علیرغم دهه‌ها هشدار - تحلیل، نظام سیاسی شکسته اسرائیل همچنان در برابر اصلاحات مقاومت می‌کند

سیستم سیاسی 78 ساله اسرائیل مانند یک جفت کفش قدیمی و موروثی است: هر زمان که شما بلند می شوید و راه می روید به طرز دردناکی نیشگون می گیرند، زمانی که در گل و لای قدم می گذارید محافظت کمی ارائه می دهند، و مطمئن نیستید که آیا می توان آنها را تعمیر کرد یا اینکه آیا می توانید یک جفت جدید را بخرید. چرا اصلاح یک نظام سیاسی بسیار دشوار است در حالی که بسیاری از مردم موافق هستند که نیاز به اصلاح دارد؟ بیش از هر زمان دیگری، انتخابات کنست 2026 نشان داد که چقدر ناکارآمد و نامناسب برای چالش‌های منحصربه‌فرد حاکمیتی کشور است. بهبود عملکرد دولت و همبستگی در جامعه اسرائیل به مدت 35 سال، اسرائیل دموکراسی

موسسه racy (IDI) بر اساس تحقیقات خود که به سیاستمداران، دانشگاهیان و مردم ارائه کرده است، مطالعه، هشدار، پیشنهاد و توصیه کرده است. با این حال، فاصله بین شناسایی آنچه در سیستم حکومتی اسرائیل اشتباه است و متقاعد کردن کسانی که آن را اداره می کنند برای تغییر آن بسیار زیاد است. این سیستم در سال 1991 توسط یکی از برجسته ترین متخصصان اصلاحات سیاسی اسرائیل، دکتر آریه کارمون، که تا سال 2014 رئیس آن بود، تأسیس شد و در سال 2009 جایزه اسرائیل را دریافت کرد.

هدف او تقویت بنیان‌های ساختاری و هنجاری دموکراسی اسرائیل با یک اتاق فکر مستقل بود که به دلیل غیرحزبی بودن، حرفه‌ای بودن و توصیه‌های سیاستی عملی خود معروف است.

اساف شاپیرا، که سرپرستی برنامه اصلاحات سیاسی IDI را بر عهده دارد، پذیرفت که با The Jerusalem Post درباره این مشکل به ظاهر غیرقابل حل و گیج کننده مصاحبه کند. او مدرک دکترای خود را در رشته علوم سیاسی از دانشگاه عبری اورشلیم دریافت کرد و عضو فوق دکترا در موسسه روابط بین الملل لئونارد دیویس در مرکز تحقیقات سیاسی مطالعات بزرگ پاریسی بود. نمایندگی، احزاب سیاسی، نقش پول در سیاست، و اصلاحات، و اکتشاف اسرائیل به عنوان مطالعه موردی برای قومیت ها

دموکراسی ها، در مقایسه با لیبرال دموکراسی ها. یک هفته قبل از انتخابات 27 اکتبر، شاپیرا در مصاحبه ای با نسخه آنلاین داور گفت که رای دهندگان دقیقا نمی دانند که احزاب دقیقا از چه چیزی دفاع می کنند. «سکوهای احزاب به وضوح در دهه های اخیر و نه تنها در اسرائیل از جایگاه خود کاسته شده است. این یک روند جهانی است. کمتر ایدئولوژیک و بیشتر شخصی.

ما این را به ویژه در اسرائیل احساس می کنیم، اما در سراسر جهان در حال وقوع است. اینطور نیست که بحث های ایدئولوژیک به طور کامل ناپدید شده باشند، اما به طور قابل توجهی اهمیت کمتری دارند و کمتر از گذشته تعریف شده اند. این امر به ویژه در حوزه اقتصادی صادق است. «در گذشته، شکاف ایدئولوژیک بین احزاب چپ سوسیالیست و احزاب راست سرمایه داری بود.

وقتی به پلت‌فرم‌های گذشته یا حتی به احزاب و کشورهایی نگاه می‌کنید که امروزه پلتفرم‌ها هنوز نقشی دارند، می‌بینید که این موضوع در سیاست‌های اقتصادی منعکس می‌شود: رفاه، آموزش، مسکن و مراقبت‌های بهداشتی. هنگامی که این موضوعات کمتر محور شدند، اهمیت سیاست ها و پلتفرم ها کاهش یافت.» در مورد سیاست امنیتی و دیپلماتیک، او اظهار داشت که به سختی می توان گفت که اختلافات بین اپوزیسیون و ائتلاف در آنجا شدید و واضح است.

