فرآیند پلیس ناکارآمد است اما به دور از فرمان است
اگر قرار است اقدامات اقلیمی تشدید شود، باید از رکودهای معمولی سرپیچی کرد
مردم هنگام صحبت از گردهمایی سالانه تقریبا 200 کشور برای "کنفرانس احزاب" - پلیس - دستان خود را به هوا پرتاب می کنند. اما این احتمال وجود دارد که Cop31 در ترکیه امسال متفاوت باشد.
بله، پلیس نزدیک به ناکارآمدی است. "چه فایده ای دارد؟" بسیاری می پرسند؛ به ویژه آنهایی که از تلاش برای مبارزه با پویایی مکانی که در آن بیش از 40000 نفر گرد هم می آیند و جلسات متعدد تقریبا به صورت 24 ساعته برگزار می شود - با نتایج ضعیف همیشه شکست خورده اند.
برخی از پلیسهایی که اخیرا توسط سازمان ملل ترتیب داده شدهاند، در ایالتهای نفتی با هیئتهای ملی آلوده به لابیگران سوخت فسیلی انجام میشوند. این موضوع در خشم کسانی که در انتهای طیف نمایندگان فعال در زمینه آب و هوا هستند - و به درستی اینطور است.
زمانی که رهبران سیاسی در اوایل روند مذاکرات را ترک می کنند تا اجازه دهند مذاکرات آغاز شود، یک الگوی آشنا ظاهر می شود. جاه طلبی های سیاسی پشت درهای بسته کمرنگ می شود.
پوشش منفی اعمال می شود که می گوید: توافقنامه پاریس 2015 ما را متعهد به انجام XYZ می کند، اما خیلی سخت است، خیلی زود. ما برای اداره کارآمد اقتصاد خود به نفت و گاز نیاز داریم. کربن به روش اشتباه شمارش می شود. اولویتبندی انرژیهای تجدیدپذیر رقابتپذیری را تضعیف میکند و بسیار پرهزینه است. کارگران سنگین وزن، به ضرر اکثریت بزرگ کشورها، به ویژه کشورهای فقیرتر و آسیب پذیر از آب و هوا، ترمز می کنند.
در میان کسانی که آخرین ترکیبی از انکار آب و هوا را به نمایش می گذارند، تولیدکنندگان بزرگ نفت خاورمیانه، به ویژه عربستان سعودی هستند. هند؛ و روسیه. ایالات متحده (دوم در جدول لیگ جهانی انتشار گازهای گلخانه ای) عمدتا مفید نیست. چین پشت این حیله پنهان می کند که کشوری در حال توسعه است و مانند دیگر ابرقدرت های ثروتمند متعهد نیست - از نظر تاریخی، بزرگترین تولیدکنندگان گازهای گلخانه ای - اگرچه برای چند سال بدترین آلوده کننده کربن بوده است.
گزارش جدید حاکی از آن است که بلایای آب و هوایی تا سال 2050 یک میلیارد نفر را مجبور می کند خانه های خود را ترک کنند.
مقابله با تغییرات اقلیمی که احتمالا از قبل فراری است با همه بی عدالتی ها و ویرانی هایی که برای بشریت به ارمغان می آورد، بدون انحراف از سوی این معترضان - که به طور فزاینده ای توسط رهبران پوپولیست جناح راست با ژن های ترامپی حمایت می شوند، به اندازه کافی سخت است.
پیام آنها بی وقفه است: ما باید گاز را برای اهداف امنیت انرژی افزایش دهیم. صفر خالص "احمقانه"، "سمی"، "به معنای افزایش قبوض انرژی است"؛ انرژی خورشیدی و باد متناوب با ذخیره باتری نمی توانند تنها ضامن تامین انرژی ما باشند.
تابستان 2026 نشان می دهد که بحران آب و هوا دیگر به درها نمی زند: مردم و دارایی ها را از بین می برد. کسانی که به فوریت آن متقاعد نشده اند، باید به پیش بینی ها توجه کنند که پیش بینی می شود بیش از 450000 نفر در اثر گرمای اضافی ناشی از ال نینو عظیم (پدیده آب و هوای طبیعی که توسط گرمایش جهانی ناشی از انسان افزایش می یابد) در شش ماه آینده جان خود را از دست خواهند داد. این یک «کارت پستال از آینده ما» است که درجه حرارت را به سطحی میبرد که پیشبینی میشود بحران آب و هوا در 20 سال آینده به آن برسد.
صداهای مستقلی که از اقدامات اقلیمی افزایش یافته حمایت می کنند، از جمله جنیفر مورگان، لارنس توبیانا و مری رابینسون، که در بلند کردن صدای خود در پلیس بی باک هستند، اخیرا (به همراه دیگران) به فایننشال تایمز نوشتند و راه رو به جلو را نشان دادند:
راهی برای خروج از این حفره وجود دارد: سوزاندن سوختهای فسیلی که سیاره را گرم میکنند را متوقف کنید؛ از اقیانوسها و جنگلهایی که دمای سیاره را تنظیم میکنند محافظت کنید؛ و شهرها و شهرهای ما را تطبیق دهید. یک سیاره امن و یک اقتصاد جهانی کارآمد نیازمند آب و هوای پایدار است.
آنها افزودند که تسریع در انتقال عادلانه انرژی، پایههای «دنیای کمتر فرار، کمک به کاهش برخی خطرات درگیری و دسترسی بهتر به انرژی و غذای ارزان» را میسازد.
روند پلیس به دور از فرمان است. Cop30 در بلم، برزیل، برای اولین بار نیاز به یک نقشه راه برای کنار گذاشتن سوخت های فسیلی را نشان داد. بسیاری از کشورها، از جمله ایرلند، از آن زمان متعهد شده اند که برنامه هایی برای دور شدن از سوخت های فسیلی ایجاد کنند.
Cop30: پنج چیز که از نشست آب و هوای برزیل آموختیم
اگر در آنتالیا ترکیه به این امر شتاب بیشتری داده شود و با اهداف توافق شده در Cop28 برای سه برابر کردن انرژی های تجدیدپذیر و دو برابر شدن بهره وری انرژی تا سال 2030 همراه شود، روز کاری خوبی خواهد بود.
یک نقشه راه جهانی باید توسط معتبرترین پایگاه داده در مورد جایی که دقیقا هر کشور در حال گذار انرژی پاک است، پشتیبانی شود. در مورد انرژیهای تجدیدپذیر، برقسازی، کربنزدایی و استفاده از فناوریهای باتری و شبکه - ستون خوب - و همچنین موارد بد: تجزیه در مصرف سوختهای فسیلی و واردات و همچنین اکتشاف.
نکته ضروری دیگر یک طرز فکر اضطراری است که به این معنی است که ما سریعتر حرکت می کنیم و آنچه علم به ما می گوید را به کار می گیریم. نیاز به صفر خالص و بیشتر این در مورد شجاع تر بودن در مواجهه با آن طنازان است. این امر همچنین مستلزم صادق بودن در مورد مبادلات در جهت منافع جمعی ما است. درد قبل از پرداخت
این من را به یک سوال مهم برای همه کشورهای نماینده می رساند. به تعبیر یک فریاد معروف رالی در عرصهای کاملا متفاوت: شجاعت شما کجاست؟
اغراق آمیز بیانگر ناامیدی شخصی من است. من امیدوارم که وقتی غش در پایان Cop31 می افتد، شن برجسته شود.
کوین اوسالیوان مفسر و مشاور محیط زیست است
متن اصلی (انگلیسی)
The Cop process is dysfunctional but far from rudderless
The usual stallers must be defied if climate action is to be stepped up