طبیعت پایدار اسرائیل: خدا ما را تا این حد نیاورده است، فقط برای اینکه ببیند ما شکست می خوریم - نظر

پس از انتخابات اخیر ما و نتایج ظاهرا بی‌نتیجه آن، سعی می‌کنم کلمه مناسبی را پیدا کنم که احساس من را توصیف کند و از اینجا به کجا می‌رویم. «ناامیدی» قطعا کلمه‌ای است که به ذهن می‌رسد. پس از همه فریادها، شعارها، وعده‌ها و موضع‌گیری‌ها، پس از میلیون‌ها رای و میلیاردها مثقال، ما اساسا به همان جایی که شروع کردیم بازگشته‌ایم.

نه ائتلاف حاکم و نه «ائتلاف تغییر» برای ادعای پیروزی قاطع ظاهر نشدند، و این بسیار ناامیدکننده است. این مانند یک کراوات در فوتبال است، یا مجبور به بوسیدن معشوق خود از شیشه است - خیلی نزدیک، در عین حال خیلی دور. "ناامیدی" احساس دیگری است که من را درگیر می کند. من واقعا از اینکه ما اسرائیلی‌ها - حل‌کننده‌های فوق‌العاده مشکل که به طور معمول می‌توانیم با هر مشکلی مقابله کنیم و راه‌حلی ارائه کنیم- ناامید هستم - نتوانستیم راهی برای پر کردن شکاف‌ها بین خود و اتحاد ملت پیدا کنیم. ما تصور می‌کردیم که حداقل می‌توانیم پشت آنچه که در جامعه ما به نظر می‌رسد - صهیونیسم، o

احترام و حمایت ما از سربازان مقدس ارتش اسرائیل، نیاز به حذف تهدید ایران، مرکزیت یهودیت در یک کشور یهودی - اما حتی این مسائل اساسی نیز نتوانست ما را در نقطه مشترک قرار دهد. بنابراین، کلمه ای که برای من باقی مانده است - فریاد تجمعی که برمی خیزد - «استقامت» است: توانایی، عزم، ناامیدی، ناتوانی و ناتوانی ما. دو مدل استقامت من دو مدل استقامت را به عنوان نمونه ارائه می‌کنم. اخیرا خواندن کتاب کلاسیک آلفرد لنسینگ در سال 1959، استقامت: سفر شگفت‌انگیز شاکلتون را به پایان رساندم. این کتاب به جزئیات Stru دو ساله می‌پردازد.

هدف سر ارنست شاکلتون در ژانویه 1915 دستیابی به اولین عبور زمینی قاره قطب جنوب از ساحلی به ساحل دیگر، به عنوان بخشی از اکسپدیشن امپریال ترانس قطب جنوب، به عنوان بخشی از اکسپدیشن امپریال ترانس قطب جنوب، در معرض خطر قرار گرفت. و اواخر همان سال غرق شد و ماموریت را به یک داستان بقای خارق‌العاده تبدیل کرد. مردان تیم استقامت با نشان دادن سرسختی و شجاعت باورنکردنی، نزدیک به شش ماه را در یخ‌های یخ‌زده ناپایدار زندگی کردند تا سرانجام بتوانند فرار کنند.

e به زمین جامد در جزیره جورجیا جنوبی، 650 مایل دریایی دورتر. خواندن آن سفر مقدماتی برای یک سفر دریایی (کوشر) به قطب جنوب بود که امیدواریم ماه آینده انجام دهیم. در حالی که کشتی اکسپدیشن خودمان مطمئنا پیشرفتی نسبت به یک قرن پیش است، ما هنوز هم ممکن است با لحظه استقامت خود روبرو شویم. برای رسیدن به قاره یخ زده (حتی در تابستان!)، باید از گذرگاه دریک عبور کرد، که می تواند آرام باشد، یا می تواند یکی از خائنانه ترین سفرهای کشتی باشد.

در آب و هوای نامساعد، امواج در آنجا می‌توانند تا 40 فوت (12 متر) بالا بروند، بنابراین به نام مستعار شرم‌آور آن، «دریک شیک» منتهی می‌شود. نزدیک‌تر به خانه، اخیرا با درس دیگری در مورد استقامت مواجه شدیم. در پیاده‌روی با اعضای Bnei Akiva shevet، موریا - که اعضای آن از سراسر جهان به طور قطع در 5 سال گذشته به ما آمده بودند. استقامت!) - ما از تل ساکی در بلندی های جولان بازدید کردیم. در آنجا، بر روی تپه ای تنها و آتشفشانی، یکی از دراماتیک ترین لحظات در جنگ یوم کیپور در سال 1973 رخ داد. به مدت 36 ساعت، از 6 تا 8 اکتبر 1973، 60 چترباز اسرائیلی

ارتش اسراییل و خدمه تانک پاسگاه را در برابر یک نیروی عظیم سوری متشکل از 11000 سرباز پیاده نظام و 900 تانک نگه داشتند. تپه، در حالی که در معرض تهدید دائمی حملات موشکی و نارنجکی قرار داشت، در پشت خطوط دشمن به دام افتاده و پنهان می ماند. مدافعان بی شمار به شدت در برابر احتمالات جنگیدند و با موفقیت پیشروی سوریه را به تاخیر انداختند و vi را خریداری کردند.

زمان برای ذخایر اسرائیلی برای ورود به نبرد و در نهایت تبدیل جریان از شکست به پیروزی است. این نبرد تلفات روانی و عاطفی عمیقی بر بازماندگان گذاشت، که به عنوان قهرمانان برجسته با عزم بی‌نظیر برای تحمل به هر قیمتی مشخص شدند. این روزهای سختی است، با هر نوع بحرانی که درهای ما را می زند، بنابراین وقتی شروع به تعجب می کنم که به عنوان یک ملت به کجا می رویم، و چگونه احتمالا به آنجا خواهیم رسید، روی ظرفیت شگفت انگیز خود برای استقامت تمرکز می کنم. ویل

من به تنهایی با آن مبارزه می کنیم یا آمریکا در کنار ما خواهد ایستاد؟ آیا می‌توانیم با همسایگان خود، و با دوستان (سابق) خود در خارج از کشور - و با یکدیگر آشتی کنیم؟ آیا ما جامعه ای ساخته ایم که از فرزندان ما و فرزندانمان محافظت کند؟ ما در دوران سخت تری زندگی کرده ایم. ما از بحران های بزرگ تری جان سالم به در برده ایم. خدا ما را تا این حد نیاورده است، فقط برای اینکه ببیند ما شکست می خوریم یا می لنگیم. ما از میدان یخ عبور خواهیم کرد، از بالای تپه دفاع خواهیم کرد و تحمل خواهیم کرد. ■نویسنده مدیر مرکز گسترش یهودیان راعانا است. rabbistewart@gmail.com