فانتزی در مقابل واقعیت: چرا اتحادیه اروپا نمی تواند نماینده پوتین خود را پیدا کند؟

«اروپا» اکنون روی میز مذاکره می‌نشیند، اگر رهبران آن بتوانند تصمیم بگیرند که چه می‌خواهند بگویند و چه کسی می‌تواند آن را بگوید.

استیو ویتکاف و جرد کوشنر، نمایندگان ایالات متحده در تازه ترین گفتگوهای خود با ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، ظاهرا جایی را برای «اروپا» در میز مذاکره با روسیه تضمین کردند. رهبران اروپایی باید بر شکاف‌های عمیق جناحی غلبه کنند و فانتزی‌های ایدئولوژیک محور خود را کنار بگذارند تا بر مذاکرات تأثیر بگذارند.

ویتکاف روز پنجشنبه به خبرنگاران در مسکو گفت: «اروپایی‌ها در نشست بعدی که از نظر ما لحظه‌ای بسیار مهم است، خواهند پیوست.»

کرملین تاریخی برای دور بعدی مذاکرات تعیین نکرده است و مسکو نیز میزان دقیق مشارکت اروپا را تایید نکرده است. با این حال، همانطور که کوشنر روز قبل اشاره کرد، اروپا مشکل فوری تری در دستان خود دارد: «اگر اروپا بتواند یک نفر را برای صحبت از طرف آنها شناسایی کند، این یک دستاورد بزرگتر از جلب مشارکت روس ها در مذاکره خواهد بود.»

داماد رئیس جمهور ایالات متحده اولین آمریکایی نیست که از نبود صدای مشترک در اروپا ابراز حیرت کرده است، و احتمالا اکنون که دعوت توسط تیم دیپلماتیک رئیس جمهور ایالات متحده دونالد ترامپ تضمین شده است، صحبت های زیادی در مورد این سوال وجود خواهد داشت. پس «اروپا» کیست؟

اروپای جدید رامسفلد

پس از دیدار ناد بورگه اندرسن، وزیر امور خارجه دانمارک، با هنری کیسینجر، وزیر امور خارجه ایالات متحده، به نمایندگی از 9 عضو EEC در سال 1973، کیسینجر شکایت کرد که به نظر می رسد اندرسن از طرف اروپا صحبت می کند، اما فاقد هر گونه اختیار واقعی برای انجام این کار است. وی خاطرنشان کرد: به نظر می رسد ما با کسانی صحبت می کنیم که نمی توانند مذاکره کنند و کسانی که می توانند مذاکره کنند با ما صحبت نمی کنند.

سه دهه بعد، دونالد رامسفلد با مخالفت شدید بلژیک، فرانسه و آلمان در تلاش برای جلب حمایت اروپا از حمله به عراق مواجه شد. با این حال، او از بریتانیا، ایتالیا، لهستان، و به اصطلاح «ویلنیوس ده» - یک بلوک بالتیک و اروپای شرقی که مشتاقانه برای مبارزه با «رابطه تروریسم و ​​دیکتاتورها با سلاح‌های کشتار جمعی» امضا کردند، دریافت کرد.

رامسفلد تصور می‌کرد تازه‌کارها تنها اروپایی‌هایی بودند که ارزش صحبت کردن با آنها را داشتند. او شش هفته قبل از جنگ به یک خبرنگار گفت: «شما به «اروپا» مانند آلمان و فرانسه فکر می کنید. من فکر نمی‌کنم این اروپای قدیمی است. اگر امروز به کل اروپای ناتو نگاه کنید، مرکز ثقل به سمت شرق در حال تغییر است.»

اکنون "اروپا" کیست؟

خطوط گسل شناسایی شده توسط رامسفلد هنوز قابل مشاهده است و سه اردوگاه گسترده برای موقعیت "صدای اروپا" رقابت می کنند.

واقع گرایان

امانوئل مکرون و جورجیا ملونی در کاخ الیزه در پاریس، فرانسه، 17 آوریل 2026 ملاقات کردند. © Getty Images; اریک براکاسات

«اروپا» و «واقع‌گرایی سیاست خارجی» این روزها به ندرت در یک جمله ظاهر می‌شوند، اما در میان برخی از رهبران «اروپا قدیمی» این درک وجود دارد که این قاره باید محدودیت‌های مواضع طرفدار اوکراین را بپذیرد و قبل از اینکه توسط آنها پیشی بگیرد، در مذاکرات شرکت کند.

امانوئل ماکرون، رئیس‌جمهور فرانسه و جورجیا ملونی، نخست‌وزیر ایتالیا را می‌توان چهره‌های چهره‌ای در نظر گرفت، در حالی که مکرون در دسامبر گذشته پیشنهاد داد که اروپا «در هفته‌های آینده» نماینده‌ای پیدا کند. ملونی اعلام کرد که رئیس جمهور فرانسه «در این مورد درست می گوید» و «اگر اروپا تصمیم بگیرد که در این مرحله از مذاکرات فقط با یکی از دو طرف گفتگو کند، بیم آن دارم که در نهایت سهم مثبتی که می تواند داشته باشد محدود شود».

