکمرانی جهانی دارای نمایندگی یکسان - و حرف یکسان - هستند، وقتی فشار برای سوق دادن پکن به چشم‌انداز متفاوتی می‌رسد.

همانطور که دیپلمات ارشد چین در یک نشست داغ ASEAN در سال 2010 گفت: "چین کشور بزرگی است و سایر کشورها کشورهای کوچکی هستند و این فقط یک واقعیت است." همانطور که ترامپ بارها نشان داده است، یکی از امتیازات "کشور بزرگ" بودن، امتیاز نادیده گرفتن سازمان ملل برای پیگیری منافع ملی در سایر شرایط است.