غلبه بر چالش های کلیدی در گذار تکاملی به چند سلولی

ده ها خاستگاه مستقل چند سلولی، عمیقا تاریخ تکاملی و اکولوژیکی زمین را شکل داده است. این انتقال باعث ایجاد تشعشعات عظیمی شده است که هزاران تا میلیون‌ها گونه را در بر می‌گیرد و باعث تکامل اجسام پیچیده‌تر شده است. گونه های چند سلولی اکنون اکثریت زیست توده زمین را تشکیل می دهند و اکوسیستم های جهانی را به طور اساسی متحول کرده اند و زیربنای زیست های متنوعی از جنگل ها و مراتع تا صخره های مرجانی را تشکیل می دهند.

در حالی که این الگوهای کلان تکاملی مدت‌هاست شناسایی شده‌اند، فرآیندهای ریز تکاملی که باعث انتقال به چند سلولی می‌شوند نامشخص باقی مانده‌اند. سوالاتی در مورد اینکه چگونه سلول های انفرادی گروه های منسجمی را تشکیل می دهند، چگونه این گروه ها به واحدهای تکاملی تبدیل می شوند که قادر به انطباق در سطح چند سلولی هستند و چگونه انواع سلول های جدید و الگوهای رشدی پدیدار می شوند، باقی می ماند. اکتشافات اخیر گونه های چند سلولی ناشناخته قبلی و توسعه مدل های تجربی بینش های مهمی را در مورد این سؤالات ارائه کرده است.

این کار نشان می دهد که موانع تکاملی به ظاهر غیرقابل عبور اغلب به آسانی یا از طریق استفاده مجدد از صفات تک سلولی اجدادی یا از طریق ویژگی های نوظهور مجموعه های چند سلولی که به طور خود به خود ایجاد می شوند، غلبه می کنند. در اینجا ما پیشرفت‌های کلیدی در درک خود از فرآیندهای ریز تکاملی را مرور می‌کنیم که زیربنای تکامل چند سلولی پیچیده‌تر است، با تمرکز بر مکانیسم‌هایی که از طریق آن سلول‌های منفرد می‌توانند به ارگانیسم‌های چند سلولی یکپارچه تبدیل شوند.

این یک پیش نمایش از محتوای اشتراک است که از طریق موسسه شما دسترسی دارد

به Nature و 54 مجله Nature Portfolio دیگر دسترسی داشته باشید

Nature+ را دریافت کنید، بهترین اشتراک دسترسی آنلاین ما

قیمت‌ها ممکن است مشمول مالیات‌های محلی باشد که در هنگام تسویه حساب محاسبه می‌شود

لامزا، Ł. تنوع یوکاریوت های چند سلولی ساده: 45 مورد مستقل و شش نوع چند سلولی. Biol. کشیش کمب. فیلوس Soc. 98، 2188-2209 (2023). جامع ترین تجزیه و تحلیل فیلوژنتیکی چند سلولی یوکاریوتی تا به امروز، فهرست نویسی 45 منشاء مستقل و 6 نوع ساختاری.

Du, Q., Kawabe, Y., Schilde, C., Chen, Z.-H. و Schaap، P. تکامل چند سلولی تجمعی و ارتباط سلول-سلول در Dictyostelia. جی. مول. Biol. 427، 3722-3733 (2015).

مقاله CAS PubMed PubMed Central Google Scholar

رادوس، تی و همکاران. توسعه چند سلولی بافت مانند که توسط فشرده سازی مکانیکی در باستانی ایجاد می شود. Science 388، 109-115 (2025). نشان می‌دهد که فشرده‌سازی مکانیکی باعث رشد کلونال و بافت‌مانند چند سلولی در archaeon H. volcanii می‌شود، شکلی بسیار پیچیده‌تر از سازمان‌دهی چند سلولی نسبت به آنچه قبلا برای هر گونه باستانی گزارش شده بود.

