"عطر" مارمولک نر ممکن است بیشتر در مورد رقابت باشد تا اغواگری

ویرایش شده توسط لیزا لاک، بررسی توسط رابرت ایگان

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

حیوانات به روش هایی ارتباط برقرار می کنند که گاهی برای ما آشکار و گاهی تقریبا کاملا پنهان است. رنگ های روشن، آهنگ ها و نمایش های خواستگاری به راحتی قابل توجه هستند. سیگنال‌های شیمیایی متفاوت هستند: یک حیوان می‌تواند مدت‌ها پس از دور شدن، پیامی را پشت سر بگذارد.

این دقیقا همان کاری است که بسیاری از مارمولک ها انجام می دهند. نرها ترشحات مومی شکل را از غدد روی اندام عقبی خود تولید می کنند و در حین حرکت در محیط خود، آنها را روی سنگ ها و سطوح دیگر رسوب می دهند. این عطرها حاوی ده ها ترکیب شیمیایی هستند.

برای سال‌ها، محققان پیشنهاد کرده‌اند که برخی از این ترکیبات کیفیت مردانه را برای زنان تبلیغ می‌کنند. اما می‌خواستیم بدانیم که آیا رایحه‌ای که یک ماده را در آزمایشگاه به خود جذب می‌کند، در واقع بر روی تولید مثل با چه کسی زمانی که مارمولک‌ها اجازه حرکت، رقابت و ایجاد سرزمین‌ها را دارند، تأثیر می‌گذارد؟

مطالعه اخیر ما در مورد مارمولک های دیواری رایج، Podarcis muralis، نشان می دهد که پاسخ ممکن است پیچیده تر باشد. به جای یافتن شواهد قوی مبنی بر اینکه ترکیباتی که ما مطالعه کردیم به مردان کمک می کند تا زنان را جذب کنند، متوجه شدیم که شیمی رایحه ارتباط نزدیک تری با رقابت بین مردان و تسلط بر سرزمین دارد. یافته های ما در Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences منتشر شده است.

استدلال تکاملی خوبی برای تلقی برخی از اجزای علائم بوی مارمولک به عنوان سیگنال های کیفیت وجود دارد.

برخی از مواد شیمیایی رسوب شده در این ترشحات نیز عملکردهای فیزیولوژیکی مهمی دارند و/یا باید از رژیم غذایی به دست آیند. اگر نرها باید ترکیبات ارزشمند را از بدن خود به سیگنال های خارجی منحرف کنند، تولید یک پروفایل شیمیایی خاص می تواند چیزی در مورد وضعیت آنها آشکار کند.

با این حال، بسیاری از شواهد حمایت کننده از این ایده، از آزمایش های آزمایشگاهی کنترل شده به دست می آیند. محققان ممکن است رایحه‌های متفاوتی را به زنان ارائه کنند و تعداد دفعات بررسی آن‌ها را با زبان یا مدت زمانی که نزدیک به یک بو باقی می‌مانند اندازه‌گیری کنند. این آزمایش‌ها به ما می‌گویند که آیا حیوانات می‌توانند تفاوت‌های شیمیایی را تشخیص دهند و به آن‌ها پاسخ دهند. اما پاسخ به یک عطر لزوما مشابه انتخاب آن مرد به عنوان شریک تولید مثل نیست.

من با همکارانم برای مطالعه مارمولک ها به مدت یک ماه در محوطه های بیرونی بزرگ در Station d'Ecologie Théorique et Expérimentale در مولیس، فرانسه کار کردم. محفظه ها حیوانات را در معرض آب و هوای طبیعی، پوشش گیاهی و طعمه قرار می دادند و در عین حال به ما اجازه می دادند تا از نزدیک مارمولک ها را دنبال کنیم. هر محوطه شامل نه نر و نه ماده بود. اما ما تنها شش سازه اصلی استقرار، ساخته شده از پالت های چوبی، آجر، بلوک های بتنی، سنگ و مواد دیگر را فراهم کردیم.

