عملیات ظریفی که بر روی کشتی غرق شده جنگ جهانی دوم مملو از مواد منفجره انجام شد

شیرنس، انگلستان - یک عملیات ظریف با هدف جلوگیری از راه انداختن یک موج جزر و مدی بالقوه فاجعه بار در لندن به پایان رسید. اما در حالی که قریب‌الوقوع‌ترین خطر برطرف شده است، مواد منفجره درون لاشه‌ی زنگ‌زده کشتی اس‌اس ریچارد مونتگومری در بستر رودخانه باقی می‌ماند و کارشناسان چشم از آن بر نمی‌دارند. مونتگومری، یکی از حدود 2700 کشتی لیبرتی که در ایالات متحده ساخته شده است.

برای حمایت از تلاش‌های جنگی متفقین، در اوت 1944 بر روی یک نوار شنی در نزدیکی شهر شیرنس در خور تیمز، فقط 40 مایلی از پایتخت بریتانیا، مستقر شد. این کشتی حامل مهماتی بود که برای حمایت از متفقین پس از فرود در روز D طراحی شده بود. کشتی در طول تلاش‌های نجات از هم پاشید و غرق شد. سه دکل زنگ‌زده کشتی که از آب بیرون زده بودند، برای چندین دهه برای ساکنان و کشتی‌های عبوری منظره‌ای آشنا بود.

اما بررسی‌های اخیر نشان می‌دهد که تخریب فزاینده در ساختار، افزایش ترس از فروریختن دکل‌ها و ایجاد انفجار. ترس این است که دکل ها روی خود محموله سقوط کرده و باعث انفجار آن می شود."

اعتقاد بر این است که برخی از مهمات، مهمات ذوب شده با فیوزهای فشاری هستند، بنابراین چیزی شبیه به ضربه می تواند به طور بالقوه آنها را منفجر کند. به گزارش گاردین.متر در بریتانیا، وزیر دریانوردی، کیر ماتر، این هفته به قانونگذاران در مجلس عوام گفت که "پروژه پیچیده ای که نیاز به برنامه تخصصی، مهندسی و تخصص مدیریت ریسک دارد" زودتر از موعد مقرر و بر اساس بودجه تکمیل شده است و هر سه دکل با هزینه ای کمتر از 13 میلیون دلار برداشته شده است.

پارلمان که دکل‌ها بار قابل‌توجهی بر سازه وارد کرده‌اند و حذف آن‌ها این خطر را کاهش داده و از مدیریت ایمن درازمدت سایت حمایت می‌کند. ماتر به قانونگذاران گفت که لاشه کشتی "از طریق منطقه ممنوعه تعیین شده تحت نظارت و کنترل مستمر خواهد بود." حذف مواد منفجره باقیمانده خطرات قابل توجهی را به همراه خواهد داشت و عواقب یک انفجار همچنان موضوع بحث بین کارشناسان است.

کانوی گفت: "تخمین ها از تاثیر بر خط ساحلی، ایجاد یک موج جزر و مدی که می تواند به سمت تیمز حرکت کند، تا یک رویداد نسبتا جزئی که به طور بالقوه می تواند کانال حمل و نقل در نزدیکی را ببندد، متغیر است. طیف وسیعی از ضربه‌ها وجود دارد، اما هیچ‌کدام از آنها واقعا خوب نیستند.» مقامات همچنان خطر کلی انفجار را کم ارزیابی می‌کنند، اما وخامت وضعیت دکل‌ها مقامات را وادار به اقدام کرد. کانوی گفت که چالش پیش روی شرکت ابداع راهی برای برداشتن دکل‌ها بدون ایجاد مزاحمت برای بدنه کشتی غرق‌شده و یا محموله‌های خطرناک است.

افرادی که کار را در معرض خطر انجام می دهند. "چگونه می توانید آن دکل را بدون لرزش یا ضربه زدن به کشتی شکسته قطع کنید؟" او گفت. ما یک قاب بالابر سفارشی طراحی کردیم تا با خیال راحت آن را بدون تاب خوردن یا تاب خوردن دکل در حالی که آن را از لاشه جدا می‌کردیم، برداریم.» مهندسان از یک اره سیم الماسی زیر آب از راه دور استفاده کردند که «با بازوهای هیدرولیک به اطراف دکل می‌بندد و اره را بدون وارد کردن غواصی از آن عبور می‌دهد.» در تاریخ غرق شده

دکل‌ها که از زمان جنگ جهانی دوم در بالای خور قابل مشاهده هستند، انتظار می‌رود برای نمایش عمومی حفظ شوند. ماتر، وزیر دریانوردی بریتانیا، گفت که دکل‌ها به یک موزه محلی، Historic Dockyard Chatham منتقل شده‌اند، و «به‌عنوان تشخیص اهمیت تاریخی اس‌اس ریچارد مونتگومری و نقش آن در حمایت از جنگ جهانی دوم، به نمایش گذاشته خواهند شد.» ده‌ها سال پس از اینکه کشتی نتوانست به میدان‌های جنگ اروپا برسد، مونتگومری و محموله خطرناک آن در همان جایی که در حال استراحت بود، باقی می‌ماند، اکنون کاملا از دیدگان پنهان است، اما دور از ذهن است.

ده