عربستان سعودی می خواهد روزانه 10 میلیون بشکه نفت به اطراف هرمز بفرستد. یکی از مقامات سابق خزانه داری می گوید ممکن است به سختی قیمت ها را تغییر دهد

غول نفتی عربستان سعودی آرامکو که رسما شرکت نفت عربستان سعودی است، در حال مسابقه دادن برای ساختن یک درب پشتی بزرگتر در اطراف تنگه هرمز است.

امین ناصر، مدیرعامل آرامکو این هفته گفت که این شرکت در تلاش است تا ظرفیت خط لوله نفت خام شرق به غرب خود را که با نام پترولاین نیز شناخته می شود، از حدود 7 میلیون بشکه در روز به 10 میلیون بشکه در روز برساند و در عین حال مطالعات مهندسی در مسیرهای صادراتی اضافی انجام دهد. ناصر این اظهارات را در اولین مصاحبه خود از زمان آغاز جنگ با العربیه بیزینس بیان کرد. این طرح بازتاب اعلامیه اوایل این ماه از سوی شاهزاده عبدالعزیز بن سلمان، وزیر انرژی عربستان سعودی است که در کنگره انرژی WPC در ریاض گفت که توسعه دو تا سه سال طول خواهد کشید.

هدف کاهش اتکای پادشاهی به تنگه هرمز است، تنگه ای که از زمان حمله نظامی مشترک ایالات متحده و اسرائیل به ایران در 28 فوریه تا حد زیادی خفه شده است. تولید نفت خام عربستان سعودی در بیشتر شش ماه اول جنگ به زیر 7 میلیون بشکه در روز کاهش یافت، از بیش از 10 میلیون بشکه در روز که قبل از درگیری با آژانس بین المللی بود، و در حدود 8 میلیون بشکه بود.

یک دورگذر بزرگتر، سالها دورتر

پترولاین از عربستان سعودی عبور می کند و تقریبا 750 مایل از مرکز پردازش ابقیق در نزدیکی خلیج فارس تا بندر ینبع در دریای سرخ را طی می کند. قبل از جنگ، معمولا حدود 2 میلیون بشکه در روز حمل می کرد. آرامکو ظرف چند هفته آن را افزایش داد و این خط تا اواخر ماه مارس به ظرفیت کامل 7 میلیون بشکه ای خود رسید و حدود 2 میلیون بشکه از این ظرفیت به جای بازارهای صادراتی، پالایشگاه های عربستان را تغذیه می کرد. این خط لوله به آرامکو کمک کرد تا سود سه ماهه اول را 25 درصد افزایش دهد. افزودن 3 میلیون بشکه دیگر در روز یک تعهد بزرگ خواهد بود.

به گفته گیلبرت متکالف، استاد مدعو در دانشکده مدیریت MIT Sloan و معاون سابق دستیار وزیر محیط زیست و انرژی در وزارت خزانه داری ایالات متحده، اما ممکن است تأثیر محسوس کمی بر قیمت جهانی سوخت داشته باشد.

متکالف به فورچون می‌گوید: «اگر - و این یک اگر بزرگ است - سعودی‌ها بتوانند جریان خط لوله را به 10 میلیون بشکه در روز افزایش دهند، حدود 2 درصد نفت بیشتری وارد بازار جهانی خواهد کرد. این می‌تواند کمی قیمت‌ها را کاهش دهد، اما ابهامات زیادی در اینجا وجود دارد. این خط لوله مانند بسیاری از زیرساخت‌های نفتی عربستان در برابر حملات پهپادی و موشکی آسیب‌پذیر است. و کاملا مشخص نیست که ظرفیت پالایشگاهی برای فرآوری نفت وجود داشته باشد.»

