عکس‌ها: بیمارستان‌های یمن در بحبوحه قطعی برق دائمی در تلاش هستند تا کار کنند

عدن، یمن – در این شهر ساحلی که مدت‌ها به تابستان‌های گرم و مرطوب عادت داشت، نبود برق می‌تواند یک روز کامل را تغییر دهد.

وقتی برق قطع می شود، فن ها و کولر گازی خاموش می شوند. خواب سخت می شود. دانش آموزان قبل از فرا رسیدن تاریکی برای اتمام تکالیف خود به رقابت می پردازند. کودکان به خیابان ها می ریزند در حالی که مردان جوان به دنبال هوای متحرک و آب های خنک تر به سمت دریا می روند.

در داخل بیمارستان‌ها، جایی که نمی‌توان درمان را تا روشن شدن چراغ‌ها به تعویق انداخت، برق به طور کلی وزن متفاوتی دارد.

بحران قدرت یمن قبل از جنگ فعلی است. حتی قبل از درگیری، تنها حدود 55 درصد از جمعیت از همه منابع به برق دسترسی داشتند که در میان پایین‌ترین نرخ‌ها در خاورمیانه و شمال آفریقا است.

از سال 2015، آسیب به زیرساخت‌ها، کمبود سوخت و قدیمی شدن سیستم‌های تولید و توزیع، منابع را شکننده‌تر کرده است.

در عدن، نیروگاه‌های برق همچنان با تعطیلی مکرر مواجه هستند و ساکنان را برای مدت طولانی بدون برق می‌گذارند. بر اساس گزارش ها، افزایش حق بیمه تانکرهایی که سوخت را به عدن حمل می کنند نیز بحران را بدتر کرده است.

ارزیابی صندوق بین‌المللی پول (IMF) که در سال جاری منتشر شد، نشان می‌دهد که عدن تنها دو تا شش ساعت در روز برق دریافت می‌کند، زیرا ضعف‌های ساختاری و کمبود سوخت باعث قطعی مکرر شده است.

با غروب خورشید در شهر، قسمت دوم روز آغاز می شود. خانه‌ها و مشاغل در تاریکی فرو می‌روند که تنها با چراغ‌های کوچکی که با باتری‌ها و سیستم‌های خورشیدی کار می‌کنند نقطه‌گذاری می‌شود. ساکنان اغلب نمی دانند آخرین خاموشی چه مدت طول می کشد، یا پس از بازگشت برق تا چه مدت روشن می ماند.

در طول تابستان، زمانی که دمای هوا در عدن به 40 درجه سانتیگراد (104 درجه فارنهایت) می رسد، فرار از عواقب آن دشوار است. ساکنان شهر که در اواسط سال مصاحبه کردند، گفتند که خانه هایشان در طول قطعی طولانی مدت برق که شهر را گرفتار کرده است، تقریبا غیرقابل تحمل شده است. گرما همیشه با غروب خورشید از بین نمی رود.

یکی از ساکنان گفت: "گاهی اوقات برق زمانی که ما در خواب هستیم باز می گردد، بنابراین برای استفاده از آن از خواب بیدار می شویم. زندگی ما با آمدن و رفتن برق گره خورده است." برای خانواده او، قطعی برق نه تنها بر حسب ساعت بلکه در مشکلات سنجیده می شود. بچه ها نمی توانند بخوابند، غذا در یخچال های گرم فاسد می شود و کارهای خانه باید منتظر بمانند.

وقتی گرمای داخل بیش از حد می شود، یوسف به سمت ساحل می رود. به گفته او، دریا دیگر تنها یک مکان تفریحی نیست، بلکه پناهگاهی از گرمای طاقت‌فرسا شهر است.

او گفت: «وقتی برق برای ساعت‌ها خاموش است، ماندن در داخل بسیار سخت است. هیچ پنکه و تهویه هوا وجود ندارد و رطوبت گرما را بدتر می کند، بنابراین به دریا می آییم.

در اواخر روز، مردان جوان و خانواده ها در امتداد اسکله جمع می شوند. برخی شنا می کنند. برخی دیگر به سادگی کنار آب می نشینند و منتظر خنک شدن شهر هستند. اما دریا نمی تواند بحران برق عدن را حل کند. ساعاتی بعد یوسف به خانه برمی گردد و گاهی خانه را دقیقا همانگونه که از آن خارج شده می یابد.

او گفت: «گاهی اوقات ما برمی‌گردیم و برق هنوز قطع می‌شود و دوباره شروع به انتظار می‌کنیم.

برای کودکانی مانند محمد، سعید و عبدالله، خاموشی در جایی که دوران کودکی اتفاق می افتد تغییر کرده است. وقتی خانه‌شان خیلی گرم می‌شود، به خیابان می‌روند، بین خانه‌ها می‌دوند یا تا دیروقت با بچه‌های دیگر می‌نشینند.

یکی از پسرها گفت: "داخل خانه گرم می شود، بنابراین ما می آییم و در خیابان بازی می کنیم." "ما فوتبال بازی می کنیم یا با دوستانمان می نشینیم. بیرون بهتر است وقتی برق خاموش است."

برای آنها خاموشی یک رویداد خارق العاده نیست. این بخشی از زندگی است که آنها با آن بزرگ شده اند.

اثرات آنها را به کلاس درس دنبال می کند. در عدن، برنامه توسعه سازمان ملل متحد بیش از 7000 دانش آموز و معلم را ثبت کرد که در کلاس های تاریک و خفه کننده در هنگام قطع برق با هم دست و پنجه نرم می کردند. نصب سیستم های خورشیدی در هشت مدرسه و یک دفتر آموزش کمک کرده است. یکی از معلمان گزارش داد که برخی از دانش آموزان به دلیل گرما بیهوش شده اند.

در خانه، آماده شدن برای امتحانات می تواند به یک لامپ قابل شارژ یا یک منظومه خورشیدی کوچک بستگی داشته باشد.

در بیمارستان ها، چاره ای جز این نیست که به سادگی در تاریکی منتظر بمانید. سالن‌های عمل، بخش‌های مراقبت‌های ویژه، آزمایشگاه‌ها، یخچال‌های پزشکی و دستگاه‌های دیالیز همگی به توان مداوم بستگی دارند.

سازمان جهانی بهداشت (WHO) می‌گوید قطع‌های مکرر برق خدمات بهداشتی نجات جان مردم را در سراسر یمن مختل می‌کند و تأسیسات را مجبور می‌کند به ترکیبی از برق شبکه، ژنراتورها و سیستم‌های خورشیدی تکیه کنند.

در سال 2025، WHO حدود 4.33 میلیون لیتر (1.14 میلیون گالن) سوخت را به 177 مرکز بهداشتی در سراسر کشور عرضه کرد تا ژنراتورها و تجهیزات ضروری را فعال نگه دارد.

زینا احمد، یک بیمار کلیوی، لوله‌های ساعتی خون او را به دستگاه دیالیز می‌برد.

او گفت: "برای مردم خانه، قطع برق به معنای گرما و تاریکی است. برای ما اینجا، اولین چیزی که به آن فکر می کنیم این است که آیا می توانیم دیالیز خود را انجام دهیم یا خیر."

"من به بیمارستان می آیم که می دانم به این جلسه نیاز دارم. اگر این جلسه به تاخیر بیفتد، به این فکر می کنم که چه زمانی آن را دریافت کنم و آیا دستگاه ها به کار خود ادامه می دهند."

پس از سال‌ها تامین شبکه غیرقابل اعتماد، پنل‌های خورشیدی، باتری‌ها و ژنراتورها به بخش‌هایی آشنا از چشم‌انداز یمن تبدیل شده‌اند.

آنها روی پشت بام ها می نشینند و برق خانه ها، مشاغل و مدارسی را که توانایی خرید آنها را دارند تامین می کنند.

به گفته سازمان جهانی بهداشت، اکنون بیش از نیمی از خانه‌های یمن به نوعی به انرژی خورشیدی متکی هستند، در حالی که بیمارستان‌ها و سایر مراکز بهداشتی به طور فزاینده‌ای از سیستم‌های خورشیدی برای حفظ خدمات ضروری استفاده می‌کنند.

خانواده‌هایی که توانایی خرید پنل‌ها و باتری‌های بزرگ‌تر را دارند، می‌توانند وسایل برقی بیشتری را تامین کنند. برخی دیگر ممکن است فقط برق کافی برای یک چراغ، یک فن یا یک شارژر تلفن داشته باشند - یک محافظ شکننده در برابر تاریکی و گرما.