صنعت داده به یک تهدید تمام عیار برای امنیت ملی ایالات متحده تبدیل شده است

تابستان امسال، تیم من سه ماه داده‌های تجاری در دسترس را خریداری کرد تا ببیند کسی - شاید کسی بد نیت - می‌تواند در مورد سربازان آمریکایی بیاموزد. ما با یک تاسیسات نظامی شروع کردیم که به طور عمومی با برخی از حساس ترین واحدهای عملیات ویژه ما مرتبط بود. شناسه های تبلیغاتی که در آنجا دیده می شد را کشیدیم. ده ها هزار نفر بودند. سپس به دنبال شناسه‌هایی گشتیم که در دو مکان عملیات ویژه شناخته شده دیگر نیز ظاهر می‌شدند. چند صد نفر باقی ماندند. یک گوشی را انتخاب کردیم که شب هایش را در خانه ای می گذراند.

سوابق اموال عمومی و رسانه های اجتماعی ما را به سمت یک افسر ارتش سوق داد که به طور عمومی به عنوان کار در تدارکات توصیف شده است. حرکات او چیز دیگری به ما می گفت. محققان ما در نهایت تأیید کردند که نقش واقعی او نقشی است که دشمن بسیار به آن اهمیت می دهد. چند کلیک دیگر به عکس فرزندانش منجر شد. گوشی تلفن شخصی او بود. ما آن را هک نکردیم. ما یک شبکه دولتی را به خطر نینداختیم یا کار غیرقانونی انجام ندادیم. ما یک اپراتور بی سیم را احضار نکردیم. تنها کاری که باید انجام می‌دادیم این بود که داده‌های تجاری موجود را بخریم. که باید همه را وحشت زده کند.

ورزش باعث ناراحتی من شد، و به درستی. ما به تحرکات یک سرباز آمریکایی و غیرمستقیم خانواده اش نگاه می کردیم. یک سرویس اطلاعاتی خارجی که بر اساس قانون اساسی ما عمل نمی کند، می تواند بسیاری از همان داده هایی را که ما خریداری کرده ایم خریداری کند. همینطور یک شرکت خصوصی، یک سازمان جنایی یا هر شخص دیگری که به بازار دسترسی دارد. زمانی که من به عنوان کلاه سبز خدمت می کردم، پیدا کردن شخصی از طریق تلفن او به تجهیزات و قابلیت های گران قیمتی نیاز داشت که عمدتا متعلق به دولت ها بود. امروزه، یک لپ‌تاپ و مجموعه داده‌ای که برای خرید هر کسی در دسترس است، می‌تواند شما را به طرز شگفت‌آوری نزدیک کند.

هوش مصنوعی مشکل را بدتر می کند. می‌تواند مجموعه‌های داده عظیمی را مرتب کند و الگوهایی را شناسایی کند که زمانی یک تحلیلگر چند روز طول می‌کشید تا آنها را کنار هم بگذارد. شاخص هوش مصنوعی استنفورد نشان داد که هزینه اجرای مدل‌های هوش مصنوعی در اواخر سال 2022 تا اواخر سال 2024 بیش از 280 برابر کاهش یافته است. اقتصاد نظارت تغییر کرده است. فرماندهی مرکزی ایالات متحده گزارش داده است که گزارش‌های تهدید متعددی را دریافت کرده است که شامل استفاده دشمن از داده‌های مکان تجاری برای هدف قرار دادن یا نظارت بر پرسنل ایالات متحده در طول عملیات Epic Fury است. داده ها همچنین می توانند به طور قابل ملاحظه ای ارزان باشند.

محققان دانشگاه دوک داده‌های مربوط به اعضای خدمات را که شامل آدرس خانه و اطلاعات مربوط به فرزندانشان می‌شد، به مبلغ 12 سنت برای هر نفر خریداری کردند. پنتاگون بالاخره واکنش نشان داد. در 4 سپتامبر، سناتور ران وایدن (D-Ore.) و نماینده پت هریگان (R-N.C.) پاسخ‌هایی از خدمات نظامی منتشر کردند که نشان می‌داد ارتش، نیروی هوایی، وزارت نیروی دریایی و فرماندهی عملیات ویژه، شناسه‌های تبلیغاتی موبایل را در تلفن‌های دولتی غیرفعال کرده‌اند. این یک آسیب‌پذیری واقعی را می‌بندد و خدمات برای حرکت روی آن مستحق اعتبار هستند.

اما این باعث نمی شد که افسری را که تابستان امسال پیدا کردیم را پیدا نکنیم. تلفن دولتی او چیزی نبود که او را افشا کرد - ما او را از طریق تلفنی که در جیب خودش بود، همراه با سوابق عمومی و اطلاعاتی که خانواده‌اش در فضای مجازی پست کرده بودند، پیدا کردیم. این تمایز اهمیت دارد، زیرا رهنمودهای دولتی حاکم بر دستگاه های دولتی، داده های تولید شده توسط دستگاه های شخصی را حذف نمی کند.

