صدای کر کننده سکوت سپتامبر به ما می گوید که راگبی کجا به هم ریخته است

فصل رقابتی راگبی مردان این آخر هفته با برگزاری دور افتتاحیه مسابقات قهرمانی راگبی یونایتد (URC) و لیگ سراسر ایرلند آغاز می شود. قبل از زمان نیست در حقیقت، چهار هفته خیلی دیر شده است و راگبی یک ترفند را از دست داده است.

زمانی بود که اینترپروهای قدیمی در ماه آگوست در زمین‌های بکر و سبز تیره در زیر آسمان آبی روشن و گرم و هنوز جمعیت مناسبی که در آن حضور پیدا می‌کردند، بدون توجه به فصل رقابت یا تعطیلات، بازمی‌گشتند.

در واقع، فصل افتتاحیه لیگ سلتیک 02-2001 در 17 آگوست آغاز شد و هر تیم تا زمان رسیدن سپتامبر دو یا سه بازی انجام داده بود. سپس، از سال 2002-03 تا 2019-20، یک جنبه از لیگ سلتیک/Pro12/Pro14 در تمام تکرارهای آن ثابت ماند. فصل در اولین آخر هفته سپتامبر آغاز شد.

همانطور که شب به دنبال روز، هواداران راگبی می توانند مطمئن باشند که فصل از ابتدای سپتامبر آغاز شده است. آنها می دانستند که استان و/یا باشگاهشان یک بازی خانگی در هفته اول یا دوم ماه خواهد داشت.

برای مثال، در سال 13-2012، هر چهار استان ایرلند دو بازی خانگی را قبل از چهارمین آخر هفته در سپتامبر انجام دادند و بیش از 90000 هوادار در آن هشت بازی شرکت کردند. جای تعجب نیست که دو هفته پیش تقریبا 7000 نفر برای تماشای تیم لنستر که از بین‌المللی‌های خط مقدم خود در یک بازی دوستانه پیش‌فصل مقابل زبره کنار گذاشته شده بود، شرکت کردند. همین امر در مورد جمعیت تقریبا 4500 نفری در دیدار مونستر با لستر در پارک ماسگریو در جمعه گذشته صدق می کند.

مطمئنا، یک عامل جدید در مورد بازگشت به RDS در مقابل پایه جدید Anglesea وجود داشت. اما دلیل اصلی این است که هواداران راگبی برای حضور در برخی مسابقات احساس خارش می کنند.

این همیشه برای این ورزش یک ماه سخت بود و دلایل خوبی هم داشت. تعطیلات تمام شد و بچه ها به مدرسه برگشتند. عصرها هنوز روشن است و هوا معمولا مطبوع است.

راگبی همچنین برای ذهن، گوش و چشم با فینال قهرمانی بزرگسالان سراسر ایرلند در کروک پارک رقابت می کرد. برای در نظر گرفتن مجموع 90000 تماشاگر در هشت بازی اول Pro12 14 سال پیش، نه تنها دونگال در تصمیم‌گیری فوتبال در سپتامبر مایو را شکست داد، بلکه کیلکنی در یک بازی تکراری نهایی گلوی را شکست داد، به این معنی که در آن ماه سه فینال سراسر ایرلند برگزار شد.

اکنون، راگبی که در ماه سپتامبر از سال 2019 چشم انداز ورزشی ایرلند را خالی کرده بود، سپس GAA در سال 2022 با انتقال فینال های سراسر ایرلند خود از سپتامبر به ژوئیه، همین کار را انجام داد.

یکی دیگر از پیامدهای دیر شروع شدن فصل راگبی، البته این است که خیلی دیر به پایان می رسد. جایی که قبل از فینال بزرگ قبل از پایان ماه مه برنامه ریزی شده بود، مراحل حذفی URC فصل گذشته همه در ژوئن برگزار شد و فینال در 19th برگزار شد.

راگبی به سادگی از استقبال خود فراتر رفته است، به خصوص از زمانی که GAA فصل خود را در سراسر ایرلند به جلو تغییر داده است. مانند رسانه‌ها، طرفداران راگبی برنامه‌ریزی شده‌اند تا از ژوئن به بعد توجه خود را تغییر دهند، خواه به اشتراکات و تاییدیه‌ها، سفرهای گلف و تعطیلات، فصل GAA یا هر چیز دیگری باشد.