مقاله ADS CAS PubMed PubMed Central Google Scholar

Claessen، D.، Rozen، D. E.، Kuipers، O. P.، Søgaard-Andersen، L. & van Wezel، G. P. راه حل های باکتریایی برای چند سلولی: داستانی از بیوفیلم ها، رشته ها و اجسام میوه. نات. Rev. Microbiol. 12، 115-124 (2014).

Sohl, G., Schubert, A., Mascher, T. & Colizzi, E. S. درباره معماری و تکامل چند سلولی پروکاریوتی. پیش چاپ در Authorea https://doi.org/10.22541/au.177437397.74534237/v1 (2026).

Rose, C. J. & Hammerschmidt, K. منظور ما از چند سلولی چیست؟ چارچوب گذارهای تکاملی پاسخ هایی را ارائه می دهد. جلو. Ecol. تکامل. 9, 730714 (2021). با تلقی چند سلولی نه به عنوان مقوله ای که باید محدود شود، بلکه به عنوان تداومی از مراحل تکاملی، یک بن بست تعریفی پایدار را حل می کند و چارچوب سه مرحله ای را فراهم می کند که اکنون بسیاری از کارهای تجربی و نظری این حوزه را سازماندهی می کند.

Leger, M. M. & Ruiz-Trillo, I. in The Evolution of Multicellularity (ویرایشگاه Herron, M. D. و همکاران) 157-186 (CRC Press, 2022).

بورک، A. F. اصول تکامل اجتماعی (انتشارات دانشگاه آکسفورد، 2011).

Tong, K., Bozdag, G. O. & Ratcliff, W. C. محرک های انتخابی چند سلولی ساده. Curr. نظر. میکروبیول. 67، 102141 (2022). این بررسی جامع ده محرک انتخابی کلیدی را که از منشأ چند سلولی ساده حمایت می کنند، خلاصه می کند و آنها را در سه دسته کلی قرار می دهد: محافظت از خود، کسب و تولید منابع، و پراکندگی.

Ducrocq, T. L., Laporte, D. & Daignan-Fornier, B. محدودیت‌ها در مسیر انتقال G1/S ممکن است انتخاب چند سلولی را به عنوان یک فنوتیپ مسافری ترجیح دهد. eLife 15، RP109833 (2026).

Shalev, O., Ye, X. & Ratzke, C. بازپخش تکامل چند سلولی. Trends Ecol. تکامل. 38، 910-912 (2023).

گادفری اسمیت، پی. جمعیت داروینی و انتخاب طبیعی (انتشارات دانشگاه آکسفورد، 2009).

Bich, L., Pradeu, T. & Moreau, J.-F. درک چند سلولی: سازماندهی عملکردی فضای بین سلولی جلو. فیزیول. 10, 1170 (2019).

ویلیامز، جی سی. انطباق و انتخاب طبیعی: نقدی بر برخی اندیشه‌های تکاملی کنونی (پرس دانشگاه پرینستون، 2018).

مک شی، دی دبلیو پیچیدگی و تکامل: آنچه که همه می دانند. Biol. فیلوس 6، 303-324 (1991).

Lindsey، C. R.، Knoll، A. H.، Herron، M. D. & Rosenzweig، F. داده‌های ساعت مولکولی کالیبره‌شده با فسیل، بازسازی مراحل منجر به چند سلولی متفاوت و ناهمسانی در جلبک‌های volvocine را امکان‌پذیر می‌سازد. BMC Biol. 22، 79 (2024).

نول، A. H. منشأهای چندگانه چند سلولی پیچیده. آنو. سیاره زمین کشیش. علمی 39، 217-239 (2011). تعریف می کند که چه چیزی چند سلولی پیچیده را از اشکال ساده تر متمایز می کند و منشأ مستقل آن را در تعداد انگشت شماری از دودمان یوکاریوتی ردیابی می کند و فیلوژنی، ژنتیک و سابقه زمین شناسی را ادغام می کند.

West, S. A., Fisher, R. M., Gardner, A. & Kiers, E. T. گذارهای تکاملی عمده در فردیت. Proc. Natl Acad. علمی USA 112, 10112–10119 (2015).

فیشر، R. M.، Cornwallis، C. K. & West، S. A. تشکیل گروه، ارتباط، و تکامل چند سلولی. Curr. Biol. 23، 1120-1125 (2013).

دی، تی سی و همکاران. راه حل های متنوع برای چند سلولی: پیامدهای بیوفیزیکی و تکاملی پیوندهای بین سلولی متنوع بیوفیز. Rev. 3, 021305 (2022).

گریمسون، ام جی و همکاران. اتصالات چسبنده و سیگنال دهی سلولی با واسطه β-کاتنین در یک ارگانیسم غیر متازوئن. Nature 408, 727-731 (2000).

Penesyan، A.، Paulsen، I. T.، Kjelleberg، S. & Gillings، M. R. سه چهره بیوفیلم: یک سبک زندگی میکروبی، یک ارگانیسم چند سلولی در حال ظهور، و یک انکوباتور برای تنوع. npj Biofilms Microbiomes 7، 80 (2021).

مارکز-زاکاریاس، پی.، کانلین، پی ال.، تانگ، ک.، پنتز، جی. تی و رتکلیف، دبلیو سی. چرا موجودات چند سلولی تجمعی ساده مانده اند؟ Curr. ژنت 67، 871-876 (2021).

Richter, D. J., Fozouni, P., Eisen, M. B. & King, N. Gene خانواده نوآوری، حفاظت و از بین رفتن در اصل و نسب ساقه حیوانی. eLife 7 , e34226 (2018).

کینگ، N. و همکاران. ژنوم choanooflagellate Monosiga brevicollis و منشا متازوئن ها. Nature 451, 783-788 (2008).

ابدین، ام. Science 319، 946-948 (2008).

Sebé-Pedrós, A., Roger, A. J., Lang, F. B., King, N. & Ruiz-Trillo, I. خاستگاه باستانی چسبندگی و ماشین آلات سیگنالینگ با واسطه اینتگرین. Proc. Natl Acad. علمی USA 107، 10142–10147 (2010).

مقاله ADS PubMed PubMed Central Google Scholar

سوگا، اچ و همکاران. ژنوم Capsaspora یک ماقبل تاریخ پیچیده تک سلولی از حیوانات را نشان می دهد. نات. اشتراک. 4, 2325 (2013).

دایل، ام جی و همکاران. تمایز سلولی و مورفوژنز در choanoflagellate تشکیل دهنده کلنی Salpingoeca rosetta. توسعه دهنده Biol. 357، 73-82 (2011).

Ros-Rocher، N. و همکاران. چند سلولی کلونال تجمعی تنظیم شده توسط شوری در یک choanooflagellate. Nature 651، 974-985 (2026).

برونت، تی و همکاران. انقباض جمعی تنظیم‌شده با نور در یک فلاژله‌ای چند سلولی. Science 366، 326-334 (2019). مشخص می‌کند که انتقال نور به تاریکی باعث تغییرات هماهنگ در رفتار choanoflagellate چند سلولی C. flexa می‌شود و کلنی را بین حالت‌های تغذیه و شنا از طریق یک تغییر ساده در رفتار سلولی تغییر می‌دهد.

دودین، او و همکاران. یکی از خویشاوندان تک سلولی جانوران با سلول سازی وابسته به اکتومیوزین، لایه ای از سلول های پلاریزه تولید می کند. eLife 8 , e49801 (2019). نویسندگان سلولی شدن هماهنگ را که توسط هجوم غشایی مبتنی بر اکتومیوزین در ایکتیوسپور S. arctica، یکی از خویشاوندان نزدیک حیوانات انجام می شود، شناسایی کردند که لایه ای قطبی از سلول ها را یادآور اپیتلیوم می کند.

McCartney، B. و Dudin، O. سلولی سازی در سراسر یوکاریوت ها: مکانیسم های حفاظت شده و استراتژی های جدید. Curr. نظر. سلول بیول. 80 , 102157 (2023).

Mazumdar, A. & Mazumdar, M. چگونه یک نفر زیاد می شود: سلولارسازی بلاستودرم در مگس سرکه. BioEssays 24, 1012-1022 (2002).

Kumar، M.، Pushpa، K. & Mylavarapu، S. V. S. تقسیم سلول، ساخت ارگانیسم: مکانیسم های تقسیم سلولی در جنین های متازوئن. IUBMB Life 67، 575–587 (2015).

Olivetta, M., Bhickta, C., Chiaruttini, N., Burns, J. & Dudin, O. یک برنامه رشد چند سلولی در یکی از بستگان نزدیک حیوان. Nature 635، 382-389 (2024). نشان می‌دهد که ایکتیوسپور C. perkinsii، که تقریبا یک میلیارد سال پیش از حیوانات جدا شده است، تحت تقسیم‌بندی‌های با حجم ثابت قرار می‌گیرد که کلنی‌هایی با انواع سلول‌های متمایز و سازمان‌یافته فضایی ایجاد می‌کند، که به این معنی است که ظرفیت رشد چند سلولی طرح‌دار یا قبل از حیوانات است یا از یک ابزار همگرای همگرای مشترک تکامل یافته است.

Domozych، D. S. & Bagdan، K. زیست‌شناسی سلولی چاروفیت‌ها: کاوش در گذشته و مدل‌هایی برای آینده. فیزیول گیاهی 190، 1588-1608 (2022).

Umen, J. & Herron, M. D. مدل جلبک سبز برای چند سلولی. آنو. کشیش ژنه. 55، 603-632 (2021).

Jarvis, M. C., Briggs, S. P. H. & Knox, J. P. چسبندگی بین سلولی و جداسازی سلولی در گیاهان. محیط سلول گیاهی 26، 977-989 (2003).

فنگ، ایکس و همکاران ژنوم خواهران جلبک چند سلولی به گیاهان زمینی، تکامل شبکه سیگنالینگ را روشن می کند. نات. ژنت 56، 1018-1031 (2024).

Featherston، J. و همکاران. ژنوم هسته ای 4 سلولی Tetrabaena socialis اجزای ضروری را برای کنترل ژنتیکی تعداد سلول در منشاء چند سلولی در دودمان volvocine نشان می دهد. مول. Biol. تکامل. 35، 855-870 (2018).

Nagy، L. G.، Varga، T.، Csernetics، Á. & Virágh, M. Fungi یک مسیر تکاملی منحصر به فرد را به سمت چند سلولی در پیش گرفت: هفت چالش کلیدی برای زندگی چند سلولی قارچ. قارچ بیول. Rev. 34, 151-169 (2020).

بوسه، E. و همکاران. ژنومیک مقایسه ای منشا هیف های قارچی و چند سلولی بودن را نشان می دهد. نات. اشتراک. 10, 4080 (2019).

عود، بی و همکاران. تکثیر ژنوم و جهش در ACE2 باعث ایجاد فنوتیپ های چند سلولی و سریع رسوب در ساکارومایسس سرویزیه تکامل یافته می شود. Proc. Natl Acad. علمی USA 110، E4223–E4231 (2013).

رتکلیف، دبلیو سی، دنیسون، آر اف، بورلو، ام و تراویزانو، ام. تکامل تجربی چند سلولی. Proc. Natl Acad. علمی USA 109، 1595-1600 (2012).

Koschwanez, J. H., Foster, K. R. & Murray, A. W. بهبود استفاده از کالای عمومی برای تکامل چند سلولی تمایز نیافته. eLife 2، e00367 (2013).

رتکلیف، دبلیو سی و همکاران. تکامل تجربی یک چرخه زندگی متناوب تک سلولی و چند سلولی در Chlamydomonas reinhardtii. نات. اشتراک. 4, 2742 (2013).

هرون، ام دی و همکاران. منشأ جدید چند سلولی در پاسخ به شکار. علمی Rep. 9, 2328 (2019).

