پرش به محتوای اصلی

عضله بیشتر سالم تر دیده می شود. دانشمندان فقط این ایده را پیچیده کردند

نیوزویک۱۴۰۵ آبان ۱۴, پنجشنبه، ساعت ۰۰:۰۵حدود 4 دقیقه مطالعه

توده بدون چربی بیشتر همیشه به معنای سلامت متابولیک بهتر نیست. دانشمندان می گویند یک عامل پنهان می تواند دلیل آن را توضیح دهد.

یک مطالعه جدید نشان داده است که توده بدون چربی بیشتر ممکن است به معنای سلامت متابولیک بهتر برای همه نباشد.

تحقیقات شامل 59269 بزرگسال نشان می‌دهد که محل ذخیره چربی در بدن ممکن است عامل مهمی در درک رابطه بین توده بدون چربی و سلامت متابولیک باشد. به طور خاص، چربی اطراف اندام‌های داخلی و چربی درون بافت عضلانی تا حد زیادی با سندرم متابولیک و قند خون بالا ارتباط برقرار می‌کنند.

دکتر Candida Rebello، مدیر آزمایشگاه تغذیه و بیماری‌های مزمن در مرکز تحقیقات زیست‌پزشکی پنینگتون، به نیوزویک گفت که یافته‌ها نشان می‌دهند که چرا صرف اندازه‌گیری توده بدون چربی همیشه کل ماجرا را بیان نمی‌کند.

Rebello گفت: «یافته‌های ما نشان می‌دهد که ما باید فراتر از مقدار توده بدون چربی یک فرد نگاه کنیم تا سلامت متابولیک خود را بهتر درک کنیم. جایی که چربی در بدن ذخیره می شود، به ویژه چربی اطراف اندام های داخلی و چربی که در بافت عضلانی تجمع می یابد، اهمیت دارد.

این الگوهای مختلف توزیع چربی می‌تواند بر رابطه بین توده بدون چربی و خطر متابولیک تأثیر بگذارد، و بر اهمیت در نظر گرفتن کیفیت و ترکیب بافت‌های بدن، نه فقط کمیت آنها، هنگام مطالعه سلامت متابولیک تأکید می‌کند.»

این مطالعه که در مجله بالینی غدد درون ریز و متابولیسم منتشر شد، ترکیب بدن و داده های سلامت متابولیک شرکت کنندگان در Biobank بریتانیا را تجزیه و تحلیل کرد.

محققان از جذب سنجی اشعه ایکس با انرژی دوگانه، معروف به DXA و تصویربرداری MRI برای بررسی اینکه چگونه معیارهای مختلف ترکیب بدن با سندرم متابولیک و قند خون بالا مرتبط است، استفاده کردند.

توده بدون چربی اغلب به عنوان اندازه گیری غیرمستقیم عضله اسکلتی استفاده می شود زیرا عضله بیشتر توده بدون چربی را در بسیاری از بزرگسالان تشکیل می دهد و نقش مهمی در تنظیم قند خون و پاسخ انسولین ایفا می کند. با این حال، توده بدون چربی، که گاهی به جای توده بدن بدون چربی استفاده می شود، شامل استخوان ها و اندام ها نیز می شود.

نتایج بسته به نحوه اندازه گیری توده بدون چربی توسط محققان متفاوت بود که باعث شگفتی تیم شد.

توده بدون چربی کل و توده بدون چربی تنظیم شده برای قد با شیوع بیشتر سندرم متابولیک و افزایش هموگلوبین گلیکوزیله همراه بود که نشان دهنده میانگین سطح قند خون است. در مقابل، داشتن نسبت بالاتری از وزن بدن متشکل از توده بدون چربی با شیوع کمتر هر دو پیامد مرتبط بود.

محققان همچنین چربی احشایی را که در اعماق شکم در اطراف اندام های داخلی ذخیره می شود و نفوذ چربی در داخل عضله را ارزیابی کردند. آنها بررسی کردند که آیا هورمون های جنسی بر روابط بین ترکیب بدن و سلامت متابولیک تأثیر می گذارد یا خیر.

دکتر سری لاکشمی اس. دواراکوندا، محقق فوق دکترا و اولین نویسنده این مطالعه، در بیانیه ای گفت: "یافته ها نشان می دهد که کمیت عضلانی به تنهایی ممکن است تصویر کاملی از سلامت متابولیک ارائه نکند و اینکه جایی که چربی در بدن ذخیره می شود بخش مهمی از داستان است."

یافته ها به این معنا نیست که داشتن عضلات بیشتر مضر است. در عوض، آنها پیشنهاد می کنند که ارزیابی سلامت متابولیک باید هم کمیت و هم توزیع چربی بدن را در نظر بگیرد.

دکتر Shira Eytan، متخصص غدد دارای گواهی هیئت مدیره مستقر در شهر نیویورک که در این تحقیق شرکت نداشت، به نیوزویک گفت که توده بدون چربی خود یک اندازه گیری گسترده است.

ایتان گفت: "توده بدون چربی شامل استخوان و اندام ها و همچنین ماهیچه ها می شود و DXA نمی تواند میزان چربی درون عضله را نشان دهد." نویسندگان دریافتند که چربی احشایی و چربی درون ماهیچه‌ها این ارتباطات را شکل می‌دهند، بنابراین جایی که چربی ذخیره می‌شود، نه تنها میزان عضله یک فرد مهم است.

او همچنین نسبت به تفسیر یافته ها به عنوان شواهد علت و معلول هشدار داد.

ایتان افزود: «این یک مطالعه مقطعی است، بنابراین ارتباط را نشان می‌دهد، نه علت، و نمی‌تواند بگوید که آیا تغییر ترکیب بدن خطر متابولیک را تغییر می‌دهد یا خیر».

با ترکیب اندازه‌گیری‌های DXA و MRI با داده‌های سلامت متابولیک، محققان توانستند چگونگی ارتباط کمیت و توزیع چربی با خطر متابولیک را بررسی کنند.

با نگاهی به آینده، یافته‌ها می‌توانند به راهنمایی تحقیقات آینده در مورد چگونگی ارزیابی ترکیب بدن کمک کنند، و نشان می‌دهد که داده‌های مربوط به توده بدون چربی یا بدون چربی به تنهایی می‌تواند تفاوت‌های مهم در محل ذخیره چربی و معنای آن برای هر فرد را نادیده بگیرد.

Rebello، C.، Devarakonda، L، S. و همکاران. (2026). رابطه بین توده بدون چربی و سندرم متابولیک توسط چربی نابجا در یک گروه بیوبانک بریتانیا شکل گرفته است. مجله غدد درون ریز و متابولیسم بالینی. https://doi.org/10.1210/clinem/dgag407.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: کارا دولمن و پل دانلی.

خواندن متن کامل در نیوزویکبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

More Muscle Is Seen as Healthier. Scientists Just Complicated That Idea

More lean body mass does not always mean better metabolic health. Scientists say one hidden factor could explain why.

همه‌ی اخبار سلامت