طراح در مورد ساختمان های مدرن هشدار داده است - اکنون او در حال مبارزه است

در عصری که معماران و توسعه‌دهندگان برای سازه‌های بلند آسمان با هم رقابت می‌کنند، یک طراح نه تنها بر ظاهر ساختمان‌ها، بلکه بر احساس آن‌ها در ما تمرکز می‌کند.

توماس هیترویک، طراح کشتی در شهر نیویورک و دیگ المپیک بازی های المپیک تابستانی 2012، موسس استودیو هیترویک، یک شرکت معماری و طراحی با دفاتر در لندن و شانگهای است. این شرکت می‌گوید که این شرکت می‌خواهد «دنیایی را ببیند که در آن ساختمان‌ها و مکان‌های اطراف ما به شدت شاد، جذاب‌تر و انسانی‌تر هستند».

هترویک به مجله معماری و طراحی Dezeen گفت: «ساختمان‌ها در شهرها و شهرهای ما هر سال هنگام عبور از آنجا توسط میلیون‌ها نفر از ما تجربه می‌شوند و عمیقا بر احساس ما تأثیر می‌گذارند، با این حال ما دهه‌ها را صرف طراحی ساختمان‌هایی با تعریفی محدود از عملکرد کرده‌ایم که منجر به کارایی و هزینه و تمرکز بیش از حد بر نیازهای افرادی است که از آنها استفاده می‌کنند.»

پاسخ آنقدر در مورد سلیقه طراحی نیست بلکه در مورد اعداد و فشارهای پشت پروژه های ساختمانی است.

Aiste Dzikaraite، معمار مستقر در لندن و بنیانگذار Floa Design، به نیوزویک گفت که اکثر معماری‌های معاصر «مسطح و بدون چهره» شده‌اند، زیرا «اعداد مساحت مربع قیمت ساختمان را تعیین می‌کنند».

Dane Danielson، معمار ارشد و مدیر پروژه در Barge Design Solutions، یک شرکت معماری و مهندسی مستقر در نشویل، دیدگاه مشابهی در مورد اینکه چرا معماری مدرن «در بسیاری از مکان‌ها بیش از حد یکنواخت شده است» را به اشتراک گذاشت، اما خاطرنشان کرد: «فکر نمی‌کنم مشکل از خود معماری معاصر باشد، و این بیشتر به نحوه ارائه ساختمان‌ها مربوط می‌شود.

دانیلسون به نیوزویک گفت: «ما در اندازه‌گیری عملکرد بسیار خوب شده‌ایم»، اما بسیاری از ویژگی‌های اساسی که معماری را معنادار می‌کنند، مانند شخصیت، لذت، شگفتی، حرکت، هویت و احساس تعلق، بسیار سخت‌تر است.

او گفت: "نتیجه می تواند ساختمان هایی باشد که وظایف اصلی خود را انجام می دهند اما لزوما دلیلی برای مراقبت از آنها به مردم نمی دهند. این یک مشکل است."

معمار و مهندس آمریکایی، چارلز بلوزیس، با ارزیابی هیترویک در مورد «مصمیم بودن» منظر شهری معاصر موافق است و این که «بالا بردن سطح معماری پس‌زمینه» عالی خواهد بود.

بلوزیز به نیوزویک گفت: «در صنعت ما تعداد بسیار کمی ساختمان‌هایی را طراحی یا طراحی می‌کنند که عمدا بی‌روح و کسل‌کننده باشند» و خاطرنشان کرد که «پارچه‌های شهری هر بار یک بخیه ایجاد می‌شود – گاهی اوقات شرایط نیاز به بخیه‌ای دارد که فریاد می‌زند و گاهی اوقات یک بخیه با هم ترکیب می‌شود.»

ابیگیل اسکات پل، رئیس جهانی کمپین Humanise، به نیوزویک گفت که Heatherwick از برنامه ریزان و توسعه دهندگان می خواهد که "احساسات را به عنوان تابعی از طراحی تشخیص دهند."

اسکات پل خاطرنشان کرد که "برای مدت طولانی، ما عملکرد و کارایی را در اولویت قرار داده ایم و در عین حال نادیده می گیریم که ساختمان ها چه احساسی را ایجاد می کنند. با این حال، مجموعه شواهد رو به رشدی نشان می دهد که ظاهر و احساس ساختمان ها می تواند بر سلامت و رفاه ما تاثیر بگذارد، و ما می دانیم که مردم تشنه رویکردی متفاوت به توسعه هستند."

تحقیقات Thinks Insight & Strategy نشان داد که 52 درصد از مردم می‌خواهند در ظاهر ساختمان‌های منطقه خود نقش داشته باشند، اما 67 درصد احساس ناتوانی می‌کنند.

اسکات پل معتقد است ساختمان ها باید عملکردی، کارآمد و پایدار باشند، اما همچنین شادی بیشتری را در زندگی روزمره به ارمغان بیاورند، حس تعلق را تقویت کنند و به مردم نسبت به جایی که زندگی می کنند افتخار کنند.

او گفت: «واکنش عاطفی افراد باید معیار اصلی موفقیت طراحی باشد،» و خاطرنشان کرد: «به این ترتیب است که ما شروع به تغییر جزر و مد و ایجاد مکان‌هایی می‌کنیم که به آنچه مردم واقعا از آنها نیاز دارند پاسخ می‌دهند.»

طبق گزارش موسسه سلطنتی معماران بریتانیا (RIBA)، 70 درصد از شرکت‌های طراحی اکنون حداقل گاهی در طول تجسم‌های اولیه مرحله طراحی، از هوش مصنوعی (AI) استفاده می‌کنند، همانطور که در مطالعه ژوئن 2025 در Automation in Construction اشاره شد.

در حالی که 57 درصد گفتند که پیش‌بینی می‌کنند «افزایش بهره‌وری قابل توجهی از هوش مصنوعی باشد»، 35 درصد ابراز نگرانی کردند که «هوش مصنوعی می‌تواند این حرفه را تهدید کند».

اسکات پل معتقد است که هوش مصنوعی و اتوماسیون اگر برای افزایش ظرفیت طراحی به جای محدود کردن آن استفاده شود، می‌توانند «بسیار ارزشمند» باشند. او گفت که آن‌ها می‌توانند به ما کمک کنند تا احتمالات بیشتری را آزمایش کنیم، راه‌هایی برای کاهش هزینه‌ها پیدا کنیم و «طراحی بهتر و انسان محورتر را در مقیاس ارائه دهیم».

خطر استفاده از فناوری صرفا برای سریع‌تر و ارزان‌تر کردن یک چیز است، اما این فرصت در استفاده از آن برای تبدیل احساسات به یک تابع طراحی از همان ابتدا و «ایجاد مکان‌های شاد، انسانی و جذاب‌تر در مقیاس و مقرون به صرفه‌تر» نهفته است.

او هشدار داد که این فناوری‌ها نمی‌توانند جایگزین «بینش، تخیل و قضاوت خلاقانه‌ای که طراحان انسانی به ارمغان می‌آورند» و اشاره کرد که «هوش مصنوعی هیچ احساسی ندارد». او معتقد است که در نهایت «این احساسات هستند که تفاوت ایجاد می‌کنند، هم در نحوه طراحی مکان‌ها و هم احساس ما نسبت به آن‌ها».

از منظر طراحی، Dzikaraite معتقد است که ساختمان‌های زیبا و منحنی، همراه با مکان‌ها و مسیرهایی که «مردم را دعوت می‌کنند تا سرعت خود را کاهش دهند، چشمان خود را روی تغییر دیدگاه‌ها قرار دهند و استراحت کنند» و همچنین «ویژگی‌های طراحی نرم‌تر و ارگانیک‌تر که اشکال طبیعی را تقلید می‌کنند»، می‌توانند تأثیر مثبتی بر سلامت روان ما داشته باشند.

برای دانیلسون، سالم ترین ساختمان ها ارتباط قوی بین مردم و مکان ایجاد می کند. او توضیح داد: "طراحی یک چک لیست نیست. زمانی قدرتمند می شود که ما طرح را به جامعه محلی و شخصیت مکان متصل کنیم. یک ساختمان موفق باید به شما چیزی در مورد اینکه کجا هستید و چرا آن مکان اهمیت دارد."

جولی سوماریبا، بنیانگذار و مشاور اصلی Origin of Well، یک شرکت مشاوره و توسعه املاک و مستغلات که بر تلاقی رفاه، مکان و سرمایه گذاری انسان متمرکز است، با دیدگاه کل نگر دانیلسون موافق است و به نیوزویک گفت که معماری هرگز فقط یک تجربه بصری نیست.

سوماریبا گفت: «محیط‌هایی که در آن زندگی می‌کنیم می‌توانند بر احساس، رفتار، ارتباط ما با دیگران و اینکه آیا می‌خواهیم برگردیم تأثیر بگذارد، هدف صرفا ایجاد ساختمان‌های جذاب‌تر از نظر بصری نیست، بلکه مکان‌هایی است که مردم را به درنگ کردن، جمع شدن، ارتباط، و ایجاد حس تعلق دعوت می‌کند.»

آلن چندلر، رهبر تأثیر پژوهش در دانشگاه شرق لندن و یکی از شرکت‌های وابسته به مؤسسه تحقیقات پایداری UEL، به نیوزویک گفت که در نهایت، پاسخ به سؤال هیترویک در مورد ساختمان‌های بی‌نظیر «شاید کمتر از آنچه او پیشنهاد می‌کند واضح باشد».

چندلر می‌گوید صرفا تمرکز بر "مصالح" بودن یک ساختمان بدون شک کمترین مشکل است. در عوض، می‌توانیم بپرسیم که چگونه می‌توان به چالش‌های جدید و وجودی پرداخت که همچنین راه‌حل‌های جدیدی ایجاد می‌کنند که تنوع را به وجود می‌آورند.»

چندلر معتقد است که مهم‌ترین «ویژگی‌های طراحی» که می‌توانند ساختمان‌های سالم‌تر، به یاد ماندنی‌تر و معنادارتر را ایجاد کنند عبارتند از: «مصالحی که از آنها ساخته شده‌اند، CO2 که آزاد نمی‌کنند، طول عمری که مردم می‌توانند به آن وابسته باشند، و سادگی که مصالح ساختمانی با طراحی غیرفعال، خود تنظیم و مشتق شده طبیعی می‌توانند ارائه دهند».

دانیلسون گفت که ما همچنین باید در مورد ساختمان ها و این واقعیت که آنها محصولات یکبار مصرف نیستند، متفاوت فکر کنیم. او خاطرنشان کرد: "بسیاری از همه ما بیشتر زندگی خواهند کرد. دیگران در نهایت به چیزی بسیار متفاوت از آنچه در ابتدا در نظر گرفته شده بود تبدیل خواهند شد. هر پروژه باید به آینده فکر کند."

آیا داستانی در رابطه با معماری یا طراحی برای به اشتراک گذاشتن دارید؟ از طریق s.kim@newsweek.com به ما اطلاع دهید، و داستان شما می تواند توسط Newsweek برجسته شود.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: سیرنا برگمن و سام ویلسون.