عامل احساس خوب کارگر چقدر می تواند دوام بیاورد؟

یکی از مقامات دولتی مشاهده می کند: «او فقط عاشق نخست وزیر شدن است.

اندی برنهام ممکن است هنوز سخنرانی مهم کنفرانس خود را ایراد نکرده باشد، اما او سال ها برای این لحظه آماده شده است.

او فریادها و تشویق های اجتناب ناپذیر را به صدا در خواهد آورد – نه فقط به عنوان رهبر حزب کارگر، بلکه از آن دسته از رهبرانی که با رتبه و درجه حزب همراه است، عدالت اجتماعی را در راس فهرست خود قرار می دهد، کسی که از به دست آوردن بهترین موفقیت ها - چه در مورد خانم تاچر، خصوصی سازی، یا شکاف بین شمال و جنوب - مخالفت نمی کند.

در صحبت با نمایندگان، وزرا و مشاوران داخل حزب، شکی نیست که حزب کارگر در موقعیت بسیار بسیار شادتری نسبت به این زمان در سال گذشته قرار دارد.

به گفته یکی از وزرای کابینه، طرفداران سر کیر استارمر، یک دلیل بسیار ساده وجود دارد، "مردم نخست‌وزیر جدید را بیشتر از نخست‌وزیر قدیمی دوست دارند - حقیقت آن همین است".

وزیر دیگری به من می‌گوید: "اشتهایی برای نابودی وجود ندارد - بسیار کم است."

اما حزب کارگر در موقعیتی قرار دارد که در چند سال اخیر برای همه احزاب سیاسی ما بسیار نادر بوده است - هیچ زمزمه ای در مورد بیرون راندن رهبر وجود ندارد، هیچ کس شورش را برانگیخته است.

و حتی کسانی که مسیر سفر را دوست ندارند، نظرات خود را به عنوان تمایل به مفید بودن برچسب گذاری می کنند، آنها سعی نمی کنند از رئیس انتقاد کنند.

یکی از نمایندگان مجلس که مشتاق شنیدن بیشتر از نخست وزیر بود، گفت: "حال خوب است - همه با گوش های باز به کنفرانس می روند."

عامل احساس خوب نیز ناشی از کمی افزایش در نظرسنجی‌ها است – یکی از چهره‌های ارشد می‌گوید: «همه ما شاهد جهش برنهام هستیم – چه وقتی نظرسنجی‌ها را می‌بینید، چه احساسی که همه ما هنگام ملاقات با هم داریم.»

و کسانی که در داخل دولت کار می کنند نیز عملیات سیاسی مؤثرتری را در اطراف نخست وزیر اعتبار می دهند. وزیری می‌گوید: «سیستم بهتر است، شما تصمیم‌های واضح‌تری می‌گیرید، زمانی که به آنها نیاز دارید بهتر هدایت می‌شود».

یکی دیگر از منابع دولتی نیز عملیات جدید داونینگ استریت را اعتبار می‌داند، اما با عصبانیت خاطرنشان می‌کند، "بی انصافی است که پایان رژیمی که همیشه بسیار بد است، با آمدن رژیم جدیدی که همیشه امیدوارتر است مقایسه کنیم... این چیزها می‌توانند تغییر کنند."

در چند روز آینده زمزمه هایی درباره مسکن و دفاع شنیده می شود. برخی از نمایندگان مجلس همچنین می خواهند بشنوند که برنهام در مورد موضوعاتی که آنها و کشور در مورد آنها زیاد شنیده اند، بشنوند، اما به طور خاص تعریف نشده است - "کنترل عمومی" و "صنعتی سازی مجدد".

و صادقانه بگویم، نخست‌وزیر خوشحال احتمالا خیلی خوشحال خواهد شد که تا زمانی که لازم باشد درباره آن موضوعات مورد علاقه صحبت کند.

اما هر چقدر که او دوست دارد نخست وزیر باشد، واقعیت های کمتر وسوسه انگیزی نیز وجود دارد که باید با آنها روبرو شود.

