فراتر از رای گیری، خانواده های 7 اکتبر خواستار نوعی متفاوت از سیاست اسرائیل هستند

موشه شاپیرو از اسرائیلی‌ها می‌خواهد که با همان جدیتی که یاد گرفته‌اند از گل‌های وحشی محافظت کنند، زندگی مشترک را بیاموزند. شاپیرو، پسرش آنر در 7 اکتبر 2023 در حالی که نارنجک‌ها را از پناهگاه کنار جاده‌ای به بیرون پرتاب می‌کرد، برای محافظت از هم‌کلاسی‌های جشنواره موسیقی نوا کشته شد، یکی از اقوام داغ‌دیده است که در پشت سر همی‌چنان یک مسئولیت اجتماعی است. او در مصاحبه ای با The Jerusalem Post به هدی داکسا و شای زوهر پیوست.

زوهر، عموی سروان عمر نوترا، یک سرباز تنها از نیویورک که در 7 اکتبر کشته شد، گفت. کمپین گل‌های وحشی نمونه‌ای از این موضوع را ارائه می‌دهد که چگونه چنین تغییری می‌تواند ریشه دوانده باشد، از ابتدای دهه 1960، حمایت قانونی را با آموزش عمومی ترکیب کرد و هدفی را که توسط یک گروه کوچک حمایت می‌شد، به چیزی تبدیل کرد که نسل‌ها با آن آشنا شدند.

او می‌خواهد که احترام به دیگران، حتی در میان اختلاف‌های عمیق، به همان اندازه ریشه‌دار شود. جستجو برای زمینه‌های مشترک «Hamechane»، به معنای «مخرج»، جستجوی زمینه مشترک را بیان می‌کند. اعضای این سازمان شامل خانواده های داغدار، بازماندگان اسارت و مجروحان جنگ اسرائیل و غزه است.

آنها از دولت بعدی می خواهند که در 100 روز اول خود، یک چارچوب ملی برای انسجام اجتماعی ایجاد کند. برای سه مصاحبه شونده، این فوریت ناشی از زندگی هایی است که می خواهند به آنها احترام بگذارند، و کشوری که می ترسند شکست های خود را تکرار کند. زوهر استدلال کرد که تقسیمات قبل از 7 اکتبر به فاجعه کشاندن اسرائیل کمک کرد. وی دو قطبی شدن داخلی را بزرگترین تهدید وجودی کشور می داند و هشدار می دهد که بدون پرداختن به آن، اسرائیلی ها در خطر پرداخت دوباره آن هزینه هستند.

او هشدار داد که اسرائیلی‌ها نمی‌توانند خطر لغزش به عقب را داشته باشند، که «چیزی است که باید به هر قیمتی از آن جلوگیری کنیم.» او افزود: «ما قبلا بهای گزافی را پرداخته‌ایم.» هشدار او با اعتراف شخصی‌تر همراه بود: تا زمانی که او شنید که داکسا، یکی از اعضای جامعه دروزی اسرائیل، در مورد قانون دولت-ملت صحبت می‌کرد، او متوجه نشد که «منظورم از این قانون چیست». بهتر است.» قانون اساسی 2018، خودمختاری ملی در اسرائیل را به قوم یهود محفوظ می‌دارد، زبان عبری را زبان این کشور تعریف می‌کند و به زبان عربی جایگاه ویژه‌ای می‌دهد.

هیچ تضمین صریحی برای برابری ندارد. منتقدان دروزی استدلال کرده اند که این قانون آنها را از کشوری که به آن تعلق دارند و سربازان جامعه شان برای آن می جنگند حذف می کند. دادگاه عالی این قانون را در سال 2021 تأیید کرد و آن را به عنوان سازگار با حمایت های برابری تفسیر کرد. با این وجود، این اختلاف در طول جنگ بازگشت: در نوامبر 2023، شیخ موفق طریف، رهبر معنوی دروزی ها خواستار به رسمیت شناختن حقوق جامعه در قانون اساسی شد، در حالی که ائتلاف وعده قانون گذاری جداگانه در مورد وضعیت دروزی ها را داد. برای داکسا، مسئله تعلق نیز در برخوردهای معمولی مطرح می شود.

او به یاد می آورد که با فرزندانش با قطار سفر می کرد و عربی صحبت می کرد. او توضیح داد که هیچ کس چیزی نگفت، اما متوجه ناراحتی مسافران شد. او گفت: «نفرت مشخص نمی کند.» او به صراحت درباره محدودیت های وحدتی که فقط به عنوان همبستگی میان یهودیان درک می شود، صحبت کرد. او گفت: «اینجا شرکای وجود دارد. آنها نظرات متفاوتی دارند و به احزاب مختلف رای خواهند داد.

آنچه گفتگو را ممکن می کند، تمایل به یادگیری به جای اطمینان از اینکه یک طرف درست است و طرف دیگر اشتباه است، است. او گفت: «ما با قلبی باز آمده ایم. شاپیرو یک فرآیند یک ساله توسعه یک دیدگاه مشترک را توصیف کرد. او در ابتکارات دیگری از جمله تلاش‌ها برای تشویق گفت‌وگو در جریان مناقشه قانون اصلاحات قضایی شرکت کرده بود.

در Hamechane، او یهودیان مذهبی و سکولار، افراطی ارتدوکس (حرادیم)، دروزی ها، و مردمی از راست و چپ را یافت. او گفت: «این چهره جامعه اسرائیل است.» روابطی که از طریق آن فرآیند شکل گرفت، او را با این اطمینان آغشته کرد که همکاری امکان پذیر است. او تأکید کرد که هیچ کس مجبور نیست عقاید خود را پنهان یا کنار بگذارد. او گفت که خانواده او دارای اختلافات شدید سیاسی است. او توضیح داد که یادگیری نحوه رسیدگی به آنها به معنای درک این است که رابطه مهم است، در حالی که اجازه می دهد اختلاف نظر محترمانه بیان شود.

او می‌خواهد که این مسئولیت به کشور تعمیم یابد. پدربزرگش حیم-موشه شاپیرو اعلامیه استقلال اسرائیل را امضا کرد و به عنوان وزیر خدمت کرد. قبل از جنگ شش روزه، او نخست وزیر لوی اشکول را تحت فشار قرار داد تا احزاب مخالف را به دولت بیاورد و موشه دایان را وزیر دفاع منصوب کند. موشه اصرار پدربزرگش بر آوردن رقبای سیاسی به دولت را یادآور شد، زیرا اسرائیل با چشم انداز جنگ روبرو بود.

در ژوئن 1967، درست قبل از جنگ شش روزه، دولت به دو حزب مخالف گسترش یافت: گاهال به رهبری مناخیم بگین و رفیع که اعضای آن دایان بودند. بگین به کابینه ملحق شد و دایان وزیر دفاع شد. نوشته آنر به این میراث صدای دیگری می بخشد. کالیدوسکوپ مذهبی، سکولار، جناح راست و چپ در یک پست رسانه اجتماعی که قبل از 7 اکتبر نوشته شده بود، آنر به گرافیتی که تصویر لوباویچر ربه را مخدوش می کرد، واکنش نشان داد. او مقوله هایی را که اسرائیلی ها از طریق آنها یکدیگر را می دیدند زیر سوال برد: مذهبی، سکولار، جناح راست، جناح چپ.

مردم با عبارات سیاه و سفید صحبت می‌کردند و دنیا را بین طرف‌هایشان و «آنها» تقسیم می‌کردند. او در آن زمان نوشت: «واقعا «آنها» وجود ندارند. در مقاله‌ای درباره غیریت، مرزها و گفتگو، روانکاو، اشموئل ارلیش، امکان گفت‌وگو در درون خود را به شناخت یک رابطه هم‌زیستی و پذیرش آن احساس همزیستی انسانی مرتبط می‌کند.

