عکس‌ها نشان می‌دهند که زندگی در ایستگاه فضایی بین‌المللی چگونه است، از کوتاه کردن مو تا ترتیب خواب

شش نفر از هفت خدمه Expedition 74 در ایستگاه فضایی بین المللی. ماموریت آنها در جولای 2026 به پایان رسید. ناسا/جسیکا میر زندگی در ایستگاه فضایی بین المللی نیاز به عادت کردن دارد.

بی وزنی بر همه چیز تأثیر می گذارد، از طعم غذا گرفته تا خواب راحت.

عکس ها نشان می دهد که ماه ها گذراندن در فضا چگونه است. از هر فضانوردی که مدت‌های طولانی را در ایستگاه فضایی بین‌المللی گذرانده است بپرسید که چالش‌برانگیزترین بخش آن چه بوده است، و احتمالا خواهند گفت که دوستان و خانواده را از دست داده‌اند.

در حالی که این یک تجربه منحصربه‌فرد است، زندگی در فضا با چالش‌های کوچک دیگری نیز همراه است - سعی کنید موهایتان را صاف نگه دارید بدون نیروی جاذبه یا چند روز متوالی یک لباس بپوشید.

ناسا و سایر آژانس‌های فضایی در تلاش هستند تا در مورد چگونگی کنار آمدن انسان با مشکلات کوچک و بزرگ، در حالی که با سرعت 17500 مایل در ساعت به دور زمین سفر می‌کنند، همه چیز را بیاموزند.

آنها سخت کار می کنند تا برخی از امکانات رفاهی خانه را به فضا بیاورند.

فیلم‌ها، برنامه‌های تلویزیونی و کتاب‌ها سعی کرده‌اند تجربه انسان‌ها از رفتن به فضا را روشن کنند، از «اوربیتال» سامانتا هاروی تا «اتمسفر» تیلور جنکینز رید و «پروژه درود مریم» به رهبری رایان گاسلینگ، که نشان‌دهنده وسواس ما برای تصور زندگی در خارج از زمین است.

با این حال، عکس های واقعی گرفته شده در ایستگاه فضایی بین المللی نشان می دهد که واقعا ماه ها در فضا به نظر می رسد.

از سال 1998، ایستگاه فضایی بین‌المللی نزدیک به 300 بازدیدکننده داشته است.

ایستگاه فضایی بین المللی که توسط فضانوردان شاتل فضایی اندیور ناسا در 19 فوریه 2010 مشاهده شد. ناسا

به گفته ناسا، فضانوردان و فضانوردان از 26 کشور جهان در این هواپیما حضور داشته اند. این یک آزمایشگاه شناور است که محققان در آن آزمایش‌های مرتبط با سفر فضایی را انجام می‌دهند. فضانوردان معمولا بین شش ماه تا یک سال می مانند.

تقریبا هر کاری که آنها انجام می دهند حول کشف اطلاعات بیشتر در مورد زندگی در فضا می چرخد ​​و نحوه واکنش بدنشان به محیط بی وزن را به دقت پیگیری می کنند. برخی از چیزهایی که آنها آموخته‌اند منجر به پیشرفت‌هایی در داروها و فناوری پزشکی شده است که برای انسان‌های روی زمین نیز مفید است.

فضای زیادی در ISS وجود ندارد.

فضانورد پگی ویتسون در درگاه ایستگاه خواب موقت (TSS) در ایستگاه فضایی بین‌المللی در سال 2002. ناسا

این بیشتر شبیه یک ایستگاه فضایی نه چندان زیاد است. به گفته ناسا، این یک خانه شش خوابه است که در منطقه ای کوتاه تر از زمین فوتبال قرار دارد. پنج آژانس در ایستگاه مشترک هستند که دارای شش اتاق خواب، یک سالن بدنسازی و دو حمام است.

فضانورد فرانک روبیو آن را به عنوان ساختمانی ساخته شده از راهرو توصیف کرد که فضای بزرگی مانند اتاق نشیمن برای جمع شدن ندارد.