خط لوله زیر آتش

این آسیب پذیری فرضی نیست. پترولاین اولین بار در می 2019، زمانی که پهپادهای حوثی به یک ایستگاه پمپاژ حمله کردند، مورد اصابت قرار گرفت. امسال بارها مورد حمله قرار گرفته است. حمله 9 آوریل به یک ایستگاه پمپاژ تولید را حدود 700000 بشکه در روز کاهش داد تا اینکه عربستان سعودی چند روز بعد ظرفیت خود را به طور کامل احیا کرد. در 10 سپتامبر، هواپیماهای بدون سرنشین خط را در مناطق ریاض و مدینه مورد حمله قرار دادند. مقامات سعودی گفتند که آنها از عراق پرتاب شده اند. به گفته Kpler، این حمله باعث تعطیلی احتیاطی شد که تا 22 سپتامبر ادامه داشت. و یک منبع سعودی در بخش انرژی به خبرگزاری فرانسه گفت که یک اکتبر.

حمله چهارم به یک ایستگاه پمپاژ در خریس دوباره جریان ها را متوقف کرد، اگرچه بلومبرگ گزارش داد که نفت به حرکت خود ادامه می دهد.

انتهای مسیر دریای سرخ نیز تحت فشار است. حوثی های یمن تحت حمایت ایران در ماه ژوئیه محاصره دریایی عربستان سعودی را اعلام کردند، بارها به نفتکش های سعودی حمله کردند و در ماه سپتامبر کنترل منطقه اطراف تنگه باب المندب، دروازه جنوبی دریای سرخ را به دست گرفتند. نفتکش های جنوب که از ینبع خارج می شوند باید از آن عبور کنند.

هرمز هنوز اهمیت دارد

حتی اگر خط لوله بدون مشکل اجرا شود، یک خط لوله بزرگتر ممکن است کمک چندانی به کاهش وابستگی جهان به هرمز کند. متکالف می‌گوید: «فکر نمی‌کنم انتقال نفت بیشتر به خط لوله فشار زیادی را برای باز کردن تنگه هرمز وارد کند. علیرغم گفته‌های وزارت خزانه‌داری و انرژی ایالات متحده، به نظر نمی‌رسد که نفت در هر نقطه‌ای که قبل از حملات آمریکا و اسرائیل به ایران مشاهده شده بود از طریق هرمز جریان داشته باشد.

داده های نفتکش از شک و تردید او حمایت می کند. کریس رایت وزیر انرژی این ماه گفت که جریان نفت خام خلیج فارس بین 80 تا 90 درصد سطح قبل از جنگ بهبود یافته است. اما ارقام کپلر نشان می دهد که صادرات نفت از طریق هرمز در ماه سپتامبر به طور متوسط ​​کمتر از 9 میلیون بشکه در روز بوده است که تقریبا 44 درصد از سطح فوریه است. تولیدکنندگان خلیج فارس راه‌حل‌های طولانی‌مدتی را نیز دنبال می‌کنند: امارات متحده عربی در حال پیگیری سریع خط لوله جدید خود است.

تغییر قدرت منطقه ای

دولت عربستان سعودی حدود 81.5 درصد از سهام آرامکو را در اختیار دارد. صندوق سرمایه گذاری دولتی پادشاهی، صندوق سرمایه گذاری عمومی، 16 درصد را در اختیار دارد و تقریبا 2.5 درصد به صورت عمومی معامله می شود. این شرکت بزرگ‌ترین شرکت نفتی جهان و یکی از تولیدکنندگان بزرگ گاز طبیعی است که قصد دارد تولید گاز خود را تا سال 2030 تا 80 درصد از سطح سال 2021 افزایش دهد. با این حال، حتی مقیاس آرامکو و خط لوله توسعه یافته ممکن است برای تغییر موازنه قدرت در خاورمیانه کافی نباشد.

متکالف می گوید: «طنز این است که توازن قدرت منطقه ای از عربستان سعودی به سمت ایران در نتیجه حملات به ایران متمایل شده است». این یک سال پیش غیرقابل تصور بود.»

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد