طرح صلح اوکراین پوتین: اولتیماتوم قبل از جنگ، با علاقه

در 17 دسامبر 2021، با تجمع ده ها هزار سرباز روسی در مرزهای اوکراین، کرملین دو پیش نویس توافقنامه امنیتی خطاب به ایالات متحده و ناتو را منتشر کرد.

این اسناد عملا یک اولتیماتوم بود: توقف گسترش ناتو، حذف دائم اوکراین از ائتلاف، و عقب‌نشینی فعالیت‌های نظامی غرب در سراسر اروپای شرقی. غرب خواسته‌های اصلی را رد کرد و کمی بیش از دو ماه بعد، ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه ارتش خود را به سراسر مرزهای اوکراین فرستاد تا آنچه را که او نتوانسته بود بر روی کاغذ دیکته کند، به زور حل کند.

اکنون، سرگئی ریابکوف، معاون وزیر امور خارجه روسیه، که مذاکرات ژانویه 2022 مسکو با واشنگتن را رهبری می کرد، پنجشنبه گفت که مذاکره کنندگان روسی در ابوظبی در جریان مذاکرات صلح با نمایندگان اوکراین و ایالات متحده به "ایده ها و رویکردهای" پیش نویس اولیه بازگشته اند.

او اصرار داشت که خواسته‌های مسکو در مورد گسترش ناتو و امنیت خود از بین نمی‌رود. با این تفاوت که اکنون کرملین نزدیک به پنج سال سود می خواهد.

حداقل می‌توان گفت درخواست‌های دسامبر 2021 گسترده بود.

روسیه می خواست ناتو درهای خود را به روی اعضای جدید، به ویژه اوکراین ببندد. آمریکا از ایجاد روابط و پایگاه های نظامی در جمهوری های شوروی سابق خارج از ناتو دست بردارد. و اتحاد برای بازگرداندن استقرار نظامی در اروپای شرقی به سطوح می 1997، قبل از گسترش آن پس از جنگ سرد. مسکو همچنین خواستار ممنوعیت فعالیت نظامی ناتو در اوکراین، قفقاز جنوبی و آسیای مرکزی و بازگرداندن سلاح‌های هسته‌ای آمریکا در خارج از کشور بود.

به طور خلاصه، پوتین می‌خواست در مورد اینکه کدام کشورها می‌توانند به ناتو بپیوندند و نیروهایش به کجا بروند، صحبت کند. این بهای صلح قبل از حمله روسیه بود. اکنون کرملین هزینه های اضافی گران قیمتی را اضافه کرده است.

پوتین روز پنج‌شنبه به نمایندگان آمریکایی گفت که تنها خط قابل قبول مرزبندی برای توافق آینده، «مرز دولتی» روسیه است که به ادعای مسکو شامل تمام مناطق دونتسک، لوهانسک، زاپوریژژیا و خرسون اوکراین، از جمله سرزمین‌هایی است که در حال حاضر خارج از کنترل روسیه است.

به عبارت دیگر، کیف باید سرزمینی را که سربازان روسی نتوانسته‌اند تسخیر کنند، تحویل دهد، سپس محدودیت‌هایی را در مورد توانایی خود برای مقاومت در برابر آنها بپذیرد. این مقررات به هیچ وجه مربوط به دسامبر 2021 نیست، بلکه شبیه یک یادداشت روسیه است که در ژوئن 2025 منتشر شد که خواستار به رسمیت شناختن الحاقات آن، بی طرفی دائمی اوکراین، عدم وجود سربازان یا پایگاه های خارجی در خاک اوکراین و محدودیت های سخت برای نیروهای مسلح کیف بود.

استدلال کرملین صریح است. روسیه اینچ به اینچ غوطه ور در خون به سمت غرب حرکت خواهد کرد و هر چه اوکراین بیشتر مقاومت کند، قیمت بالاتر خواهد رفت. نگران نباشید که ضدحمله های اوکراینی در سال جاری مجددا تسخیر شده اند - و زبانه جنگی خود روسیه همچنان در حال رشد است.

مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی تخمین زده است که روسیه تا ژوئن 2026 متحمل 1.4 میلیون تلفات در میدان جنگ شده است که شامل 450000 کشته می‌شود. به نظر می‌رسد مجموعه داده‌ای که گفته می‌شود در اوایل این ماه از آژانس آمار روسیه Rosstat توسط هکرها به سرقت رفته بود، تعداد کشته‌شدگان روسیه را بیش از 400000 نفر تایید می‌کرد و این ادعا هنوز تایید نشده است.

گذشته از خونریزی، روسیه همچنین با کمبود نیروی کار، فشارهای جمعیتی و اقتصادی مواجه است که بانک مرکزی خودش انتظار دارد امسال کمتر از یک درصد رشد کند. اما مسکو قصد ندارد به هزینه های خود اجازه دهد تا خواسته هایش را محدود کند.

بر اساس گزارش نشریه آلمانی بیلد، پیشنهادهای صلح غیررسمی منتسب به حلقه داخلی پوتین اصرار دارند که فنلاند باید ناتو را ترک کند و خواستار حذف پایگاه های نظامی ناتو در کشورهای بالتیک شود.

فنلاندی ها، بدون تعجب، توهین کردند. آنتی هاکنن، وزیر دفاع فنلاند، درخواست‌های گزارش‌شده را رد کرد و آن را «کاملا ظالمانه» خواند، در حالی که الینا والتونن، وزیر امور خارجه فنلاند اعلام کرد که عضویت فنلاند در ناتو تنها در اختیار هلسینکی و ائتلاف است.

دیمیتری پسکوف، سخنگوی کرملین روز جمعه این موضوع را رد کرد که مذاکره‌کنندگان روسی خواستار خروج فنلاند شده‌اند، اما مسکو آشکارا در حال بررسی راه دیگری برای تضعیف ناتو از درون است.

روز چهارشنبه، الکسی دروبینین، مقام وزارت خارجه روسیه، رویکردی جایگزین برای تضمین صلح در اروپا ارائه کرد. مسکو می‌تواند با تک تک کشورهای ناتو درباره پیمان‌های عدم تجاوز دوجانبه مذاکره کند و به‌جای اتکا به معامله بزرگ با ناتو، تضمین‌های امنیتی بیشتر روسیه را به آنها ارائه دهد.

چنین پیمان‌هایی به طور خودکار ماده 5 بسیار مهم ناتو را نادیده نمی‌گیرند. پیمان آتلانتیک شمالی که ائتلاف بر آن استوار است به کشورهای عضو اجازه می‌دهد تا با سایر کشورها معامله کنند، مشروط بر اینکه با تعهدات اتحاد در تعارض نباشند.

اما اصل دفاع جمعی ستاره شمالی ناتو است - مفهومی بنیادی که زیربنای ائتلاف 32 کشوری است. مسکو درک می کند که رویارویی با ناتوی متحد یک چشم انداز احمقانه است. پوتین برای تسخیر باید در عوض تقسیم کند.

کرملین ممکن است تلاش کند تا از نظر سیاسی آنچه را که نیروهای مسلح آن هرگز نتوانستند در میدان نبرد شکست دهند، با تلاش برای انجام معاملات موردی با کشورها، از بین ببرد. یک، دو، سه بازیکن حامی را از موقعیت خارج کنید، و کل کارت‌ها ممکن است در میان درگیری‌های سیاسی و عدم اتحاد به هم بخورد.

اروپا نباید طعمه را بگیرد. و مذاکره کنندگان واشنگتن نباید به متحدان ناتو فشار بیاورند تا آن را بپذیرند. آمریکا نمی‌تواند با کمک به مسکو برای جدا کردن اتحاد خود، اروپای امن‌تری را ایجاد کند.