پرش به محتوای اصلی

صنعت فناوری برای ربات‌های خرید داغ است، اما سال‌ها با آنها فاصله داریم

دِ رجیستر۱۴۰۵ مهر ۹, پنجشنبه، ساعت ۱۱:۰۰حدود 6 دقیقه مطالعه

آنچه برای خریداران انسانی خوب است با عوامل احتمالی هوش مصنوعی کار نمی کند

فکر خرید نرم افزار خودکار از طرف مصرف کنندگان از بازرگانان آنلاین، بسیاری از صنعت فناوری و مالی را به وجد می آورد. این گفتگو از اوایل سال 2025 شروع شد و از آن زمان به بعد افزایش یافت و اصطلاح "تجارت عاملی" را به وجود آورد. چند بررسی واقعیت این ایده را زیر سوال برده است. به عنوان مثال، آمازون اخیرا ربات Meta's Muse را با استناد به محدودیت های شرایط استفاده مسدود کرده است. این پس از آن بود که غول تجارت الکترونیک قبلا ربات هوش مصنوعی Perplexity را مسدود کرده بود و حتی یک حکم مقدماتی را برنده شد که بعدا با طولانی شدن پرونده قضایی لغو شد.

اما حتی اگر پلتفرم‌های بزرگی مانند آمازون نپذیرفتند که خدمات تجارت الکترونیکی آنها در یک فراخوان API برای دستیاران خرید خودکار که به دنبال قیمت‌های پایین هستند منحل شود، شرکت‌های پرداخت از خرید خودکار استقبال می‌کنند. مسترکارت روز چهارشنبه گزارشی را منتشر کرد که در آن به بررسی آنچه باید بیفتد تا تجارت عاملی قابل اجرا باشد، منتشر کرد. در این گزارش آمده است: «نمایندگان هوش مصنوعی در حال یادگیری خرید، پرداخت و عمل از طرف مصرف‌کنندگان، کسب‌وکارها و ماشین‌ها هستند.

ICSC و McKinsey پیش‌بینی می‌کنند که تجارت نمایندگی در خرده‌فروشی‌های مصرف‌کننده ایالات متحده می‌تواند تا سال 2030 به 1 تریلیون دلار درآمد برسد و گارتنر انتظار دارد که عوامل هوش مصنوعی تا سال 2028 بیش از 15 تریلیون دلار در هزینه‌های B2B میانجی کنند. کلمه "می تواند" در اینجا کار زیادی انجام می دهد. همانطور که بخش پرداخت مشاهده می کند، هر بازیکن در زنجیره تجارت باید با ایده تجارت عاملی همراه شود وگرنه این اتفاق نخواهد افتاد. در کنفرانس هوش مصنوعی در سانفرانسیسکو در روز چهارشنبه، لیندسی واکر، مدیر محصول در استودیوی هوش مصنوعی Hedera، گفت که مدتی طول خواهد کشید.

واکر در حین ارائه خود گفت: "تجارت عاملی هنوز واقعیت ندارد." "محصولات زیادی وجود دارد که ادعا می‌کنند کیف‌پول‌های عامل یا کارت‌های نمایندگی را ایجاد می‌کنند. اما وقتی صحبت از آن به میان می‌آید، هنوز کاربردی نیست و واقعا ظاهر نشده است." در عرض پنج سال، او انتظار دارد که تجارت عاملی یک چیز واقعی باشد. اما این کرکس شک دارد که بر اساس چندین عامل، تقاضای زیادی برای تسلیم شدن قدرت کیف پول وجود داشته باشد. اول، سایت‌های تجارت الکترونیک در حال حاضر خرید تکراری خودکار را بدون عوامل هوش مصنوعی ارائه می‌دهند.

دوم، خرید اقلام ارزان قیمت از خرده فروشان آنلاین تنها با چند کلیک آسان است. بعید است که یک عامل هوش مصنوعی این فرآیند را بهبود بخشد. هنگامی که مردم اقلام گران قیمت را خریداری می کنند، با توجه جدی به انتخاب های خود زحمت می کشند که بسیاری از آنها تمایلی ندارند و/یا از واگذاری آن صرف نظر می کنند. سوم، مسائل مربوط به اعتماد در معاملات تجاری. شرکت‌های هوش مصنوعی نشان داده‌اند که نمی‌توان به مدل‌های آن‌ها اعتماد کرد و هیچ شفافیتی در مورد نحوه خرید نمایندگان یا اینکه فروشندگان درگیر بر قیمت‌ها یا تصمیمات خرید تأثیر می‌گذارند وجود ندارد.

قیمت‌گذاری شخصی‌شده از طریق الگوریتم‌های هوش مصنوعی در حال حاضر توسط قانون‌گذاران ایالات متحده مورد بررسی قرار گرفته است، بنابراین تلاش‌های بیشتر برای خودکار کردن تراکنش‌ها ممکن است با اصطکاک نظارتی مواجه شود (اگرچه ممکن است تحت مدیریت فعلی تنظیم نکنید). نقاط اصطکاک واکر تجارت نمایندگی را به طور گسترده تعریف می کند، "بیشتر از آن لحظه خرید. شامل کشف، شامل مذاکره، شامل تسویه حساب، و شامل آن فرآیند پس از خرید و تدارکات است.