وزیری می‌گوید: «این یک بازیگر جدید است، اما آهنگ تغییر نکرده است».

و موسیقی متن پاییز امسال ممکن است کاملا بدبخت باشد.

در حالی که اندی برنهام در ده‌ها رویداد مهمانی در چند روز آینده روی بدنش فشار می‌آورد، جان هیلی، صدراعظم او، زمان زیادی را در اتاق هتل خود صرف تصمیم‌گیری درباره بودجه خواهد کرد که تنها یک ماه دیگر باقی مانده است.

فشار بر پول نقد عمومی با نزدیک شدن به بودجه شدید است - طبق گفته یک مقام ارشد که به خوبی مرتبط است، انتخاب صدراعظم این است که "10 میلیارد کاهش یا 10 میلیارد افزایش مالیات".

منابع خزانه داری می گویند که آن عدد ساده را نمی شناسند. هر چند ارقام پایین بیاید، هزینه فزاینده پرداخت سود بدهی های کشور سنگینی می کند.

افزایش لایحه رفاهی را فراموش نکنید، تقاضا برای هزینه های دفاعی بیشتر. این غیرعادی است که کنفرانس حزبی با بودجه ای چند هفته دیگر برگزار می شود، و بر سر کنفرانس ظاهر می شود، درست همانطور که وضعیت اقتصاد بر عامل احساس خوب فعلی حزب کارگر است.

بریتانیا نمی تواند ایالات متحده و ایران را مجبور کند که صلح پیدا کنند، ترافیک آزادانه از طریق تنگه هرمز جریان داشته باشد تا قیمت نفت پایین بیاید. همچنین نخست وزیر نمی تواند پوتین را وادار کند که با فشار بر عرضه گاز اروپا در حالی که وارد زمستان دیگری می شویم، به جنگ خود با اوکراین پایان دهد.

در حال حاضر پیش بینی هایی وجود دارد که قبض های انرژی سالانه ما در اوایل سال آینده 500 پوند افزایش می یابد.

فیلمنامه را می‌دانید - هزینه‌های انرژی بیشتر باعث افزایش شبح افزایش قیمت در همه جا می‌شود.

یکی از منابع آگاه می گوید: «ما واقعا از قیمت انرژی رنج می بریم.

یکی از چهره‌های تاثیرگذار مجموعه‌ای از پیامدهای اقتصادی تلخ را پیش‌بینی می‌کند، که متقاعد نشده است که برنهام و تیمش آنچه را که ممکن است در مسیر پیش‌روی کند درک کرده باشند و بر اساس آن برنامه‌ریزی کرده باشند.

"چالش های بزرگ اقتصادی در راه است - افزایش هزینه های مسکن، افزایش تورم، فشار نزولی بر مخارج عمومی به دلیل هزینه استقراض، 500 کوید انرژی از ژانویه - من نمی دانم برنامه بازی چیست."

و در مورد اینکه آیا شماره 10 جدید روی رشد اقتصاد متمرکز است یا خیر، نگرانی وجود دارد.

بسیاری از اولویت های برهام تا کنون در مورد خرج کردن پول است نه کمک به مردم برای ساختن آن.

یکی از مشاوران خودش علنا دولت را به عنوان یک «مالیات سنتی و دولت سوسیالیستی با TikTok بهتر» توصیف کرد. اوه

اکنون، وزیر بازرگانی سابق، پیتر کایل، بسیار مودبانه، اما قاطعانه ابراز نگرانی کرده است که برنهام و تیمش به اندازه کافی در مورد کمک به این کشور در کسب درآمد فکر نمی کنند، شاید بیشتر روی نحوه خرج کردن آن تمرکز کنند. در اینجا می توانید در مورد نظرات او بیشتر بخوانید.

او به من گفت: "ما باید با فوریت بیشتری وارد عمل شویم و باید به همان شدت نیاز به رشد اقتصادی را احساس کنیم که در مورد مسائلی مانند خواب سخت و مراقبت های اجتماعی و برخی از اصلاحات اجتماعی که می خواهیم زیرا آنها به طور جدایی ناپذیری به هم مرتبط هستند."