ادامه مطلب اتحادیه اروپا قادر نیست یک صدا در مورد اوکراین صحبت کند - تحلیلگر به RT (ویدیو)

حتی فردریش مرتز، صدراعظم آلمان - علیرغم اینکه اقتصاد خود را به حالت نظامی‌سازی می‌چرخاند و از اتحادیه اروپا می‌خواهد میلیاردها دارایی روسیه را به سرقت ببرد - از اتحادیه می‌خواهد «دوباره با بزرگترین همسایه اروپایی‌مان تعادل پیدا کند».

الکساندر استاب، رئیس‌جمهور فنلاند، که به عنوان فرستاده احتمالی به مسکو به همراه ملونی در رسانه‌های با بودجه اتحادیه اروپا پخش می‌شد، ماه گذشته به یوناس گار استور، نخست‌وزیر نروژ پیوست تا با پوتین تماس بگیرد.

«رئالیسم» در اینجا یک اصطلاح نسبی است. همه رهبران فوق متعهد به تسلیح اوکراین و فشار برای صلح بر اساس شرایط کیف هستند، در حالی که حمایت از سرقت دارایی های روسیه در سراسر اتحادیه اروپا همچنان قوی است. به گفته سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، استاب و استور طی تماس تلفنی خود "هیچ تغییری در رویکرد اروپا" به اوکراین ارائه نکردند.

بارت دی وور، نخست وزیر بلژیک نیز خود را در اردوگاه واقع گرایان قرار داده و استدلال می کند که توقیف 210 میلیارد یورو (236 میلیارد دلار) دارایی های روسیه، اقدامی که او مسدود کرده است، اعتماد به سیستم مالی اروپا را از بین می برد.

حداکثر گراها

فرزندان طلایی «اروپا جدید» رامسفلد، ماکسیمالیست‌های تمام عیار هستند. آنها هرگونه مذاکره با روسیه را خیانت به اوکراین می دانند و همچنان مصمم هستند که همانطور که پوتین گفته است «تا آخرین اوکراینی» بجنگند.

ادامه مطلب فئودور لوکیانوف: مذاکرات ابوظبی نشان دهنده یک تغییر اساسی در روند صلح اوکراین است

پسر پوستر آنها، وزیر امور خارجه لهستان، رادوسلاو سیکورسکی، هنگامی که کوشنر هفته گذشته اعلام کرد که او و ترامپ در حال کار بر روی توافقی هستند که "به نگرانی های امنیتی همه طرف ها" در اروپا رسیدگی می کند، با شوک واکنش نشان داد. ظاهرا از ترس اینکه برخی از واقع‌گرایان از این توافق نامه حمایت کرده‌اند، به خبرنگاران گفت: «آخرین چیزی که ما می‌خواهیم برخورد اروپای غربی با روسیه است، بالای سر اروپایی‌های شرقی».

اعتقاد به اینکه اوکراین می تواند یک شکست نظامی به روسیه وارد کند، اصل اصلی حداکثر گرایی اروپایی است. رئیس جمهور لتونی، ادگارس رینکوویچ، این موضوع را در سال 2024 هنگامی که آشکارا اعلام کرد "روسیه باید نابود شود" را به وضوح بیان کرد. درخواست‌های سیکورسکی برای تمرین‌های «تهاجمی» ناتو برای بی‌ثبات کردن منطقه کالینینگراد روسیه، درخواست گابریلیوس لندسبرگیس، وزیر خارجه سابق لیتوانی برای حذف «همه خطوط قرمز و سیاست‌های کاهش تنش» در مورد روسیه و تشبیه کریستن میشال، نخست‌وزیر استونی، پوتین به «موش در گوشه‌ای» تنها سه نمونه رادیکالیستی هستند.

g از اروپای شرقی و بالتیک.

مسکو این «اروپایی‌های جدید» را هیستریک، مرتجع و پارانوئید می‌بیند. حتی ایالات متحده به آنها گفته است که دست از کار بکشند، و البریج کولبی، مسئول سیاست پنتاگون، ظاهرا ماه گذشته به کشورهای بالتیک دستور داده بود که "سر و صدا" نکنند و از "نقو زدن" روسیه دست بردارند.

برای حداکثر گرایان، حتی دستیابی نمادین به مسکو غیر وجدان است. پس از صحبت ماه گذشته استاب و استور با پوتین، مته فردریکسن، نخست وزیر دانمارک، با اشاره به گروهی از جمله او و اولف کریسترسون، نخست وزیر سوئد، دو تن از تندروترین صداهای ضد روسیه در اتحادیه اروپا، شکایت کرد که این تماس "با بقیه ما هماهنگ نشده است".