او در سال 2024 به «هوستون: ما یک پادکست داریم» گفت: «تقریبا باید جلوی این واقعیت را بگیرید که آنقدر کوچک است.

همه غذاها یخ زده نیستند.

ناسا

غذای فضایی باید چند الزام را برآورده کند. نمی تواند خرد شود و ماشین آلات را مسدود کند. باید ماه ها تازه بماند و طعم خوبی داشته باشد.

چندین روش جدیدتر برای نگهداری غذا برای سفرهای طولانی به فضانوردان گزینه های غذایی بیشتری داده است و فضانوردان ایستگاه فضایی بین المللی می توانند همه چیز را از میگو تند گرفته تا کیک پودینگ شکلاتی درست کنند.

للند ملوین فضانورد بازنشسته در سال 2023 به Business Insider گفت: «بسیاری از آن ها واقعا خوشمزه بودند.

بسیاری از فضانوردان گزینه‌های تندتر را دوست دارند، زیرا کمبود جاذبه باعث می‌شود مایع به داخل سینوس‌هایشان شناور شود و آنها را پر کرده و بر طعم غذا تأثیر بگذارد.

فضانوردان و فضانوردان اغلب تنقلاتی می آورند که آنها را به یاد خانه می اندازد. به عنوان مثال، یکی از خدمه روبیو اقلامی را برای یک تخته غذاخوری آورد.

ورزش روزانه به جلوگیری از تحلیل استخوان کمک می کند.

استیو سوانسون فضانورد ناسا در سال 2014 روی تردمیل مخصوص ایستگاه فضایی بین المللی ورزش می کند. ناسا

در اوایل سفرهای فضایی، پزشکان متوجه شدند که فضانوردان پس از گذراندن دوره های طولانی در یک محیط بدون وزن، تراکم استخوان خود را از دست می دهند. اکنون، ساکنان ایستگاه فضایی بین‌المللی برای جلوگیری از آن، هر روز چند ساعت ورزش می‌کنند.

روبیو گفت که این ترکیبی از تمرینات قلبی و تمرینات تحمل بار است. او افزود: آنها آنقدر اسکات انجام می دهند که "هر روز در فضا روز پا است."

یک دستگاه بالابر مخصوص وجود دارد.

ناسا

دستگاه پیشرفته تمرین مقاومتی (ARED) فضانوردان را قادر می سازد تا تمریناتی مانند پرس روی نیمکت و اسکات را انجام دهند. با استفاده از سیلندرهای خلاء می تواند وزنه برداری تا وزن 270 کیلوگرم را شبیه سازی کند.

و یک دستگاه دوچرخه سواری

ناسا

ارگومتر چرخه با سیستم جداسازی و تثبیت ارتعاش (CEVIS) فضانوردان را قادر می‌سازد تا دوچرخه‌سواری کنند.

در واقع، جسیکا میر، فضانورد ناسا، اخیرا با استفاده از ماهواره برای یک «سوار فضایی» ویژه 20 دقیقه‌ای، به کلاس Peloton پیوست.

تکنیکی برای مسواک زدن بدون آب جاری وجود دارد.

فضانورد اسکات آلتمن یک ظرف نوشیدنی در ایستگاه فضایی بین المللی در سال 2000 نگه می دارد. ناسا

در سال 2013، کریس هادفیلد فضانورد بازنشسته در کانال یوتیوب آژانس فضایی کانادا نحوه مسواک زدن دندان های خود را در فضا نشان داد.

ابتدا از یک ظرف آب قابل آب بندی برای خیس کردن مسواک استفاده کرد. سپس آب را از روی مسواک زد و خمیر دندان معمولی زد. وقتی کارش تمام شد، خمیر دندان را قورت داد و دهانش را پر از آب کرد تا مسواک را تمیز کند.