کایل تنها فردی در حزب کارگر نیست که نگران است برنهام و هیلی بیشتر به خرج کردن پول علاقه دارند تا کمک به کسب و کار در تولید آن.

و حدس و گمان بودجه مملو از حرف و حدیث در مورد افزایش مالیات بر دارایی ها یا سایر دارایی ها مانند سهام و سهام است.

در سوی دیگر طیف، خواسته هایی در سمت چپ از نخست وزیر وجود دارد که از فشار بر کارگرانی که دستمزد کمتری دارند، بکاهد.

یکی از چهره‌های برجسته هشدار داد: "کارگر یک جلسه دوم استماع دارد. یک شات برای احقاق این حق. شکی نیست که اگر آنها به وعده‌هایی که به مردم عادی داده‌اند پایبند نباشند، کارگران و جوامع پشت خواهند کرد."

انتظار می رود رهبران اتحادیه ها درخواست های خود را برای کاهش مالیات برای کارگران و سرمایه گذاری بیشتر تجدید کنند. این یک طناب کشی است.

در چند روز آینده، حزب کارگر احتمالا یک قبیله سیاسی شاد به نظر می رسد. رئیس جدید از اینکه مسئول است خوشحال است. رتبه و درجه آسودگی خاطر داشتن رهبری که می توانند تشویق کنند.

اما یک مقام ارشد هشدار می دهد که آنچه در راه است می تواند اوضاع را بدتر کند. "بودجه مانند یک فاجعه به نظر می رسد - تا هالووین ما چیز دیگری را بررسی خواهیم کرد" که یک تغییر بزرگ در خلق و خو را پیش بینی می کند.

این نشانه‌ی نابودی با فضای کلی پیرامون حزب کارگر در حال حاضر مطابقت ندارد، اما نگرانی خزنده‌ای وجود دارد که آیا لفاظی امید و تغییر برنهام، مانتراهای کلاسیک سیاسی، می‌تواند با تجربه مردم تطبیق داده شود.

یک منبع ارشد می گوید: "اراده سیاسی او باید جسورتر از ماشین اطرافش باشد - چک هایی ننویسید که نمی توانید آن را نقد کنید."

یکی از وزیران می‌گوید که صحبت کردن در مورد جاه‌طلبی‌های بلندمدت آسان‌تر از دست‌وپنجه نرم کردن با مشکلاتی است که امروز مردم را تحت تأثیر قرار می‌دهند، "در مواجهه با برخی از بزرگ‌ترین پرسش‌های ممکن آسودگی وجود دارد، زیرا راهی برای پاسخگویی به آن‌ها نیست. اما هزینه رسیدن به محل کار، یا رفتن به آن سوی شهر گران است، بیرون رفتن یا ماندن در آن - همین الان است."

کنفرانس ها فرصتی برای احزاب سیاسی برای لذت بردن از همراهی یکدیگر و همچنین برای خودنمایی کشور است.

اما واقعیت پرداخت صورت‌حساب‌ها، البته در زندگی اکثر مردم بیشتر است، یکی از وزیران به من می‌گوید: «اگر وارد تسکو شوید و غلاتی که می‌خرید به‌طور محسوسی گران‌تر باشد، از هر کلیپ سیاسی که در تلویزیون یا فیس‌بوک می‌بینید، کوتاه‌تر شده است.»

روحیه کارگر با کودتای نرم برنهام که استارمر را رها کرد، دگرگون شد.

اما وزیر می گوید: "تضاد بین زمان حال و سختی نیست، بلکه بین رژیم جدید و رژیم قدیم است."

سوالی که فراتر از سالن کنفرانس مطرح می شود - آیا در صورت وقوع روزهای سخت می تواند ادامه یابد؟

آیا شما شخصا تحت تأثیر مسائل مطرح شده در این داستان هستید؟