صدها حکاکی سنگی در عصر یخبندان که در معرض دید عموم پنهان شده بودند

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط رابرت ایگان

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

باستان شناسان سومین مجموعه بزرگی از هنر غار عصر یخبندان را که تا به حال در ایبری مدیترانه یافت شده است، در منطقه ای که تصور می شد خالی از هنر غار بود، کشف کردند و دانش ما را از هنر اروپای پارینه سنگی دگرگون کرد.

از قرن دوازدهم پس از میلاد، مردم از Cova de la Font Major در کاتالونیا بازدید می کردند. از سال 1957 به بعد، به طور گسترده ای مورد بازدید بازدیدکنندگان، غارشناسان و جویندگان گنج قرار گرفت و حتی در سال 1993 به یک جاذبه گردشگری تبدیل شد.

با وجود این، هیچ هنری از عصر یخبندان در آنجا کشف نشده بود و اعتقاد بر این بود که دیوارهای غار برای حکاکی هنر پارینه سنگی مناسب نیستند. شبه جزیره ایبری شامل بیش از 50 درصد از کل هنر غارهای مستند شده در اروپای پارینه سنگی بالایی است، اما توزیع آن نابرابر است، با غلظت بالایی که در منطقه فرانکو-کانتابریا (واقع بین فرانسه و اسپانیا مدرن واقع شده است) اما تنها دو نمایش در کل کاتالونیا یافت می شود.

جوزپ ماریا ورگس، یکی از نویسندگان پژوهش از موسسه کاتالان دیرین بوم شناسی انسانی و تکامل اجتماعی (IPHES-CERCA) می گوید: «تا به حال، هنر صخره ای پارینه سنگی شناسایی شده در شمال شرقی ایبریا در مقایسه با سابقه فراوان منطقه همسایه فرانسه-کانتابریا، بسیار کمیاب بوده است».

همه اینها زمانی تغییر کرد که باستان شناسان 280 نقوش پارینه سنگی را در غار، درست زیر بینی ما در تمام مدت شناسایی کردند. این بالاترین غلظت بازنمایی جداری پارینه سنگی است که در حال حاضر در کاتالونیا شناخته شده است.

ورگس می‌گوید: «برای بیش از شش دهه، هزاران بازدیدکننده مستقیما از جلوی سطوح حکاکی‌شده عبور می‌کردند و در برخی موارد نام‌ها و تاریخ‌ها را روی آن‌ها حک می‌کردند، بدون اینکه منشأ پارینه سنگی این مجسمه‌ها مشخص شود».

این کشف به این معنی است که Cova de la Font Major شامل سومین مجموعه هنری غارهای پارینه سنگی در سمت مدیترانه شبه جزیره ایبری است.

Míriam Salas-Altès از مؤسسه کاتالان-EvolutionERC و Social Evroecology (IPHES) می‌گوید: «در امتداد نمای مدیترانه‌ای ایبری، از پیرنه تا جبل‌الطارق، حدود 75 درصد مجموعه‌های شناخته‌شده حاوی بیش از پنج شکل زئومورفیک نیستند، و بیش از 90 درصد شامل بیش از 20 شکل نیستند». بنابراین، مقدار زیادی از هنر کشف شده در Cova de la Font Major بسیار استثنایی است.

نویسندگان هنر صخره را تجزیه و تحلیل کردند و تشخیص دادند که نقوش با هنر منطقه همسایه فرانسه-کانتابریا متفاوت است، و آنها را به این نتیجه رساند که این نشان دهنده یک سنت هنری متمایز پارینه سنگی است. نتایج آنها در مجله Antiquity منتشر شده است.

این یافته ها برای اولین بار نشان می دهد که شمال شرقی ایبری خانه آداب و رسوم هنری خاص خود بوده است. کمیت هنر می تواند نشان دهد که منطقه ای که قبلا به عنوان حاشیه ای دیده می شد، به شدت اشغال شده بود و درک ما از دوران پارینه سنگی در غرب مدیترانه را تغییر داد.

Salas-Altès نتیجه می گیرد: «برخلاف آنچه قبلا تصور می شد، شمال شرقی ایبریا دارای مکان های هنری صخره ای درجه یک پارینه سنگی است. هنر مدیترانه ای اروپای غربی اکنون با مجموعه جدیدی از هنر صخره ای غنی شده است، که به ما اجازه می دهد تا با عمق بیشتری یک سنت گرافیکی مدیترانه ای را با هویتی متمایز از منطقه فرانسه-کانتابریا توصیف کنیم.

جوزپ ماریا ورگس بوش و همکاران، پر کردن شکاف ها: هنر سنگی پارینه سنگی Cova de la Font Major در شمال شرقی شبه جزیره ایبری. باستان (2026). DOI: 10.15184/aqy.2026.10447

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →