ظهور کار از راه دور در دفتر

Home Depot، Instagram، Fidelity و TikTok تنها تعدادی از شرکت‌هایی هستند که اخیرا به کارمندان خود دستور داده‌اند تا پنج روز در هفته به دفتر بازگردند، بخشی از تغییر گسترده‌تر به سمت دستورات سخت‌گیرانه‌تر بازگشت به دفتر. چنین سیاست هایی کار از خانه را کاهش می دهند، اما همیشه کار از راه دور را کاهش نمی دهند. اکنون بسیاری از کارمندان به دفتر رفت و آمد می کنند تا هر روز را صرف تماس های ویدیویی با همکارانی که در جاهای دیگر یا حتی پایین راهرو هستند بگذرانند. آنها در دفتر هستند اما هنوز از راه دور کار می کنند.

ما دو اقتصاددان هستیم که سال‌ها صرف مطالعه این موضوع کرده‌ایم که چگونه کار از راه دور باعث شکل‌گیری یادگیری، بهره‌وری، شادی و پیشرفت شغلی می‌شود. ما از اینکه چقدر مردم جایگزین کار از خانه را به عنوان دفتری که تقریبا همه با هم هستند تصور می کنند شگفت زده شده ایم. دفتر مدرن بسیار متفاوت از آن ایده آل به نظر می رسد. امروزه، جایگزین کار از خانه، اغلب کار کردن در دریایی از اتاقک‌های خالی است.

در یک نظرسنجی در سپتامبر از 1835 کارمند آمریکایی تحصیل‌کرده دانشگاهی، متوجه شدیم که در آخرین روزی که در دفتر کار کرده‌اند، بیش از 70 درصد از پاسخ‌دهندگان حداقل یکی از اعضای تیم خود را داشتند که در ساختمان با آنها نبود. در نتیجه، تقریبا نیمی از پاسخ دهندگان هیچ ملاقات حضوری نداشتند. و بیش از یک سوم جلسات منحصرا آنلاین داشتند، زیرا تیم‌های آنها هر زمان که کسی از راه دور بود، جلسات را کاملا آنلاین منتقل می‌کرد. برای این کارگران، رفت و آمد به دفتر کمی بیشتر از یک پس‌زمینه متفاوت در تماس‌های ویدیویی آنها خرید می‌کند.

رفت و آمد هزینه بر است. یک آمریکایی معمولی در یک روز 54 دقیقه برای رفت و آمد به محل کار خود صرف می کند، که در زمره منفورترین فعالیت های خود قرار می گیرد. با این حال، وقتی همکاران واقعا با هم هستند، این رفت و آمد می تواند ارزش آن را داشته باشد.

[استفانی اچ. موری: "رفت و آمد بد است" - به ویژه برای زنان]

ارتباط حضوری اغلب بهترین بخش های کار را باز می کند. جرقه خلاقیت می زند. در آزمایشی که در نیچر منتشر شد، جفت‌هایی که شخصا طوفان فکری کردند، حدود 14 درصد بیشتر از کسانی که به صورت آنلاین طوفان فکری می‌کردند، ایده داشتند. کار چهره به چهره همچنین باعث افزایش مشاوره می شود و نظراتی را که افراد در مورد کار خود دریافت می کنند تا حدود 20 درصد افزایش می دهد. شاید در نتیجه، افراد به طور مداوم کار بهتری را هنگام رو در رو با همکاران خود انجام می دهند و این کار را معنادارتر از کاری که به تنهایی انجام می شود ارزیابی می کنند.

اما این مزایا شکننده هستند. در تحقیقات ما، متوجه شدیم که داشتن تنها یک هم تیمی دور، ارتباط بین کسانی که در کنار هم نشسته اند، ضعیف می کند، زیرا جلسات تیم به طور جزئی یا کاملا آنلاین انجام می شود. بنابراین، هر گونه قرار گرفتن در معرض کار از راه دور در دفتر، بسیاری از مزایای رفت و آمد را از بین می برد.

کار از راه دور از دفتر بسیار رایج شده است زیرا ما هنوز دو اثر باقی مانده از دوران همه گیری را رها نکرده ایم. اولین مورد پراکندگی است: تیم ها در مکان های مختلف گسترش می یابند. یک تیم معمولی ممکن است مثلا چند کارمند داشته باشد که در همان شهر کار می کنند، یک زوج کاملا از راه دور و یکی که در یک دفتر ماهواره ای دور کار می کند. بنابراین حتی اگر هر هم تیمی در دفتر خود باشد، جلسه تیم همچنان تا حد زیادی آنلاین خواهد بود.

در طول قرنطینه، فاصله برای کارهایی که می‌توان از طریق Zoom انجام داد، اهمیتی نداشت. بسیاری از شرکت‌ها افرادی را دور از مرکز مرکزی تیم خود استخدام کردند و به کارمندان موجود اجازه دادند دورتر حرکت کنند. در تجزیه و تحلیل ما از داده‌های یک شرکت Fortune 500، حدود 60 درصد از کارمندان شرکت‌ها حداقل یک هم تیمی دور بعد از همه‌گیری داشتند که این رقم در گذشته 20 درصد بود. در میان مشاغل کوچک، فاصله بین کارمندان و دفتر مرکزی از سال 2019 تا 2023 تقریبا سه برابر شده است که عمدتا توسط کارمندانی ایجاد می شود که خیلی دور زندگی می کنند و نمی توانند مرتبا به محل کار خود رفت و آمد کنند.

بسیاری از شرکت ها به سادگی این گسترش جغرافیایی را پذیرفته اند. اگر یک تیم از قبل پراکنده شده باشد، مدیران ممکن است هیچ اشکالی در استخدام یک نامزد در دیترویت ببینند، حتی اگر مرکز ثقل تیم در دنور باشد. تجزیه و تحلیل ما نشان می دهد که پست های شغلی در بین 500 شرکت فورچون اکنون چندین مکان اداری ممکن را پنج برابر بیشتر از یک دهه قبل فهرست می کنند.

عادات بد یکی دیگر از باقیمانده های قرنطینه است. در طول کووید، بسیاری از کارگران به تمرکز بر لیست کارهای خود و انجام کارهای بیشتر در زمان کمتر عادت کردند. در حال حاضر بسیاری هنوز تعامل در دفتر با همکاران را به عنوان حواس پرتی از کار خود می دانند. همانطور که آنها می بینند، رفتن به دفتر به این معنی است که وقت خود را صرف رفت و آمد می کنند تا زمان بیشتری را در چت از دست بدهند. این دیدگاه پتانسیل این مکالمات را برای برانگیختن ایده های جدید، رشد دیگران و بهبود کیفیت کارشان از دست می دهد.

در نتیجه، بسیاری تا جایی که می توانند در خانه می مانند. تجزیه و تحلیل ما نشان می‌دهد که کارگر معمولی در یک روز کمتر از آنچه شرکت‌ها نیاز دارند رفت و آمد می‌کند: چهار تا بخواهید و سه می‌گیرید. این ممکن است چندان مهم به نظر نرسد، اما در هر روز، کسی احتمالا در خانه می‌ماند و باعث می‌شود همتایان خود در محل در تماس‌های Zoom باشند.

زمانی که یک نفر حاضر نمی شود، دفتر قرعه کشی کمتری برای بقیه اعضای تیم دارد. این امر به ویژه در مورد مدیران صادق است. اگر رهبر در خانه بماند، مرتبه و مرتبه اغلب از همین روش پیروی می کنند. خیلی سریع، افرادی که در ابتدا از قوانین پیروی می کردند، از رفت و آمد نیز صرف نظر می کنند.

[ بخوانید: انتقام دفتر ]

حتی زمانی که افراد وارد دفتر می شوند، بسیاری به جای اینکه به اتاق کنفرانس مراجعه کنند، پیوندهای Teams یا Zoom را ارسال می کنند. در آخرین روز حضورشان در دفتر، 52 درصد از کارگرانی که جلسه داشتند، حداقل یکی از آنها به صورت آنلاین برگزار شد، حتی اگر همه شرکت کنندگان در یک ساختمان بودند. پرش schlep به اتاق کنفرانس می تواند کارآمد باشد. اما این راحتی لحظات کوچکی را که ارتباطات عمیق‌تری ایجاد می‌کنند، از بین می‌برد: چت قبل از شروع جلسه، صحبت در راه بازگشت به میز شما.

عقب انداختن این روند کار از راه دور از دفتر، احساس سیزیفی می کند. اتحاد مجدد همکارانی که در چهار گوشه صفحه زوم پراکنده شده اند غیرممکن به نظر می رسد. و زمانی که سایر شرکت‌کنندگان در لپ‌تاپ‌شان چند در پایین‌تر هستند، حضور در اتاق کنفرانس بی‌معنی است. اجباری بودن زمان بیشتر در یک دفتر نه تضمینی برای رفتن همکاران به همان دفتر است و نه اینکه به جای آنلاین ملاقات حضوری داشته باشند. نتیجه این است که بازگرداندن افراد به دفتر اغلب باعث جابجایی – به جای کاهش – کار از راه دور می شود.

اما یک روز کاری مجزا نباید هنجار جدید باشد. شرکت‌ها می‌توانند تیم‌ها را جمع‌آوری کنند، با پرداخت پول به کارگران از راه دور برای نقل مکان و تمرکز مجدد بر استخدام در مرکز مرکزی هر تیم. وقتی تجمع مجدد غیرعملی است، آنها می توانند به طور منظم خارج از سایت برگزار کنند. شرکت‌ها می‌توانند بررسی‌های عملکرد را اصلاح کنند تا به چیزهایی که شخصا بهترین اتفاق می‌افتند پاداش دهند: پیشرفت‌های خلاقانه، لحظات راهنمایی. به این ترتیب، مکالمه با همکاران به جای حواس پرتی از کارهای انفرادی که افراد می توانند سریعتر از خانه انجام دهند، به عنوان بخش اساسی کار احساس می شود. لازم نیست هر روز کاری در دفتر باشد.

اما حصول اطمینان از اینکه روزهای حضور در دفتر، روزهای حضوری هستند، می‌تواند باعث شود که کار احساس انسانیت بیشتری کند.