صهیونیسم ترین تعطیلات، و یهودیان اسرائیل همچنان منتظر هستند - نظر

پدر عروسم، آبراهام، مردی عمیقا مراقب است و به اندازه هر کسی که در این کشور ملاقات کرده‌ام، صهیونیست است. در اوایل دهه 1980، آبراهام به عنوان یک مرد جوان از اتیوپی به سمت سودان به همراه خانواده‌اش حرکت کرد. مردان، زنان و نوزادان به سوی ناشناخته‌ها، از میان صحرا، راهزنان گذشته، گرسنگی و بیماری قدم می‌زدند. راهنماهایی که می‌پرداختند اغلب آنها را دزدی می‌کردند و بدون هیچ چیز در بیابان رها می‌کردند. آنها به راه رفتن ادامه دادند.

او ناپدری و دو برادرش را در راه از دست داد. سپس سه سال در اردوگاه پناهندگان سودانی منتظر ماند، جایی که باید هویت یهودی خود را پنهان می‌کرد تا فرصتی برای تحقق رویای صهیونیستی‌اش فراهم شود. در حالی که او منتظر بود، موساد یکی از عجیب‌ترین عملیات تاریخ خود را اجرا می‌کرد. از طریق یک شرکت پیشرو، عوامل آن یک تفرجگاه غواصی متروکه سودانی به نام عروس را اجاره کردند و آن را به عنوان یک هتل واقعی با گردشگرانی که پول پرداخت می‌کردند اداره می‌کردند. در شب، کارکنان برای جمع‌آوری یهودیان بتا اسرائیل و بردن آنها به ساحل، جایی که کماندوهای نیروی دریایی اسرائیل آنها را به یک کشتی منتظر بردند، دور شدند.

از سال 1981 تا 1985 اجرا شد و به فعالان بتا اسرائیلی مانند فریده اکلوم وابسته بود، که فرار از اردوگاه ها را هماهنگ می کرد. آوراهام یکی از یهودیانی بود که کماندوها به کشتی منتقل شدند. ناپدری و برادران او در میان تقریبا 4000 بتا اسرائیل هستند که در جاده های پناهندگی به سودان یا در کمپ های این کشور جان باختند.

تنها حدود 1500 نفر از آنها نام برده شده است. در 9 نوامبر، آبراهام کاری را که هر سال انجام می دهد انجام خواهد داد: او و خانواده اش با بسیاری از اعضای جامعه خود به تفرجگاه آرمون هاناتزیو اورشلیم، که به کوه معبد مشرف است، سوار خواهند شد. کسیم، کشیشان جامعه، نماز را رهبری خواهند کرد و متن آن را از Orit می خوانند. وقتی روزه تمام می شود، رقص شروع می شود. سیگد 50 روز پس از یوم کیپور، در 29 هشوان می افتد. سنت آن را به عهدی که در روزگار عزرا و نحمیا تجدید شد، پیوند می‌دهد.

در اتیوپی، جامعه از کوهی بالا رفتند تا روزه بگیرند، به سمت اورشلیم دعا کنند، و درخواست کنند که به آنجا برگردند. در سال 2008، کنست طی قانونی که توسط اوری آریل حمایت می‌شد و توسط شاس و مرتز حمایت می‌شد، سیگد را به عنوان تعطیلات دولتی اعلام کرد. اگر هر تاریخی در تقویم یهودی عنوان "صهیونیست ترین" را به خود اختصاص داده است، به جز احتمالا حنوکا، این یکی است. همچنین برای هر کسی که صهیونیسم را "پروژه استعماری اروپایی" می خواند، مشکل ساز است.

آنها بر این باور بودند که آب برای آنها مانند موسی تقسیم می شود. در رودخانه تکزه اینطور نشد. بسیاری غرق یا گرسنه شدند. بتا اسرائیل نه کنگره ای در بازل داشت و نه اعلامیه بالفور. آنها برای قرن ها، شبات و قوانین پاکی را در روستاهای گوندار و تیگری، تحت فشار شدید برای تغییر مذهب، رعایت کردند، و به تلاش برای بازگشت به خانه ادامه دادند. اینکه یهودیت آنها همیشه به حکم خاخام نیاز داشته است، لکه ننگی بر نهاد مذهبی ما است.

در سال 1973، اوادیا یوسف، خاخام ارشد سفاردی، حکم داد که آنها یهودی هستند، از نوادگان قبیله دان. با این وجود، خخخخامان ارشد خواستار تبدیلی نمادین به افراد جدید از جمله غوطه ور شدن آیینی شدند. سالها اعتراض، از جمله یک تحصن یک ماهه در خارج از عربها در خارج از رابیها طول کشید. بسیاری از معترضان به تازگی از سودان جان سالم به در برده بودند. عملیات موسی توسط خود اسرائیل بین نوامبر 1984 و ژانویه 1985 حدود 8000 پرواز از سودان انجام داد.

عملیات سلیمان بیش از 14000 نفر را در 36 ساعت در سال 1991 از آدیس آبابا به ارمغان آورد. داستان بتا اسرائیل نمونه ای از چگونگی ساخت اسرائیل مدرن است: توسط یهودیانی که از کشتارهای روسیه گریختند، بازماندگان هولوکاست که خانه ای برای بازگشت نداشتند، و اکثر تقریبا 850،000 یهودیان رانده شده از جهان عرب و مسلمانان رانده شدند. 49000 یهودی یمنی در سالهای 1949 و 1950 به اسرائیل رفتند. عملیات عزرا و نحمیا بیش از 120000 یهودی عراقی را در سالهای 1951 و 1952 به ارمغان آورد. استعمارگران یک کشور مادری برای بازگشت دارند.

این یهودیان هیچ نداشتند، و در سرزمین هایی که گریختند، همیشه خارجی بودند. کاریکاتور «شهرک نشین سفید» تنها در صورتی کار می کند که تاریخ یهود را نه تنها در کیف و ورشو، بلکه در صنعا، بغداد و گندار پاک کنید. فعالان پردیس غربی که شعار «استعمار زدایی» می‌دهند، پاسخی برای پدر عروسم ندارند، بنابراین او را نادیده می‌گیرند یا در مورد او دروغ می‌گویند. بخش ناتمام این داستان کار خود اسرائیل است. در یک بحث در کمیته مهاجرت و جذب کنست در 10 فوریه، رقم ذکر شده 19 نفر از مردم در انتظار مهاجرت تا 19 هزار نفر بودند.

بسیاری از آنها حدود 20 سال صبر کرده اند. بسیاری از آنها پدر و مادر، خواهر و برادر یا فرزندانی در اینجا دارند که به تمام معنا به عنوان یهودی زندگی می کنند، و هنوز به هم نرسیده اند. از آنجایی که اجداد آنها مجبور یا تحت فشار به مسیحیت بودند، آنها تحت قانون بازگشت واجد شرایط نیستند. آنها فقط زمانی می آیند که کابینه سهمیه چند صد یا چند هزار نفری را در یک زمان تصویب کند. در سال 2002، خاخام یوسف حکم داد که این نوکیشان از ترس و آزار و اذیت عمل کرده اند و باید یهودی در نظر گرفته شوند. جامعه منتظر به مطالعه عبری می پردازد و بزرگترین سدر جهان را در گوندار نگه می دارد.

اسرائیل همچنان از آنها می‌خواهد که در بدو ورود به مذهب ارتدوکس تبدیل شوند، و این کار را انجام می‌دهند. زمانی که روسیه در سال 2022 حمله کرد، اسرائیل به درستی درهای خود را باز کرد. از حدود 14000 نفری که در سال بعد از اوکراین مهاجرت کردند، حدود 8500 نفر بر اساس معیارهای خاخام اصلی یهودی نبودند. آنها به طور خودکار بر اساس بند نوه قانون بازگشت واجد شرایط شدند، که نیاز به یک پدربزرگ و مادربزرگ یهودی و بدون رعایت، بدون عبری، و بدون لیست انتظار، فقط در هنگام دعوا بر سر اسراییل2 eeva3. 200 نفر

لیست های انتظار باقی ماندند. نوه ای در خارکف که ممکن است هرگز وارد کنیسه نشده باشد، یک پرواز نجات دریافت می کند. زنی در گوندار که هر سال زندگی خود را در سیگد روزه گرفته است، و فرزندانش قبلا به عنوان یهودی در اینجا زندگی می کنند، شماره ای را در صف دریافت می کند. هیچ قرائت صادقانه ای از قوانین یهود یا تاریخ صهیونیستی آن را توجیه نمی کند. کنست بیست و ششم در 10 نوامبر، یک روز پس از سیگد سوگند یاد می کند. هرکسی که دولت بعدی را تشکیل می دهد باید یک تعهد را در دستورالعمل های ائتلاف خود بنویسد: الیه یهودیان باقی مانده در اتیوپی را تا یک ضرب الاجل مالی تکمیل کند، و بین گوندار و خانواده ها دوباره متحد شود.

رایل، بدون هیچ سهمیه‌ای که هر بار چند صد نفر به آنها اختصاص داده می‌شود. اسرائیل توسط یهودیانی ساخته شد که هرگز از انتظار اورشلیم دست برنداشتند. در سیگد، هزاران نفر از آنها بر آن یال می ایستند و به آن نگاه می کنند. ایالت باید منتظر ماندن خانواده‌های آن‌ها نباشد. نویسنده یکی از نویسندگان نظریات برای The Jerusalem Post و دیگر نشریات یهودی، و همچنین یک وکیل، سرباز سابق ارتش اسرائیل و افسر سابق اداره پلیس نیویورک است.