به گفته ناسا، دوش ها در واقع حمام های اسفنجی با پارچه های شستشو هستند. فضانوردان از شامپویی استفاده می کنند که نیازی به شستشو ندارد. ساکشن از آب اضافی مراقبت می کند، که سپس به مخزن زباله می رود.

توالت های ISS به جریان هوا متکی هستند.

یکی از اعضای تیم در مرکز پرواز فضایی جانسون، شلنگ ادرار یک توالت فضایی را بلند می کند. ناسا

شیلنگ ها، قیف ها و مکش همه اجزای حیاتی هستند که زمان رفتن به فضا فرا می رسد. در سال 2020، ناسا توالت های خود را برای راحتی و دوام بیشتر دوباره طراحی کرد.

فضانوردان کاغذ توالت را در کیسه های ضدآب دور می ریزند و پسماندهای جامد پس از ورود مجدد به جو زمین سوزانده می شوند. ادرار داستان دیگری است.

بیشتر آب موجود در کشتی مورد استفاده مجدد قرار می گیرد.

فضانورد ساتوشی فوروکاوا نمونه هایی از سیستم بازیابی آب JEM (JWRS) را در ایستگاه فضایی بین المللی در سال 2023 پردازش می کند. ناسا

آب یک کالای گرانبها و سنگین است. انسان مقدار زیادی از آن را تولید می کند، از جمله از طریق عرق، ادرار و قطرات موجود در نفس. بیشتر آن در ISS هدر نمی رود.

برندان لوتس، مهندس هوافضای ناسا در سال 2024 به «هوستون: پادکست داریم» گفت: «ما سخت‌افزاری در ایستگاه داریم که به برداشتن آن خروجی و تبدیل آن به آب تمیز و آشامیدنی کمک می‌کند».

در سال 2023، ناسا اعلام کرد که به هدف خود یعنی بازیافت 98 درصد از آبی که فضانوردان در طول سفر آورده بودند، دست یافته است.

در ایستگاه فضایی بین المللی هیچ لباسشویی وجود ندارد.

فضانورد جان فیلیپس یک جاروبرقی مرطوب/خشک در ایستگاه فضایی بین‌المللی در سال 2005 نگه می‌دارد. ناسا

فضانوردان فقط می توانند مقدار کمی لباس با خود بیاورند و باید آنها را دوام بیاورند. به گفته ناسا، آنها ممکن است برای یک هفته همان لباس را بپوشند. شستن لباس‌ها بسیار پر آب است، بنابراین لباس‌های کهنه آن‌ها مانند سایر زباله‌ها می‌سوزند.

این بدان معنا نیست که هیچ کاری در ISS وجود ندارد. فضانوردان باید از جاروبرقی استفاده کنند - مانند تصویر بالا - تا مطمئن شوند که هیچ خرده یا زباله ای در اطراف شناور نیست که به ابزار آسیب برساند.

فضانوردان برای کار در ایستگاه فضایی بین المللی هستند.

فضانورد الکساندر گرست در سال 2018 آزمایش دینامیک سیالات را در ایستگاه فضایی بین المللی انجام می دهد. ناسا

به گفته روبیو، یک روز کاری معمولی در ایستگاه فضایی حدود 12 ساعت طول می کشد، با استراحت برای ناهار و ورزش. در این مدت، فضانوردان و فضانوردان آزمایش هایی را انجام می دهند و سلامت خود را زیر نظر دارند. آنها اغلب درگیر آزمایشات پزشکی مداوم هستند.

ISS همچنین نیاز به تعمیر و نگهداری زیادی دارد. در سال های اخیر، ماژول ها شروع به نشان دادن ترک و نشت هوا کرده اند. خرابی توالت و نوسانات دما از دیگر مشکلاتی است که ایستگاه با آن مواجه شده است.

امسال، ناسا به دلیل نشت مداوم یک ماژول روسی در ایستگاه فضایی بین‌المللی، برای مدت کوتاهی پنج فضانورد را در فضاپیمای اسپیس ایکس دراگون لنگر انداخت، اما بعدا به عملیات عادی بازگشت.