ما همچنین پیچیدگی ساختاری آنها را تغییر دادیم. برخی ترکیبات بهتری از سرپناه و فرصت‌هایی برای تنظیم دمای بدن نسبت به دیگران ارائه کردند. این باعث ایجاد تکه‌هایی شد که مارمولک‌ها به وضوح آن‌ها را از نظر کیفیت متفاوت درک کردند. این مجموعه عمدا برای ترویج رقابت بر سر فضا در مردان طراحی شده بود، در حالی که زنان می توانستند تصمیم بگیرند که در کجا مستقر شوند. به این ترتیب، افراد می‌توانند به‌جای انجام یک انتخاب واحد در یک آزمایش مصنوعی، بارها و بارها با یکدیگر روبرو شوند.

سپس سعی کردیم چندین مرحله را که اغلب به طور جداگانه مطالعه می شوند، به هم وصل کنیم. ما ترشحات جمع‌آوری‌شده از نرها را از نظر شیمیایی تجزیه و تحلیل کردیم. ما صدها تعامل اجتماعی و مسابقه مرد و مرد را ثبت کردیم. ما نقشه‌برداری کردیم که افراد در کجا مستقر شده‌اند و کدام مردان مکان‌های مطلوب‌تری را اشغال کرده‌اند. در نهایت، پس از اینکه ماده‌ها تخم‌گذاری کردند، از تحلیل‌های ژنتیکی برای شناسایی پدران فرزندان استفاده کردیم.

این مرحله ضروری است، زیرا مانند بسیاری از گونه‌های دیگر، مارمولک‌های دیواره ماده بسیار بی‌بند و بار هستند و معمولا تخم‌هایی را می‌گذارند که بیش از یک نر از آن‌ها پیروی می‌کنند، بنابراین تجزیه و تحلیل‌های ژنتیکی برای تفکیک پدری هر نوزاد مورد نیاز است.

برای من، این مزیت کلیدی مطالعه بود. به جای این که فرض کنیم واکنش رفتاری به یک عطر نشان دهنده انتخاب همسر است، می‌توانیم مسیری را از ترکیب شیمیایی از طریق رفتار اجتماعی و استفاده از قلمرو تا موفقیت واقعی باروری دنبال کنیم. پیش‌بینی انتخاب زن ساده بود. اگر ماده‌ها از ترکیبات شیمیایی کاندید برای شناسایی جفت‌های باکیفیت استفاده می‌کردند، نرها با مشخصات شیمیایی مطلوب‌تر در نهایت باید در بارور کردن تخم‌های خود موفق‌تر بودند. این چیزی نیست که ما پیدا کردیم.

ماده ها به شدت در تکه های زیستگاه بهتر متمرکز شدند. سپس آنها عمدتا با نرهایی که از نظر فضایی به آنها نزدیک بودند تولید مثل کردند. به عبارت دیگر، جایی که یک ماده مستقر می شود، نسبت به سیگنال های شیمیایی نامزدی که ما آزمایش کردیم، پیش بینی کننده بسیار قوی تری برای نتایج باروری بود.

بخش شگفت انگیز این بود که شیمی عطر مردانه بی ربط نبود. چندین ترکیب شیمیایی با تسلط و احتمال پیروزی یک مرد در برخوردهای تهاجمی مرتبط بود. مردان غالب، به نوبه خود، احتمال بیشتری برای ایمن سازی سایت های با کیفیت بالا داشتند. آن سایت های باکیفیت نیز محل اسکان بسیاری از زنان بود.

این یک مسیر غیر مستقیم بین سیگنالینگ شیمیایی و موفقیت تولید مثل ایجاد می کند. یک مرد لزوما نیازی به بوی جذاب تری برای ماده ها ندارد تا بوی او اهمیت پیدا کند. اگر نشانه‌های شیمیایی اطلاعاتی را ارائه دهند که رقبا در طول ارزیابی اجتماعی از آن استفاده می‌کنند، ممکن است برنده مسابقات، چه کسی فضای ارزشمند را کنترل کند و در نهایت، چه کسی به زنان دسترسی پیدا می‌کند، تأثیر بگذارد. این تعبیر طرز فکر من را در مورد این "عطرهای" مارمولک تغییر می دهد. برخی از مواد شیمیایی ممکن است کمتر شبیه یک داروی غرایز جنسی عمل کند و بیشتر شبیه یک پیام "بازگشت" به رقبا باشد.

