صخره های مرجانی کم عمق زمین ممکن است فقط 50 سال باقی مانده باشد
سرنوشت این اکوسیستم های حیاتی بر توانایی بشر برای کاهش گرمایش جهانی است.
تعداد کمی از بحرانهای زیستمحیطی مانند از بین رفتن صخرههای مرجانی زمین، شدت تغییرات آب و هوایی را به تصویر میکشند. پوشش جهانی مرجان های زنده در حال حاضر از دهه 1950 تا کنون 50 درصد کاهش یافته است که عمدتا به دلیل افزایش دمای اقیانوس ها و تشدید امواج گرمای دریایی است. یک گزارش جدید نشان می دهد که اگر گرمایش جهانی بی وقفه ادامه یابد، این وضعیت چقدر وخیم خواهد شد.
دانشمندان با فهرست قرمز اکوسیستم های اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت، صخره های مرجانی کم عمق جهان را برای اولین بار ارزیابی کردند و یافته ها خیره کننده است. این تجزیه و تحلیل - که شامل 127 اکوسیستم صخره ای در بیش از 80 کشور و قلمرو می شود - نشان می دهد که 96٪ اکنون به شدت در معرض خطر هستند و در 50 سال آینده با خطر بسیار بالایی از سقوط روبرو هستند.
مارکوس والدرابانو، مدیر برنامه فهرست قرمز اکوسیستمهای IUCN، در بیانیهای گفت: «مرجانها سابقه تکاملی عمیقی در مقابله با تغییرات محیطی دارند، با این حال اکوسیستمهای صخرهای که امروز میبینیم بهطور قابلتوجهی جوان هستند و تنها در طول ۵۰۰۰ تا ۷۰۰۰ سال اخیر آب و هوای پایدار شکل گرفتهاند. گرمایش اقیانوسها اکنون از هر چیزی در تاریخ آنها پیشی گرفته است و موجهای گرمای مکرر سریعتر از آنچه صخرهها بتوانند بهبود یابند، باعث سفید شدن جرم میشوند.»
از اواخر دهه 1990، زمین چهار رویداد سفید شدن مرجانها را تجربه کرده است. آخرین مورد از اوایل سال 2023 تا اواخر سال 2025 ادامه داشت و در طی آن دوره تقریبا 84 درصد از سطح صخره های جهان تحت تنش گرمایی سطح سفید شدن قرار داشت.
سفید شدن زمانی اتفاق میافتد که مرجانهای تحت استرس، زوکسانتلاهای خود را بیرون میکنند، جلبکهای همزیست که مواد مغذی را به آنها میرسانند و رنگهای روشن مشخصی را به آنها میدهند. مرجان های سفید شده بلافاصله کشته نمی شوند، اما از گرسنگی می میرند. در حالی که در صورت کاهش شرایط استرس زا محیطی، بهبودی امکان پذیر است، اما در جهان گرمایش احتمال آن بسیار کمتر می شود.
بر اساس تجزیه و تحلیل فهرست قرمز IUCN، امواج گرمای دریایی در حال حاضر بزرگترین تهدید برای صخره های مرجانی است. با گرم شدن اقیانوس، این رویدادها بیشتر اتفاق میافتند و طولانیتر میشوند، به این معنی که برگشتن مرجانها قبل از رسیدن موج گرمای بعدی بسیار سختتر است.
در این گزارش آمده است که استرس گرمایی در 50 سال گذشته 77 درصد از اکوسیستم های صخره های مرجانی جهان را تهدید می کند. این رقم به سختی تعجب آور است. تجزیه و تحلیلی که سال گذشته منتشر شد نشان داد که صخرههای مرجانی آب گرم جهان در حال حاضر به اولین سیستم زمین تبدیل شدهاند که از نقطه اوج حرارتی خود عبور کرده است.
بدون اقدام فوری جهانی برای کاهش انتشار سوخت های فسیلی، اقیانوس های جهان به سرعت گرم خواهند شد. طی 50 سال آینده، تنش گرمایی به تنهایی می تواند 95 درصد از صخره های ارزیابی شده توسط IUCN را به خطر بیندازد.
فشارهای محلی مانند صید بیش از حد و آلودگی تنها با بی ثبات کردن بیشتر اکوسیستم های مرجانی به این فشار اضافه می کند. در 63 درصد از صخره های ارزیابی شده، تعادل ظریف بین مرجان ها، جلبک ها و ماهی ها قبلا مختل شده بود.
علاوه بر این، IUCN دریافت که 45 درصد از صخره ها آنقدر کوچک یا منزوی هستند که یک طوفان، یک رویداد سفید شدن یا شیوع بیماری می تواند آنها را به طور کامل از بین ببرد. یک چهارم از صخره های ارزیابی شده در حال حاضر بسیاری از مرجان های زنده خود را از دست داده اند.
یافتهها در یک حقیقت آشکار خلاصه میشوند: این اکوسیستمهای حیاتی در مشکل شدیدی قرار دارند. صخره های مرجانی برای تنوع زیستی حیاتی هستند و از حدود 25 درصد از همه گونه های ماهیان دریایی و همچنین بی مهرگان متعدد حمایت می کنند. غذا، درآمد و حفاظت از ساحل صدها میلیون نفر نیز به صخره های مرجانی بستگی دارد.
اما دلایلی برای امیدوار بودن وجود دارد. دانشمندانی که برای کمک به مرجانها برای انعطافپذیری بیشتر تلاش میکنند، در سالهای اخیر به پیشرفتهایی دست یافتهاند. همین هفته گذشته، مطالعهای نشان داد که مرجانهای سفید شده در صورت لمس مرجانهای سالم و ژنتیکی یکسان، میتوانند به سرعت پس از سفید شدن بهبود یابند. در آزمایشهای آزمایشگاهی، مرجانهای در حال مرگ تنها در عرض هفت هفته رنگ خود را بازیافتند و به طور کامل بهبود یافتند و تنها پنج روز تماس برای شروع روند بهبود کافی بود.
با این حال، سرنوشت صخره های مرجانی جهان به توانایی بشر برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای گرمایش سیاره و کاهش سرعت گرمایش جهانی بستگی دارد.
متن اصلی (انگلیسی)
Earth’s Shallow Coral Reefs May Have Just 50 Years Left
The fate of these vital ecosystems rests on humanity's ability to slow global warming.