Boraas, M. E., Seale, D. B. & Boxhorn, J. E. Phagotrophy توسط یک تاژکدار برای طعمه استعماری انتخاب می کند: منشاء احتمالی چند سلولی. تکامل. Ecol. 12، 153-164 (1998).

Chavhan، Y.، Dey، S. & Lind، P. A. باکتری ها چند سلولی ماکروسکوپی را با همسان سازی ژنتیکی خوشه بندی سلول های پلاستیکی فنوتیپی تکامل می دهند. نات. اشتراک. 14, 3555 (2023).

Dudin، O.، Wielgoss، S.، New، A. M. & Ruiz-Trillo، I. تنظیم نرخ رسوب، تکامل چند سلولی را در یک خویشاوند تک سلولی نزدیک از حیوانات شکل می دهد. PLoS Biol. 20 , e3001551 (2022).

Black, A. J., Bourrat, P. & Rainey, P. B. داربست اکولوژیکی و تکامل فردیت. نات. Ecol. تکامل. 4، 426-436 (2020). مفهوم داربست اکولوژیکی را رسمی می کند و نشان می دهد که ویژگی های مورد نیاز برای فردیت داروینی، از جمله چرخه زندگی همراه با رشد، تولید مثل و وراثت، می تواند توسط ساختار محیطی بیرونی به جای رمزگذاری ژنتیکی بر گروه های سلولی تحمیل شود.

لوونتین، R. C. واحدهای انتخاب. آنو. کشیش اکول. سیستم 1، 1-18 (1970).

Staps, M., Van Gestel, J. & Tarnita, C. E. in The Evolution of Multicellularity (Es Herron, M. D. et al.) 53-70 (CRC Press, 2022).

Libby, E. & Rainey, P. B. چارچوبی مفهومی برای ریشه های تکاملی چند سلولی. فیزیک Biol. 10 , 035001 (2013).

Hammerschmidt، K.، Rose، C. J.، Kerr، B. & Rainey، P. B. چرخه های زندگی، جداسازی تناسب اندام و تکامل چند سلولی. Nature 515، 75-79 (2014).

زمانی دهاج، س.ع و همکاران. ظهور خودبخودی وراثت پذیری چند سلولی. Genes 14, 1635 (2023).

دی، تی سی و همکاران. سازماندهی سلولی در گونه های چند سلولی تکامل یافته و موجود در آزمایشگاه از قانون حداکثر آنتروپی پیروی می کند. eLife 11, e72707 (2022). نشان می دهد که بسته بندی سلولی هم در گونه های چند سلولی تکامل یافته آزمایشگاهی و هم در گونه های چند سلولی موجود بر روی حداکثر پیش بینی های آنتروپی همگرا می شود و مبنای فیزیکی برای سازمان چند سلولی قابل پیش بینی و ارثی را نشان می دهد که نیازی به کنترل رشدی ندارد.

میزونو، ک. و همکاران. پروکاریوت چند سلولی جدید در کنار یک جریان زیرزمینی کشف شد. eLife 11، e71920 (2022).

Jacobeen, S. et al. بسته بندی سلولی، استرس مکانیکی و تکامل چند سلولی. نات. فیزیک 14، 286-290 (2018).

Pineau، R. M. و همکاران. تکامل تجربی چند سلولی از طریق بسته بندی سلولی مکعبی در مخمر شکافت تکامل. Lett. 8، 695-704 (2024).

Michod, R. E. در مورد انتقال تناسب اندام از سلول به ارگانیسم چند سلولی. Biol. فیلوس 20، 967-987 (2005).

van Gestel, J. & Tarnita, C. E. در مورد منشأ ساخت بیولوژیکی با تمرکز بر چند سلولی. Proc. Natl Acad. علمی USA 114, 11018–11026 (2017).

Herron, M. D., Zamani-Dhaj, S. A. & Ratcliff, W. C. وراثت پذیری صفت در گذارهای اصلی. BMC Biol. 16, 145 (2018).

فانگ، ال و همکاران. شنا، تغذیه و وارونگی ورقه های چند سلولی choanooflagellate. فیزیک کشیش لت 131, 168401 (2023).

مقاله ADS MathSciNet CAS PubMed PubMed Central Google Scholar

Michod, R. E. تکامل فردیت در طول گذار از زندگی تک سلولی به چند سلولی. Proc. Natl Acad. علمی USA 104, 8613–8618 (2007).

Michod, R. E. & Roze, D. همکاری و تضاد در تکامل چند سلولی. وراثت 86، 1-7 (2001).

Nedelcu، A. M. & Michod، R. E. پاسخ‌های استرس که در طول تکامل اولیه چند سلولی برای انواع سلول‌های تخصصی انتخاب شدند: نقش استرس در تکامل انواع سلولی را می‌توان به تکامل اولیه چند سلولی ردیابی کرد. BioEssays 42, e2000029 (2020).

Brunet, T. & King, N. منشا چند سلولی حیوانی و تمایز سلولی. توسعه دهنده سلول 43، 124-140 (2017). آنچه را که خویشاوندان تک سلولی جانوران در مورد منشاء حیوانی آشکار می‌کنند، ترکیب می‌کند، و دو فرضیه مکمل، انتقال زمانی به مکانی و تقسیم کار را بیان می‌کند، که به ساختار تحقیقات در مورد پیدایش انواع سلول‌های حیوانی ادامه می‌دهد.

Sebé-Pedrós, A., Degnan, B. M. & Ruiz-Trillo, I. منشاء Metazoa: دیدگاه تک سلولی. نات. کشیش ژنه. 18، 498-512 (2017).

Wagner, G. P., Erkenbrack, E. M. & Love, A. C. نوآوری تکاملی ناشی از استرس: مکانیزمی برای منشاء انواع سلولی. BioEssays 41, e1800188 (2019).

آرنت، دی. تکامل انواع سلولی در حیوانات: اصول در حال ظهور از مطالعات مولکولی. نات. کشیش ژنه. 9، 868-882 (2008).

مکی، G.O. هدایت عصبی و تکامل بافت‌های رسانا. Q. Rev. Biol. 45، 319-332 (1970).

Grochau-Wright، Z. I.، Nedelcu، A. M. & Michod، R. E. ژنتیک سازماندهی مجدد تناسب اندام در طول انتقال به چند سلولی: خانواده volvocine regA به عنوان یک مدل. Genes 14, 941 (2023).

Nedelcu, A. M. & Michod, R. E. منشا تکاملی یک ژن نوع دوست. مول. Biol. تکامل. 23، 1460-1464 (2006).

کرک، ام ام و همکاران regA، یک ژن Volvox که نقش اصلی را در تمایز ژرم-سوما ایفا می کند، یک پروتئین تنظیم کننده جدید را کد می کند. توسعه 126، 639-647 (1999).

Saggere, R. M. S., Lee, C. W. J., Chan, I. C. W., Durnford, D. G. & Nedelcu, A. M. یک ژن معاوضه تاریخچه زندگی با اثرات پلیوتروپیک آنتاگونیست بر تولید مثل و بقا در محیط های محدود کننده. Proc. Biol. علمی 289, 20212669 (2022).

ندلکو، A. M. پاسخ های القای محیطی که برای نوع دوستی تولید مثلی انتخاب شدند. Biol. Lett. 5، 805-808 (2009).

دیویسون، دی. آر.، ندلکو، آ. ام.، انجی، او. دی. ا. و میچود، آر. ای. پلاستیک و تکامل تنظیم سطح گروهی تمایز سلولی در جلبک های ولووسین. Proc. Biol. علمی 292, 20242477 (2025).

Ros-Rocher, N., Pérez-Posada, A., Leger, M. M. & Ruiz-Trillo, I. منشا حیوانات: بازسازی اجدادی انتقال تک سلولی به چند سلولی. Biol را باز کنید. 11, 200359 (2021).

تیخوننکوف، دی. وی و همکاران. بینش منشأ چند سلولی متازوئن از خویشاوندان تک سلولی درنده حیوانات. BMC Biol. 18، 39 (2020).

