فاضلاب می تواند کلید تشخیص عفونت های قارچی کشنده باشد

ویرایش شده توسط بالا موروگان، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

هر سال، عفونت های قارچی حدود 2.5 میلیون نفر را در سراسر جهان می کشند که بیشتر از مجموع سل و مالاریا است. با این حال، بسیاری از مردم ممکن است هرگز در مورد قارچ های مسئول نشنیده باشند، و تعداد کمی از سیستم های بهداشتی آنها را به روشی سازمان یافته ردیابی می کنند.

در بررسی اخیر، من و همکارانم استدلال می‌کنیم که یکی از بهترین مکان‌ها برای شروع جستجوی این پاتوژن‌های قارچی، فاضلاب است.

قارچ ها در اطراف ما هستند و بیشتر آنها بی ضرر هستند. تعداد کمی باعث بیماری جدی می شوند، عمدتا در افرادی که سیستم ایمنی آنها ضعیف شده است، به عنوان مثال با درمان سرطان، پیوند عضو یا ماندن در مراقبت های ویژه. سازمان بهداشت جهانی فهرستی از پاتوژن‌های قارچی اولویت‌دار را منتشر کرده است که به گفته آن‌ها نیاز فوری به نظارت بهتر دارند.

آب و هوای گرم، افراد بیشتری که با سیستم ایمنی ضعیف زندگی می کنند و تعداد بسیار کمی از داروهای ضد قارچ شرایط خوبی را برای قارچ های خطرناک ایجاد می کنند، بنابراین این تهدید در حال افزایش است. برخی از آنها با دمای بدن انسان، محیط های بیمارستانی و داروهای مورد استفاده علیه آنها سازگار می شوند.

یک نمونه Candida auris است. این مخمر برای اولین بار در سال 2009 در گوش یک بیمار در ژاپن شناسایی شد. در مقابل چندین دارو مقاومت می کند و باعث شیوع بیماری در بیمارستان می شود که کنترل آن سخت است.

با وجود این، قارچ ها کمی مورد توجه قرار می گیرند. برخلاف آنفولانزا یا نوروویروس، عفونت‌های قارچی به ندرت شبیه یک شیوع هستند. آنها معمولا به عنوان یک عارضه بیماری موجود یک فرد دیده می شوند تا تهدیدی برای سلامت عمومی به خودی خود. در بریتانیا، از سال 2025، آزمایشگاه ها فقط ملزم به گزارش C. auris هستند.

در بررسی خود، به این موضوع پرداختیم که چرا پایش بیمارستانی قارچ ها را از دست می دهد و به جای آن، شواهد اولیه در مورد آزمایش فاضلاب چه می گویند. ما سه مشکل اصلی پیدا کردیم. اولین مورد بالا است: قارچ ها به عنوان یک نگرانی ثانویه در نظر گرفته می شوند.

دوم زیست شناسی است. بسیاری از افراد قارچ هایی مانند کاندیدا را برای ماه ها یا حتی سال ها بدون احساس بیماری روی پوست یا روده خود حمل می کنند و در تمام مدتی که قارچ را از بین می برند. آزمایشات بیمارستانی فقط اقلیتی را که به شدت بیمار می شوند، انتخاب می کند، بنابراین شیوع واقعی دست کم گرفته می شود.

مشکل سوم محدودیت های فنی است. آزمایشات قارچی محدود است و انگیزه تجاری کمی برای بهبود آنها وجود دارد. آزمایشگاه ها اغلب مخمرهای رایج را تا سطح گونه شناسایی نمی کنند، بنابراین گونه های مقاوم به دارو می توانند مورد توجه قرار نگیرند.

همه افراد، چه مریض باشند و چه نباشند، و چه هرگز به پزشک مراجعه کرده باشند یا نه، از توالت استفاده می کنند. این باعث می شود فاضلاب تصویری از کل جامعه باشد.

در طول کووید، سطح ویروس در فاضلاب 4 تا 14 روز قبل از موارد تایید شده افزایش یافت. برای قارچ ها، شواهد هنوز نازک است، و تقریبا همه آنها مربوط به C. auris است.

