ضررهای میان دوره ای می تواند به اهداف نگران کننده سیاست خارجی ترامپ سرعت بخشد

انتخابات میان دوره ای 2026 به طور گسترده به عنوان سرزنش خیره کننده سیاست های پرزیدنت ترامپ تلقی می شود، زیرا رای دهندگان بر هزینه های زندگی، جنگ با ایران و فساد تمرکز کرده اند. با این حال، موضع کلی ترامپ در مورد سیاست خارجی، در فهرست نگرانی‌های رای‌دهندگان در رتبه بالایی قرار نگرفت، حتی اگر دور دوم او در میان دولت‌های دیگر برای تضعیف نظم پس از جنگ جهانی دوم مؤثرتر باشد. این آشفتگی با اعلام «روز آزادی» ترامپ در آوریل 2025 آغاز شد که عملا سیستم تجارت بین‌المللی را که بر اساس اصل مورد علاقه‌ترین ملت و کشور بود، خاتمه داد.

توافقات چند جانبه با مجموعه ای از معاملات دوجانبه جایگزین شد که منجر به بالاترین تعرفه ها از دهه 1930 شد که بسیار مورد پسند رای دهندگان قرار نگرفت. به دنبال آن گزارش استراتژی امنیت ملی ایالات متحده در نوامبر 2025 دنبال شد که از ایالات متحده خواسته بود دکترین مونرو را در نیمکره غربی تقویت کند و ژاپن و کره جنوبی نقش بیشتری در دفاع از اقیانوس آرام غربی ایفا کنند.

هدف اروپا این بود که مسئولیت اصلی دفاع خود را به عهده بگیرد، در حالی که "به درک ناتو به عنوان یک اتحاد دائما در حال گسترش و جلوگیری از واقعیت" پایان دهد. از آن زمان ترامپ اقداماتی را برای تضعیف اتحاد غرب انجام داده است. آخرین اقدامات، اقدامات آشکار برای حمایت از ولادیمیر پوتین از روسیه در جنگ با اوکراین از طریق درخواست از ولودیمیر زلنسکی برای کناره‌گیری از رهبری اوکراین و معافیت روسیه از تحریم‌های جدید و خرید گازوئیل روسیه است.

ترامپ همچنین مایل است با پوتین و رئیس جمهور چین شی جین پینگ برای حل و فصل جنگ با اوکراین در نشستی در چین در ماه جاری دیدار کند. هیئت تحریریه وال استریت ژورنال انگیزه ترامپ را بخشی از تلاشی بزرگتر برای ایجاد یک صلح کاذب می داند. این کشور می ترسد که یک سه گانه جدید که جهان را به حوزه های نفوذ تقسیم می کند، اعتبار آمریکا را به عنوان یک متحد قابل اعتماد از بین ببرد. در همین حال، متحدان ایالات متحده در حال تقلا هستند که چگونه خود را هماهنگ کنند.

مارک کارنی، نخست وزیر کانادا، در نشست داووس در ژانویه به این موضوع پرداخت، زمانی که از قدرت های میانی خواست تا استقلال استراتژیک را دنبال کنند. با این حال، دستیابی به این امر برای اتحادیه اروپا چالش برانگیز خواهد بود. زمانی که کمک‌های ایالات متحده به اوکراین در سال 2025 به شدت کاهش یافت، موسسه کیل گزارش می‌دهد که کمک‌های نظامی اروپا 67 درصد افزایش یافته است در حالی که کمک‌های بشردوستانه 59 درصد از میانگین سال‌های 2022-2024 افزایش یافته است.

اما تنش‌های سیاسی در اروپا در حال افزایش است، زیرا مردم خواهان حمایت بیشتر از برنامه‌های داخلی هستند. در بحبوحه انتقادها مبنی بر اینکه دولت ترامپ در حال تضعیف اوکراین است، استیو ویتکاف، فرستاده ویژه آمریکا اعلام کرد که ایالات متحده مذاکرات صلح سه جانبه با روسیه و اوکراین را در این هفته در ابوظبی ترتیب داده است. مذاکره کنندگان آمریکایی همچنین هفته گذشته مذاکراتی را در بروکسل برای رسیدگی به ضمانت های امنیتی اوکراین، امنیت اروپا پس از جنگ و فرصت های اقتصادی برای حمایت از بازسازی اوکراین برگزار کردند. با این حال، بعید است که این گفتگوها به نتیجه برسد.

گیدئون راچمن از فایننشال تایمز اشاره می‌کند که هم ویتکاف و هم جرد کوشنر بر روی وادار کردن اوکراین به واگذاری سرزمین‌های بیشتر به روسیه و در عین حال تضمین قراردادهای تجاری ایالات متحده با روسیه متمرکز هستند. در همین حال، بازارهای مالی از این تحولات شانه خالی کرده اند. برداشت من این است که منعکس کننده مشکلی است که سرمایه گذاران در ارزیابی تحولات ژئوپلیتیک با آن مواجه هستند. روش مرسوم این است که سناریوهای احتمالی را که می‌توانند آشکار شوند و برای محاسبه بازده مورد انتظار برای هر یک از آنها تعیین می‌کنند.

برای مثال می توان از این رویکرد برای ارزیابی پیامد شوک های نفتی مانند شوک فعلی مرتبط با مناقشه ایالات متحده و ایران استفاده کرد. با این حال، ارزیابی پیامدهای تغییر رژیم که در آن سیستم بین‌المللی مبتنی بر قوانین که به مدت 80 سال حاکم بود، ناگهان با یک خلأ جایگزین می‌شود، بسیار دشوارتر است.

نمی توان احتمالاتی را به نتایج احتمالی اختصاص داد، زیرا هیچ تجربه قبلی برای محاسبه آنها وجود ندارد. با این وجود، آنچه واضح است این است که امروزه عدم اطمینان شدیدی وجود دارد که سرمایه گذاران باید در نظر بگیرند. یک نگرانی این است که اقدامات ترامپ اعتماد بسیاری از کشورها به تمایل آمریکا برای دفاع از خود را از بین می برد.

فرید زکریا معتقد است این خطر وجود دارد که کشورهای بیشتری برای دفاع از خود توانایی هسته ای را توسعه دهند. هیچ سابقه ای برای آنچه امروز اتفاق می افتد وجود ندارد، اما پراکندگی در دموکراسی های لیبرال شبیه ناآرامی های سیاسی در دهه 1930 است. چارلز کیندلبرگر، اقتصاددان، در کتاب خود درباره رکود بزرگ، استدلال کرد که وسعت و عمق آن به این دلیل است که نظام اقتصادی بین‌المللی فاقد رهبری برای تثبیت سیستم است. در حالی که ایالات متحده

این کشور به عنوان قوی ترین ملت جهان ظاهر شد، با سیاست های حمایت گرایانه به سمت درون رفت و منافع سایر کشورها را نادیده گرفت. خطر اصلی امروز این است که ترامپ به نظر می رسد مایل است متحدان آمریکا را کنار بگذارد در حالی که قدرت را با دو تن از دشمنان سنتی خود تقسیم می کند. ناشناخته بزرگ این است که آیا او به شکست در انتخابات میان دوره ای با «سگ تکان دادن» و منحرف کردن توجه از سیاست های داخلی خود پاسخ خواهد داد یا خیر. نیکلاس سارگن، دکترا، یک مشاور اقتصادی است و به مدرسه کسب و کار Darden وابسته است. او تالیف سه کتاب از جمله

ویرایش دوم "شوک های جهانی".