عینک متا VR Hands-On: VR هنوز نمرده است

اگر یک سوال در کنفرانس های قبلی Meta Connect وجود داشته باشد، این است که "در مورد VR چه اتفاقی می افتد؟" خوب، ما اکنون یک پاسخ داریم. عینک برای VR اتفاق می افتد.

عینک‌های متا واقعیت مجازی را معرفی می‌کنیم که دقیقا همان چیزی است که به نظر می‌رسد و دقیقا همان چیزی است که درز کرده است که منجر به Meta Connect 2026 می‌شود. در حالی که این افشا ممکن است برای هرکسی که به نشت‌ها توجه می‌کند نقطه‌ی اوج باشد، امتحان کردن آن‌ها داستان متفاوتی است – و در تجربه من، بسیار بسیار لذت‌بخش‌تر است.

دلیل اینکه "VR" در نام است این است که آنها این کار را انجام می دهند، اگرچه واقعیت ترکیبی دقیق تر است. برخلاف عینک‌های هوشمند یا عینک‌های واقعیت افزوده، آن‌ها تجربه‌ای را ارائه می‌کنند که تقریبا نزدیک به آنچه با بستن یک هدست کامل مانند Quest یا Vision Pro به دست می‌آورید، است. و وقتی می‌گویم "بسیار نزدیک"، منظورم "نسبتا نزدیک" است.

یکی از تجربه‌هایی که من را شگفت‌زده کرد تماشای یک کنسرت همه‌جانبه در VR بود (بیلی آیلیش، اگر کنجکاو بودید)، که دارای مبهم و مصنوعات بصری آشکاری بود که ممکن بود در یک Quest 3 یا 3S دریافت کنید، اما هنوز هم توانایی ارائه فضای غوطه‌ورکننده مانند یک هدست را داشت. همینطور با یک تکه از ورزشهای همهجانبه که تماشا کردم (کلیپی از نیویورک نیکس). این واقعا شبیه VR بود. فکر نمی‌کنم به‌عنوان راه اصلی تماشای چیزها، به دنبال یک عینک باشم، اما اگر بخواهم، این همان عینکی است که می‌خواهم به آن برسم.

به همین ترتیب، بازی Beat Saber (چرا همیشه Beat Saber است؟) همه‌جانبه و سریع به نظر می‌رسد، حتی اگر من از آن بازی لذت می‌برم، مانند بازی Forza از طریق Xbox Cloud Gaming، که با توجه به این واقعیت که جریان داشت، به طرز شگفت‌آوری روان اجرا می‌شد. متا می‌گوید حتی می‌توانید کنترل‌کننده‌های Quest را با عینک‌های واقعیت مجازی متا جفت کنید و کل کتابخانه Quest را بازی کنید، که برای هر گیمر مشتاق واقعیت مجازی هیجان‌انگیز است.

اگرچه انسداد نور به اندازه هدست‌هایی مانند کوئست قوی نیست، اما هنوز می‌توانستم همه چیز را به وضوح ببینم، اگرچه اتاقی که عینک را در آن امتحان می‌کردم نسبتا کم نور بود، بنابراین علاقه‌مندم که به دنیای واقعی بروم و عینک‌های Meta VR را در آفتاب کامل آزمایش کنم.

خارج از بازی، بهره‌وری وجود دارد (البته)، که یک تجربه چند پنجره‌ای بود که در آن سه مانیتور جلوی چشمانم بود و می‌توانستم بین آنها به عقب و جلو نگاه کنم. نمی‌توانم ببینم که هرگز چنین کاری را انتخاب می‌کنم، اما حدس می‌زنم اگر در هواپیما یا چیز دیگری بودم، می‌توانست مفید باشد، تا زمانی که همکارتان بدش نمی‌آید که به سرشان خیره شوید، سرشان که بدون آن‌که بدانند، یک مانیتور بزرگ روی آن قرار دارد.

متا ویژگی Surface Keyboard خود را ادغام کرد - همان چیزی که می توانید در Quest از آن استفاده کنید - بنابراین می توانید یک سطح صاف روبروی خود را با پایین انداختن دست ها در مقابل خود و اسکن کردن سطح توسط عینک واقعیت مجازی به صفحه کلید تبدیل کنید. وقتی صفحه‌کلید سرفیس را در کوئست امتحان کردم دوست داشتم، اما این بار در عینک‌های واقعیت مجازی متا کمی تأخیر پیدا کردم. شاید این فقط باگ های نمایشی بود، اما چیزی است که باید مراقب آن بود.

کنترل عینک متا VR بسیار شبیه به ویژن پرو است. برای پیمایش منوها، این ترکیبی از ردیابی چشم و ردیابی دست است، بنابراین می‌توانید فقط به چیزها نگاه کنید و آن را نیشگون بگیرید. برای کالیبره کردن ردیابی چشم، قبل از استفاده از عینک یک آزمایش مختصر انجام می دهید که شامل نگاه کردن به نقاط و نیشگون گرفتن آنها است. اسکرول کردن در واقع کمی از رابط کاربری را از صفحه نمایش Meta Ray-Ban قرض می گیرد - شما یک مشت می زنید و سپس انگشت شست خود را روی بالا می برید، اگرچه هیچ سخت افزار اضافی مانند نوار عصبی وجود ندارد.

همه ژست‌ها برای من بسیار نرم بودند و ردیابی چشم تاخیر یا نادرست نبود. با استفاده از عینک‌های AR Snap's Specs، این یک تفاوت بزرگ و خوشایند بود، زیرا آن تجربه در بهترین حالت هیجان‌انگیز بود، اگرچه من حدس می‌زنم این مزیت‌هایی است که از اتصال عینک‌ها به کامپیوتر به دست می‌آورید. که مرا به نکته بعدی می رساند.

من فکر می کنم XR چیزهای زیادی برای ارائه دارد. من مدت‌هاست که از طرفداران Quest به دلیل ارزش پیشنهادی آن بوده‌ام – نسبتا مقرون به صرفه است و تجربه کامل VR/XR را در اختیار شما قرار می‌دهد. مشکل Quest این است که… یک هدست XR است. گذاشتن هدست روی سر آنقدرها هم جالب نیست. آنها سنگین هستند، روی پیشانی شما اثر می گذارند و گرم می شوند.

عینک متا VR این مشکلات را به طور کامل از بین نمی برد، اما آنها را به حدی کاهش می دهد که احساس می کنند یک تغییر دهنده بازی هستند. من زمان زیادی برای امتحان عینک متا VR نداشتم، اما پس از یک دمو 20 دقیقه ای، همان خستگی را که در هدست انجام می دادم روی صورت و سرم ثبت نکردم، اما همچنان همان ویژگی ها را داشتم.

مطمئنا، یک پوک وجود دارد، اما نمی توانم بگویم که وجود آن من را خیلی آزار می دهد. من باید زمان بیشتری را با آن بگذرانم تا واقعا بفهمم چقدر آزاردهنده است یا آزاردهنده نیست، اما در حال حاضر به سمتی متمایل هستم که بسیار بی‌خطر باشد. این تقریبا به اندازه یک تلفن است، هرچند با وزن کمی، و یک گیره وجود دارد تا بتوانید آن را روی شلوار یا کمربند خود بکشید و راه بروید. متا می‌گوید با «بازپخش رسانه‌ای با وضوح بالا» سه ساعت عمر باتری خواهید داشت، که عمر باتری زیادی نیست، اما همچنان در حد Vision Pro و بیشتر از Quest 3 است.

من حدس می‌زنم که کاملا بی‌سیم نبودن، معامله‌ای برای عینک‌های واقعیت مجازی متا باشد، اما با توجه به این واقعیت که آنها در چهره شما بسیار کوچک‌تر هستند، می‌توانم بگویم که این یک معامله بسیار خوب است.

هنوز چیزهای زیادی باید در Meta VR Glasses تجربه کنم تا اینها را تکامل بعدی VR معرفی کنم، اما تجربه اولیه امیدوارکننده است. متا می گوید که قصد دارد آنها را به طور کامل در بهار سال آینده عرضه کند، بنابراین باید کمی صبر کنیم تا ببینیم رقیب Meta's Aura دقیقا چه چیزی را ارائه می دهد.