طرح جدید ترانزیت عجیب ترامپ می تواند به خانواده هایی که بیشتر به آن نیاز دارند آسیب برساند

سیاست‌های ترانزیت دولت ترامپ «دوباره سفر را برای خانواده‌ها دوست‌دار نمی‌کند» به روش‌هایی که بسیار مهم است. | GraphicaArtis/Getty Images

"ما باید به دنبال عشق باشیم!" شان دافی، وزیر حمل و نقل، در حالی که در کنار نه فرزندش در نمایشگاه بزرگ ایالتی آمریکا در ژوئن بود، فریاد زد: «ازدواج کنید و بچه‌های زیادی داشته باشید!»

در تلاشی گستاخانه برای تبدیل اخلاق دافی به یک موضوع سیاستی، دولت ترامپ اوایل این ماه یک طرح جدید عجیب را اعلام کرد که بخش عظیمی از بودجه فدرال برای حمل و نقل عمومی را به نرخ بالای باروری و ازدواج مرتبط می‌کند.

اگر این طرح اجرایی شود، جوامعی با تعداد زیاد خانواده‌های هسته‌ای سنتی می‌توانند 10 درصد بودجه برای ساخت قطارها، مسیرهای اتوبوس و خطوط کشتی جدید دریافت کنند. دپارتمان حمل‌ونقل دافی در بیانیه‌ای گفت: «اگر می‌خواهید بودجه فدرال داشته باشید، پروژه شما باید با جایی که جوامع و خانواده‌ها واقعا در حال رشد هستند هماهنگ شود.»

ترامپ که خود را «رئیس‌جمهور لقاح» می‌نامد و معاونان تازه‌پدرسالارش، مدت‌هاست که به کاهش نرخ زاد و ولد در این کشور علاقه دارند. اما این سیاست جدید ممکن است مشکوک باشد، اما به یک نقطه دردناک واقعی در سیستم‌های حمل‌ونقل عمومی کشور برخورد می‌کند: آن‌طور که باید خانواده دوستانه نیستند.

و صرف نظر از اینکه آیا این دستورالعمل‌های ناخوشایند پروناتالیستی هرگز آنطور که نوشته شده اجرا می‌شوند - و احتمالا هم خواهند شد - سؤالات مهمی در مورد نحوه استفاده خانواده‌های آمریکایی از سیستم‌های حمل و نقل ما در حال حاضر مطرح می‌کنند و این سیاست‌ها واقعا می‌توانند زندگی آنها را در درازمدت آسان‌تر کنند.

همان مشکلاتی که همه سوارکاران را تحت تأثیر قرار می دهد - زمان انتظار طولانی، ایستگاه های غیرقابل دسترس، دسترسی ناکافی و ساعات شلوغی شلوغی - اغلب خانواده ها را دوچندان می کند. این یکی از دلایلی است که بسیاری از آنها از متراکم‌ترین و ترانزیت‌ترین شهرهای کشور در جستجوی حومه‌هایی فرار کرده‌اند که برای رسیدن به سکوی مترو نیازی به کالسکه ندارند و پله‌های برقی خراب دیگری را بالا می‌برند.

خانواده‌هایی که نمی‌توانند کارت‌های مترو کارت و اتوبوس خود را با مینی‌ون‌ها مبادله کنند، ممکن است قیمت مسکنی را پیدا کنند که به‌ویژه گزینه‌های حمل‌ونقل نامرغوب ارائه می‌شود و آنها را به رفت‌وآمدهای بی‌رحمانه و چند ساعته سوق می‌دهد. بر اساس یک مطالعه مهم، قوی‌ترین عامل در پیش‌بینی تحرک اجتماعی در ایالات متحده نه جرم و جنایت، نه نمرات آزمون و نه حضور خانواده‌های دو والد «سنتی» است، بلکه دسترسی به حمل‌ونقل کافی است. با هر دقیقه اضافه ای که کودک صرف رفت و آمد به مدرسه می کند، احتمال اینکه در بزرگسالی از فقر خارج شود کمتر می شود.