URC که در پنج کشور در دو نیمکره پراکنده شده است، در ابتدا بسیار ناهمگون و جوان است که نمی تواند یک مکان نمایش مشخص در ورزشگاه دو فرانس یا توئیکنهام برای مسابقات 14 برتر و فینال لیگ برتر داشته باشد. پیچیده تر شدن مشکلات در فروش بلیط در یک یا دو هفته این است که بسیاری از سالن ها، از جمله استادیوم آویوا، RDS و پارک توموند، در ماه ژوئن در فصل کنسرت هستند.

این درست است که باشگاه‌های فرانسوی جام قهرمانان را خریده‌اند و در واقع تا حدی بی‌سابقه بر آن تسلط دارند. اما به روش خودخواهانه و منزوی خود، آنها از بازسازی اجباری ناشی از بیماری همه گیر استفاده کردند تا دیگران را به پذیرش قالب استخر چهار بازی به جای قالب شش مسابقه ای که از فصل 1997-1998 بسیار خوب عمل کرده بود، قلدری کنند.

با 26 بازی برتر 14 بازی که هر باشگاه 13 بازی خانگی در هر فصل را تضمین می کند، باشگاه های فرانسوی می توانند یک تساوی خانگی را در مراحل استخر جام قهرمانان قربانی کنند. با این حال، اثر خالص این است که چهار استان ایرلند، و همه تیم‌های URC، اکنون از 11 بازی خانگی در هر فصل در هر دو رقابت اطمینان دارند، در حالی که از 2011-2012 تا زمان همه‌گیری، می‌توانند برای 14 بازی خانگی بودجه داشته باشند.

درست است، برای هر بازی خانگی اضافی، یک بازی خارج از خانه وجود دارد، و تمام هزینه های سفر و اقامتی که در پی خواهد داشت. با این حال، از دست دادن سه بازی خانگی در فصل همچنان یک کسری قابل توجه در درآمد است.

و بیشتر از درآمد است. این حضور محض، حس بودن در آنجاست. به نظر می‌رسد که هر ورزش «زمستانی» دیگری راه‌اندازی شده است، خواه لیگ‌های فوتبال در سراسر اروپا و در واقع لیگ‌های برتر.

برخلاف URC، آنها به بازی قهرمانی خود در آخر هفته های اول و چهارم نوامبر ادامه خواهند داد، علیرغم اینکه آنها برای دور چهارم و مرحله نهایی پلی آف در مسابقات قهرمانی ملت ها تعیین شده اند. 14 تیم برتر همچنین در طول شش ملت دورهای پشت سر هم خواهند داشت که یکی در تضاد مستقیم با دور سوم دومی است.

زمانی بود که بازی 22 مسابقه ای Pro12 در طول پنجره های نوامبر و شش ملت، راندهای فشرده را به خود اختصاص داد، و در حالی که این به معنای غیبت بین المللی های خط مقدم بود، زمان بازی ارزشمندی را برای بازیکنان فراهم کرد و مسلما آزمون منصفانه تر و متعادل تر را در طول یک فصل تضمین کرد.

کاتالیزور برای اجرای یک شروع بعدی و بعدا پایان فصل راگبی داخلی در سال 2019، تصمیم راگبی جهانی، در خرد بی‌پایان خود، برای انتقال پنجره آزمایشی خود از ژوئن به ژوئیه بود. فقط آنقدر عاقلانه نبود و این سوال را مطرح کرد: اگر خراب نیست؟

جالب اینجاست که تقویم فصل 2027-28 که البته جام جهانی استرالیا از 1 اکتبر تا 13 نوامبر را در بر می گیرد، هنوز نهایی نشده است. برای URC و 16 تیم رقیب آن، استدلال قانع کننده ای برای داشتن چهار دور کامل قبل از جام جهانی وجود دارد. همان طور که فرانسوی ها قطعا انجام خواهند داد.

درست است که یک بازیگر قابل توجه در جام جهانی را از دست می داد، اما تضمین می کرد که ایرلند، ایتالیا، اسکاتلند، ولز و آفریقای جنوبی دارای بازیکنان مناسبی هستند که می توان از آنها دعوت کرد.

همچنین جای خالی خمیازه سپتامبر را پر می کند.

gerry.thornley@irishtimes.com