روزها به یک روال تبدیل می شوند.

فضانورد جسیکا واتکینز با موچی، یک میکروسکوپ الکترونی روبشی مینیاتوری (SEM) در ایستگاه فضایی بین‌المللی در سال 2022 کار می‌کند. ناسا

فضانورد روبیو بیش از یک سال را در ایستگاه فضایی بین المللی سپری کرد و گفت که "هر روز متفاوت است، و با این حال هر روز یکسان است." او حدود ساعت 6:30 صبح از خواب بیدار شد، صبحانه خورد و برای کار آماده شد که حدود یک ساعت بعد شروع شد.

نیم ساعت برای ناهار وقت می گذاشت و دو ساعت تمرین می کرد. او گفت که روز کاری حدود ساعت 7 بعد از ظهر به پایان می رسد. کاری که او هر روز انجام می‌داد - آزمایش‌ها، تعمیر و نگهداری، پیاده‌روی فضایی - متفاوت بود.

ایمیل، تماس های تلفنی و چت های تصویری به فضانوردان کمک می کند تا با خانواده خود در ارتباط باشند.

فضانورد ایتالیایی سامانتا کریستوفورتی در ویدیویی از ایستگاه فضایی بین‌المللی در سال 2017. مانوئل دوراتی/ خبرگزاری آنادولو از طریق گتی ایماژ

زمانی که فضانوردان و فضانوردان ماه‌ها در ایستگاه فضایی بین‌المللی مستقر می‌شوند، اغلب رویدادهایی مانند تولد، سالگرد و فارغ‌التحصیلی را از دست می‌دهند. ایمیل یک راه مطمئن برای در تماس ماندن است.

تریسی کالدول دایسون، فضانورد ناسا در سال 2013 در ویدئویی گفت: "روزهای شنبه، ما با خانواده ملاقات می کنیم." در طول این چت‌های ویدیویی هفتگی، آن‌ها می‌توانند همه چیزهایی را که در خانه اتفاق می‌افتد، پیگیری کنند.

تعطیلات مثل خانه نیست.

اکسپدیشن 66 خدمه در طول یک وعده غذایی شکرگزاری در سال 2021. ناسا

نیویورک تایمز گزارش داد، در روز کریسمس 2024، سونی ویلیامز و بوچ ویلمور - دو فضانوردی که به طور غیرمنتظره ای در ایستگاه فضایی سرگردان شدند - کلاه بابانوئل بر سر گذاشتند، کلوچه های تزئینی کردند و با خانواده هایشان تماس گرفتند.

تعطیلات در فضا حتی برای فضانوردانی که انتظار دارند یک سال کامل را دور از خانه بگذرانند می تواند سخت باشد. روبیو در طول پادکست گفت: "روز شکرگزاری، جایی که شما عادت دارید آن را با عزیزان خود داشته باشید، این نوع از آنها کمی سخت تر به خانه می آیند."

همچنین هیچ نان تست شامپاین وجود ندارد، زیرا ناسا به فضانوردان خود اجازه نمی دهد در حین کار الکل بنوشند.

سرگرمی هایی وجود دارد که فضانوردان را خسته نکند.

فضانورد پگی ویتسون در سال 2016 از آی پد در ایستگاه فضایی بین المللی استفاده می کند. ناسا

دلتنگی فقط مربوط به از دست دادن اعضای خانواده نیست. فضانوردان اغلب در آرزوی بسیاری از امکانات رفاهی هستند که زمینی ها آن را بدیهی می دانند.

کارن ادکینز یک هماهنگ کننده پشتیبانی روانشناختی ناسا است که روی روحیه و رفاه افرادی که برای ماموریت های طولانی به ایستگاه فضایی بین المللی می روند کار می کند. او و سایر اعضای تیم دو سال قبل از ماموریت خود ملاقات با فضانوردان را آغاز کردند و او در سال 2024 به "هوستون: ما یک پادکست داریم" گفت: "ما شروع به توسعه برنامه منابع پشتیبانی حین پرواز آنها می کنیم."

