«عکاس در کن» مردی استونیایی را دنبال می‌کند که فرش‌های قرمز (و سیاه) جهان را می‌شناسد - و دوست داشت یک مشت وین دیزلی به دست بیاورد.

ستارگان و زرق و برق فرش قرمز جشنواره فیلم کن را از دریچه عکاسان، دوربین های تلویزیونی و تلفن های همراه دیده اید. اکنون می توانید در فیلم مستند جدید A Photographer in Cannes که در برنامه اکران ویژه سی امین دوره جشنواره فیلم شب های سیاه تالین (PÖFF) در استونی به نمایش در می آید، نگاهی به پشت صحنه زندگی و کارهای نه همیشه پر زرق و برق یکی از عکاسان سختکوش فرش قرمز داشته باشید.

مردی که در لوکیشن نمایش اول نمایش داده می‌شود، در حالی که در عین حال از افراد مشهور در آن عکس می‌گیرد، کسی نیست جز ارلند اشتاب، مرد استونی روی فرش‌های جشنواره فیلم - هم قرمز، مانند جشنواره کن و برلین، یا سیاه، در مورد PÖFF. در واقع او چندین سال است که عکاس رسمی جشنواره فیلم شب های سیاه تالین بوده است. یک عکاس در کن از کارگردان و فیلمبردار کولار ویلمن است که فیلم را با تدوینگر اریک نورکروس نوشته است.

این سند نشان می‌دهد که اشتاب روزهای خود را در مهمانی‌های اختصاصی، کنسرت‌های وحشیانه و رویدادهای دیگر در استونی می‌گذراند، معاشرت می‌کند و عکس می‌گیرد، و شب‌هایش را صرف کار روی عکس‌ها می‌کند تا آنها را به صبح روز بعد تحویل دهد. همچنین به آمادگی جسمانی، سرسختی ذهنی و مهارت‌های اجتماعی مورد نیاز برای تبدیل شدن به یکی از لوازمی از دنیای پر زرق و برق و گلم می‌پردازد. مناسب است که این فیلم همچنین مخاطبان را به کن می برد، جایی که این کهنه کار 15 سال متوالی در آن حضور داشته است و اشتاب را در نقش خود روی فرش قرمز و پشت صحنه نشان می دهد، جایی که او نیز در حال برخورد با بلا حدید است.

اشتاب از برنامه پرمشغله خود وقت صرف کرد تا با THR درباره عکاسی در کن صحبت کند، نکاتی را برای عکاسان مشتاق به اشتراک بگذارد، درباره یکی از ملاقات‌های مورد علاقه‌اش با افراد مشهور در کن 2026 صحبت کند و از چه ستاره‌هایی که دوست دارد در آینده عکس بگیرد. داستان‌های مرتبط فیلم‌های THR Visionary: 5 فیلم‌های فیلم‌های یانوش کمینسکی یانوش کمینسکی، فیلم‌بردار لهستانی که به هالیوود یاد داد چگونه ببیند

کولار، کارگردان مستند چگونه با شما برخورد کرد و وقتی به شما گفت که می خواهد درباره شما فیلم بسازد، چه فکری کردید؟

اول بلند بلند خندیدم. کولار ساعت شش صبح به من پیام داد. من به او نامه نوشتم و گفتم ایده خوبی نیست. و او به من گفت: "فقط به من گوش کن. بیایید ملاقات کنیم و من همه چیز را توضیح خواهم داد." بنابراین، ما ملاقات کردیم و من به ایده او گوش دادم. و متوجه شدم که کارهایی که انجام می دهم برای دیگران غیرقابل باور است. بنابراین، من گفتم، "باشه، مشکلی نیست. کاری را که انجام می دهید انجام دهید، و اگر به کمک نیاز دارید، می توانم کمک کنم."

در کارتان معمولا شما پشت دوربین هستید. حضور در مقابل دوربین چگونه بود و آیا این روی تمرکز شما تاثیر داشت؟

وقتی کار می کنم، همیشه متمرکز هستم و به هیچ کس دیگری توجه نمی کنم - فقط افرادی را می بینم که می خواهم از آنها عکس بگیرم. بنابراین، من مشکلی با آن نداشتم.

چگونه کارگردان با دوربینش برای فیلمبرداری از شما در کن دسترسی پیدا کرد؟ آیا باید در این زمینه کمک می کردید و واکنش کن چه بود؟

رابطه من با جشنواره کن خیلی خیلی خوب است. من واقعا از کاری که آنها برای من انجام می دهند قدردانی می کنم زیرا استونی کشور بسیار کوچکی است و آنها به من اجازه دادند تا در کنار عکاسان بسیار خوب آمریکایی و سوپر عکاسان فرانسوی [و دیگران] روی فرش قرمز عکس بگیرم.

من و جشنواره خیلی خوب با هم کار می کنیم. من همیشه یک نوع هدیه کوچک برای آنها دارم و واقعا از آنها قدردانی می کنم. این بار، من اعتبارم را برای فرش قرمز گرفتم، که برای 13 روز [یا بیشتر] خوب است. اما فیلمسازان باید هر روز یک اعتبار جدید فرش قرمز دریافت کنند. ما در مورد این پروژه به آنها گفتیم، و آنها فقط افراد باحالی هستند. ما پرسیدیم که آیا می توان در [این و آن نقطه] دوربین گذاشت، یکی پشت سرم و دیگری جلوی من؟ و آنها [این کار را انجام دادند]. شگفت انگیز بود. آنها بچه های بزرگی هستند و واقعا به من و تیم کمک کردند.

این فیلم به شما نشان می دهد که ورزش و تمرین کنید. آمادگی جسمانی چقدر برای کار شما مهم است؟

این بسیار مهم است زیرا این کار استرس زا است، بنابراین شکل بدنی شما باید مانند یک فرد نظامی قوی باشد. فشار خیلی زیاد است، و من فقط می ترسم که شاید روی فرش قرمز بمیرم [اگر در شرایط خوبی نباشم] زیرا چیزهای زیادی در جریان است. خدا را شکر که اتاق کوچک بدنسازی ام را در خانه دارم.

اگر جوانی بگوید: «می‌خواهم عکاس شوم»، مخصوصا برای فرش قرمز، توصیه یا راهنمایی دارید؟

اول، سعی نکنید کس دیگری باشید. این واقعا مهم است زیرا شما تجارت و شخصیت خود را دارید و مردم آن را دوست دارند. این خیلی خنده دار است زیرا فکر می کنم دیوانه هستم، من یک فرد عادی نیستم. اما مردم [شخصیت] را دوست دارند. پس خودت باش! مردم آن را دوست دارند.

آیا داستانی در مورد شخصیت خود دارید؟

هفت هشت سال پیش در برلیناله بودم. و یک پسر بود که من نمی شناختم و فقط عکسش را گرفتم. او یک سال پیش به PÖFF آمد و به من گفت: "اوه خدای من، تو آن پسر هستی! من تو را از برلین به یاد دارم." این کاری است که من انجام می دهم. هر کسی که به دوربین من می آید مرا به یاد می آورد. و برای من، این بسیار مهم است.

آیا افراد مشهوری وجود دارند که عکس گرفتن از آنها آسان باشد؟

افراد زیادی هستند که [برای عکس] عالی هستند. بیل موری، عمر سی، هریسون فورد، پنه لوپه کروز، ویل اسمیت و بسیاری دیگر. من فکر می کنم آنها واقعا تماشاگر را دوست دارند. آنها طرفداران خود را دوست دارند و شما این را می بینید.

آیا کسی بوده است که برای گرفتن عکس از او هیجان زده باشید؟

وین دیزل! خدای من خیلی وقت بود منتظر این لحظه بودم. من واقعا او را دوست دارم و به یاد دارم که او در جشنواره فیلم کن [امسال] به مراسم فوتوکال آمد. و اولین کاری که او انجام داد این بود که به من ضربه ای زد. و من گفتم: خدای من، این بهترین روز زندگی من است. او واقعا از همه مردم قدردانی می کند. او آمد و گفت: "از همه متشکرم. می خواهم یک چیز را به شما بگویم. من به خاطر همه شما اینجا هستم. شما خبرنگاران و عکاسان از من یک بازیگر واقعی ساختید." او واقعا به عکاسان، هواداران و تماشاگران احترام می گذارد.

آیا افراد مشهوری وجود دارند که دوست دارید روزی از آنها عکس بگیرید؟

بله. ساموئل جکسون، کیانو ریوز، آنتونی هاپکینز، چارلی هانام، ران پرلمن، دنی ترجو. بله، من عاشق بدجنس هستم. بازیگر مورد علاقه من سیلوستر استالونه است. من یکی دو بار عکسش را گرفتم. او شگفت انگیز و یک فرد شگفت انگیز است. فیلم I Play Rocky Now هست. من نمی توانم صبر کنم تا آن را ببینم.

PÖFF چگونه متفاوت است؟ آیا این جشنواره از جشنواره های دیگر سرگرم کننده تر است زیرا محل خانه شماست یا به این معنی است که فشار بیشتری وجود دارد؟

نه فشار نیست خوب، کمی، زیرا ما افراد زیادی داریم و همه می خواهند یک عکس داشته باشند. یک صف واقعا طولانی است. و من چهره‌های [غمگین] را می‌بینم که باید بگویم، "ببخشید، باید این فرش سیاه را ببندیم."

چیدمان یا شرایط ایده آل شما برای کار عکس در یک جشنواره یا رویداد بزرگ چیست؟

اگر من عکاس رسمی باشم، واقعا می خواهم با همه افراد تک تک کار کنم، تا بتوانم به آنها زرق و برق بدهم. و بعد از آن، هر فردی آن را به یاد می آورد.

من همیشه وقتی مردم مستقیما به من نگاه می کنند، این عکس را دریافت می کنم. این برای من اولین چیز است. حتی در جشنواره فیلم کن، اگر آنها مستقیما به دوربین من نگاه کنند، احساس می‌شود که من، شخصی که [به تصویر نگاه می‌کند] و افراد مشهور تنها افراد حاضر در اتاق هستیم. یک ارتباط واقعی وجود دارد.