صخره های اعماق دریا پس از اینکه دانشمندان آنها را به سطح آوردند به طور خود به خود سوختند

صنعت نوظهور استخراج معادن در اعماق دریا ممکن است پس از اینکه محققان کشف کردند که برخی از سنگ‌های جمع‌آوری‌شده از کف اقیانوس می‌توانند گرم شوند و حتی به‌طور خودبه‌خودی پس از اینکه به سطح آورده می‌شوند و در معرض هوا قرار می‌گیرند، در آتش می‌سوزند.

در مقاله اخیر منتشر شده در گزارش های علمی، محققان سازمان زمین شناسی ایالات متحده (USGS) هشدار می دهند که برخی از سنگ های حاوی مواد معدنی در اعماق دریا ممکن است یک بار در سطح آتش بگیرند. این یافته ها یک خطر بالقوه را برجسته می کند که باید قبل از استخراج ذخایر عظیم سولفیدی از کف دریا بهتر درک شود.

محققان با استفاده از یک وسیله نقلیه از راه دور، 57 نمونه از سنگ های غنی از سولفید فلزی را از چهار منطقه مختلف در اسکانابا جمع آوری کردند. منطقه هیدروترمال در امتداد خط الرأس جنوبی گوردا در سواحل غربی ایالات متحده، ذخایری در اعماق دریاهای غنی از فلزاتی مانند روی، مس و آهن ایجاد کرد.

سنگ‌ها در آزمایشگاه خرد و خشک شدند و دو نمونه از آن‌ها در معرض هوا احتراق خود به خودی را تجربه کردند. برای اینکه بفهمند سنگ ها چگونه و چرا این ترفند آتش سوزی را انجام دادند، محققان نحوه واکنش نمونه ها به افزایش دما را آزمایش کردند. آنها سپس ترکیب شیمیایی و کانی شناسی را بین سنگ های قابل احتراق و سایر نمونه ها مقایسه کردند.

سنگ‌های در حال احتراق عمدتا از مارکازیت نانوکریستالی تشکیل شده‌اند، شکلی از سولفید آهن که به نظر می‌رسد در مواجهه با اکسیژن ناپایدار است. استفاده از گرما و سایر نیروها، مانند خرد کردن، شکستن و خرد کردن سنگ ها، می تواند انرژی کافی برای شروع اکسیداسیون را تامین کند. سپس می تواند منجر به خود گرم شدن نمونه های سنگ شود.

این کشف یک اقدام احتیاطی خطرناک برای صنعت استخراج معادن در اعماق دریا ارائه می دهد. اگرچه این صنعت هنوز وارد عملیات تجاری تمام عیار نشده است، اما در حال حاضر تحت آزمایشات فناوری قرار دارد.

سازمان بین المللی بستر دریا (ISA) اخیرا 31 قرارداد اکتشافی برای استخراج مواد معدنی سولفیدی در دو خط الراس اعماق دریا به نام‌های شمالی Mid-Atlantic Ridge و Southwest Indian Ridge صادر کرده است.

در حالی که مطمئن نیست که هر سنگ از بستر عمیق دریا مستعد احتراق باشد، محققان تاکید می‌کنند که خطر بالقوه‌ای وجود دارد که می‌تواند مقررات ایمنی جدیدی را بر صنعت تحمیل کند.

بر اساس بیانیه USGS، «اگر استخراج [سولفید عظیم کف دریا] اتفاق بیفتد، سنگ‌هایی که به سطح می‌آیند شرایط به‌طور چشمگیری متفاوت از شرایط موجود در کف دریا را تجربه می‌کنند، از جمله قرار گرفتن در معرض اکسیژن و تغییرات دما، فشار و رطوبت». چنین تغییراتی می‌تواند بر نحوه واکنش کانی‌های سولفیدی و میزان گرمای تولید آنها تأثیر بگذارد.»