صدایی که ۱۴۸ سال پس از ضبط برای نخستینبار پخش شد
پژوهشگران با فناوری تصویربرداری نوری، صدای ضبطشدهی الکساندر گراهام بل از سال ۱۸۸۵ را برای اولینبار پخش کردند.
پژوهشگران با فناوری تصویربرداری نوری، صدای ضبطشدهی الکساندر گراهام بل از سال ۱۸۸۵ را برای اولینبار پخش کردند.
بیش از یک قرن پس از آنکه الکساندر گراهام بل صدایش را روی یک صفحهی قدیمی ضبط کرد، مردم برای نخستینبار توانستند صدای واقعی مخترع تلفن را بشنوند . پژوهشگران با استفاده از فناوری تصویربرداری دیجیتال، ضبطی ۱۲۸ ساله را که سالها بیصدا مانده بود، دوباره زنده کردند.
در پایان این فایل صوتی، صدایی شنیده میشود که میگوید: «در گواهی این موضوع، صدای مرا بشنوید؛ الکساندر گراهام بل.»
مشکل اصلی این نبود که ضبط وجود نداشت؛ مشکل این بود که روشهای قدیمی پخش آن میتوانست به خود اثر آسیب بزند.
بل این صدا را در سال ۱۸۸۵ در آزمایشگاه ولتا در واشینگتن دیسی ضبط کرد. این فایل بخشی از مجموعهای بود که او پیش از مرگش در سال ۱۹۲۲ به مؤسسهی اسمیتسونین اهدا کرده بود.
ضبط روی دیسکی از جنس موم و مواد ترکیبی انجام شده بود؛ رسانهای شکننده که پس از گذشت دههها دیگر امکان قرارگرفتن روی دستگاه پخش معمولی را نداشت. کوچکترین تماس فیزیکی میتوانست شیارهای صوتی را خراب کند و بخشی از اطلاعات را برای همیشه از بین ببرد.
پژوهشگران آزمایشگاه ملی لارنس برکلی روشی طراحی کردند که بدون لمس مستقیم صفحه، اطلاعات صوتیاش را استخراج میکند.
کارل هابر و ارل کورنل ، متخصصان این پروژه، ابتدا با فناوری نوری یک نقشهی بسیار دقیق از سطح رسانهی صوتی تهیه کردند. سپس با کمک الگوریتمهای تحلیل تصویر، مسیر شیارهای ضبطشده را بررسی کردند و اطلاعات صوتی را از دل خطوخشها و آسیبهای ایجادشده بیرون کشیدند. در این روش، صفحهی قدیمی دیگر مانند یک شیء صوتی پخش نمیشود؛ بلکه مانند یک تصویر بسیار دقیق اسکن و تحلیل میشود.
صفحهی قدیمی دیگر مانند یک شیء صوتی پخش نمیشود؛ بلکه مانند یک تصویر بسیار دقیق اسکن و تحلیل میشود
نخستینبار نبود که این فناوری برای بازیابی صداهای فراموششده استفاده میشد. همین گروه پیشتر توانسته بود فایلهایی از توماس ادیسون مربوط به سال ۱۸۷۸ و حتی یکی از قدیمیترین فایلهای شناختهشدهی صدای انسان مربوط به سال ۱۸۶۰ را بازسازی کند.
پژوهشگران در کنار صدای الکساندر گراهام بل، صدای پدر او، الکساندر ملوین بل، را نیز شناسایی کردند. این ضبط مربوط به سال ۱۸۸۱ بود و روی یک استوانهی پوشیدهشده با موم ثبت شده بود.
بخش بزرگی از تاریخ فقط در کتابها ثبت نشده؛ گاهی در رسانههایی مانند نوار، صفحه، فیلم و عکس پنهان میشود. مشکل این است که بسیاری از این آثار با گذشت زمان در حال تخریب هستند و روشهای سنتی پخش آنها ممکن است باعث نابودیشان شود.
فناوریهایی مانند بازسازی نوری اجازه میدهند بدون تماس با آثار شکننده، اطلاعات پنهانشده در آنها استخراج شود. به این ترتیب، صداهایی که زمانی برای همیشه خاموش به نظر میرسیدند، دوباره به گوش انسانها میرسند.
صدای بل فقط یک فایل صوتی قدیمی نیست؛ تکهای از تاریخ فناوری است که پس از نزدیک به یکونیم قرن دوباره شنیده شد.