گزارش او بازتابی از صراحتی است که سه توضیح می دهند: ایجاد فضایی برای پیچیدگی، در خودمان و همچنین برای کسانی که با آنر مخالفیم. در طول شیوا برای آنر، موشه به یاد می آورد که همکاری بین افراد اردوگاه های سیاسی مخالف را می دید و معتقد بود که اختلافاتی که پسرش علیه او نوشته بود در حال فروکش است. او اکنون بازگشت آن خصومت را با ناامیدی توصیف می کند. هدف Hamechane این است که همکاری فراتر از شرایط اضطراری پایدار بماند.

در کنار فراخوان خود برای اقدام دولت، Hamechane به دنبال تشویق ارتباطات شخصی و گفتگو بین افراد با پیشینه‌های مختلف از طریق مدارس، محل‌های کار و جوامع است. او همچنین خواهان اقدام در ارتباطات، از جمله اقداماتی علیه فعالیت‌های آنلاینی است که نفرت را شعله‌ور می‌کند. او نگران سخنان سیاسی است که کل گروه ها را به کاریکاتور تقلیل می دهد. او گفت که سیاستمداران مانند ربات ها به نظر می رسند.

او می‌خواهد مردم به حرف زدن مثل مردم بازگردند و به جای شعار دادن، به موضوع بپردازند. ابتکار ساختار دقیق بدن مورد نظر خود را مشخص نکرده است. نمایندگان آن می گویند که مقامات و متخصصان منتخب باید این چارچوب را توسعه دهند و مسئولیت آن در سراسر دولت و جامعه گسترش یابد. داکسا اذعان کرد که این گروه تمام پاسخ های حرفه ای را ندارد.

او معتقد است که به رسمیت شناختن قطبی شدن به عنوان یک خطر ملی، خود آغازی خواهد بود. مثال شوهرش راهی برای توصیف رفتاری که او امیدوار است تشویق کند به او می دهد. هر موضوعی که باشد، از جمله سربازگیری حریدی، احسان می‌توانست دیدگاه طرف مقابل را بیان کند. او گفت: «حتی اگر موافق نبود، باز هم توانایی دیدن، درک و احترام را داشت. او که در لانگ آیلند بزرگ شد، به اسرائیل آمد تا در ارتش اسرائیل خدمت کند.

عمویش او را به عنوان کسی توصیف کرد که مردم را گرد هم آورد و یهودیان دیاسپورا و اسرائیل را به هم پیوند داد. زوهر گفت که احترام به این زندگی به معنای پذیرفتن مسئولیت جامعه باقیمانده است. شاپیرو به موضوع پناهگاهی بازگشت که آنر در آن مرد. او گفت به غیر از دو دوستی که با آنها وارد شد، پسرش افراد پشت سر خود را نمی شناخت.

یکی از آن دوستان هرش گلدبرگ پولین بود که در آگوست 2024 از پناهگاه گروگان گرفته شد و به همراه پنج گروگان دیگر در تونلی در رفح به قتل رسید. گفت. چیزی که او می خواهد این است که گوش کنند، برای دیگران جا باز کنند و بدانند که اختلاف، تعهدات آنها را در قبال یکدیگر لغو نمی کند.

در طول مصاحبه با صدای بلند خواند: "جنگ هایی وجود دارد که ما چاره ای جز جنگیدن نداریم. نبردهایی وجود دارد که نمی توانیم آنها را از دست بدهیم. و نفرتی وجود دارد که به دنبال مکانی است، اکنون زمین حاصلخیز پیدا می کند. همچنین زمانی برای بیدار شدن و عشق وجود دارد." اطلاعات بیشتر در مورد Hamechane را اینجا بخوانید: hamechane.org.il