در جنوب نوادا در ایالات متحده، محققان آن را در 79 درصد از نمونه های فاضلاب طی 10 هفته، بیشتر در مناطقی که توسط مراکز مراقبت بهداشتی خدمات رسانی می شود، یافتند. در فلوریدا، 47 درصد از نمونه های فاضلاب بیمارستانی در مقایسه با 16 درصد در تصفیه خانه های پایین دست، مثبت شدند. در یکی از بیمارستان‌های بریتانیا، قارچ در فاضلابی که از یک بخش خاص در طول شیوع بیماری می‌آمد، پیدا شد.

این مطالعات نشان می دهد که قارچ را می توان در فاضلاب تشخیص داد. آنها هنوز نشان نمی دهند که داده های فاضلاب می تواند شیوع را پیش بینی کند. هنوز هیچ کس نمی داند که هر فرد چه مقدار از قارچ را می ریزد، بنابراین نمی توان یک قرائت فاضلاب را به تعدادی بیمار تبدیل کرد.

آزمایش‌های ژنتیکی DNA قارچ را تشخیص می‌دهند، اما نمی‌توانند تشخیص دهند که قارچ زنده است یا به دارو مقاوم است. از آنجایی که بسیاری از گونه های کاندیدا در افراد بی ضرر زندگی می کنند، یافتن یکی از آنها چیز کمی به ما می گوید. ترکیب آزمایش‌های ژنتیکی با نمونه‌های در حال رشد در آزمایشگاه مورد نیاز است. و برخی از قارچ‌ها مانند آسپرژیلوس استنشاق می‌شوند و از روده عبور نمی‌کنند، بنابراین فاضلاب ممکن است به هیچ وجه آن عفونت‌ها را منعکس نکند. تحقیقات اخیر چندین مخمر بیماری زا را از منابع فاضلاب شناسایی کرده است که نشان می دهد این رویکرد می تواند فراتر از C. auris عمل کند.

تصفیه فاضلاب همه عوامل بیماری زا را حذف نمی کند، در حالی که لوله های طوفان سرریز می توانند فاضلاب تصفیه نشده را مستقیما به رودخانه ها و دریاها رها کنند. C. auris در سواحل دورافتاده جزایر آندامان هند پیدا شده است که نشان می دهد مدت ها قبل از رسیدن به بیمارستان ها در این محیط زندگی می کرده است. در جنگل‌های حرا هنگ‌کنگ، تمام مخمرهای مقاوم به چند دارو که محققان کشف کردند از مکان‌های نزدیک به تصفیه‌خانه‌های فاضلاب می‌آمدند.

سطوح پایین داروهای ضد قارچی که به رودخانه‌ها و خاک می‌رسند ممکن است به سویه‌های مقاوم کمک کند. این پیوند ممکن است اما هنوز ثابت نشده است.

پایش فاضلاب جایگزین تست بیمارستانی بیماران نمی شود. ارزش آن در این است که به خدمات بهداشتی بگوییم به کجا نگاه کنند، به ویژه در مکان هایی که آزمایش افراد در مقیاس ممکن نیست. اکنون محققان باید روش‌ها را استاندارد کنند، میزان قارچ‌هایی را که افراد می‌ریزند اندازه‌گیری کنند و تعیین کنند که چه سطحی از فاضلاب باید باعث فعالیت شود. هدف باید پیوند داده های فاضلاب با نظارت بر بیمارستان، حیوانات و مزرعه باشد.

همانطور که COVID نشان داد، ابزارها از قبل وجود دارند. چیزی که از دست رفته است، اراده برای اولویت بندی قارچ ها قبل از اینکه قارچ مقاوم بعدی از ما پیشی بگیرد، است.

بالا یک متخصص زبان پزشکی با بیش از 25 سال تجربه در زمینه اسناد پزشکی و تضمین کیفیت است. او با مدرک تحصیلات تکمیلی در بیوشیمی، تخصص علمی و دقت ویراستاری را در پوشش اخبار سلامت و پزشکی Science X به ارمغان می آورد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.