ضربه آزاد خیره کننده نشان می دهد که ستاره ایرانکوندا در حال هماهنگ شدن برای Socceroos است

ستاره های برزیل؟ Socceroos یکی از خود را در Nestory Irankunda دارند. (گتی ایماژ: آلبرت پرز)

با برخی از بازیکنان، همیشه لحظه‌ای در دوران حرفه‌ای آنها وجود دارد که سال‌ها پس از آن، می‌توانید به عنوان چراغی از زمانی که واقعا خود را اعلام کردند، به گذشته نگاه کنید.

شاید بتوانیم به یک ضربه آزاد خیره کننده برای سنین آن لحظه در دوران جوانی نستوری ایرانکوندا اشاره کنیم.

شما گمان می‌کنید که چلسی هم از بچه استیوائو شگفت زده نخواهد شد.

این جوان 19 ساله احتمالا بهترین منظره را نسبت به همه داشت و در پایه دیوار چهار نفره دراز کشیده بود و به طرف هوگو سوزا نگاه می کرد.

او می‌توانست ببیند، با دقتی ویرانگر، توپ بر فراز او و به گوشه بالا پرواز می‌کند.

شاید جالب باشد که بدانیم چه چیزی در ذهن استیوائو می گذرد که او به پشت خود می غلتد تا به آسمان بالای استادیوم تاونزویل خیره شود.

ایرانکوندا هر چه فکر می کرد از قبل به سمت پرچم گوشه می چرخید.

نستوری ایرانکوندا پس از ضربه آزاد جادویی خود به سبک تاکیدی جشن می گیرد. (گتی ایماژ: آلبرت پرز)

او به شبکه 10 گفت: "منظورم گل خوب، گل خوب است."

من قبلا این کار را انجام داده‌ام و انجام دوباره آن امروز مقابل یک تیم برتر برزیل، شگفت‌انگیز است.

گاهی اوقات [وقتی آن را امتحان می کنم]، توپ به خارج از زمین تمرین می رود. گاهی دلم کاملا تنگ می شود.

"برای اینکه امروز وارد شود، احساس خوبی داشت. آنجا را می بینی، زیبا."

استوائو قبلا تجربه دست اولی از لغزندگی ایرانکوندا داشت: در نیم ساعت، فوروارد اسپورتینگ تعادل فوق‌العاده‌ای را به نمایش گذاشت تا مرد چلسی را برگرداند و سپس با قدرت منفجر شد و در بیرون از زمین رقصید.

این، تقریبا به اندازه گل، لحظه ای بود که ارزش یادآوری را داشت، یک استرالیایی جسارت نشان دادن یک برزیلی در وسط زمین.

ایرانکوندا در شبکه 10 با تعجب از جمعیتی که برای حمایت از استرالیا و برزیل آمده بودند، گفت: «امشب چند ستاره بزرگ بیرون آمدند.

این درست است، اما در حال حاضر ایرانکوندا سزاوار است که یکی از درخشان ترین ها در نظر گرفته شود.

ایرانکوندا پس از انتقال به غول پرتغالی اسپورتینگ از واتفورد در فصل خارج از فصل، هنوز فرصتی برای نشان دادن اثر خود نداشته است.

نستوری ایرانکوندا یک ضربه ایستگاهی خیره کننده به ثمر رساند. (گتی ایماژ: آلبرت پرز)

او در پنج بازی تنها یک بار در لیگ برتر پرتغال شروع کرده است و هنوز یک پاس گل نداده و یا گلزنی نکرده است.

اما با توجه به این لحظه مقابل برزیل، تیمی که با وجود 24 سال غیبت در فینال جام جهانی، همچنان عاشقانه های گذشته درخشانی را در خود جای داده است، می توان به این فکر کرد که آیا موج های موجود در دنیای لوسوفون ممکن است تنها صاحبان قدرت در غول های لیسبون را تحریک کنند تا شانس بیشتری برای اثبات ارزش خود به او بدهند.

مطمئنا نظر تیم رسانه های اجتماعی باشگاه را جلب کرد که در عرض سه دقیقه پس از موج زدن تور در 16844 کیلومتری، برچسب "GOLAÇO" را روی آن زدند.

بر اساس ارزیابی نفرت انگیز برونو گیمارش پس از بازی، برزیل مطمئنا بی رنگ بود، "متوسط".

حداقل در نیمه اول، این ساکروس ها بودند که بازی را هدایت می کردند، به جلو می رفتند، در هافبک شکننده برزیلی که هنوز هم به نظر می رسد از شکست چند ماه پیش در جام جهانی در مرحله یک هشتم نهایی شکست خورده بود، موقعیت ها را خلق می کردند، سانترها را ارسال می کردند و کرنرها را به دست می آوردند.

البته برزیل شروع به روشن کردن آن کرد. با کیفیتی که در جلو داشتند، چطور نمی توانستند؟

اندریک از رئال مادرید رافینیا از بارسلونا. استوائو از چلسی. وینیسیوس جونیور از رئال مادرید علیرغم یک زمین ظالمانه که مانند یک فرش ارزان در یک متل کهنه پیچید، ستاره‌های محبوب برزیل با بی‌تفاوتی بازیگوشی مردانی که بیش از حد از درخشش خود آگاه بودند، شروع به کوبیدن توپ کردند.

اما این تیم های کوچکتر آنها، جفت فلامنگو ساموئل لینو و پدرو، و همچنین رایان بورنموث بودند که سرانجام موفق شدند.

و این ایرانکوندا بود که لحظه برجسته بازی را فراهم کرد.

امیدوارم تونی پوپوویچ به نستوری ایرانکوندا می گوید که همیشه او را در سمت چپ بازی خواهد کرد. (گتی ایماژ: ایان هیچکاک)

این سرزندگی و اعتماد به نفس او است که در سوکروس ها شور و شعور و باور به توانایی های خود را القا می کند.

ایرانکوندا با بازی در سمت چپ، عقب نشینی از داخل و تهدید ضربات ایستگاهی، هاله ای دارد که در سال های اخیر تعداد کمی از بازیکنان Socceroos می توانند آن را کنترل کنند.

توانایی او در کوتاه کردن داخل و آزاد کردن با پای راست، درست همانطور که او در 10 دقیقه ابتدایی انجام داد تا ضربه خوبی را از هوگو سوزا انجام دهد، انفجاری است.

تونی پوپوویچ تنها سه تغییر از تیمی انجام داد که بازی با مصر را در جام جهانی آغاز کرد، اما بازی با ایرانکوندا در سمت چپ آنقدر تعیین کننده بود، درد دیدن او به عنوان یک بازیکن هدف در دالاس مطمئنا کافی بود تا این گزینه برای همیشه از ذهن پوپوویچ پاک شود.

ینگی نقش خود را در مرکز به عنوان یک دونده آماده و تهدیدی دائمی برای یک چهار مدافع بی تجربه برزیلی ایفا کرد، در حالی که هافبک رقت انگیز سلسائو به آسانی توسط ژاکوب ایتالیانو و عزیز بهیچ تسخیر شد، با دویدن پل اوکون-انگستلر از خط میانی عامل برجسته ای بود که ایران را با ضربه آزاد به پیروزی رساند.

یک شب آرام ممکن است کسانی که روز جمعه مداحی ایرانکوندا را می‌خواندند، از عدم ثبات روز سه‌شنبه ناله کنند.

اما با توجه به اینکه او بارها و بارها خود را قادر به چنین درخششی نشان می‌دهد، بعید به نظر می‌رسد که زمان زیادی تا لحظه تعیین‌کننده شغل بعدی فرا برسد.