ظروف محقق در مورد یافتن یک نقاشی کاراواجو که مدت هاست در پاریس گم شده است

سه سال پیش، در یک روز خاکستری زمستانی در پاریس، ماریا کریستینا ترزاگی، مورخ هنر، وارد اتاق پشتی یک گالری پاریسی شد و با تابلویی که نزدیک به دو قرن ناپدید شده بود، روبرو شد. تصویر پوشیده از کثیفی بود، اما او بلافاصله آن را تشخیص داد: مرد جوانی با غلاف رز، اثری که گمان می‌رود توسط کاراواجو در دهه 1590 کشیده شده است.

Terzaghi، استاد دانشگاه Roma Tre و یکی از محققان برجسته Caravaggio در جهان، اکنون مفصل ترین گزارش خود را از این کشف ارائه کرده است. او که روز یکشنبه در La Repubblica نوشت، توضیح داد که چرا معتقد است این نقاشی یک اثر اصلی از استاد باروک ایتالیایی است، نه یکی از کپی‌هایی که برای دهه‌ها مورخان هنر را مجذوب خود کرده است.

این نقاشی مرد جوانی با موهای مجعد را با پیراهنی سفید نشان می دهد که به میزی پوشیده از میوه، کنگر فرنگی و یک قاب شیشه ای پر از گل رز تکیه داده است. دهانش کمی باز مانده است. یکی از ابروها بالا انداخته شده، انگار می خواهد چیزی بگوید. با دقت به قافله نگاه کنید، و یک شگفتی دیگر وجود دارد: پنجره و شکل مرد جوان دیگری، احتمالا خود کاراواجو، در شیشه منعکس شده است.

این ترکیب نزدیک به یک قرن است که دانشمندان را مجذوب خود کرده است. چهار نسخه قدیمی وجود دارد، از جمله یکی در موزه هنر عالی در آتلانتا، اما ظاهرا نسخه اصلی ناپدید شده بود. به گفته ترزاقی، بوم تازه شناسایی شده همان نقاشی گمشده است که در حدود سال های 1596 یا 1597 ساخته شده است، زمانی که کاراواجو در بیست سالگی خود بود و شروع به تثبیت شهرت خود در رم کرده بود.

تحقیقات او نشان داد که این نقاشی در فهرستی از آثار جوزپه سزاری، معروف به Cavalier d'Arpino در سال 1607، که در کارگاهش کارواجو جوان را استخدام می کرد، ظاهر شد. سزاری در نهایت پس از متهم شدن به نگهداری غیرقانونی اسلحه و سازماندهی یک نزاع خیابانی که "نقاشی را بد شکل" به نام پومارانسیو کرد، با مقامات پاپ دچار مشکل شد. او مجموعه هنری خود را برای فرار از تعقیب قضایی تسلیم کرد و آثار در نهایت به کاردینال اسکیپیون بورگزه، برادرزاده پاپ پل پنجم رسید.

این نقاشی در سال 1693 در مجموعه بورگزه ثبت شد و ترزاقی معتقد است که حداقل تا سال 1831، زمانی که محدودیت‌هایی که قبلا از فروش آن جلوگیری می‌کردند، نزد خانواده باقی ماند.

پس از آن، مسیر سرد می شود.

در اوایل قرن بیستم، این نقاشی به کتابفروشی پاریس راه پیدا کرد. پس از مرگ او، بیوه‌اش این اثر را در سال 1909 به حراج گذاشت - که صرفا به عنوان اثری از یک نقاش ناشناس ایتالیایی فهرست‌بندی شده بود. یکی از اجداد صاحبان فعلی آن را خرید و از آن زمان در خانواده باقی مانده است.

ترزاگی معتقد است که این نقاشی ارتباط تنگاتنگی با پسر مارمولک گزیده کاراواجو دارد، اثر اولیه دیگری که مرد جوانی را در کنار طبیعت بی جان پیچیده نشان می دهد. محققان قبلا پیشنهاد کرده‌اند که این دو ترکیب ممکن است متعلق به مجموعه‌ای باشند که حواس پنجگانه را نشان می‌دهند، با مارمولک نمایانگر لامسه و گل رز نمایانگر بو.

برای ترزاقی، کیفیت نقاشی بهترین گواه بر اصالت آن است. او به چهره‌ی رسا مرد جوان، پارچه‌های سفید درخشان پیراهن او، و کنترل قابل توجه نوری که از میان قاب پر از آب می‌گذرد، اشاره می‌کند. چیدمان گل همچنین شباهت قابل توجهی به توصیف آثار کاراواجو توسط رقیب و معاصرش جووانی باگلیونه دارد که رفتار خارق‌العاده هنرمند با آب، شیشه و گل‌های پوشیده از شبنم را به یاد می‌آورد.

این کشف برای دنیای تاریخی هنر کاملا جدید نیست. در ژانویه 2025، مجله Ars اسپانیا گزارش داد که یک خانواده فرانسوی معتقدند مالک کاراواجو گم شده است. ترزاقی همچنین به این نقاشی در کاتالوگ نمایشگاه Caravaggio 2025 در رم اشاره کرد. با این حال، گزارش او در La Repubblica توضیح بسیار کامل تری از انتساب و تحقیق منشأ پشت آن ارائه می دهد.

هنوز سؤالاتی وجود دارد، به ویژه در مورد چگونگی سفر این نقاشی از ایتالیا به فرانسه. و مانند تقریبا هر کاراواجو که به تازگی نسبت داده شده است، متخصصان دیگر باید شواهد را ارزیابی کنند تا کار بتواند پذیرش گسترده‌تری پیدا کند.

این خبر در طی چند روز شلوغ غیرمعمول برای محققان کاراواجو منتشر شد. روز شنبه، یکی دیگر از مورخین هنر ایتالیایی، جیانی پاپی، طی کنفرانسی در Montepulciano، پرتره ای از یک مرد جوان را به این هنرمند نسبت داد. آن نقاشی قبلا به عنوان اثری از مدرسه توسکانی قرن شانزدهم در Dorotheum فروخته شده بود. پاپی هنوز شواهدی را برای اثبات ادعای خود منتشر نکرده است.