عضو چپ افراطی شورای DC طرح اجاره دیوانه وار را برای پاداش دادن به دزدان پیشنهاد می کند

بیایید یک دقیقه به بررسی حاکمیت پایتخت کشور اختصاص دهیم. من این بدبختی را دارم که در شهری زندگی کنم که توسط برخی از احمق ترین افرادی که تا به حال در شورای شهر حضور داشته اند اداره می شود. واشنگتن دی سی گرفتار رهبری نالایق است و زمانی بدتر می شود که جنی، لوئیس جورج، چپ افراطی جانشین شهردار نسبتا عاقل و میانه رو موریل بوزر شود. اما اجازه دهید فقط به شورا و طرح‌های درخشانی که پیشنهاد می‌کنند بچسبیم.

به عنوان مثال، رابرت وایت، عضو شورای عالی، قانون SHARE را پیشنهاد کرده است که با دادن پاداش به آنها برای پرداخت نکردن اجاره بها، به مشکل ناتوانی مستاجرین در پرداخت اجاره بها رسیدگی می کند. وایت در X می‌نویسد: «هر ساله، هزاران نفر از ساکنان دی سی خانه‌های خود را به دلیل اجاره‌ای پرداخت نشده از دست می‌دهند. بیشتر آنها کمتر از 5000 دلار بدهکار هستند. مراجعه به دادگاه برای مستاجران استرس‌زا، برای صاحبخانه‌ها گران است و سرعت سیستم را کاهش می‌دهد. ما به راه بهتری برای حل مسائل اجاره نیاز داریم.» ما به یک سیستم بهتر نیاز داریم، اما چیزی که او پیشنهاد می کند سیستم بدتری است.

طبق قانون وایت، صاحبخانه‌ها دیگر نمی‌توانند علیه مستاجرینی که اجاره بها را پرداخت نکرده‌اند، روند تخلیه را آغاز کنند. در عوض، مستاجران و مالکان باید وارد میانجیگری شوند. این کار به این صورت است: صاحبخانه بلافاصله موافقت می کند که 1/3 اجاره بدهی را بخورد، و سپس شهر - که منظورم مالیات دهندگان است - یک سوم دیگر را بخورد. سپس مستاجر ظاهرا فقط یک سوم آخر آنچه را که به صاحبخانه بدهکار است می‌پردازد. نمی‌دانم چرا ما اعتماد داریم که مستاجر پرداخت می‌کند، زیرا او در وهله اول از پرداخت خودداری کرد.

اما به هر حال، ما فقط به او برای امتناع از پرداخت با کاهش دو سوم از بار او پاداش دادیم. مفسر Matthe Yglesias به White on X پاسخ داد و به نکته بدیهی اشاره کرد: «اگر هر مستأجری در شهر بفهمد که می‌تواند با پرداخت نکردن ۲/۳ تخفیف در اجاره‌اش دریافت کند، آیا نگران نیستید که این مشوق‌های بدی ایجاد می‌کند؟» و دوست و همکارم ریم ابراهیم می‌نویسد: «این خیلی احمقانه است. بنابراین مستاجران می‌توانند 3 ماه بدون پرداخت اجاره بمانند و مالیات‌دهندگان آنها را نجات خواهند داد؟» بله، این دقیقا همان چیزی است که وایت پیشنهاد می کند.

زیرا او بیشتر به کمک به دزدها اهمیت می دهد تا کمک به افرادی که از آنها می دزدند. متأسفانه شورای DC یک کارخانه ایده های بد است. در واقع، آنها اخیرا اعلام کردند که در حال بررسی ممنوعیت جدیدی برای سم موش هستند، در زمانی که شهر ما پر از جوندگان است. منزجر کننده است!

آیا دولت محلی می تواند برای حل مشکلات واقعی کار کند یا حداقل تلاشی برای بدتر کردن آنها نداشته باشد؟ متأسفانه، این همان چیزی است که شما در یک دولت تک حزبی زندگی می کنید: حکومت توسط چپ های افراطی، که متأسفانه با هیچ رقابت سیاسی مؤثری در شهر من مواجه نیست، و بنابراین می تواند در جامعه گراترین قوانینی که ممکن است تصور کنید، افراط کند. اصلا خوب نیست رابی سوو مجری برنامه تفسیری The Hill's Rising و سردبیر ارشد مجله Reason است. این ستون رونویسی ویرایش شده از تفسیر روزانه اوست.