فاجعه نپال خطرات را برای کوه های NZ برجسته می کند

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

Te Whare Wananga o Waitaha | دکتر رابینسون، استاد ارشد دانشکده زمین و محیط زیست دانشگاه کانتربری (UC) بخشی از یک تیم تحقیقاتی بین المللی بود که در مورد فاجعه 26 اوت، زمانی که یک بهمن عظیم سنگ و یخ در هیمالیا به سرعت به یک سیل زباله ویرانگر تبدیل شد، تحقیق می کرد.

مطالعه World Weather Attribution متخصصان زمین لغزش، یخبندان، تغییرات آب و هوایی، سیل، علم داده و مدیریت ریسک را گرد هم آورد تا بفهمند چگونه چنین رویداد شدید و پیچیده ای رخ داده است.

مطالعه "گرمایش سریع در هیمالیا باعث تشدید آبشارهای مخاطرات زمینی فراتر از محدودیت های سازگاری می شود" توسط World Weather Attribution در 17 سپتامبر منتشر شد.

رابینسون می گوید که هیچ عاملی فاجعه را توضیح نمی دهد.

زمانی که نقش زلزله در سال 2015 را با روندهای بلندمدت گرم شدن دما، از بین رفتن یخ های یخبندان و یخبندان دائمی و تغییر برف و بارندگی ترکیب می کنیم، واضح است که عوامل متعددی در کنار هم قرار گرفته اند تا این رویداد را ایجاد کنند.

این مطالعه نشان داد که تغییرات آب و هوایی ناشی از انسان باعث افزایش قابل توجه دما در اطراف سایت و در سراسر هیمالیا شده است. در نزدیکی محل فروپاشی، دمای جولای و آگوست به دلیل تأثیر انسان بر آب و هوا، اکنون حدود 1.5 درجه سانتیگراد گرمتر و دمای سالانه حدود 1.9 درجه سانتیگراد گرمتر است.

مشارکت رابینسون بر این موضوع متمرکز بود که آیا زمین لرزه ویرانگر 7.8 ریشتری نپال در سال 2015 نقشی داشته است و اینکه چگونه با تغییرات آب و هوایی ترکیب شده است.

او می‌گوید: «ما می‌دانستیم که زلزله خسارات قابل توجهی در این منطقه به بار آورده و باعث رانش مرگبار فاجعه‌باری در آن سوی کوه شده است.

از آن زمان، تعداد لغزش‌ها در این منطقه افزایش یافته است، به‌ویژه در ارتفاعات بالا. این نشان می‌دهد که زمین‌لرزه به صخره آسیب رسانده و آن را ضعیف کرده است و احتمال این ریزش‌های بزرگ را حتی سال‌ها پس از رویداد بیشتر می‌کند.»

رابینسون می گوید شرایطی که به فاجعه نپال کمک کرد منحصر به هیمالیا نیست.

ما بسیاری از شرایط مشابه را اینجا در Aotearoa نیوزلند می‌یابیم. آب و هوای ما در حال گرم شدن است، یخچال‌های طبیعی ما به سرعت در حال کاهش هستند، و در ارتفاعات بالاتر شاهد بارش برف کمتر و باران بیشتر هستیم.

رابینسون می‌گوید در حالی که کوه‌های آلپ جنوبی اخیرا زلزله‌ای بزرگ را تجربه نکرده‌اند، احتمال وقوع زمین‌لرزه بزرگ گسل آلپ در 50 سال آینده 75 درصد است.

رابینسون می گوید: «نباید از دیدن چنین رویدادهایی در آلپ جنوبی در آینده تعجب کنیم.

"خوشبختانه، بعید است که اندازه آنها به اندازه ای باشد که در نپال دیدیم، و ما افراد بسیار کمتری در کوه هایمان زندگی می کنیم.

اما با رشد گردشگری، به‌ویژه در مکان‌هایی مانند پارک ملی کوه آئوراکی کوک، احتمالا شاهد گذراندن زمان بیشتری در محیط‌های کوهستانی خواهیم بود که این رویدادها ممکن است رخ دهند.»

رابینسون می گوید این فاجعه همچنین محدودیت های سازگاری با آب و هوا و نیاز به معکوس کردن تغییرات آب و هوایی را نشان می دهد.

«هیچ سطحی از انطباق نمی توانست از ضررهایی که نپال دیده است جلوگیری کند یا به حداقل برساند. در حالی که سازگاری با آب و هوا مهم است، نمی تواند تنها تمرکز ما باشد.

ما باید به رسیدگی به تغییرات اقلیمی در منبع ادامه دهیم و گرمایش را با کاهش انتشار کربن و سایر گازهای گلخانه‌ای در کنار سازگاری محدود کنیم.»

بن کلارک و همکاران، گرمایش سریع در هیمالیا، آبشارهای خطر زمین را فراتر از محدودیت های سازگاری تشدید می کند، کالج امپریال لندن (2026). DOI: 10.25560/136420

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →