فاصله کریستال ها حالت های مغناطیسی را در آلیاژهای پیچیده بهتر از تعداد الکترون ها پیش بینی می کند
در شیمی مواد، شناسایی پارامترهای مشترکی که می توانند حالت های پایه مغناطیسی را در میان ترکیبات پیچیده بین فلزی سازماندهی کنند، یک چالش اصلی باقی می ماند. محققان مدتهاست که از پارامترهای قابل تنظیم شیمیایی برای کنترل خواص مغناطیسی استفاده میکنند. یکی غلظت الکترون ظرفیتی است که معمولا به عنوان نسبت الکترون به اتم (e/a) مورد بحث قرار می گیرد. نسبت e/a به طور گسترده ای برای طبقه بندی حالت های پایه مغناطیسی استفاده شده است.
در شیمی مواد، شناسایی پارامترهای مشترکی که می توانند حالت های پایه مغناطیسی را در میان ترکیبات پیچیده بین فلزی سازماندهی کنند، یک چالش اصلی باقی می ماند. محققان مدتهاست که از پارامترهای قابل تنظیم شیمیایی برای کنترل خواص مغناطیسی استفاده میکنند. یکی غلظت الکترون ظرفیتی است که معمولا به عنوان نسبت الکترون به اتم (e/a) مورد بحث قرار می گیرد. نسبت e/a به طور گسترده ای برای طبقه بندی حالت های پایه مغناطیسی در سیستم های فلزی مانند آلیاژهای هوسلر و کریستال های تقریبی استفاده شده است.
متن اصلی (انگلیسی)
Crystal spacing predicts magnetic states in complex alloys better than electron count
In materials chemistry, identifying common parameters that can organize magnetic ground states across complex intermetallic compounds remains a central challenge. Researchers have long used chemically tunable parameters to control magnetic properties. One is valence-electron concentration, commonly discussed as the electron-per-atom (e/a) ratio. The e/a ratio has been widely used to classify magnetic ground states…