و تنها به همین دلیل، خانواده‌های آمریکایی با بچه‌ها در مورد چگونگی، مکان و چرایی ساخت حمل‌ونقل عمومی، شایسته توجه ویژه هستند. در این مورد، دولت ترامپ چیزی را درست انجام داد، حتی اگر به دلایل نادرست به آنجا رسیدند - دلایلی که من، یک زن بدون فرزند در سنین باروری، به‌طور مبهم ملی‌گرا و مهم‌تر از همه، شخصا ترسناک می‌دانم.

اما خانواده‌ها اغلب در مکان‌هایی که بزرگ‌کردن بچه‌ها در آن‌ها سخت‌تر است، بیشتر به وسایل حمل‌ونقل عمومی نیاز دارند - یعنی در شهرهای متراکم و نه در حومه‌های ماشین‌محور. از این نظر، به ویژه، در واقع، ممکن است شرایط را برای خانواده هایی که واقعا هر روز به حمل و نقل عمومی متکی هستند، بدتر کند.

حمل و نقل عمومی مناسب خانواده در واقع چگونه به نظر می رسد

ازدواج و نرخ زاد و ولد ممکن است به عنوان یک نماینده معقول برای محل زندگی خانواده ها به نظر برسد، اما در واقع، طبق تحلیل موسسه Urban، مکان هایی که دارای "سنتی ترین" خانواده های هسته ای هستند، سفیدتر و ثروتمندتر از جمعیت کل هستند و احتمال تردد با ماشین، نه با قطار یا اتوبوس، بسیار بیشتر است.

ما در اینجا در مورد حومه شهرها صحبت می کنیم، که با وجود اینکه مطمئنا مستحق زیرساخت های ترانزیت خود هستند، به ندرت به قطار یا اتوبوس متکی هستند که خانواده ای بدون ماشین که در حاشیه های بیرونی یک شهر بزرگ زندگی می کنند. و با این حال، دولت ترامپ معمولا با همان جوامع - که برخی از آنها در واقع نرخ زاد و ولد بالایی دارند - با تحقیر یا حتی ضدیت آشکار رفتار کرده است.

خط قرمز شیکاگو را در نظر بگیرید، شلوغ ترین راهرو سیستم ریلی L شهر، که سالانه به حدود 138 میلیون نفر خدمات رسانی می کند. این خط مدت‌هاست که نیاز به توسعه دارد و یک تمدید 5.7 میلیارد دلاری نزدیک به 60 سال در نهایت در اوایل سال جاری آغاز شد. 5.5 مایل دیگر مسیر را با چهار ایستگاه جدید در جنوبی ترین محله های شهر اضافه می کند.

برای بیش از نیم قرن، خانواده‌ها در ساوث ساید شیکاگو مسیرهای طاقت‌فرسایی را با یکدیگر ترکیب کرده‌اند که آنها را مجبور می‌کند از اتوبوس و قطار برای رسیدن به مرکز شهر شیکاگو جابه‌جا شوند، که به توضیح اینکه چرا نرخ بیکاری و فقر در این منطقه همچنان سرسختانه بالاست کمک می‌کند. جوامعی مانند روزلند، جایی که بسیاری از ایستگاه‌های جدید در آن ساخته می‌شوند، به عنوان چالش‌برانگیزترین مکان‌ها در کشور برای تربیت کودک در نظر گرفته می‌شوند، اما هزاران خانواده محلی هنوز راه‌هایی برای این کار پیدا می‌کنند.

نرخ زاد و ولد روزلند بسیار بالاتر از میانگین ملی است، به این معنی که در تئوری، بخش حمل و نقل دافی باید برای ارسال وجوه اضافی به پروژه‌های ترانزیت به آنجا تمایل داشته باشد. اما اول از همه باید مایل به تامین مالی آن باشند، و اگر سیاست های گذشته پابرجا باشد، ممکن است از انجام این کار خودداری کنند. همین سال گذشته، دولت ترامپ تصمیم گرفت بودجه فدرال را که قبلا به توسعه خط قرمز اختصاص داده شده بود مسدود کند و پروژه مورد انتظار را وارد دوره طولانی دیگری از برزخ زیرساختی کند.