کشف و مقایسه گزینه‌ها به اندازه لحظه پرداخت مهم است، که در واقع تنها چیزی است که مردم تا کنون روی آن تمرکز کرده‌اند." واکر گفت، در این زنجیره، تجارت نمایندگی می‌تواند به همان سادگی باشد که هوش مصنوعی به انتخاب محصول و فرآیند خرید کمک می‌کند. این عملی است. زمانی که کاربران اختیارات را به یک عامل هوش مصنوعی واگذار می‌کنند، پیچیده‌تر می‌شود. وجوه بسیار مهم است.

شما باید دروازه‌های قطعی داشته باشید که با یک مدل احتمالی نتوان آنها را دور زد.» او گفت: «روشی که ما در حال حاضر تجارت الکترونیک می‌سازیم برای انسان‌ها کار می‌کند، اما برای هوش مصنوعی کار نمی‌کند.» او گفت که برای دوام‌پذیر کردن تراکنش‌های هوش مصنوعی، نمی‌توان معاملات را با مدل‌های احتمالی اجرا کرد. او گفت: «پول خیلی مهم است. ارزش خیلی مهمه شما باید دروازه های قطعی داشته باشید که با یک مدل احتمالی نتوان آنها را دور زد. نمی توان آن را برای تفسیر باز گذاشت.» در عوض، مردم به راهی برای ارائه ورودی به روشی قطعی نیاز دارند که نشان دهنده قصد خرید باشد.

واکر توضیح داد: "به طور سنتی در تجارت چیزی به نام "ارائه کارت" وجود دارد که در آن اگر یک تاجر نمی‌خواهد در قبال خریدی که یک انسان ادعا می‌کند که انجام نداده است مسئول شناخته شود، باید ثابت کند که کارت [پرداخت] موجود است. "خب، با یک عامل هوش مصنوعی، کارت ها هرگز وجود ندارند." او معتقد است که برای حل این معضل، صنعت به مکانیزمی نیاز دارد که هویت یک فرد را به یک عامل متصل کند. همچنین مشکلات کاربردی ساده ای در نحوه راه اندازی تجارت الکترونیک امروزه وجود دارد. واکر گفت محصولاتی وجود دارد که شرکت ها آنها را به عنوان کیف پول نمایندگی یا کارت نمایندگی توصیف می کنند.

اما آنها کار نمی کنند. او گفت: "این نمونه ای از تسویه حساب است که من سعی کردم در وب سایت انجام دهم." "یک کارت مجازی یا حساب کاربری خاص برای انجام این خرید به من داده شد. با این حال، ایجاد آن فایده ای نداشت زیرا عامل هوش مصنوعی نمی توانست خرید را انجام دهد." عامل هوش مصنوعی نتوانست برای دسترسی به حساب واکر، که حاوی آدرس حمل و نقل مربوطه بود، وارد شود. همچنین نمی تواند به عنصر DOM در صفحه وب که قرار بود شماره کارت اعتباری را وارد کند دسترسی پیدا کند. بنابراین واکر مجبور شد مداخله کند و اطلاعات را به صورت دستی وارد کند.

او گفت که مشکل دیگر این است که سایت مالیات و هزینه حمل و نقل را بر اساس موقعیت مکانی مشتری محاسبه می کند. او گفت، زمانی که عوامل از یک سرور راه دور کار می کنند، ممکن است داده های مکان را تغییر دهد. برخی از این مشکلات توسط پروتکل x402 برای پرداخت های اینترنتی برطرف می شود، اما واکر گفت که مشخصات هنوز در حال تکامل است و فقط به لحظه پرداخت می پردازد. واکر می‌گوید: «واقعیت در حال حاضر این است که ما صرفا در حال کار با خرید با کمک نمایندگان هستیم. "هیچ خودمختاری واقعی عاملی در جریان نیست. و بسیار متفاوت از تجارت عامل مستقل است.

انسان در لحظه خرید هنوز آنجاست. آن‌ها هنوز هم همه تصمیم‌ها را می‌گیرند." واکر گفت: برای اینکه ربات‌های خرید کار کنند، مردم باید بتوانند اعتماد کنند که نمایندگان کاری را که باید انجام دهند انجام می‌دهند. و ما هنوز به زیرساخت مناسب نیاز داریم. او گفت: "ما باید کل جریان تجارت الکترونیک را تغییر دهیم." و ما باید بتوانیم آن را با سرعت ماشین انجام دهیم. سرعت ماشین به این معنی است که پرداخت‌ها، توافق‌نامه‌ها و اثبات‌ها باید به همان سرعتی که خود عامل بین سیستم‌ها حرکت می‌کند.

داده های سیل نشده. انجام همه این معاملات و مبادلات باید در کسری از ثانیه و با کسری از یک سنت اتفاق بیفتد." اما شرکت های تجارت الکترونیک امروزی عادت دارند بیش از کسری از سنت را برای کالاها و خدمات خود سفارش دهند. واداشتن آنها به خرید در این آینده نمایندگی بدون اصطکاک کار ساده ای نخواهد بود.

خواندن متن کامل در دِ رجیستربه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

The tech industry is hot for shopping bots, but they're years away

What's good for human shoppers does not work with probabilistic AI agents

همه‌ی اخبار فناوری