صخره‌های عمیق مرجان‌ها را از گرمای شدید اقیانوس‌ها پناه می‌دهند
بر اساس یک مطالعه جدید در Geophysical Research Letters، صخره های عمیق که در اعماق بین 90 تا 150 متر (295 تا 490 فوت) به عنوان پناهگاه های امن بالقوه برای مرجان ها در آب و هوای گرم تلقی می شدند، دیگر در برابر امواج گرمای شدید دریایی در امان نیستند.
ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط رابرت ایگان
این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:
بر اساس یک مطالعه جدید در Geophysical Research Letters، صخره های عمیق که در اعماق 90 تا 150 متری (295 تا 490 فوتی) به عنوان پناهگاه های امن بالقوه مرجان ها در آب و هوای گرم تلقی می شدند، دیگر در برابر امواج گرمای شدید دریایی در امان نیستند.
امواج گرمای دریایی احتمال ایجاد اختلال در جلبک‌های کوچکی را که در مرجان‌ها زندگی می‌کنند، افزایش می‌دهد و منجر به سفید شدن مرجان‌ها و حتی رویدادهای مرگ انبوه می‌شود. با ادامه فعالیت‌های انسانی برای افزایش دمای جهانی، شدت فزاینده امواج گرمای دریایی در اعماق ممکن است مرجان‌های استوایی را بدون آب‌های خنک‌تر برای عقب‌نشینی رها کند و تنوع زیستی، ماهیگیری و گردشگری را در سراسر مناطق صخره‌ای تهدید کند.
چونزای وانگ، اقیانوس شناس آکادمی علوم چین و یکی از نویسندگان این مطالعه، گفت: گرم شدن اقیانوس ها فقط یک مشکل سطحی نیست. آنچه در اعماق زیر سطح روی می دهد نیز می تواند عواقب جدی برای بقای صخره های مرجانی داشته باشد.
دانشمندان پیشنهاد کرده‌اند که از صخره‌های عمیق به‌عنوان «بانک‌های بذر» استفاده شود - مکان‌هایی برای پیوند مرجان‌های آماده تولید مثل از صخره‌های کم‌عمق. اما وانگ گفت: «عمیق‌تر رفتن لزوما به معنای فرار از گرما نیست.
برای درک چگونگی تأثیر امواج گرمای دریایی بر صخره‌های فراتر از 30 متری (98 فوت) اقیانوس، محققان از نقشه‌های جهانی صخره‌های مرجانی آب گرم برای فیلتر کردن شبیه‌سازی‌های اقیانوسی از دمای روزانه آب تا 150 متر (490 فوت) از سال 1993 تا 2023 استفاده کردند. تقریبا بین سانتا باربارا، کالیفرنیا، و آدلاید، استرالیا.
دمای آب شبیه‌سازی‌شده از الگوهای گردش اقیانوس و فیزیک برای پر کردن شکاف‌های بین اندازه‌گیری‌های واقعی استفاده می‌کند و رکورد کامل‌تری از امواج گرمایی صخره‌ها نسبت به اندازه‌گیری‌های ماهواره‌ای که فقط می‌توانند دمای سطح را ببینند، ایجاد می‌کنند. با این دیدگاه عمیق‌تر از قرار گرفتن در معرض گرمای صخره‌ها، محققان تعداد، مدت‌ها و دمای امواج گرمای دریایی را دنبال کردند، که اقیانوس‌شناسان آن را به‌عنوان امتداد حداقل پنج روز با آب دریا گرم‌تر از 90 درصد دمای تاریخی ثبت‌شده برای آن زمان از سال تعریف می‌کنند.
این تیم همچنین "شدت" موج گرما را محاسبه کرد، معیاری که هم دما و هم مدت زمان را محاسبه می کند. طبق گزارش NOAA، مرجان‌ها پس از دریافت چهار "درجه هفته" گرما در معرض خطر سفید شدن قرار می‌گیرند - معادل چهار هفته در دمای 1 درجه سانتی‌گراد بالاتر از دمای معمولی، یا زمان نسبتا کوتاه‌تری در دماهای بالاتر (مثلا دو هفته در دمای 2 درجه سانتی‌گراد یا فقط یک هفته در دمای 4 درجه سانتی‌گراد).
به گفته محققان، صخره های عمیق ممکن است هنوز پناهگاه های مرجانی قابل قبولی قبل از سال 2010 بوده باشند. قبل از این تاریخ، امواج گرمای دریایی معمولا کمتر از 50 درصد از مناطق صخره‌های جهانی را در سال تحت تأثیر قرار می‌دادند و تا حد زیادی صخره‌های عمیق‌تر را از دماهای بالا حفظ می‌کردند. بین سال‌های 1993 و 2010، متوسط موج گرمای صخره‌های عمیق کمتر از 15 روز به طول انجامید، به جز در سال‌های 1997-1998 ال نینو.
با این حال، از سال 2010 به بعد، امواج گرما بیش از نیمی از صخره های استوایی جهان را در 8 سال از 13 سال مورد بررسی قرار دادند - تقریبا چهار برابر بیشتر از 17 سال قبل. میانگین موج گرما در صخره‌های بیش از 90 متر (295 فوت) زیر سطح به 15 روز یا بیشتر در تمام سال‌ها به جز دو سال کشیده شد و معمولا دما را حدود 2 درجه سانتی‌گراد بالاتر از حد معمول می‌آورد.
بدترین شرایط مرجانی که در این مطالعه مشاهده شد، مربوط به سه رویداد پشت سر هم در لانینا بود. بین سال‌های 2020 و 2023، بادهای شدید غربی بر روی اقیانوس آرام، سال به سال، استخری با عمق غیرمعمول از آب گرم در غرب اقیانوس آرام ایجاد کرد و امواج گرمای جهانی را فراتر از هر رویداد دیگری از سال 1993 افزایش داد. اعماق
اگرچه امواج گرمای دریا در اعماق کمتر از امواج گرمای سطحی در طول دوره مورد مطالعه اتفاق می‌افتند، اما افزایش طول مدت آن‌ها پس از سال 2010، به طور متوسط آن‌ها را شدیدتر از امواج گرمایی در آب‌های کم عمق کرده است. به گفته محققان، این می تواند امیدها به پناهگاه مرجان ها را در طول رویدادهای گرمای شدید اقیانوس ها که به دلیل تغییرات آب و هوایی ناشی از انسان در حال افزایش است، از بین ببرد.
مهم ترین مداخله برای حفاظت از مرجان ها، محدود کردن گرمایش زمین از اقدامات انسان است. وانگ گفت: «اقدامات محلی حفاظتی می‌تواند به صخره‌ها در مقاومت در برابر استرس محیطی کمک کند، اما نمی‌توانند به طور کامل از اکوسیستم‌های مرجانی در برابر گرمای شدید اقیانوس‌ها محافظت کنند.»
یولونگ یائو و همکاران، ویژگی‌های عمودی امواج گرمای دریایی در مناطق جهانی صخره‌های مرجانی، نامه‌های تحقیقاتی ژئوفیزیک (2026). DOI: 10.1029/2026gl123865
اطلاعات مجله: نامه تحقیقات ژئوفیزیک
کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →
لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →
متن اصلی (انگلیسی)
Deep reefs provide corals little refuge from extreme ocean heat
Once regarded as potential safe havens for corals in a warming climate, deep reefs, which lie at depths between 90 and 150 meters (295 and 490 feet), are no longer sheltered from increasingly intense marine heat waves, according to a new study in Geophysical Research Letters.