این شامل همه چیز می شود، از فهمیدن اینکه آنها چگونه با خانواده خود تماس می گیرند تا تصمیم گیری در مورد موارد خاصی که ممکن است بخواهند در هواپیما بیاورند. آنها همچنین یک صفحه وب شخصی خدمه راه‌اندازی کردند که حاوی برنامه‌های تلویزیونی، فیلم‌ها، پادکست‌ها، موسیقی و سایر سرگرمی‌ها بود.

چندین فضانورد از فضا رای داده اند.

کیت روبینز، فضانورد به «غرفه رای گیری» ایستگاه فضایی بین المللی در سال 2020 اشاره می کند. ناسا

در اواخر دهه 90، ناسا کشف کرد که چگونه به فضانوردان کمک کند تا در انتخابات ایالات متحده شرکت کنند. قبل از اینکه زمین را ترک کنند، درخواست رای گیری غیابی را پر می کنند. سپس مقامات شهرستان برگه رای را برای فضانورد ایمیل می کنند تا پر شود و برگردد.

در گذشته، فضانوردان مینی "باجه های رای گیری" را در اتاق خدمه ایجاد کرده اند. مارتا دورهام، مربی سابق عملیات پروازی ناسا، به "هوستون: ما یک پادکست داریم" گفت: "کارمندان رای گیری عاشق گرفتن عکس هایی از خدمه در حال رای دادن در هواپیما هستند."

ناسا مشتاق است ببیند باغ ISS چگونه رشد می کند.

فضانوردان اسکات کلی و کیل لیندگرن در سال 2015 از گیاهان فضایی در ایستگاه فضایی بین المللی می خورند. ناسا

اگر قرار است انسان ها در مریخ زندگی کنند، ابتدا باید باغبانی فضایی را کامل کنند. محصولات تازه کلید تامین مواد مغذی ضروری هستند.

به گفته ناسا، سیستم تولید سبزیجات یا Veggie باغ شش گیاهی ایستگاه فضایی است. این به فضانوردان کمک می کند تا یاد بگیرند که چگونه بدون گرانش و نور خورشید غذا درست کنند.

آنها سبزیجات تازه مانند کاهو و کلم پیچ پرورش داده اند.

ناسا/آنیل منون

آزمایشی که هم اکنون در حال انجام است، ISSGardens، به فضانوردان اجازه می دهد تا به طور مستقل محصولات خود را روی ایستگاه فضایی بین المللی پرورش دهند. این برای مشاهده چگونگی رشد گیاهان در خارج از Veggie در کشتی و کمک به توسعه بانک بذر است.

ناسا همچنین گفت که مراقبت از گیاهان برای سلامت روان فضانوردان مفید است.

ناسا سلامت فضانوردان را قبل، در طول و بعد از حضور در ایستگاه فضایی بین‌المللی زیر نظر دارد.

فضانورد Serena Auñón-Chancellor از یک Fundoscope برای بررسی چشم خود در ایستگاه فضایی بین المللی در سال 2018 استفاده می کند. ناسا

پروازهای فضایی طولانی بدن فضانوردان را به طرق مختلف تغییر می دهد. کمبود جاذبه بر تعادل و توانایی راه رفتن آنها تأثیر می گذارد. محققان دانشگاه فلوریدا دریافتند مغز با کمبود جاذبه سازگار می شود و برخی از این تغییرات می توانند دائمی شوند.

فضانوردان به طور معمول سلامت خود را دنبال می‌کنند، از بزاق نمونه‌برداری می‌کنند و از مانیتور برای ضربان قلب، خواب و دما استفاده می‌کنند. چنین داده‌هایی نه تنها برای مأموریت‌های آینده مفید خواهند بود، بلکه تحقیقات روی آن‌ها می‌تواند بر روی افراد روی زمین، به‌ویژه کسانی که در مناطق دورافتاده با دسترسی محدود به مراقبت‌های پزشکی هستند، تأثیر بگذارد.