همچنین نکته وسیع تری را در مورد انتخاب جنسی نشان می دهد. صفات می توانند بر تولید مثل تأثیر بگذارند بدون اینکه ماده ها مستقیما آن صفات را ترجیح دهند. رقابت مرد و مرد، اکتساب قلمرو و دسترسی به منابع می تواند مسیرهای غیرمستقیم قدرتمندی را از سیگنال به موفقیت تولید مثل ایجاد کند.

نتایج ما نشان نمی دهد که مارمولک های ماده هرگز از اطلاعات شیمیایی هنگام انتخاب جفت استفاده نمی کنند. مارمولک‌ها سیستم‌های شیمی‌حسی پیچیده‌ای دارند و ماده‌ها به وضوح به بوهای مردانه در بسیاری از محیط‌های آزمایشی پاسخ می‌دهند. آنچه آزمایش ما سؤال می کند یک فرض خاص تر است: اینکه تفاوت های کمی در ترکیبات رایحه که در آزمایشات آزمایشگاهی توجه را به خود جلب می کنند، لزوما به انتخاب همسر در شرایط اجتماعی طبیعی تر تبدیل می شوند.

زمانی که حیوانات می توانستند آزادانه حرکت کنند، محیط اجتماعی و فضایی اهمیت زیادی پیدا می کرد. زنان مکان هایی را برای زندگی انتخاب می کردند. مردان بر سر آن مکان ها به رقابت پرداختند. سپس مجاورت فضایی فرصت های جفت گیری را به شدت محدود کرد. به همین دلیل است که فکر می کنم مطالعه ارتباطات در زمینه های اجتماعی واقع گرایانه بسیار مهم است. سیگنال به ندرت به صورت مجزا عمل می کند. عواقب آن بستگی به این دارد که چه کسی آن را دریافت می کند، در کجا با آن مواجه می شود و چه اتفاقی می افتد.

در مارمولک‌های ما، پس از اینکه «بعد چه اتفاقی می‌افتد» تا پدری ژنتیکی، داستانی متفاوت از آنچه که تنها توسط آزمایش‌های ترجیحی آزمایشگاهی پیشنهاد شده بود، آشکار کرد. شیمی رایحه عمدتا از طریق رقابت اجتماعی که تعیین می کند چه کسی فضا را کنترل می کند، با تولید مثل مرتبط بود.

این داستان بخشی از Science X Dialog است که در آن محققان می توانند یافته های مقالات تحقیقاتی منتشر شده خود را گزارش کنند. برای اطلاعات در مورد Science X Dialog و نحوه مشارکت از این صفحه دیدن کنید.

خاویر آبالوس و همکاران، علائم بوی مردانه تناسب اندام را از طریق تسلط فضایی-اجتماعی، اما نه انتخاب ماده، در یک مارمولک لسرتید، پیش بینی می کنند، مجموعه مقالات انجمن سلطنتی B: علوم زیستی (2026). DOI: 10.1098/rspb.2026.0863

لیسانس تاریخ هنر، کارشناسی ارشد فرهنگ مادی. سردبیر سابق موزه، پیراپزشک و هماهنگ کننده پیوند. ویرایش برای Science X از سال 2021. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →

خاویر آبالوس یک اخلاق شناس است که به مطالعه ارتباط حیوانات، انتخاب جنسی و رفتار اجتماعی، به ویژه در مارمولک ها می پردازد. دکترای خود را به پایان رساند. در دانشگاه والنسیا و تحقیقات فوق دکترا در اسپانیا، سوئد و استرالیا انجام داده است. تحقیقات او ترکیبی از آزمایش‌های رفتاری، مطالعات میدانی و میان‌جهانی، اکولوژی حسی و تجزیه و تحلیل‌های شیمیایی است.