صحبت کردن به زبان دوم ممکن است قطب‌نمای اخلاقی شما را تغییر دهد، اما نمی‌تواند بر آن غلبه کند

توسط ایرینی ماورو، آندریاس کیریاکو، گفتگو

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

در دنیای به هم پیوسته امروزی، میلیون ها نفر هر روز بین دو یا چند زبان جابجا می شوند. آنها ممکن است در محل کار به یک زبان مذاکره کنند، به زبان دیگر با خانواده صحبت کنند و اخبار، سرگرمی ها و رسانه های اجتماعی را از چندین زبان دیگر دنبال کنند.

استفاده از چندین زبان می تواند عمیقا نحوه نگرش شخص به جهان را تغییر دهد. تحقیقات نشان داده است که تفکر و صحبت کردن به زبان های مختلف می تواند اساسا روش استدلال و رفتار ما را تغییر دهد و حتی اخلاق ما را تغییر دهد.

برخی از مطالعات نشان داده‌اند که استفاده از زبان دوم افراد را تشویق می‌کند تا انتخاب‌های منطقی‌تر و سودمندتر داشته باشند، به این معنی که آنها بیشترین خیر را برای بیشترین افراد در اولویت قرار می‌دهند. این احتمالا به این دلیل است که معضلات اخلاقی وقتی به زبان دوم پردازش می‌شوند، بار عاطفی کمتری احساس می‌کنند.

اما این اثر بریده و خشک نمی شود - مطالعات دیگر چنین اثری را کم یا اصلا پیدا نکرده اند.

یکی از دلایل این یافته های مختلط این است که زبان تنها بخشی از داستان است. مردم به عنوان یک لوح خالی وارد یک دوراهی نمی شوند - آنها همچنین ارزش ها، تجربیات گذشته و احساس خود را به ارمغان می آورند. تا به امروز، بیشتر تحقیقات عمدتا بر روی زبانی که مردم استفاده می‌کنند متمرکز شده‌اند، در حالی که توجه کمتری به فردی که تصمیم می‌گیرد، بوده است.

یکی از ویژگی‌های روان‌شناختی که ممکن است تا حدی این تفاوت‌ها را توضیح دهد، هویت اخلاقی یک فرد است: اینکه اخلاق تا چه حد برای احساس او از خود محوری است. برای برخی افراد، صادق بودن، منصف بودن و دلسوز بودن بخش اساسی از خودپنداره آنها را تشکیل می دهد، در حالی که برای برخی دیگر، این ویژگی ها ممکن است نقش مهمی در هویت اصلی آنها نداشته باشند.

محققان به طور مداوم دریافته‌اند که افرادی که هویت اخلاقی قوی‌تری دارند، احتمالا رفتار اخلاقی و واکنش‌های عاطفی قوی‌تری را در هنگام به چالش کشیدن ارزش‌هایشان تجربه می‌کنند.

علیرغم دهه ها تحقیق در مورد دوزبانگی و قضاوت اخلاقی، مطالعات بسیار کمی بررسی کرده اند که آیا این سنگ بنای شخصیت انسان می تواند توضیح دهد که چگونه دوزبانه ها تصمیمات اخلاقی می گیرند یا خیر.

برای بررسی این سوال، مطالعه ای انجام دادیم. ما 106 گویشوران بومی یونانی را با سطح بالای متوسط ​​یا پیشرفته انگلیسی استخدام کردیم.

شرکت کنندگان به چهار معضل اخلاقی پاسخ دادند. دو مورد شامل صدمات قربانی بود: برای مثال، اینکه آیا کشتن یک نفر برای نجات بسیاری دیگر قابل قبول است یا خیر. دو مورد دیگر شامل صداقت و اعتماد بین فردی بود: آیا دروغ گفتن در رزومه برای بهبود شانس شغلی، و اینکه آیا خیانت به شریک زندگی را فاش می کند.

شرکت کنندگان همچنین پرسشنامه ای را تکمیل کردند که دو جنبه هویت اخلاقی را اندازه گیری می کرد: خود اخلاقی و تمامیت اخلاقی. نیمی از شرکت کنندگان مطالعه را به طور کامل به زبان یونانی و نیمی دیگر آن را به زبان انگلیسی تکمیل کردند.

صرف تغییر از یونانی به انگلیسی تصمیمات مردم را تغییر نداد. شرکت کنندگان به احتمال زیاد گزینه سودمندی را انتخاب نمی کردند یا آن را رد می کردند صرفا به این دلیل که از یک زبان به جای زبان دیگر استفاده می کردند.

این به شواهد فزاینده ای می افزاید که به اصطلاح «اثر زبان خارجی» آنقدرها که تصور می شد جهانی نیست. اینکه زبان بر قضاوت تأثیر می گذارد یا نه، ممکن است به بسیاری از عوامل دیگر، از جمله ویژگی های فردی مانند هویت اخلاقی، بستگی داشته باشد.

جایی که زبان تفاوت ایجاد کرد، نحوه تفکر شرکت کنندگان در مورد خود بود. افرادی که مطالعه را به زبان یونانی مادری خود تکمیل کردند، اهمیت بیشتری نسبت به افرادی که آن را به زبان انگلیسی به پایان رساندند، به اخلاقی بودن داشتند.

یک توضیح ممکن این است که زبان اول ما عمیقا با دوران کودکی، زندگی خانوادگی و محیط های اجتماعی که در آن ابتدا ارزش هایی مانند صداقت، انصاف و مسئولیت را یاد می گیریم، مرتبط است. استفاده ساده از زبان اول ما ممکن است این جنبه های هویت ما را در دسترس تر کند.

با این حال، این تأثیر به انگیزه عمل بر اساس اصول خود تسری پیدا نکرد. به عبارت دیگر، صحبت کردن به زبان اول ممکن است میزان قوی درک ما از هویت اخلاقی خود را تغییر دهد، اما تعهد ما به رفتار اخلاقی را تغییر نمی‌دهد.

یکی از یافته‌ها برجسته بود: تفاوت‌های فردی در هویت اخلاقی به طور مداوم پیش‌بینی می‌کرد که شرکت‌کنندگان چگونه به معضلات پاسخ می‌دهند.

شرکت‌کنندگانی که هویت اخلاقی قوی‌تری داشتند، واکنش‌های عاطفی قوی‌تری را گزارش کردند و احتمال بیشتری داشت که اقدامات غیرصادقانه یا مضر را رد کنند. این الگو به‌ویژه در دوراهی‌هایی که شامل اعمال روزمره صداقت است، مانند دروغ گفتن در رزومه یا تصمیم‌گیری در مورد افشای خیانت، واضح بود.

ما همچنین دریافتیم که شرکت کنندگان اغلب احساسات قوی تری را هنگام تکمیل مطالعه به زبان انگلیسی، زبان دوم خود، نسبت به یونانی گزارش کردند. با این حال، این واکنش های احساسی قوی تر منجر به انتخاب های متفاوتی نشد. احساس عاطفی بیشتر در زبان دوم لزوما منجر به تصمیم گیری های متفاوت نمی شود.

ما به ندرت در سکوت انتخاب های اخلاقی انجام می دهیم. ما آنها را در روابط ایجاد می کنیم: با همکاران، شرکا، دوستان، خانواده ها و جوامع. برای دوزبانه ها، این روابط اغلب شامل حرکت بین زبان ها می شود.

این عواقب بسیار فراتر از آزمایشگاه دارد. با مطالعه، کار و ایجاد روابط بیشتر بین زبان‌ها، ما باید بهتر درک کنیم که هویت اخلاقی در محیط‌های چندزبانه چگونه شکل می‌گیرد، جایی که مردم اغلب مجبورند انتخاب‌های دشواری را در یک زبان مشترک انجام دهند که با آن صحبت نکرده‌اند.

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله با مجوز Creative Commons از The Conversation بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.