هیچ یک از طرفین برنامه مشخصی ندارند. "سیاست اسرائیل همیشه قبیله ای بوده است" فراتر از فرسایش نهادهای مشارکتی در احزاب و ظهور سیاست های شخصیت محور، رسانه های اجتماعی بر نظرات رای دهندگان - به ویژه جوانانی که برنامه های جدی اخبار را تماشا نمی کنند - تأثیر می گذارد و نامزدها سعی می کنند مسائل پیچیده را توضیح دهند و رای دهندگان را متقاعد کنند هرچند که چند ثانیه پس از انتخابات، او اظهار داشت که او سیاست شخصی را به اشتراک گذاشته است. در سرتاسر جهان وجود دارد، این پدیده در اینجا بدتر است به دلیل رای گیری مبتنی بر بخش، با ویژگی های منحصر به فرد اسرائیل.

من سیاست همیشه قبیله ای بوده است.» او گفت: «اما در سال های اخیر، بعد قبیله ای قوی تر از همیشه شده است و متقاعد کردن رأی دهندگان برای تغییر عقیده بسیار دشوارتر است.» چه چیزی باعث این تحول شده است و چه کاری می توان برای معکوس کردن آن انجام داد؟ «سیاست شخصی عمدتا به دلیل رسانه های اجتماعی و افول ایدئولوژی ها است. مبارزه با این کار سخت است. به عنوان مثال، در بلژیک و جاهای دیگر، سیاست نیز شخصی است، اما کمتر بر رهبران متمرکز است. مردم می توانند به دیگران نیز رای دهند. جامعه اسرائیل حتی قبل از سال 1948 بسیار متفرقه بوده است.

به دلیل تغییرات جمعیتی بدتر شده است. دیگر نمی توان گفت که رای دهندگان لیبرال سکولار کنترل را در دست دارند. من نمی‌دانم چگونه می‌توانیم با سیاست قبیله‌ای مبارزه کنیم.» شاپیرا در پاسخ به این سؤال که جدی‌ترین ضعف‌های ساختاری در نظام سیاسی کنونی اسرائیل چیست، فقدان کنترل‌ها و توازن‌ها بر دولت، عدم برگزاری انتخابات میان‌دوره‌ای برای رأی‌دهندگان برای ابراز تأیید یا عدم تأیید و فرصت‌های محدود برای اسرائیلی‌ها برای بیان دیدگاه‌های خود از طریق رأی‌گیری؛ و عدم وجود توازن از دو مجلس دیگر را برشمرد. قانون اساسی. «پاسخگویی

y در اسرائیل وجود ندارد.» او گفت: «همه چیز سیاسی است و هیچ فرهنگی وجود ندارد که نخست‌وزیر و کابینه‌اش مسئولیت شکست‌های خود را بپذیرند.» اسکار پوئنته، وزیر حمل‌ونقل اسپانیا در 3 نوامبر 2026 به دنبال یک تصادف مرگبار قطار سریع‌السیر که منجر به کشته شدن 69 نفر شد، استعفا داد. تحقیقات اولیه و ترتیبات اولیه پرداخت غرامت در حال انجام بود. استعفای او نشان از پذیرش مسئولیت سیاسی داشت.

شاپیرا گفت: "برخی از وزرای ژاپنی استعفا دادند و حتی خودکشی کردند. ما به وزرای بهتر نیاز داریم. باید از جایی شروع کنیم." "هیچ سیستم فدرالی وجود ندارد. ما حتی در مقایسه با جوامع دیگر جامعه ای قوی اما از هم گسیخته داریم.

ما تا حدودی یک رسانه مستقل داریم. این تنها نهاد مؤثری است که می تواند دولت را محدود کند. ما مستقیما فقط به شهرداران مقامات محلی رای می دهیم که در مقایسه با سایرین و انتخابات کنست قدرت زیادی ندارند.» او ادامه داد: «حتی انتخابات کنست نیز به ما فرصت محدودی برای بیان دیدگاه هایمان می دهد زیرا احزاب، و نه عموم مردم، لیست های احزاب را انتخاب می کنند.

بسیاری از رای دهندگان لیکود خواهان مواضع معتدل و لیبرال بیشتری بودند، اما نتوانستند در روز انتخابات بر آن تأثیر بگذارند. "برای مثال، در اسکاندیناوی می توان از نامزدهای خاص حمایت کرد. علاوه بر این، در اینجا شانس واقعی وجود دارد که هیچ دولتی تشکیل نشود. در سیستم ریاست جمهوری، رئیس جمهور انتخاب می شود و به طور خودکار مسئولیت را بر عهده می گیرد." تعادل؟

مولفه شخصی سازی شده در انتخابات، تقویت نفوذ رأی دهندگان، و افزایش مسئولیت پذیری کسانی که به قدرت رای داده اند. این یک سیستم انتخاباتی است که به رای دهندگان اجازه می دهد نه تنها یک لیست حزبی بلکه نامزدهای خاص را انتخاب کنند. در سیستم پارلمانی چند حزبی اسرائیل، اسرائیلی ها در روز انتخابات فقط به یک حزب سیاسی رأی می دهند.

هر حزب فهرستی از نامزدها را برای نامزدی در لیست حزب خود تهیه می کند و به احزاب تعدادی کرسی در کنست به نسبت سهم آن حزب از آرای ملی اختصاص می یابد. بر اساس سیستم پیشنهادی، برگه رای برای هر لیست حزب شامل نام و ترتیب نامزدهای آن خواهد بود و به رای دهندگان اجازه می دهد نام چند نامزد را که می خواهند در Kness ببینند مشخص کنند.

هنگامی که آرای حزب شمارش می شود، آرای شخصی نامزدها نیز محاسبه می شود. نامزدی که تعداد قابل توجهی از آرای شخصی را دریافت کند، می تواند به جایگاه بالاتری در لیست صعود کند. سیستم لیست نیمه باز رایج ترین مدل انتخاباتی در میان دموکراسی های توسعه یافته است و در کشورهایی مانند هلند، بلژیک، سوئد، اتریش، ایسلند، جمهوری چک، اسلوونی و سایر کشورها وجود دارد. شاپیرا هشدار داد که «اگر اسرائیل به ترتیبات سیاسی فعلی خود برای 10 سال دیگر ادامه دهد، بر کیفیت دموکراسی خود و تأثیرگذاری آن تأثیر خواهد گذاشت.

ویلی یک بحران جهانی دموکراسی، به ویژه در ایالات متحده، بلکه در بسیاری از کشورهای اروپایی، از جمله دموکراسی های کهنه کار مانند فرانسه، وجود دارد. ما بی‌ثباتی، چپ رادیکال و راست رادیکال را می‌بینیم. "مقصر رسانه‌های اجتماعی، هوش مصنوعی، و همچنین بحران مهاجرت فرانسه است. ما تنها نیستیم، اما عوامل ساختاری در اسرائیل ممکن است مقابله با بحران جهانی را برای ما دشوارتر کند. دستور کار پوپولیستی در ایالات متحده و اروپا ممکن است باعث آسیب بیشتر در اسرائیل نسبت به جاهای دیگر شود، زیرا ما کنترل و تعادل نداریم.

اگر سیستم قضایی سقوط کند، هیچ کنترل و تعادلی وجود نخواهد داشت.» «هر قانونی را می توان تغییر داد» شاپیرا در پاسخ به این سوال که آیا اسرائیل باید برای بهبود پاسخگویی دموکراتیک برای نخست‌وزیران محدودیت‌هایی در نظر بگیرد، گفت: این امر در نظام‌های ریاستی و نیمه ریاستی مانند فرانسه رایج است. «من مخالف آن نیستم، اما فکر نمی‌کنم خیلی مهم باشد. هر قانونی قابل تغییر است. اگر یک نخست‌وزیر به مدت زمان خود نزدیک شود، می‌تواند قانون را تغییر دهد. ما نیاز به قانون اساسی داریم.