وایدن و هریگان در نامه سپتامبر خود همین نگرانی را مطرح کردند، از جمله این احتمال که تلفن های شخصی حمل شده بر روی تاسیسات نظامی منبع مهمی از داده های مکان تجاری باقی بماند. خاموش کردن شناسه تبلیغاتی نیز برای داده‌هایی که قبلا جمع‌آوری شده‌اند، کاری ندارد. مجموعه داده های تجاری می توانند سال ها تاریخ را حفظ کنند. دشمنی که امروز به یک افسر نگاه می کند ممکن است بتواند مکان زندگی، آموزش، سفر و کار آن افسر را مدت ها قبل از تغییر مکان بازسازی کند. اغلب از من می پرسند که آیا یک تلفن رایتر یا یک حامل متمرکز بر حریم خصوصی این مشکل را حل می کند.

هر دو می توانند کمک کنند، اما هیچ کدام باعث ناپدید شدن مشکل نمی شوند. وقتی برنامه‌های معمولی خود را روی آن بارگذاری می‌کنید، آن را بین خانه و محل کار خود حمل می‌کنید، آن را به شبکه‌های Wi-Fi آشنا وصل می‌کنید یا به طور معمول آن را در کنار تلفنی که همه می‌دانند متعلق به شماست، قرار می‌دهید، ناشناس ماندن از بین می‌رود. همین مشکل در مورد تلفنی که اصلا سرویس تلفن همراه ندارد وجود دارد. شبکه‌های وای‌فای، اپلیکیشن‌ها، فناوری تبلیغات و سایر سیستم‌های تجاری به تولید اطلاعاتی ادامه می‌دهند که می‌تواند به اتصال دستگاه به یک فرد کمک کند. حامل سلولی تنها بخشی از دنباله داده است.

کنگره شروع به بررسی مشکل بزرگتر کرده است. قانون مجوز دفاع ملی سال مالی 2027 که توسط مجلس تصویب شد به آنچه دولت نظارت فنی همه جا حاضر می‌گوید، می‌پردازد. این ماده، وزیر دفاع را ملزم می‌کند تا سازمانی را که مسئول هماهنگی شناسایی آسیب‌پذیری‌های نظارتی است، به همراه یک استراتژی کل بخش، آموزش جدید، و طرحی برای ایجاد یک برنامه دائمی ثبت در سراسر این وزارتخانه، تعیین کند.

نظارت تجاری به خوبی در جعبه‌های سنتی امنیت سایبری، اطلاعات، ارتباطات یا حفاظت از نیرو قرار نمی‌گیرد. سازمان های مختلف تکه هایی از مشکل را در اختیار دارند. هیچ کس مالک همه آن نیست. این باعث می شود که تعمیرات یکباره تقریبا اجتناب ناپذیر باشد. یک شناسه را خاموش کنید و منبع داده دیگری مفید خواهد بود. یک رکورد را از یک کارگزار حذف کنید و می تواند دوباره در جای دیگری ظاهر شود. یک دستگاه دولتی را قفل کنید و تلفن شخصی در کنار آن ممکن است همچنان اطلاعات کافی برای شناسایی مالک آن را پخش کند.

وزارتخانه به یک مالک پاسخگو نیاز دارد که مسئول درک این قرار گرفتن در کل باشد: شناسایی اعضای سرویس و خانواده‌هایی که بیشتر در معرض قرار می‌گیرند، ارزیابی اینکه چه اطلاعاتی در مورد آنها از قبل به صورت تجاری در دسترس است، تعیین اینکه چه چیزی می‌تواند حذف یا کاهش یابد، و به فرماندهان راهی برای درک قرار گرفتن در معرض دیجیتالی یک فرد قبل از اعزام و زمانی که در طول زمان تغییر می‌کند. سرویس‌ها قبلا نشان داده‌اند که وقتی آسیب‌پذیری مشخص باشد، می‌توانند به سرعت حرکت کنند. خاموش کردن شناسه های تبلیغاتی یک مرحله مفید بود.

مشکل سخت‌تر هر چیزی است که خارج از این تنظیمات باقی می‌ماند: سال‌ها داده‌های موجود، تلفن‌های شخصی، برنامه‌ها، سوابق عمومی، رسانه‌های اجتماعی و صنعتی که برای اتصال همه آن‌ها ساخته شده است. دشمنان ما نیازی به اختراع یک قابلیت جدید اطلاعاتی برای بهره برداری از آن اطلاعات ندارند. می توانند آن را بخرند. اریک ویتریک مدیر اجرایی Veilant و یک کلاه سبز سابق ارتش است.