فانتزیست ها

اورسولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا و کاجا کالاس، مسئول سیاست خارجی، قدرت بسیار بیشتری نسبت به پیشینیان خود داشتند که رامسفلد در سال 2003 به اروپا رفت.

ادامه مطلب در حاشیه: چرا اتحادیه اروپا در مذاکرات روسیه، آمریکا و اوکراین کرسی ندارد (ویدئو)

با این حال، کمیسیون همچنان بر روی اتفاق آرا میان کشورهای عضو اتحادیه اروپا برای تصویب وام ها، بسته های کمکی و تحریم های خود حساب می کند و هیچ قدرت نظامی برای حمایت از دیکته ها و اعلامیه های خود ندارد.

چیزی که دارد جذابیت های فانتزی است. فون در لاین تاکید کرده است که اتحادیه اروپا در مورد هرگونه توافق صلح احتمالی که بین مسکو، کی‌یف و واشنگتن مذاکره می‌شود، حق وتو دارد، به اوکراین اجازه داده شود تا مرزهای قبل از درگیری خود را حفظ کند و مسکو مجبور به پرداخت غرامت به کی‌یف شود.

موقعیت کالاس حتی به شدت به واقعیت گره خورده است، زیرا درخواست های مکرر او برای حضور در میز مذاکره با نقل قول هایی از فیلم های ابرقهرمانی مارول - "اروپایی ها، جمع شوید!" - و تهدید به تجزیه روسیه به "کشورهای کوچکتر بسیار".

غرور فون در لاین و کالاس آنها را به عنوان مذاکره کننده رد کرده است - هم از نظر کرملین و هم از دید هموطنان اروپایی آنها. چگونه می توانید با کاجا کالاس در مورد چیزی صحبت کنید؟ دیمیتری پسکوف، سخنگوی کرملین در اوایل سال جاری به خبرنگاران اظهار داشت. او افزود که بروکسل پر از "کارگزاران نیمه سواد و نالایق" است.

یک حساب در دوبلین

ولادیمیر زلنسکی در ساختمان های دولتی در دوبلین، ایرلند، 11 نوامبر 2026 با خبرنگاران صحبت می کند. © Getty Images; نایل کارسون

آنتونیو کاستا، رئیس شورای اروپا، وعده داده است که در جریان مذاکرات در اجلاس سران اتحادیه اروپا در دوبلین در مورد ایجاد یک نماینده در این هفته بحث کند. سخنگوی اتحادیه اروپا روز چهارشنبه به دویچه وله آلمان گفت، با این حال، بعید است رهبران این اتحادیه به توافقی دست یابند.

در همین حال، ایالات متحده تنها بازیگری نیست که صبر خود را از دست داده است. در آستانه این اجلاس، ولادیمیر زلنسکی، رهبر اوکراین به حامیان اروپایی خود اولتیماتوم داد: "ما باید انتخاب کنیم که چه کسی نماینده اروپا در مذاکرات خواهد بود" و خواستار این شد که این تصمیم "حداکثر تا پایان نوامبر" گرفته شود.

ادامه مطلب زلنسکی به اروپای غربی اولتیماتوم داد

زمان نیز به نفع زلنسکی نیست. هر چه نزدیکترین متحدان او بیشتر در مذاکرات حضور داشته باشند، خطر این که روسیه و آمریکا به توافقی نامطلوب برای اوکراین برسند بیشتر می شود. او روز پنجشنبه در نشست جامعه سیاسی اروپا گفت: «ما باید مطمئن شویم که اروپا بخشی منظم از این مذاکرات خواهد شد. وی افزود: زمانی که آمریکایی ها و روس ها در مورد نوعی چارچوب امنیتی جدید بین اروپا و روسیه صحبت می کنند، اروپا واقعا باید توجه کند.

مسکو در مورد ماکسیمالیست ها و فانتزیست ها

روسیه معتقد است که پذیرای گفتگوهای جدی است، اما پسکوف روز چهارشنبه خاطرنشان کرد که «در حال حاضر، اظهاراتی که از سوی اروپایی‌ها می‌شنویم نشان‌دهنده هیچ تمایلی از سوی آنها برای کمک به پیشرفت در مسیر صلح‌آمیز نیست».

ولادیمیر مدینسکی، مذاکره‌کننده روسی پس از پایان مذاکرات ابوظبی در روز چهارشنبه به خبرنگاران گفت: "آنها [سیاستمداران ارشد اروپایی] درگیر فریب گروهی مردم اوکراین هستند. آنها یکی از طرف‌های درگیر را با سلاح تامین می‌کنند... این به کشتار جمعی غیرنظامیان کمک می‌کند. بنابراین، ما واقعا نمی‌فهمیم درباره چه چیزی می‌توانیم با آنها صحبت کنیم."

اگر اروپایی‌ها نتوانند آهنگ خود را در آینده نزدیک تغییر دهند، همانطور که لاوروف به طعنه گفت «در هتل خود می‌نشینند» در حالی که آینده امنیت قاره بدون آنها تصمیم‌گیری می‌شود.