راه‌های بهتری نسبت به محدودیت‌های دوره وجود دارد.» او از این شرط حمایت کرد که اصلاحات در قوانین اساسی به اکثریت ویژه، شاید 70 یا 80 MK نیاز دارد، نه اکثریت معمولی که برای بسیاری از قوانین استفاده می‌شود. «این بسیار مهم است، زیرا هم مخالفان و هم ائتلاف قوانین اساسی سیاسی را به نفع خود اصلاح کرده‌اند. تغییر قواعد بازی سالم نیست.» شاپیرا از اینکه اسرائیل نمی تواند افراد با استعداد خارج از محافل سیاسی تثبیت شده را برای ورود به سیاست تشویق کند، ناامید نیست.

«بسیاری از افراد جدید و با تجربه که از متخصصان ارشد در خدمات عمومی بودند، نامزد انتخابات شدند. آنها سیاست را «آنقدر کثیف» نمی‌دانستند که نمی‌توانستند در آن دخالت کنند.» از آنجایی که بسیاری از سیاستمدارانی که باید اصلاحات سیاسی را تأیید کنند از سیستم موجود سود می‌برند، چرا با تغییر آن موافقت می‌کنند؟ «این پارادوکس اصلاحات انتخاباتی است. آنها در یک سیستم انتخاب شدند، پس چرا آن را تغییر دهیم؟

آنها ممکن است به دنبال اصلاحات بروند نه به این دلیل که شخصا نفع می‌برند، بلکه به این دلیل که حمایت عمومی را می‌خواهند. اما متأسفانه، من در حال حاضر چنین فشاری را در اسرائیل نمی‌بینم.» شاپیرا در پاسخ به این سوال که آیا دولت‌های اقلیت می‌توانند بدون شروع خودکار انتخابات دیگر کار کنند، گفت که این امر در دانمارک و اسپانیا رایج است.

اگر گادی آیزنکوت، رهبر یاشار از حمایت احزاب عرب برای تصویب بودجه برخوردار باشد، توافقی که بر اساس آن حتی زمانی که عملیات نظامی دیگری باید انجام شود، به دولت رای عدم اعتماد خواهند داد، می تواند کارساز باشد، اما در اسرائیل بسیار دشوار است. در مورد یک دولت وحدت که توسط (نخست وزیر) بنیامین نتانیاهو رهبری می شود، او قبول نخواهد کرد که در مقام دوم باشد.

نخست‌وزیر می‌تواند هر وزیری را در یک دقیقه برکنار کند.» او راست میانه‌رو را به دو قطبی‌سازی سیاسی سرزنش می‌کند و پیشنهاد می‌کند که در سال‌های قبل، میانه‌روهای راست با افراط‌گرایان همکاری نمی‌کردند. در واقع، آویناداو بگین، نوه بنیان‌گذار لیکود و نخست‌وزیر سابق مناخیم بگین، علنا گفته بود که پدربزرگ لیکو تحت شرایط امروز من دوباره پدربزرگش را تغییر داده است. 35 سال است که اصلاحات را پیشنهاد می کند، اما تعداد بسیار کمی از توصیه های آن عملا اجرا شده است. «ما اشتباه کرده ایم.

ما طرفدار افزایش آستانه انتخابات بیش از 3.25 درصد بودیم، اما متوجه شدیم که این کمکی نمی کند، زیرا منجر به احزاب تحت رهبری ثروتمندان می شود. شاپیرا گفت که این یک مشکل بزرگ در ایالات متحده است، جایی که شخص برای ورود به سیاست به پول زیادی نیاز دارد. ما موفق‌تر بودیم تا به مردم و سیاستمداران در مورد خطرات آنچه دولت می‌خواست به مردم تحمیل کند، از جمله اصلاحات قضایی و طرح آن برای تنها کمیته سیاسی تحقیق در 7 اکتبر توضیح دادیم.

متقاعد کردن سیاستمداران برای انجام کاری که بخشی از منافع فوری سیاسی آنها نیست، بسیار دشوار است.» با این حال، او کاملا بدبین نیست. با این حال، چهار سال دیگر حکومت غیر لیبرال آسیب را جدی تر خواهد کرد. اگر دولت تغییر کند، می‌تواند وجهه ما را بهبود بخشد، اما برخی چیزها را نمی‌توانیم تغییر دهیم.»