پرش به محتوای اصلی

صومعه ای در فرانسه طرح های دیواری ناشناخته قبلی توسط اودیلون ردون را کشف کرد

آرت‌نیوز۱۴۰۵ آبان ۴, دوشنبه، ساعت ۱۶:۱۵حدود 7 دقیقه مطالعه

آنها زیر آخرین آثار ردون بودند که در سال 1911 نصب شده بود.

برای بیش از یک قرن، مجموعه ای از نقاشی های دیواری توسط نقاش نمادگرا، اودیلون ردون، کتابخانه Abbaye de Fontfroide، یک صومعه سابق قرن یازدهمی در جنوب فرانسه را تزئین کرده است. هنگامی که آنها در اوایل امسال برای اولین بار از زمان نصبشان حذف شدند تا برای یک نمایشگاه برجسته به امانت داده شوند، مجموعه ای از نقشه های آزمایشی، تا آن زمان ناشناخته، توسط ردون کشف شد.

Alexandre d’Andoque de Sériège، کارگردان Abbaye de Fontfroide در مصاحبه ای به ARTnews گفت: «تعجب بزرگی بود – هیچ کس وجود این طرح ها را تصور نمی کرد. تصور اینکه ردون آنها را روی دیوار نقاشی می‌کند، جالب است.

سه اثر پانل‌شده - La Jour (روز)، La Nuit (شب) و Le Silence (سکوت) که پس از اتمام آنها در سال 1911 نصب شدند - به سفارش گوستاو فایه ساخته شدند. فایت یکی از مجموعه داران بزرگ فرانسوی در اواخر قرن بود، اما اکنون کمتر شناخته شده است. گستردگی دارایی های فایه اکنون از طریق نمایشگاه پرفروش "گوستاو فایه، کلکسیونر-طراح: نمادهای هنر مدرن" در Fondation Louis Vuitton در پاریس به نمایش گذاشته شده است که حدود 250 اثر از 750 اثری را که زمانی از دستان او عبور کرده اند جمع آوری کرده است.

کشف این نقاشی‌ها حتی غافلگیرکننده‌تر بود، زیرا نه فایت و نه ردون هرگز در مورد وجود آنها ننوشته بودند، چه در مکاتبه با یکدیگر و چه با سایر اعضای آوانگارد فرانسوی. d'Andoque de Sériège که نوه فایت نیز هست، گفت: ممکن است آنها آزمایش اولیه برای نقاشی دیواری بوده باشند، اما "یک نقاشی دیواری در کتابخانه به ردون نیاز دارد که مدت زیادی در Fontfroide بماند. این کار از نظر فیزیکی نیز بسیار سخت است." "بنابراین، من فکر می کنم این واقعا فقط یک نقاشی برای سرگرمی است."

این نظریه با این واقعیت پشتیبانی می‌شود که نقاشی‌های دیواری تازه کشف‌شده شبیه کارهای نهایی که در استودیوی ردون پاریس آغاز شده‌اند، نیستند. d'Andoque de Sériège گفت: "شکل‌ها [روی دیوار] رنگارنگ‌تر از فیگورهای پانل‌ها هستند. شکل معمولی Redon است، اما نه انتخاب رنگ‌ها." "دو پیکره زن - مادلین و سیمون [همسر و دخترش] - بسیار قد بلند هستند، در تابلوها بسیار مهم هستند، اما در طرح‌های روی دیوارها نسبتا کوچک هستند و تنها 30 تا 35 سانتی‌متر ارتفاع دارند."

Odilon Redon’s Le Jour (11-1910)، نصب شده در کتابخانه Abbaye de Fontfroide. ©Abbaye de Fontfroide, Narbonne

فایت در سال 1900 با ردون آشنا شد و سال بعد اولین اثر خود را از این هنرمند خریداری کرد. او سرانجام صاحب حدود 300 اثر از او شد. فایت هر بار که با قطار به پاریس می‌رفت، از ردون دیدن می‌کرد، و زمانی که خانواده کلکسیونر در سال 1905 به پاریس نقل مکان کردند، آنها به هم نزدیک‌تر شدند. این دوستی بر فایت به عنوان یک نقاش نیز تأثیر گذاشت: او قبل از شروع به سبک امپرسیونیستی شروع به ساختن تصاویر رئالیستی به سبک مدرسه باربیزون کرد.

d’Andoque de Sériège گفت: وقتی با ردون ملاقات کرد، فایه «به سمت نوعی نقاشی احساسی رفت و فکر می‌کنم به همین دلیل بود که او نقاشی‌های زیادی از ردون و نابی‌ها خرید.

خرید Fontfroid توسط فایت باعث کاهش سرعت جمع آوری او شد، که در سال 1899 شروع شد، سالی که او تجارت خانوادگی را در دست گرفت و 41 اثر از مجموعه Armand Carbol، شراب ساز دیگری از Béziers خریداری کرد. تصمیم او برای خرید صومعه یکی از تصمیمات آشنا بود. Domaine de Vedilhan، یکی از تاکستان‌های خانواده فایت در نزدیکی Narbonne، در حدود 12 مایلی شمال شرقی Abbaye de Fontfroide است.

آثاری از اودیلون ردون که زمانی متعلق به گوستاو فایه بود، نمای نصب در «گوستاو فایه، گردآورنده-طراح: نمادهای هنر مدرن»، 2026، در Fondation Louis Vuitton، پاریس. © Fondation Louis Vuitton / Marc Domage

d'Andoque de Sériège گفت: "خانواده فایت مدتها قبل از اینکه فایت آن را بخرد در سال 1908 فونتفراید را می شناختند." "پدرش، گابریل، نقاش بود [که] صومعه فونتفراید و پرتره آخرین راهبایی فونتفراید را نقاشی کرد."

اما فایت همچنین می خواست از نابودی Fontfroid جلوگیری کند. به گفته d’Andoque de Sériège، پس از قانون انجمن ها در سال 1901، که دستورات مذهبی را سرکوب کرد و اموال آنها را تصرف کرد، بسیاری از مکان های مذهبی تاریخی خریداری شد تا بتوان سنگ تراشی آنها را برای ساخت ساختمان های جدید تغییر کاربری داد. (فایت برای اولین بار در تلاش خود برای خرید Fontfroid که قبلا دو بار فروخته شده بود، پیشی گرفت، اما او 10 درصد بیشتر پیشنهاد داد و باعث ایجاد حراجی شد و در ژانویه 1908، 49925 فرانک برای خرید آن پرداخت.)

d'Andoque de Sériège در مقاله‌ای که با همکاری پین پین‌نویس نوشته است، می‌نویسد: «[فایت] قصد داشت ملک خود را به مکانی پر جنب و جوش و خلاق تبدیل کند، آغشته به یک فلسفه کاملا نمادین که در آن اسطوره‌های بت پرستی بزرگ می‌توانستند با احساسات مسیحی در فضایی طبیعی غرق در سنت مقدس وارد گفتگو شوند.» Fontfroid. «نیت فایت طبیعتا برای ردون جذاب بود، که اخیرا کار خود را به سمت جشن پانتئیستی طبیعت و تجلیل از اسطوره های خورشیدی از طریق موضوعات آپولونی، اورفیک و گل هدایت می کرد.»

نمایی از ابی فونتفراید، ناربون. © Fondation Louis Vuitton / Dmitry Kostyukov

ردون برای اولین بار در اکتبر 1908 از Fontfroide دیدن کرد و وقتی وارد شد، بلافاصله متوجه مجسمه دایانا و آپولو شد که فایت در نزدیکی ورودی نصب کرده بود. این در نهایت بر طراحی La Jour تأثیر می گذارد. هنگامی که ردون در مارس 1910 برای اقامت 10 روزه بازگشت، بازسازی کتابخانه تکمیل شده بود و او درک بهتری از نحوه نشستن کمیسیون خود در این فضا داشت.

d’Andoque de Sériège گفت: «در آن دوره، آنها در مورد پروژه بحث کردند، زیرا دیدن اتاق، اهمیت دیوار، نگاه کردن به نور از طریق پنجره‌ها آسان‌تر بود. ما حدس می‌زنیم - 99 درصد مطمئن هستیم - که در طول آن اقامت است که ردون طرح‌هایی را که هنگام برداشتن پانل‌ها کشف کردیم، ساخت.

Odilon Redon's La Nuit (1110-1910)، نصب شده در کتابخانه Abbaye de Fontfroide. © Fondation Louis Vuitton / Nicolas Matheus

به گفته d'Andoque de Sériège، در حالی که Redon پانل های تزئینی را برای سایر مکان ها در فرانسه ساخت، پانل های Fontfroide تنها پنل هایی هستند که هنوز در محل اصلی خود باقی مانده اند. همانطور که عنوان آنها نشان می دهد، دو اثر بزرگتر، Le Jour و Le Nuit، در گفتگو با یکدیگر هستند.

او گفت: "دو پانل تزئینی گواهی بر کل حرفه ردون است." La Nuit پژواک دوره نوآر ردون است و Le Jour بازتاب دوره دوم ردون با مضمون آپولو و دایانا است، اما به طور کلی با تمام گل ها، دسته گل ها و استفاده از رنگ.

او ادامه داد: «دلیل دوم اهمیت این تزیین این است که در نهایت منعکس کننده ذائقه گوستاو فایه است که ابتدا «نوآرها» را جمع آوری کرد و سپس به سراغ گل ها و مضامین اساطیری ردون رفت. فایت نیز در سال 1910، تنها چند ماه قبل، [بخش هایی از مجموعه خود را] فروخت، بنابراین دوره ای است که در حال سازماندهی مجدد، مجموعه، وان گوگوگو، مجموعه خود در اطراف ردون است.»

Odilon Redon، Le Silence، 1910–1911، نمای نصب در «گوستاو فایه، گردآورنده-طراح: نمادهای هنر مدرن،» 2026، در Fondation Louis Vuitton، پاریس. © Fondation Louis Vuitton / Marc Domage

پس از نمایشگاه Fondation Louis Vuitton، آثار Redon به Fontfroide بازخواهند گشت، زیرا نصب آنها چند سال پیش توسط دولت فرانسه به عنوان یک بنای تاریخی طبقه بندی شد و به صومعه، صومعه و خانه فصلی که در قرن نوزدهم به این عنوان تعیین شده بودند، ملحق شدند. Fontfroid باید مجوز ویژه ای از وزارت فرهنگ دریافت می کرد تا آنها را به نمایشگاه قرض دهد.

d'Andoque de Sériège گفت: "این اولین و تنها بار است که ما این کار را انجام خواهیم داد." تعداد کمی از مردم نام فایت را شنیده‌اند. نمایشگاه در Fondation Louis Vuittion بر روی فایت روشن خواهد شد، اما تنها در طول پنج ماه در پاریس قابل مشاهده خواهد بود. پس از نمایشگاه، تنها چیزی که از فایت می‌توانید ببینید Fontfroid است، و کاری که او برای بازسازی انجام داد: مجسمه، باغ‌ها، کاشی‌ها، کتابخانه، همه چیز.

ما باید خیلی دقیق تر باشیم و خیلی بیشتر در مورد فایت در Fontfroid صحبت کنیم، زیرا امروز وقتی به Fontfroide می روید، ما در مورد Fayet خیلی کم می گوییم، که اشتباهی از طرف خانواده من بود.

خواندن متن کامل در آرت‌نیوزبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

An Abbey in France Discovered Previously Unknown Wall Sketches by Odilon Redon

They were beneath the final works by Redon, which had been installed in 1911.

همه‌ی اخبار فرهنگ و هنر