Sebé-Pedrós، A. et al. Regulated aggregative multicellularity in a close unicellular relative of metazoa. elife 2, e01287 (2013).

برونت، تی و همکاران. یک سوئیچ تاژک دار به آمیبوئید در نزدیکترین خویشاوندان زنده حیوانات. eLife 10، e61037 (2021).

Sebé-Pedrós، A. et al. The dynamic regulatory genome of Capsaspora and the origin of animal multicellularity. سلول 165، 1224-1237 (2016). پروفیل کل ژنوم فیلاسترین C. owczarzaki در طول چرخه زندگی آن، مقررات ژنی پویا و خاص سلولی را که با حیوانات قابل مقایسه است نشان می‌دهد، در حالی که تقویت‌کننده‌های دیستال را به‌عنوان یک نوآوری احتمالی خاص حیوانات شناسایی می‌کند.

فرکلاف، اس. آر. و همکاران. Premetazoan genome evolution and the regulation of cell differentiation in the choanoflagellate Salpingoeca rosetta . ژنوم بیول. 14، R15 (2013).

Sebé-Pedrós، A. et al. High-throughput proteomics reveals the unicellular roots of animal phosphosignaling and cell differentiation. توسعه دهنده سلول 39، 186-197 (2016).

میخائیلوف، K. V. و همکاران. The origin of Metazoa: a transition from temporal to spatial cell differentiation. BioEssays 31, 758-768 (2009).

ناگاهاتا، ی و همکاران. حیوانات میراث تکاملی اجداد تک سلولی را در سلول های خونی گسترش داده اند. Proc. Natl Acad. علمی USA 123, e2528110123 (2026).

ریچاردز، تی ای و همکاران بازسازی آخرین جد مشترک همه یوکاریوت ها. PLoS Biol. 22, e3002917 (2024).

Levin, T. C. & King, N. شواهدی برای رابطه جنسی و نوترکیبی در choanooflagellate Salpingoeca rosetta. Curr. Biol. 23، 2176-2180 (2013).

Woznica، A.، Gerdt، J. P.، Hulett، R. E.، Clardy، J. & King، N. جفت گیری در نزدیکترین خویشاوندان زنده حیوانات توسط یک کندروئیتیناز باکتریایی القا می شود. سلول 170، 1175-1183 (2017).

Nedelcu، A. M. جنسیت به عنوان پاسخی به استرس اکسیداتیو: ژن های استرس برای رابطه جنسی انتخاب شدند. Proc. R. Soc. B 272، 1935-1940 (2005).

یانگ، اس. ال. و همکاران. اصل و نسب Premetazoan شبکه Myc-Max. مول. Biol. تکامل. 28، 2961-2971 (2011).

Brown, S. J., Cole, M. D. & Erives, A. J. Evolution of the holozoan ribosome biogenesis regulon. BMC Genom. 9, 442 (2008).

کویل، ام سی و همکاران یک فاکتور رونویسی RFX سیژوژنز را در نزدیکترین خویشاوندان زنده حیوانات تنظیم می کند. Curr. Biol. 33، 3747-3758 (2023).

Ruiz-Trillo، I.، Kin، K. & Casacuberta، E. منشا چند سلولی متازوئن: یک رویداد بالقوه قو سیاه میکروبی. آنو. Rev. Microbiol. 77، 499-516 (2023).

Miao, L., Yin, Z., Knoll, A. H., Qu, Y. & Zhu, M. یوکاریوت های چند سلولی 1.63 میلیارد ساله از سازند Chuanlinggou در شمال چین. علمی Adv. 10, eadk3208 (2024).

Mukherjee, I., Large, R. R., Corkrey, R. & Danyushevsky, L. V. The Boring Billion, تیرکمان بچه ای برای حیات پیچیده روی زمین. علمی Rep. 8, 4432 (2018).

ال آلبانی، ا. و همکاران. بیوتای فرانسویلیان 2.1 گالیم: زیست زایی، تافونومی و تنوع زیستی. PLoS ONE 9، e99438 (2014).