این حرکت الگوی گسترده‌تری دارد: دولت ترامپ ده‌ها پروژه ترانزیت مانند خط قرمز را با مشکل مواجه کرده است، ظاهرا در تلاش گسترده‌تر خود برای گرسنگی دادن به شهرهای تحت رهبری دموکرات‌ها با دلارهای زیرساختی فدرال. در حالی که یک قاضی فدرال در نهایت برای اجازه دادن به تمدید خط قرمز مداخله کرد، اگر دستورالعمل‌های جدید دولت ترامپ پس از بسته شدن نظرات عمومی در ماه نوامبر اجرایی شود، احتمالا پروژه‌های بیشتری مانند آن در سایر جوامع شهری از اولویت برخوردار خواهند شد.

در نهایت، این حومه شهرها هستند که بیشترین سود را از سیاست پیشنهادی دولت ترامپ دارند.

به عنوان مثال، FrontRunner 2X در یوتا، یک پروژه راه آهن رفت و آمدی است که زمان سفر را برای یوتان هایی که در سراسر ایالت سفر می کنند کاهش می دهد و همچنین به سالت لیک سیتی کمک می کند تا در زمان میزبانی المپیک در سال 2034، هجوم گردشگران را تحمل کند. از حمایت فدرال از طریق همان بخشی از بودجه تمدید خط قرمز شیکاگو دریافت کرد. در تضاد کامل با ابتکار عمل شهری، FrontRunner 2X پروژه حمل و نقل عمومی نادری بود که تحت دولت ترامپ از حمایت مستمر برخوردار شد.

یوتا از بالاترین نرخ تولد و ازدواج در این کشور برخوردار است، بنابراین نمی توان گفت که اگر دولت ترامپ راه خود را داشته باشد، ایالات متحده شاهد تامین بودجه پروژه های بیشتری مانند FrontRunner 2X خواهد بود، در حالی که پروژه های دیگری مانند گسترش خط قرمز با تنگناهای بوروکراتیک و مسدود شدن بودجه مواجه خواهند شد.

با وجود نرخ بالای زاد و ولد روزلند، این محله برخی از پایین‌ترین نرخ‌های ازدواج را در این کشور دارد، به این معنی که حتی اگر پروژه‌ای در آنجا موفق به دریافت حمایت فدرال شود، طبق این محاسبات جدید، همچنان بودجه کمتری از دولت فدرال دریافت می‌کند تا جایی مانند حومه شهر سالت لیک سیتی که خانواده‌های متاهل دارای فرزند در آن رایج‌تر هستند.

دستور کار جدید ترانزیت پروناتالیست ترامپ حداقل نشان می دهد که پس از دو سال گذراندن سر انگشتانشان، اخراج مدیران آمتراک و تکریم خودروهای کوچک و بزرگ، او بالاخره در حال ساخت یک استراتژی نیمه منسجم ترانزیت است. و دپارتمان حمل‌ونقل او اجازه داده است تا چند مورد به‌روزرسانی واقعی برای خانواده‌ها برای زیرساخت‌های ترانزیت کشور ادامه یابد، از جمله کمک‌های بلاعوض برای افزودن فضا برای کالسکه‌ها در قطارها و اتوبوس‌ها.

اما نمی‌توانید ادعا کنید که از خانواده‌های آمریکایی حمایت می‌کنید در حالی که دلارهای فدرال را از پروژه‌هایی که واقعا می‌توانند برای زندگی آن‌ها دگرگون‌کننده باشند، دور می‌کنید. من کسی نیستم که رنسانس راه آهن مسافربری را محکوم کنم، اما نباید به قیمت جاهایی تمام شود که خانواده‌های آمریکایی - آن‌هایی که دافی می‌گوید او خیلی مشتاق بچه‌دار شدن است - چاره‌ای جز این ندارند که یک ساعت منتظر اتوبوس بمانند تا به محل کارشان برسند.