کوتاه کردن مو در ISS قابل انجام است.

فضانورد تری ویرتز در سال 2015 موهای فضانورد سامانتا کریستوفورتی را در ایستگاه فضایی بین المللی کوتاه کرد. ناسا

شش ماه می تواند زمان زیادی برای بدون کوتاه کردن مو باشد. فضانوردان می‌توانند به شرطی که یک جاروبرقی برای گرفتن بریده‌ها در دسترس داشته باشند، تریم را دریافت کنند.

خوابیدن از 16 طلوع خورشید در روز ممکن است سخت باشد.

فضانوردان توماس دی. جونز و مارک ال. پولانسکی در کیسه خواب در ایستگاه فضایی بین المللی در سال 2001. ناسا

هنگامی که ایستگاه فضایی بین المللی به دور زمین می چرخد، 16 بار در روز طلوع و غروب خورشید را تجربه می کند. این تنها یک دلیل است که ممکن است فضانوردان در گرفتن z های خود با مشکل مواجه شوند.

روبیو اتاق خدمه را به عنوان یک باجه تلفن توصیف کرد. در داخل، یک کیسه خواب به دیوار وصل شده است تا فضانوردان در خواب شناور نشوند و به دیوارها برخورد نکنند. او گفت که او در واقع از خواب بدون وزن لذت می برد، اما برای برخی از افراد نیاز به عادت کردن دارد.

بعضی روزها خوب است که برای پیاده روی فضایی بیرون بروید.

فضانورد دونالد پتیت در راهپیمایی فضایی در ایستگاه فضایی بین المللی در سال 2003. ناسا

وقتی ایستگاه فضایی بین‌المللی نیاز به تعمیر و نگهداری دارد، فضانوردان برای پیاده‌روی فضایی آماده می‌شوند. طبق گفته ناسا، از سال 1998 بیش از 280 مورد وجود داشته است. برخی از آنها تنها چند ساعت بوده است. دیگران بیش از هشت ساعت وقت گذاشته اند.

لباس ها مجهز به اکسیژن و آب هستند. فضانوردان قبل از رفتن به فضا، اکسیژن خالص را تنفس می کنند تا بدن خود را از نیتروژن خلاص کنند و از "خم ها" اجتناب کنند، وضعیتی که اغلب با غواصی مرتبط است.

فضانوردان در واقع قبل از یک پیاده روی فضایی واقعی، تمرینات زیادی را در زیر آب روی زمین انجام می دهند. نیک هیگ فضانورد به "هوستون: ما یک پادکست داریم" گفت:

او می‌گوید: «شما نمی‌توانید این شناور بودن با لباس فضایی در خلاء فضا را تکرار کنید. "تنها جایی که برای اولین بار آن را واقعی انجام می دهید در فضا است."

منظره از داخل هم بد نیست.

زمین از پنجره کوپولای ایستگاه فضایی بین المللی در سال 2015 دیده می شود. ناسا

یکی از مزایای مهم گذراندن وقت در ایستگاه فضایی بین المللی، دید آن به زمین است. فضانوردان طوفان ها، رعد و برق ها و شهرهای درخشان را دیده اند.

آنها عکس های باورنکردنی برای اثبات آن دارند. برخی از فضانوردان، از جمله دان پتیت، به خاطر عکاسی نجومی خود شناخته شده اند. او تجهیزات زیادی را برای کمک به خود و دیگر خدمه‌اش برای گرفتن عکس‌های بهتر در هواپیما آورده است. او به "هوستون: ما یک پادکست داریم."

این عکس اخیر از شفق قطبی توسط جسیکا میر گرفته شده است.

ناسا/جسیکا میر

میر در یک پست اینستاگرامی در ماه ژوئن نوشت که آنها "دیروز به لطف یک رویداد خورشیدی اخیر شاهد یک نمایش تماشایی شفق جنوبی بودند."

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید